Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Caput II. De Ventis.

Venti autem flant ab Aequinoctiali ortu Apeliotes, ab occasu Aequinoctiali Zephyrus; a meridie Notus, a Septentrione Aparctias: ab aestivi Tropici ortu spirat Caecias; dein ab ortu Aequinoctiali Apeliotes, ab hiberno denique Eurus.

[7] Rursum ab occasu hiberno Libs, deinde ab occasu aequinoctiali Zephyrus, ab occasu vero aestivo Argestes, alias Olympias dictus. Tantem Notus et Aparctias adversi flant; ita ut venti omnes sint octo. Timosthenes autem, qui conscripsit circumnavigationes, tradit duodecim ventos, inter Aparctiam et Caeciam medium ponens Boream, inter Eurum et Notum Phoenicem, qui et Euronotus, inter Notum et Libem Leuconotum, qui alias Libonotus, inter Aparctiam et Argesten Thrascian, quem accolae etiam Circium appellant. Gentes autem habitare limites, Bactrianos quidem sub Apeliote, Indos sub Euro, sub Phoenice mare Rubrum et Aethiopiam; sub Noto Aethiopiam ultra Aegyptum. Ad Leuconotum Garamantas, qui supra Syrtes colunt, ad Libem Aethiopas, et occidentales supra Mauros; ad Zephyrum vero columnas Herculis et initia Africae et Europae, ad Argestem Iberiam, quae nunc Hispania; ad Thrascian Scythas supra Thraciam; ad Boream Pontum , Maeotin ac Sauromatas; ad Caeciam denique Mare Caspium et Sacas.

Geographiae informatio. Agathemerus. ed. Samuel Friedrich Wilhelm Hoffmann. United States. 2018.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition

Agathemeri hypotyposes geographiae (Latin) (Agathemerus, creator; Hoffmann, Samuel Friedrich Wilhelm (1803-1872), editor.)

Editions (6)

Geographiae informatio, Geographi graeci minores Volumen Secundum (Agathemerus, creator; Müller, Karl, editor.) — 2 focus

[Περὶ ἀνέμων]

Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν ἰσημερινῆς ἀνατολῆς ἀπηλιώτης, ἀπὸ δὲ ἰσημερινῆς δύσεως ζέφυρος, ἀπό δὲ μεσημβρίας νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου ἀπαρκτίας, ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς καικίας, ἑξῆς δὲ ἀπ᾿ ἰσημερινῆς ἀνατολῆς ἀπηλιώτης, καὶ ἀπὸ χειμερινῆς εὖρος· δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς Λίψ, καὶ ἑξῆς πάλιν ἀπὸ δύσεως ἰσημερινῆς ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας· εἶτα νότος καὶ ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες. Γίνονται οὖν ὀκτώ.

[7] Τιμοσθένης δὲ, ὁ γράψας τοὺς περίπλους, δώδεκά φησι, προστιθεὶς μέσον ἀπαρκτίου καὶ καικίου βορέαν, εὔρου δὲ καὶ νότου Φοίνικα τὸν καὶ εὐρόνοτον, μέσον δὲ νότου καὶ Λιβὸς τὸν λευκόνοτον ἤτοι Λιβόνοτον, μέσον δὲ ἀπαρκτίου καὶ ἀργέστου Θρασκίαν ἤτοι κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων [ὀνομαζόμενον]. Ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα· κατ᾿ ἀπηλιώτην Βακτριανοὺς, κατ᾿ εὖρον Ἰνδοὺς, κατὰ Φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ Λίβα Αἰθίοπας δυσμικοὺς [τοὺς] ὑπὲρ Μαύρους, κατὰ ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατ᾿ ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν, κατὰ δὲ Θρασκίαν [Κελτοὺς καὶ τὰ ὅμορα, κατὰ δ᾿ ἀπαρκτίαν] τοὺς ὑπὲρ Θρᾴκην Σκύθας, κατὰ βορρᾶν Πόντον, Μαιῶτιν, Σαρμάτας· κατὰ καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Geographiae informatio, Geographiæ veteris scriptores græci minores Volumen Secundum (Agathemerus, creator; Hudson, John (1662-1719), editor.) — 2 focus

Κεφ άλαιον βʹ. Περὶ Ἀνέμων.

Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, ἀπὸ δὲ Ἰσημερινῆς δύσεως Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ μεσημβρίας Νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου Ἀπαρκτίας, ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς Καικίας. Ἑξῆς δὲ ἀπ᾿ Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, καὶ ¹ ἀπὸ χειμερινῆς Εὖρος. Δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς Λίψ, καὶ ἑξῆς πάλιν ἀπὸ δύσεως Ἰσημερινῆς Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς Ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας. εἶτα Νότος καὶ Ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες· γίνονται οὖν ὀκτώ.

