Δελφῖνες καὶ φάλαιναι καὶ κωβιός.
[1] Δελφῖνες καὶ φάλαιναι πρὸς ἀλλήλους ἐμάχοντο. Ἐπὶ πολὺ δὲ τῆς διαφορᾶς σφοδρυνομένης, κωβιὸς ἀνέδυ (ἐστὶ δὲ οὖτος μικρὸς ἰχθὺς) καὶ ἐπειρᾶτο αὐτοὺς διαλύειν. Εἶς δέ τις τῶν δελφίνων ὑποτυχὼν ἔφη πρὸς αὐτόν·
Ἀλλ᾽ ἡμῖν ἀνεκτότερόν ἐστι μαχομένους ὑπ᾽ ἀλλήλων διαφθαρῆναι ἢ σοῦ διαλλακτοῦ τυχεῖν.
Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀνθρώπων οὐδενὸς ἄξιοι ὄντες, ὅταν ταραχῆς λάβωνται, δοκοῦσί τινες εἶναι.
Δελφῖνες καὶ φάλαιναι καὶ καρίς.
Δελφῖνες καὶ φάλαιναι πρὸς ἀλλήλους ἐμάχοντο. Ἐπὶ πολὺ δὲ τῆς στάσεως αὐτῶν σφοδρυνομένης, καρὶς ἀναδῦσα ἐπειρᾶτο αὐτοὺς διαλύειν. Εῖς δέ τις τῶν δελφίνων ὑποτυχὼν ἔφη πρὸς αὐτήν·
Ἀλλ᾽ ἡμῖν αἱρετώτερόν ἐστιν ὑπ᾽ ἀλλήλων διαφθαρῆναι σοῦ διαλλακτοῦ τυχεῖν.
Οὕτως ἔνιοι τῶν ἀνθρώπων οὐδενὸς ἄξιοι ὄντες, ἂν ταραχῆς λάβωνται, δοκοῦσί τινες εἶναι.
Fabulae. Aesop. ed. Émile Chambry. Paris. 1925.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.