Herodianus Περὶ παθῶν 213f

1. 287, 44 δρία: Ἡϲίοδοϲ «εἀνὰ δρία βηϲϲήεντα φεῦγε» (scr. φεύγουϲιν Οp. 530) οὐκ ἀπὸ τοῦ δρίεα κατὰ ϲυγκοπὴν, ἀλλ’ ιύϲπερ ἀπὸ τοῦ θύοϲ γίνεται θύον καὶ μέγαροϲ μέγαρον, οὕτω δρίοϲ θρίον καὶ ὡϲ μύρον μύρα, οὕτω θρίον δρία; sed Herodianus ut ad fr. 100 demonstravi, speciem in οϲ ex forma in ον repetivit, non contra , ut hic.

2. ad fr. 214. Hoc Herodianum dixisse Lob. El 1 277 aegre credit, exstat eadem explicatio in Choer. Ep. 187, 12.

3. ad fr. [213e]. Existimavit Herodianus ἐγρήγορθαι ex ἐγρηγορέναι exsistere posse oxtrito ε et ν in θ verso aliter iudicat Lob. El. I 384 pro εἶτε ϲυγκοπή ἐϲτι τοῦ ἐγρηγορέναι scribendum esse putans ἐκ τοῦ ἐγρηγορθέναι.

4. ad fr. [213f]. Eust. 718, 3 ταύτην τὴν ϲυγκοπὴν καινὴνκρίνουϲιν οἱ παλαιοὶ καὶ μονήρη et 655, 10. ἰϲτέον ὡϲ τοῦ ἔϲεται ϲυγκοπτομένου εἰϲ τὸ ἔϲται λέγει τιϲ παλαιὸϲ τεχνικὸϲ ὅτι sδοκεῖ μοι μέμφεϲθαι τῇ ϲυνηθείᾳ ἔϲται λεγούϲῃ· οὐδέποτε γὰρ τὸ τρίτον τῶν τοιούτων μελλόντων χρεωκοπεῖται παραλήγεϲθαι φωνήεντι, ἵνα τιϲ εἴπῃ τὸ καλέϲεται καλέϲται ἢ τὸ τελέϲεται τελέϲταιs. Quis sit. antiquus techni cus, praesertim vagum vocabuli παλαιόϲ ap. Eustathium usum reputanti vix extricabile est; verba non sunt Herodianea, sed res ab eo protecta. esse potest, nam nobilissimum librum περὶ παθῶν Eustath. 586, 31 παλαιὸν περὶ παθῶν ϲκέμμα vocat.