[1] Anaximander of Miletus, disciple of Thales, first attempted to draw the earth on a map. After him Hecataeus of Miletus, a widely- traveled man, improved the work marvelously. Hellanicus of Lesbos, a man of much learning, gave his account without a map. Then Damastes of Citium wrote a circumnavigation, drawing mostly on Hecataeus. Next Democritus and Eudoxus and others wrote tours of the earth by land and sea.

[2] The ancients drew the earth round, and regarded Hellas as the center and Delphi as the center of Hellas, since it had the navel of the earth. Democritus, a man of much experience, first perceived that the earth was oblong, with the length half again the breadth. Dicaearchus the Peripatetic agreed with him. Eudoxus made the length double the breadth, Eratosthenes more than double, Crates semicircular, Hipparchus trapezoid, others . . . , Posidonius the Stoic sling-shaped and wide in the middle from south to north, narrow to the east and west, wider, however, to the southeast, toward India.

[3] Boundaries of the continents: of Europe and Libya the Pillars of Hercules; of Libya and Asia the Nile, but some say the isthmus between Lake Serbonis and the Arabian gulf; of Asia and Europe the ancients said the Phasis River and the isthmus to the Caspian, the later and more recent ones say Lake Maeotis and the Tanais River.

[4] The continents were called ἤπειροι as being boundless (ἄπειροι) , out of ignorance. Asia was named for coming close (ἆσσον) for those going over from Europe both by land and by the islands lying in a row: Euboea Andros Tenos Myconos Icaria Samos Mycale. Europe was named for its breadth (εὖρος). Libya was quite unknown to the Greeks, but from a signal nation †Phoenicians were named seafaring†. The ocean was named for quickly encircling (ὠκέως ἀνύειν) the earth.

[5] Dicaearchus bounds the earth not by waters but by a straight line from the Pillars through Sardinia Sicily Peloponnesus Ionia Caria Lycia Pamphylia Cilicia and Taurus on to Mt Imaus, and he calls the several regions either northern or southern.

Anaximander Milesius, Thaletis auditor, sustinuit omnium primus situm orbis terrarum in tabula pingere: Post quem Hecatæus Milesius, vir multæ peregrinationis, idem argu

argumentum tam accurate tractavit, ut homines fuerint rapti in admirationem. Nam Hellanicus Lesbius, quamquam alias doctissimus, minus concinne ista tradidit. Deinde Damastes Citticensis, qui sua ex Hecatæo descripsit, littoream navigationem composuit. Mox Democritus et Eudoxus aliique nonnulli terræ circuitiones ac circumnavigationes composuerunt.

[2] Veteres ergo orbem habitabilem effigiarunt rotundum, complexum in sui medio Græciam, in cujus centro statuunt Delphos, quos vocarunt umbilicum terrarum. Sed Democritus, cujus multa scientiæ experimenta exstant, primus affirmavit terram esse oblongam; ita ut longitudo ad Latitudinem habeat rationem sesquialteram. cui sententiæ etiam Dicæarchus Peripateticus accessit. Eudoxus autem dixit longitudinem ad latitudinem esse in ratione dupla; sed Eratosthenes in majore quam dupla. Crates semicirculo assimilavit: Hipparchus similem Trapezio, alii caudæ belluinæ, Posidonius Stoïcus fundæ tradidit, cujus media latitudo ab Austro in Boream pateat, angustior pars circa orientem et occidentem procedat, sic tamen ut latissima sit, qua India pertinet ad Eurum. Ter

[3] Termini continentium sunt: Europæ quidem atque Africæ columnæ Herculis; Africæ et Asiæ Nilus, vel, ut alii volunt, Isthmus, qui a palude Sarbonide ad sinum Arabicum porrigitur: Asiæ vero et Europæ terminum antiqui dixerunt Phasin fluvium, et Isthmum, qui a Sarbo ad mare Caspium extenditur; postea autem recentiores tradiderunt Mæotidem paludem et fluvium Tanaïn.

[4] Continentes autem appellantur Græca voce Epiri, quia videlicet sunt inexploratæ magnitudinis. Asia dicta est ab ἄσσον, quod propinqua sit ex Europa in illam euntibus, sive terrestri itinere, sive navali secundum insulas ordine sitas, quales sunt Eubœa, Andrus, Tenus, Myconos, Icaria, Samos, Mycale. Europa dicta est a vento Euro. Lybiæ vocabulum Græcis plane latet, sed a populo nobili inter Phœnices venit, et significat leones. Oceanus dictus ab æstuum terras undique pulsantium concitatione.

[5] Tandem Dicæarchus definit orbem terrarum non aquis, sed ductu lineæ cujusdam simpliciter rectæ, a columnis Herculis per Sardiniam, Siciliam, Peloponnesum, Ioniam, Cariam, Lyciam, Pamphyliam, Ciliciam, et mon tem

tem Taurum, et inde usque ad Imaum actæ: Secundum quæ loca alias orbis partes Boreales, alias Australes nominat.

Anaximander Milesius, Thaletis auditor, sustinuit omnium primus situm orbis terrarum in tabula pingere. Post quem He cataeus Milesius, vir multae peregrinationis, idem argumentum tam accurate tractavit, ut in admirationem venerit. Nam Hellanicus Lesbius, vir doctissimus, sine tabula historiam tradidit. Deinde Damastes Sigeeus, qui plurima ex Hecataeo de scripsit, circumnavigationem composuit. Mox Democritus et Eudoxus aliique nonnulli terrae circuitiones ac circumnavigationes composuerunt.