[7] Τιμοσθένης δὲ, ὁ γράψας τοὺς περίπλους, δώδεκά φησι, προστιθεὶς μέσον Ἀπαρκτίου καὶ Καικίου Βορέαν, Εὔρου δὲ καὶ Νότου Φοίνικα τὸν καὶ Εὐρόνοτον, μέσον δὲ Νότου καὶ Λιβὸς τὸν Λευκόνοτον ἤτοι Λιβόνοτον, μέσον δὲ Ἀπαρκτίου καὶ Ἀργέστου Θρασκίαν, ἤτοι Κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων. Ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα, κατ᾿ Ἀπηλιώτην Βακτριανοὺς, κατ᾿ Εὖρον Ἰνδοὺς, κατὰ Φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ Νότον τὴν ὑπὲρ Αἴγυπτον Αἰθιοπίαν, κατὰ Λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ Λίβα Αἰθίοπας καὶ δυσμικοὺς ὑπὲρ Μαυροὺς, κατὰ Ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατ᾿ Ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν· κατὰ δὲ Θρασκίαν τοὺς ὑπὲρ Θράκην Σκύθας· κατὰ δὲ Βοῤῥᾶν Πόντον, Μαιῶτιν, Σαυρόματας· κατὰ Καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Geographiae informatio, Greek Roman and Byzantine Studies (Agathemerus, creator; Diller, Aubrey (1903-1985), editor and translator.) — 2 focus

[6] Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν ἰσημερινῆς ἀνατολῆς ἀπηλιώτης, ἀπὸ δὲ ἰσημερινῆς δύσεως ζέφυρος, ἀπὸ δὲ μεσημβρίας νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου ἀπαρκτίας· ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς καικίας, ἑξῆς δὲ ἀπὸ ἰσημερινῆς ἀνατολῆς ἀπηλιώτης καὶ ἀπὸ χειμερινῆς εὖρος· δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς λίψ, καὶ ἑξῆς πάλιν ἀπὸ δύσεως ἰσημερινῆς ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας ὁ καὶ Ἰᾶπυξ , εἶτα νότος καὶ ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες ἀλλήλοις · γίνονται οὖν ὀκτώ.

[7] Τιμοσθένης δὲ ὁ γράψας τοὺς περίπλους δώδεκά φησι προστιθεὶς μέσον ἀπαρκτίου καὶ καικίου βορέαν, εὔρου δὲ καὶ νότου φοίνικα τὸν καὶ εὐρόνοτον, μέσον δὲ νότου καὶ λιβὸς τὸν λευκόνοτον ἤτοι λιβόνοτον, μέσον δὲ ἀπαρκτίου καὶ ἀργέστου θρασκίαν ἤτοι κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων ὀνομαζόμενον . ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα κατ’ ἀπηλιώτην Βακτριανούς, κατ’ εὖρον Ἰνδούς, κατὰ φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ νότον τὴν ὑπὲρ Αἴγυπτον Αἰθιοπίαν, κατὰ λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ λίβα Αἰθίοπας καὶ δυσμικοὺς ὑπὲρ Μαύρους, κατὰ ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατὰ ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν, κατὰ δὲ θρασκίαν Κελτοὺς καὶ τὰ ὅμορα, κατὰ ἀπαρκτίαν τοὺς ὑπὲρ Θράκην Σκύθας, κατὰ δὲ βορρᾶν Πόντον Μαιῶτιν Σαρμάτας, κατὰ καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Agathemeri hypotyposes geographiae (Agathemerus, creator; Hoffmann, Samuel Friedrich Wilhelm (1803-1872), editor.) — 2 focus

Κεφ άλαιον βʹ. Περὶ Ἀνέμων.

Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης· ἀπὸ δὲ Ἰσημερινῆς δύσεως Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ μεσημβρίας Νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου Ἀπαρκτίας. Ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς Καικίας. Ἑξῆς δὲ ἀπ᾿ Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, καὶ ἀπὸ χειμερινῆς Εὖρος. Δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς Λίψ, καὶ ἑξῆς πά λιν ἀπὸ δύσεως Ἰσημερινῆς Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς Ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας. εἶτα Νότος καὶ Ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες· γίνονται οὖν ὀκτώ.

