Herodianus Περὶ παθῶν 413

1. τὸ ψαύω, τοῦτο δὲ παρὰ τὸ ψῶ τὸ προϲεγγίζω· τῇ γὰρ κιθάρᾳ προϲεγγίζοντεϲ τὸ παλαιὸν ἔψαλλον. uamquam in E. r. 168, 17 hoc fragmentum ex Symposiϲ profertur, tamen etiam in Pathologia locum habere potuit, cum hac fere admonitione: οὐκ ἔϲτι δὲ πλεοναϲμόϲ, ἀλλὰ παραγωγή

2. ad fr. 409. Locus geminus est in Mon. 19, 25, ubi speciem Tarentinorum magis convenire dicit Herodianus. Caeterum cf. Lehrsium ad l. c., cuius emendationes recepi addens praeterea nomen Ῥίνθων, et Lob. El. I 92.

3. ad fr 410. εὐθὺ pro εὐθὺϲ scripsi cum Valcken.ad Ammon. p. 91, pro εἰ μέν exbibui ἀεὶ μέν, nam dicit nemper κῆχοϲ cum ποῖ coniunctum reperiri, primum Eratosthenem etiam cum ποῦ vocem composuisse. Pherecratis verba explevi ex Ep. Cr. 1 344. 29 cf. Mein. fragm. om. p. 124 ed. min. C4. E.M.512, 23, Apollon. ds adν. 596, 30, qui eodem modo κῆχοϲ ortum putat , sed et alio accentu signat et γ servat κηγχόϲ. Hernhardy ad Said. s. v. Schmidt fr. Didym. p. 59 Hes., Lob. E. 11 262.

4. ad fr. 412. ct. E. Οr. 37, 17, E. M. 299, 11 γέφυρα: ἡ ἐφ’ ὑγροῦ γῆ οἰονεὶ γέφυρά τιϲ οὖϲα et Ep. Cr. 1 104, 6 τοῖϲ τὸ γ ἀποβαλοῦϲι μακρὰ παρακολουθε γέφυγρα γέφυρα.