Herodianus Περὶ παθῶν 386a

1. ad fr. *387, Comparato praecedente fragmento hunc locum libenter Herodiano adiudicen, praesertim quum ex Arcad. p. 113 τὰ εἰϲ τη βαρύνεται εἰ μὴ ἐπὶ δήμου τάττοιτο .. . ἄτη καὶ ἀπάτη, quod Meonek. probδabiliter ἄτη καὶ ἀάτη καὶ ἀπάτη emendavit, concludi possit Herodianum haec tria vocabula etiam originis vinculo coniuncta esec putasse. ef. Lehre Mon. p. 148.

2. ad fr [|385b]. Pro μέλπω requiritur verbum in λῶ, quare μεμήλω scribendum videtur ex Euetathii statim proferendo loco.

3. ad fr. 386 . Ex hoc fr. concludas ab Ilerodiano profectum esse in E. Or 50, 13 (E. M. 266, 35) δῆριϲ. παρὰ τὸ δαίω τὸ ϲφἀζω καὶ κόπτω γίνεται ὄνομα βαρύτονον δάιϲ (Καλλίμαχοϲ «ἐϲ δάιν ἐρχομένωνα) καὶ ἐκτάϲει τοῦ α εἰϲ ῆ θῆϊϲ καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ β δῆριϲ. Ex Herodiano fluxisse videtur etiam haec notatio E. Orion. 143, ϲαργάνη· ϲάϲϲω ἐϲτὶ ῥῆμα καὶ ϲαγάνη καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ρ ϲαργάνη, quae inter plures alias Herodianeas reperitur.