Herodianus Περὶ παθῶν 372a

1. ad r. 372. cf. St. Β.446, 18 Μελϲημβρία.

2. ad fr. [372a ]. Qamqnam praeceptum colorem Herodianeum prae se fert (οὐκ ἐχυρόν, ἐξέϲτη, ἀπεδόθ), tamen quia originario vocis βροτόϲ difert ab ea, quae ἐν Ἐξπιμεριϲμοῖϲ Ἡρωδιανοῦ fuisse traditur: παρὰ τὸ μείρω μορόϲ καὶ πλεοναϲμῶ τοῦ τ μορτόϲ καὶ ὑπερθέϲει τοῦ β μροτόϲ καὶ ἐπεὶ τὸ μμ πρὸ τοῦ β οὕτε κατὰ ϲύλληψιν οὔτε κατὰ διάϲταϲιν ἔϲτιν εὑρεῖν, τέτραπται τὸ β καὶ γέγονε βροτόϲ — in ordinem recipere dubitavi. Caeterum propter sententiam inserui post Περϲεφόνη verba ἔχει τὸ ὲ, ἀλλὰ et post ὀρϲοθύρη ἔχει τὸ 5 ἀλλά, nam dici debuit inveniri quaedam a futuro derivata, quae non i habeant , sed etiam ἕ et o, sed haec etiam aliter explicari posse neque necessario a futuro repetenda esse, ant ἐνεϲτῶτα περθέππολιϲ adieci παρά et pro τοῦ β ὅπερ διὰ τὸ μὴ δύναϲθαι βμ. διὰ τὴν ἀϲυνταξίαν exmbui: τοῦ β μβροτόϲ διὰ δὲ τὸ μὴ δύναϲθαι ϲυϲτῆναι μβ κτλ.