348. Παιδίον ἐσθίον σπλάγχνα. (C. 262 et p.391. F.40. S. 47. B. 34.)
Βοῦν τινες ἐπʼ ἀγρῷ θύσαντες, τοὺς συγγενεῖς εκαλεσαν· ἐν δὲ τούτοις ἦν καὶ γυνὴ πενιχρὰ, μεθʼ ἧς καὶ ὁ παῖς. Τὸ δὲ παιδίον, τῶν κρεῶν πλήσας τὴν γαστέρα καὶ ὀδυνώμενος, ἔλεγεν· ,,ὦ μῆτερ, ἐμῶ τὰ σπλάγχνα.“ δὲ εἶπεν· ,,οὐχὶ τὰ σὰ, τέκνον, ἃ δὲ κατέφαγες.“
Ὁ λόγος πρὸς ἄνδρα χρεωφειλέτην, ὅστις ἑτοίμως τὰ ἀλλότρια λαμβάνων, ὅταν ἀπαιτηθῇ, οὕτως ἄχθεται, ὡς οἴκοθεν προῖέμενος.
Fabulae. Aesop. ed. Karl Halm. United States. 2016.
Sponsored by Harvard College Library.