[2] Veteres ergo orbem habitabilem effigiarunt rotundum, mediam vero sitam esse Graeciam, et eius Delphos; obtinere enim umbilicum terrarum. Sed Democritus, cujus multa scientiae experimenta exstant, primus affirmavit terram esse oblongam, ita ut longitudo ad latitudinem habeat rationem sesquialteram. Cui sententiae etiam Dicaearchus Peripateticus accessit. Eudoxus autem dixit longitudinem ad latitudinem esse in ratione dupla; sed Eratosthenes in majore quam dupla. Crates semicirculo assimilavit: Hipparchus similem mensae: alii caudae belluinae, Posidonius Stoicus fundae tradidit, cuius media latitudo ab Austro in Boream pateat, angustior pars circa orientem et occidentem procedat, sic tamen ut latior sit, qua India pertinet ad Eurum.

[3] Termini continentium sunt: Europae quidem atque Africae columnae Herculis: Africae et Asiae Nilus, vel, ut alii volunt, Isthmus ille a palude Sarbonide et sinu Arabico: Asiae vero et Europae terminum antiqui dixerunt Phasin fluvium, et Isthmum, qui a Sarbo ad mare Caspium extenditur; postea autem recentiores Maeotidem paludem et fluvium Tanain.

[4] Continentes autem appellantur (Graeca voce) quasi infinitae, ob ignorationem. Asia dicta est ab ἄσσον, quod propinqua sit ex Europa in illam euntibus, sive terrestri itinere, sive navali secundum insulas ordine sitas, quales sunt Euboea, Andros, Tenos, Myconos, Icaria, Samos, Mycale. Europa dicta est ab Euro. Lybia Graecis plane latebat, sed a populo nobili inter Phoenices, et significat leones. Oceanus dictus ab aestuum terras undique pulsantium concitatione.

[5] Tandem Dicaearchus definit orbem terrarum non aquis, sed ductu lineae cuiusdam simpliciter rectae, a columnis Herculis per Sardiniam, Siciliam, Peloponnesum, Ioniam, Cariam, Lyciam, Pamphyliam, Ciliciam, et Taurum, et inde usque ad Imaum actae: secundum quam alias orbis partes Boreales, alias Australes nominat.

Anaximander Milesius, Thaletis auditor, sustinuit omnium primus situm orbis terrarum in tabula pingere. Post quem Hecatæus Milesius, vir multæ peregrinationis, idem argumentum tam accurate tractavit, ut homines in admirationem venerit. Nam Hellanicus Lesbius, quanquam doctissimus, absque colore et tabula ista tradidit. Deinde Damastes Cittiensis, qui plurima ex Hecatæo descripsit, circumnavigationem composuit. Mox Democritus et Eudoxus aliique nonnulli terræ circuitiones ac circumnavigationes composuerunt.

[2] Veteres ergo orbem habitabilem effigiarunt rotundum, mediam vero sitam esse Græciam, et ejus Delphos; obtinere enim umbilicum terrarum. Sed Democritus, cujus multa scientiæ experientia exstant, primus affirmavit terram esse oblongam; ita ut longitudo ad latitudinem habeat rationem sesquialteram. Cui sententiæ etiam Dicæarchus Peripateticus accessit. Eudoxus autem dixit longitudinem ad latitudinem esse in ratione dupla: sed Eratosthenes in majore quam dupla. Crates semicirculo assimilavit: Hipparchus similem mensæ: alii caudæ belluinæ: Posidonius Stoïcus fundæ tradidit, cujus media latitudo ab Austro in Boream pateat, angustior pars circa orientem et occidentem procedat; sic tamen ut latior sit, qua India pertinet ad Eurum.

[3] Termini continentium sunt: Europæ quidem atque Africæ columnæ Herculis; Africæ et Asiæ Nilus, vel, ut alii volunt, Isthmus ille a palude Sarbonide et sinu Arabico. Asiæ vero et Europæ terminum antiqui dixerunt Phasin fluvium, et Isthmum, qui a Sarbo ad mare Caspium extenditur; postea autem recentiores Mæotidem paludem et fluvium Tanaïn.

[4] Continentes autem appellantur Græca voce quasi infinitæ, ob ignorationem. Asia dicta est ab ἄσσον, quod propinqua sit ex Europa in illam euntibus, sive terrestri itinere, sive navali secundum insulas ordine sitas, quales sunt Eubœa, Andros, Tenos, Myconos, Icaria, Samos, Mycale. Europa dicta est ab Euro. Lybia Græcis plane latebat, sed a populo nobili inter Phœnices, et significat leones. Oceanus dictus ab æstuum terras undique pulsantium concitatione.

[5] Tandem Dicæarchus definit orbem terrarum non aquis, sed ductu lineæ cujusdam simpliciter rectæ, a columnis Herculis per Sardiniam, Siciliam, Peloponnesum, Ioniam, Cariam, Lyciam, Pamphyliam, Ciliciam, et Taurum, et inde usque ad Imaum actæ: secundum quam alias orbis partes Boreales, alias Australes nominat.