[7] 5 Τιμοσθένης δὲ, ὁ γράψας τοὺς περίπλους, δώδεκά φησι, προστιθεὶς μέσον Ἀπαρκτίου καὶ Καικίου Βορέαν, Εὔρου δὲ καὶ Νότου Φοίνικα τὸν καὶ Εὐρόνοτον, μέσον δὲ Νότου καὶ Λιβὸς τὸν Λευκόνοτον ἤτοι Λιβόνοτον, μέσον δὲ Ἀπαρκτίου καὶ Ἀργέστου Θρασκίαν, ἤτοι Κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων. Ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα κατ᾿ Ἀπηλιώτην Βακτριανοὺς, κατ᾿ Εὖρον Ἰνδοὺς, κατὰ Φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ Νότον τὴν ὑπὲρ Αἴγυπτον Αἰθιοπίαν. Κατὰ Λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ Λίβα Αἰθίοπας καὶ δυσμικοὺς ὑπὲρ Μαύρους· κατὰ Ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατ᾿ Ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν· κατὰ δὲ Θρασκίαν τοὺς ὑπὲρ Θράκην Σκύθας· κατὰ δὲ Βοῤῥᾶν Πόντον, Μαιῶτιν, Σαυρόματας· κατὰ Καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Agathemeris Orthonis filii compendiariae geographiae expositionum libri duo (Agathemerus, creator; Tennulius, Samuel (Samuel ten Nuyl), editor and translator.) — 2 focus

Περὶ Ἀνέμων. Κεφ άλαιον βʹ.

Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, ἀπὸ δὲ Ἰσημερινῆς δύσεως Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ μεσημβρίας Νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου Ἀπαρκτίας. Ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς Καικίας. Ἑξῆς δὲ ἀπ᾿ Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, καὶ ἀπὸ χειμερινῆς Εὖρος. Δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς Λίψ, καὶ ἑξῆς πάλιν ἀπὸ δύσεως Ἰσημερινῆς Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς Ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας. εἶτα Νότος καὶ Ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες· γίνονται οὖν ὀκτώ.

Θρασκίαν, ἤτοι Κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων. Ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα κατ᾿ Ἀπηλιώτην Βακτριανοὺς, κατ᾿ Εὖρον Ἰνδοὺς, κατὰ Φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ Νότον τὴν ὑπὲρ Αἴγυπτον Αἰθιοπίαν. 5 Κατὰ Λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ Λίβα Αἰθίοπας καὶ δυσμικοὺς ὑπὲρ Μαύρους. Κατὰ Ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατ᾿ Ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν. Κατὰ δὲ Θρασκίαν τοὺς ὑπὲρ Θράκην Σκύθας. Κατὰ δὲ Βοῤῥᾶν Πόντον, Μαιῶτιν, Σαυρόματας. Κατὰ καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Geographica antiqua. Agathemeri Hypotyposis geographiae omnia Graeco-Latina. (Agathemerus, creator; Gronovius, Jacobus (1645-1716), editor and translator.) — 2 focus

[6] Περὶ Ἀνέμων. Κεφ άλαιον βʹ. Ἄνεμοι δὲ πνέουσιν ἀπὸ μὲν Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, ἀπὸ δὲ Ἰσημερινῆς δύσεως Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ μεσημβρίας Νότος, ἀπὸ δὲ ἄρκτου Ἀπαρκτίας, ἀπὸ δὲ τροπῆς θερινῆς Καικίας. Ἑξῆς δὲ ἀπ᾿ Ἰσημερινῆς ἀνατολῆς Ἀπηλιώτης, καὶ ἀπὸ χειμερινῆς Εὖρος. Δυσμικοὶ δὲ ἀπὸ μὲν δύσεως χειμερινῆς Λίψ, καὶ ἑξῆς πάλιν ἀπὸ δύσεως Ἰσημερινῆς Ζέφυρος, ἀπὸ δὲ δύσεως θερινῆς Ἀργέστης ἤτοι Ὀλυμπίας. εἶτα Νότος καὶ Ἀπαρκτίας ἀντιπνέοντες· γίνονται οὖν ὀκτώ.

