Notes on the current edition
Περὶ παθῶν
1.
Apollonius exceperat, disseruit: δίϲ θανέεϲ et τρὶϲ οἴζυοϲ κατὰ παράθεϲιν pronuncianda, τρίϲφυλλον vero per pleonasmum literae ϲ explicandum esse ut explicatur in An. Ox. IV 309, numeralia vero velut διϲχίλιοι καὶ διϲμύριοι proprie quidem paratheta esse, sed ϲυνθέτωϲ sub uno accentu pronunciari (cf. E, M 767, 36 τὸ διϲχίλιοι καὶ τριϲμύριοι ὡϲ ἔχοντα τὸ ϲ ἐν παραθέϲει ἐϲτίν). Choer. Ortt. 267, 30 Apollonii sententiam refert recsca Herodiani refututione.
2.
ad fr. 205 cf. Lob. EI. Ι 299.
3.
ad fr. [205a]. cf. Lob. El. 1 230 cum not. 19, in qua locus Ep. I 251, 6 τὸ καρήατοϲ οὐκ ἀπὸ τοῦ κάρηαρ recte emendatur οὐκ ἀπὸ τοῦ κάρηαϲ.
4.
ad fr. [205b]. cf. Lebrs ad h. l. et Lob. El. I 233 et 321, qui citat E. M. 253, 23, Ep. Hom. 214, E. M. 350, 52 et 355, 26.
5.
ad fr. [205c]. ἆλτο Ascalonita ex ἥλατο concisum et spiritum asperum in lenem mutatum putavit Il. Pr Ζ 239, Herodianus ipse lenem ex literarum syntaxi taxi repetivit neque de ayncope cogitavit Il Pr. Α 532.