Herodianus Περὶ παθῶν 379a

1. ad fr. 377. Locum Epim. p 41 (E. M 109, 57, E. Gud. 58, 18) cum altero coniunxi, quia in eo Herodiani sententia accuιratius exposita est. ln E. Οr, 18 6 sic traditur: ἀνία, ἀνίατόϲ τιϲ οὖϲα, ἢ δυϲίατοϲ τὸ γὰρ αν οὐ μόνον ϲτέρηϲιν δηλο, ἀλλὰ καὶ τὸ δυϲ. Fortasse ad Herodianum referendum est E. Orion 18 12: ἀμείνων παρὰ τὸ μείων ὁ μὴ ἐλάϲϲων τινόϲ. ἔϲτι δὲ πλεοναϲμῷ τοῦ ν οἰον ἀμείων τιϲ ὤν, habet hoc etiam Choer. Ortt. 176, 6 altera etiam originatione proposita: ἢ παρὰ τὸ μένω γέγονεν ἀμένων καὶ πλεοναϲμῷ τοῦ ι ἀμείνων ὁ μὴ μένων, ἀλλὰ ὑπὸ πάντων περιάρπαϲτοϲ γενόμενοϲ δι’ ἐξοχὴν (E M. 82, 40 ὁπὸ πάντων αἰρόμενοϲ’, quae non Herolianca videtur