Herodianus Περὶ παθῶν 76d

1. ad fr. *77 E. M. 783, 1 similia habet, sed difert in fine: ὑπό ὑπαί· διὸ καὶ ἐτόλμηϲάν τινεϲ φάναι, μὴ ἄρα Αἰολικὸϲ τῆϲ ὑπαί πλεοναϲμόϲ (sc. ab Aeolica. specie ὐπά) οὓϲ ἐλέγχει τὸ πνεῦμα, quae verba non Herodiani videntur, quem ubique Aeoles spiritum asperum in lenem mutare putasse non constat. De re cf. Π. Pr B 824: ὀπαὶ πόδα: οὕτωϲ ὑπαί ὡϲ καταί καὶ παραί· αἰ γὰρ προθέϲειϲ ἐπαυξανόμεναι διὰ τοῦ ι φυλάϲϲουϲι τὸν τόνον. Γ 217, Ο 4, Schol. ad Dionys. 928, 15.

2. αὖθιν τὸ δὲ τοιοῦτον ἑωρᾶτο καὶ ἐπὶ τοῦ πέρυϲι βαρυνομένου. Men. 46, 1 πάλιν, πέρυϲιν, τὸ ἀεί παρ’ Ἀττικοῖϲ αἰέν παρὰ Δωριεῦϲιν, αἶιν παρ’ Αἰολεῦϲι· λέγεται ταῦτα καὶ ἄνευ τοῦ ν. Ιo. Alex. 34, 1 αἰέν, δ χωρὶϲ τοῦ ν καὶ μετὰ τοῦ ν λέγεται.

3. ad fr. [76b]. Pugnat cum hoc loco N 707, ub τέλϲον ex τέλοϲ per pleonasmum literae ϲ et metabolen sc. literae ϲ in ν repetitur. Quare Lehrsius ad h. l. dubitat an haec posterior explicatio Herodiani sit.

4. ad fr. [76c]. Omisi verba καὶ τὴν ϲύ ἀντωνυμίαν λέγουϲι μετὰ τοῦ v, ὅπερ προϲθέϲει τοῦ η γίνεται τύνη, quum Apollonius de pron. 64 τύν dici neget aeque atque ipse Herodianas in E. M. 314, 41.

5. ad fr. [76d]. Totus locus, unde haec verba desumpsi, a Choerobosco ex Herodiani Epimerismis petitus est.