Herodianus Περὶ παθῶν 264

1. ad fr. 262. θαιμένηϲ inseruit Lob. El. I 369 pro ἰθαινάθυμοϲ scribens ίθαινόθυμοϲ collatis Epim. I 61, 10. —ἅϲτε inserui relegans τὸ ἐθελόκακοϲ ἐθελόϲυχνοϲ praemisso ϲημειοῦται in finem adnotamenti; haec enim Herodiani sententia probante Lobeckio l. c. — Ex eodem fonte manarunt praeter Ep. Cr. I 181, 16, quem locum posui in fr. 234, E.M. 579, 43: τὰ εἰϲ ω λήγοτα ῥήματα διϲύλλαβα βαρύτονα ϲύνθετα μετὰ τοῦ ἀμεταβόλου τρέπουϲι τὸ ω εἰϲ ε οἶον φέρω φερέοικοϲ, μένω λενέλαοϲ πλὴν τοῦ τέρπω τερπικέραυνοϲ et E.M, 745, 46 τανύπεπλοϲ. γίνεται παρὰ τὸ τανύω τανύϲω (? τανύει) τανύπεπλοϲ ὡϲ γανόω Γανυμήδηϲ καὶ τανύπτεροϲ ὴ παρατεταμένα πτερὰ ἔχουϲα.

2. ad fr. 263. Praecedunt τὸ ὕίδίπουϲ ὁ μὲν Θεόγνωτοϲ (Ι. e. Theogn. 97,11) ἀπὸ τοῦ οἰδήϲω Οἰδηϲίπουϲ κατὰ ϲυγκοπὴν τῆϲ ἤζ ϲυλλαβῆϲ, quem videmus, ut feri solet ab epitomatoribus, reprobatam tantum ab Herodiano sententiam protulisse. Hine iudicari potest de Choer. Ortt. 264, 27 Τίϲανδροϲ: διὰ τοῦ ῖ παρὰ γὰρ τὸν τίϲω μέλλοντά ἐϲτιν ἢ παρὰ τὴν τιμῆϲ γενικὴν γέγονε Τιμήϲανδροϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν Τίϲανδροϲ, quae posterior explicatio sic ab Herodiano concepta fuit ἢ παρὰ τὸν τιμήϲω μέλλοντα Τιμήϲανδροϲ, quamvis eam reiecerit.

3. ad fr. 264. Ιn E. M. scriptum est ὁ Ὧροϲ, cuius nomen saepias cum Ἡρωδιανὸϲ commutatum esse constat ; equidem Ἡρωδιανόϲ posui sine haesitatione, nam comparatio cum praecedentibus fragmentis originem clare demonstret, prae