[7] Τιμοσθένης δὲ, ὁ γράψας τοὺς περίπλους, δώδεκά φησι, προστιθεὶς μέσον Ἀπαρκτίου καὶ Καικίου Βορέαν, Εὔρου δὲ καὶ Νότου Φοίνικα τὸν καὶ Εὐρόνοτον, μέσον δὲ Νότου καὶ Λιβὸς τὸν Λευ κόνοτονκόνοτον ἤτοι Λιβόνοτον, μέσον δὲ Ἀπαρκτίου καὶ Ἀργέστου Θρασκίαν, ἤτοι Κίρκιον ὑπὸ τῶν περιοίκων. Ἔθνη δὲ οἰκεῖν τὰ πέρατα, κατ᾿ Ἀπηλιώτην Βακτριανοὺς, κατ᾿ Εὖρον Ἰνδοὺς, κατὰ Φοίνικα Ἐρυθρὰν θάλασσαν καὶ Αἰθιοπίαν, κατὰ Νότον τὴν ὑπὲρ Αἴγυπτον Αἰθιοπίαν. Κατὰ Λευκόνοτον τοὺς ὑπὲρ Σύρτεις Γαράμαντας, κατὰ Λίβα Αἰθίοπας καὶ δυσμικοὺς ὑπὲρ Μαυροὺς· κατὰ Ζέφυρον Στήλας καὶ ἀρχὰς Λιβύης καὶ Εὐρώπης, κατ᾿ Ἀργέστην Ἰβηρίαν τὴν νῦν Ἱσπανίαν· κατὰ δὲδὲ Θρασκίαν τοὺς ὑπὲρ Θράκην Σκύθας· κατὰ δὲ Βοῤῥᾶν Πόντον, Μαιῶτιν, Σαυρόματας· κατὰ Καικίαν Κασπίαν θάλασσαν καὶ Σάκας.

Translations (5)

Geographiae informatio, Greek Roman and Byzantine Studies (Agathemerus, creator; Diller, Aubrey (1903-1985), editor and translator.) — 2 focus

[6] The winds blow: from equinoctial sunrise apeliotes, from equinoctial sunset zephyros from midday notos, from the bear aparctias, from summer solstice (sunrise) kaikias, and next, from equinoctial sunrise apeliotes, and from winter sunrise euros, and in the west, from winter sunset lips, and next again, from equinoctial sunset zephyros from summer sunset argestes or Olympias also called Iapyx, then notos and aparctias blowing opposite each other; so there are eight.

[7] But Timosthenes, who wrote the circumnavigations, says there are twelve, adding boreas between aparctias and kaikias, phoinix also called euronotos between euros and notos, leuconotos or libonotos between notos and lips, thrascias or kirkios (as called by the local people) between aparctias and argestes. He says nations dwell on the borders of the earth, towards apeliotes Bactrians, towards euros Indians, towards phoinix the Red Sea and Aethiopia, towards notos Aethiopia beyond Egypt, towards leuconotos Garamantes beyond the Syrtes, towards lips western Aethiopians beyond Moors, towards zephyos the Pillars and the beginnings of Libya and Europe, towards argestes Iberia, now Hispania, towards thrascias Celts and their neighbors, towards aparctias Scythians beyond Thrace, towards borras Pontus Maeotis Sarmatians, towards kaikias the Caspian Sea and Sacae.

Geographiae informatio, Geographi graeci minores, Volumen Secundum (Agathemerus, creator; Müller, Karl, editor.) — 2 focus

[De ventis.]

Venti autem flant ab æquinoctiali ortu apeliotes, ab occasu equinoctiali zephyrus, a meridie notus, a septentrione aparctias, ab æstivi tropici ortu cæcias, dein ab ortu æquinoctiali apeliotes, ab hiberno denique eurus; rursum ab occasu hiberno Libs, deinde ab occasu æquinoctiali zephyrus, ab occasu vero æstivo argestes vel Olympias; tandem notus et aparctias adversi flant. Sunt igitur octo.

[7] Timosthenes vero, qui conscripsit circumnavigationes, tradit duodecim ventos, inter aparctiam et cæciam medium ponens boream, inter eurum et notum Phœnicem, qui et euronotus, inter notum et Libem leuconotum, qui alias Libonotus, inter apactiam et argesten Thrasciam, quem accolæ etiam circium appellant. Gentes autem in extremis partibus habitare hasce: Bactrianos sub apeliote, Indos sub euro, sub Phœnice mare Rubrum esse et Æthiopiam, sub noto Æthiopiam ultra Ægyptum, sitam ad leuconotum Garamantas, qui supra Syrtes colunt, ad Libem occidentales supra Mauros Æthiopes, ad zephyrum vero columnae Herculis et initia Africæ et Europæ, ad argestem Iberiam, qua nunc Hispania, ad Thraciam [Celtas iisque propinque, ad aparctiam, Scythas supra Thraciam, ad boream Pontum, Mæotin ac Sarmatas, ad cæciam mare Caspium et Sacas.

