Ode 5
Τῷ Αὐτῷ
Κέλητι Ολύμπια.
Μοισᾶν γλυκύδωρον ἄγαλμα, τῶν γε νῦν
ὀρθῶς· φρένα δʼ εὐθύδικον
ᾗ σὺν Χαρίτεσσι βαθυζώνοις ὑφάνας
νάσου ξένος ὑμετέραν πέμ-
χρυσάμπυκος Οὐρανίας κλει-
γᾶρυν ἐκ στηθ
έω ν χέων
15
δʼ αἰθέρα ξουθαῖσι τάμνων
αις αἰετὸς εὐρυάνακτος ἄγγελος
ἰσχύϊ, πτάσσοντι δʼ ὄρνι-
οὔ νιν κορυφαὶ μεγάλας ἴσχουσι γαίας,
1
λεπτότριχα σὺν ζεφύρου πνοι-
τος μετʼ ἀνθρώποις ἰδεῖν·
30
τὼς νῦν καὶ ἐμοὶ μυρία πάντᾳ κέλευθος
ὑμνεῖν, κυανοπλοκάμου θʼ ἕκατι Νίκας
χοι παῖδες· εὖ ἔρδων δὲ μὴ κάμοι θεός.
εἶδε νικάσαντα χρυσόπαχυς Ἀώς,
40
γᾷ δʼ ἐπισκήπτων πιφαύσκω·
ἵππων ἐν ἀγῶνι κατέχρανεν κόνις
νίκαν Ἱέρωνι φιλοξείνῳ τιτύσκων.
ἀφν
εὸ ν βιοτὰν διάγειν· οὐ
πάντα γʼ εὐδαίμων ἔφυ.
55
καὶ μάν π]οτʼ ἐρειψιπύλαν
2
νου δώματα Φερσεφόνας τανισφύρου,
ψυχὰς ἐδάη παρὰ Κωκυτοῦ ῥεέθροις,
ταῖσιν δὲ μετέπρεπεν εἴδω-
τὸν δʼ ὡς ἴδεν Ἀλκμήνιος θαυμαστὸς ἥρως
νευρὰν ἐπέβασε λιγυκλαγγῆ κορώνας,
χαλκεόκρανον δʼ ἔπειτʼ ἐξ-
πτύξας φαρέτρας πῶμα· τῷ δʼ ἐναντία
καί νιν εὖ εἰδὼς προσεῖπεν·
στᾶθί τʼ ἐν χώρᾳ, γελανώσας τε θυμόν
80
οὔτοι δέος. ὣς φάτο· θάμβησεν δʼ ἄναξ
τίς δʼ ἔκτανεν ; ἦ τάχα καλλίζωνος Ἥρα
3
θ
εῶ ν παρατρέψαι νόον
95
καὶ γὰρ ἂν πλάξιππος Οἰνεὺς
σεμνᾶς χόλον Ἀρτέμιδος λευκωλένου
ἔσχεν χόλον· εὐρυβίαν δʼ ἔσσευε κούρα
θʼ ὅστις εἰσάνταν μόλοι.
110
τῷ δὲ στυγερὰν δῆριν Ἑλλάνων ἄριστοι
ἓξ ἄματα συνεχέως· ἐπεὶ δὲ δαίμων
φνεν σῦς ἐριβρύχας ἐπαΐσσων βίᾳ,
φ[έρτ]ατον κεδνῶν ἀδελφ
εῶ ν,
πατρὸ]ς Ἀλθαία περικλειτοῖσιν Οἰνέος·
120
πλεῦνα]ς· οὐ γάρ πω δαΐφρων
4
Λατοῦς θυγάτηρ· περὶ δʼ αἴθωνος δορᾶς
ἔνθʼ ἐγὼ πολλοῖς σὺν ἄλλοις
ἐσθλόν τʼ Ἀφάρητα, θοοὺς μάτρωας· οὐ γὰρ
ψυχαῖς ἔπι δυσμενέων φοι-
τοῖσιν ἂν δαίμων θέλῃ·
135
βούλευσεν ὄλεθρον ἀτάρβακτος γυνά·
φιτρὸν ἀγκλαύσασα, τὸν δὴ
ζωᾶς ὅρον ἁμετέρας ἔμμεν. τύχον μὲν
πύργων προπάροιθε κιχήσας·
Πλευρῶνα· μινύνθη δέ μοι ψυχὰ γλυκεῖα,
αἰαῖ· πύματον δὲ πνέων δάκρυσα τλ[άμων
5
Ἀμφιτρύωνος παῖδα μοῦνον δὴ τότε
τέγξαι βλέφαρον, ταλαπενθ
έο ς
τοῖʼ ἔφα· θνατοῖσι μὴ φῦναι φέριστον,
160
φέγγος· ἀλλʼ οὐ γάρ τίς ἐστιν
χρὴ κεῖνο λέγειν ὅ,τι καὶ μέλλει τελεῖν.
τάν κεν λιπαρὰν ἐθέλων θείμαν ἄκοιτιν.
Κύπριδος θελξιμβρότου.
175
ὕμνησον Ὀλύμπιον ἀρχαγὸν θεῶν,
Ἀλφ
εό ν, Πέλοπός τε βίαν,
καὶ Πίσαν, ἔνθʼ ὁ κλεεννὸς
ἦλθ]εν Φερένικος
ἐς εὐπύργους Συρακόσ-
6
αἰνεῖν, φθόνον ἀμφοτέραισιν
εἴ τις εὖ πράσσοι βροτῶν.
190
Βοιωτὸς ἀνὴρ τᾷδε φών[ησεν, γλυκειᾶν
Μουσᾶν, ὃν
ἂν ἀθάνατοι τι[μῶσι, τούτῳ
καὶ βροτῶν φήμαν ἕπ[εσθαι.
εὐκλ
έα κελεύθου γλῶσσαν οὐ[κ ἐκτὸς δίκας
πέμπειν Ἱέρωνι· τόθεν γὰρ
πυθμένες θάλλουσιν ἐσθλ[ῶν,
Ζεὺς ἀκινήτους ἐν εἰρήν[ᾳ φυλάσσοι.
200
