Ἀλώπηξ καὶ βότρυς.
[1] Ἀλώπηξ λιμώττουσα, ὡς ἐθεάσατο ἀπό τινος ἀναδενδράδος βότρυας κρεμαμένους, ἠβουλήθη αὐτῶν περιγενέσθαι καὶ οὐκ ἡδύνατο Ἀπαλλαττομένη δὲ πρὸς ἑαυτὴν εἶπεν·
Ὄμφακές εἰσιν.
Οὕτω καὶ τῶν ἀνθρώπων ἔνιοι τῶν πραγμάτων ἐφικέσθαι μὴ δυνάμενοι διʼ ἀσθένειαν τοὺς καιροὺς αἰτιῶνται.
[2] Ποτὲ ἀλώπηξ βότρυν θεασαμένη
πέπειρον ἐπειρᾶτο λαβεῖν εἰς βρῶσιν,
καὶ μὴ δυνηθεῖσα μειδιάσασʼ ἔφη·
Τί κάμνω; ὄμφακες γάρ εἰσιν 〈ἐκεῖνοι〉·
λήψομαι αὐτούς, ὅταν πέπειροι ὤσι.
πέπειρον ἐπειρᾶτο λαβεῖν εἰς βρῶσιν,
καὶ μὴ δυνηθεῖσα μειδιάσασʼ ἔφη·
Τί κάμνω; ὄμφακες γάρ εἰσιν 〈ἐκεῖνοι〉·
λήψομαι αὐτούς, ὅταν πέπειροι ὤσι.
Ὁ μῦθος δηλοῖ ὅτι οἱ ἀποτυχόντες τῶν πραγμάτων σπουδάζουσι διὰ ψεύδους καλύψαι τὴν ἀλήθειαν.
[3] Βότρυας πεπείρους ἀλώπηξ κρεμαμένους ἰδοῦσα, τούτους ἐπειρᾶτο καταφαγεῖν· πολλὰ δὲ καμοῦσα καὶ μὴ δυνηθεῖσα ψαῦσαι, τὴν λύπην παραμυθουμένη ἔλεγεν·
Ὄμφακες ἔτι εἰσίν.
Ὅτι τοὺς δι´ ἀδυναμίαν τινὸς ἀποτυγχάνοντας πράγματος καὶ θέλοντας τοῦτο διὰ ψεύδους καλύψαι ἐλέγχει ὁ μῦθος.
[4] Βότρυας πεπείρους ἀλώπηξ ἀπῃωρημένους ἰδοῦσα, κατάξαι τούτους καὶ ἔδεσθαι πολυτρόπως ἐμηχανᾶτο. Πολλὰ δὲ καμοῦσα καὶ ὅλως ψαῦσαι τούτων μὴ δυνηθεῖσα παρεμυθεῖτο τὴν ἑαυτῆς ἀτυχίαν καὶ ἔλεγεν·
Ὄμφακές εἰσιν ἔτι καὶ ἄμαχοι τοῖς ὀδοῦσι.
῞Οτι ἐν τοῖς ἀδυνάτοις τινὲς αἰδούμενοι ἑτέρας κενὰς προφασίζονται ἀφορμάς.
[5] Ποτὲ κατεῖδε τοὺς βότρυας ἀλώπηξ
πεπείρους πάνυ τὰς ῥωγὰς δεικνυμένους
καὶ ἐπειρᾶτο τούτους λαβεῖν εἰς βρῶσιν·
ἥτις εἰς τοῦτο πολλὰ μηχανωμένη
οὐκ ἠδυνήθη τὴν ὄρεξιν πληρῶσαι.
Μετὰ δὲ ταῦτα μειδιάσασα αὕτη
εὐθὺς τὸ πένθος εἰς χαρὰν μεταβάλλει,
ἀναβοῶσα· Ὄμφακές εἰσι ταῦτα.
πεπείρους πάνυ τὰς ῥωγὰς δεικνυμένους
καὶ ἐπειρᾶτο τούτους λαβεῖν εἰς βρῶσιν·
ἥτις εἰς τοῦτο πολλὰ μηχανωμένη
οὐκ ἠδυνήθη τὴν ὄρεξιν πληρῶσαι.
Μετὰ δὲ ταῦτα μειδιάσασα αὕτη
εὐθὺς τὸ πένθος εἰς χαρὰν μεταβάλλει,
ἀναβοῶσα· Ὄμφακές εἰσι ταῦτα.
Ὅτι πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἀποτυχόντες τῶν πραγμάτων σπουδάζουσι διὰ τοῦ ψεύδους συγκαλύψαι τὴν ἧτταν.
Ἀλώπηξ 〈πρὸς ὄμφακας καὶ μῦς〉.
Ἀλώπηξ ἐν κρεβαττινᾷ βότρυας πεπείρους ἰδοῦσα ἤμελλε φαγεῖν μέν, ἐν ὕψει δὲ ὄντας οὐκ ηὐπόρει φαγεῖν. Mῦς δὲ ἰδὼν ταύτην ἐμειδίασεν εἰπών·
Οὐδὲν τρώγεις Ἡ δὲ ἀλώπηξ μὴ θέλουσα ἡττηθῆναι παρὰ τοῦ μυὸς ἐφη·
Ομφακές εἰσιν.
Ὅτι τοὺς πονηροὺς καὶ μὴ βουλομένους πείθεσθαι τῷ λόγῳ ὁ μῦθος ἐλέγχει.
Fabulae. Aesop. ed. Émile Chambry. Paris. 1925.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.