Agathemeris Orthonis filii compendiariae geographiae expositionum libri duo (Agathemerus, creator; Tennulius, Samuel (Samuel ten Nuyl), editor and translator.) — 2 focus

De Ventis. Caput II.

Venti autem flant ex diversis partibus, ab Æquinoctiali nimirum ortu Apeliotes, ab occasu Æquinoctiali Zephyrus; a meridie Notus, a Septentrione Aparctias. Rursus ab æstivi Tropici ortu spirat Cæcias; dein ab ortu Æquinoctiali (ut dictum modo) Apeliotes, ab hyberno denique Eurus.

[7] Rursus secundum solem occidentem, ab occasu hiberno provenit Libs, deinde ab occasu Æquinoctiali dictus jam Zephyrus, ab occasu vero æstivo Argestes, alias Olympias dictus. Tantem Notus et Aparctias adversi flant; ita ut venti omnes sint octo. Timosthenes autem, qui conscripsit marium circumnavigationes, tradit duodecim ventos, quia inter Aparctiam et Cæciam medium ponit Boream, inter Eurum et Notum Phœnicem, qui et Euronotus vocatur; inter Notum et Libem Leuconotum, qui alias Libonotus dicitur, inter A par

parctiam et Argesten Thrascian, quem accolæ istius oræ etiam Circium appellant. Tradit et quæ gentes unicuique ventorum plagæ sint subjectæ; nimirum Bactriani habitant sub Apeliote, Indi sub Euro, sub Phœnice mare Rubrum et Æthiopia jacet; sub Noto altera Æthiopia, ultra Ægyptum sita. 5 Ad Leuconotum collocat Garamantas, qui supra Syrtes colunt, ad Libem Æthiopas, et omnes occidentales supra Mauros; ad Zephyrum vero columnas Herculis, unde Africa et Europa incipiunt; ad Argestem Iberiam, quæ nunc vocatur Hispania; Ad Thrascian Scythas supra Thraciam sitos; Ad Borean Pontum Euxinum, paludem Mæotin ac Sauromatas; ad Cæciam denique Mare Caspium et Sacas.

Geographica antiqua. Agathemeri Hypotyposis geographiae omnia Graeco-Latina. (Agathemerus, creator; Gronovius, Jacobus (1645-1716), editor and translator.)

No corresponding passage available

Geographiae informatio, Geographiæ veteris scriptores græci minores, Volumen Secundum (Agathemerus, creator; Hudson, John (1662-1719), editor.) — 2 focus

Caput II. De Ventis.

Venti autem flant ab Æquinoctiali ortu Apeliotes, ab occasu Æquinoctiali Zephyrus, a meridie Notus, a Septentrione Aparctias, ab æstivi Tropici ortu Cæcias: dein ab ortu Æquinoctiali Apeliotes, ab hyberno denique Eurus.

[7] Rursum ab occasu hiberno Libs, deinde ab occasu Æquinoctiali Zephyrus, ab occasu vero æstivo Argestes, alias Olympias dictus. Tantem Notus et Aparctias adversi flant; ita ut sint octo. Timosthenes autem, qui conscripsit circumnavigationes, tradit duodecim ventos, inter Aparctiam et Cæciam medium ponens Boream; inter Eurum et Notum Phœnicem, qui et Euronotus; inter Notum et Libem Leuconotum, qui alias Libonotus; inter Aparctiam et Argesten Thrascian, quem accolæ etiam Circium appellant. Gentes autem habitare limites, Bactrianos quidem sub Apeliote, Indos sub Euro, sub Phœnice mare Rubrum et Æthiopiam, sub Noto Æthiopiam ultra Ægyptum; ad Leuconotum Garamantas, qui supra Syrtes colunt; ad Libem Æthiopas, et occidentales supra Mauros; ad Zephyrum vero columnas Herculis, et initia Africæ et Europæ; ad Argestem Iberiam, quæ nunc Hispania; ad Thrascian Scythas supra Thraciam; ad Boream Pontum, Mæotin ac Sauromatas; ad Cæciam denique Mare Caspium et Sacas.

Agathemerus Geographiae informatio 2

ed. Samuel Friedrich Wilhelm Hoffmann

Search the Perseus Catalog for:

Caput II. De Ventis.

Current edition

[Περὶ ἀνέμων]

Κεφ άλαιον βʹ. Περὶ Ἀνέμων.

Κεφ άλαιον βʹ. Περὶ Ἀνέμων.

Περὶ Ἀνέμων. Κεφ άλαιον βʹ.

[De ventis.]

De Ventis. Caput II.

Caput II. De Ventis.

Stable identifiers