Herodianus Περὶ παθῶν 136

1. ad fr. * 133. Cum Lobeck. Rhem. 313 pro κείρω κέραϲ scripsi δείρω δέραϲ, quia κέραϲ potius ad κάρα referendum est. cf. E. M. 60, 50 ἄλειφα· ἀπὸ τοῦ ἀλείφω ἀλεῖφαρ καὶ κατὰ ἀποκοπὴν ἄλειφα κτλ. Lob. El. ΙΙ 282 et 299. — Ut huic de apocope particulae finem imponam, ea quae de ϲ mobilI Herodinus in diversis scriptis commemoraverat, hic subiiciam: ἀτρέμα ἀτρέμαϲ, ἠρέμα ἠρέμαϲ Io. Alex. 33, 21 et 38, 13; πολλάκιϲ πολλάκι. τουτάκιϲ τουτάκι, θαμάκιϲ θαμάκι Io. Alex. 37, 12 χωρίϲ et χῶρι 10. Alex. 37. 7 (Choer. 853, 8, Lob. El. 11 283), ἐγκυτίϲ et ἐγκυτί 10. Alex. 38, 21, ἄντικρυϲ et ἀντικρύ id. 37, 14, ἀμφίϲ Mon. 45, 27: οὐ γνήϲιον ἔχει τὸ τέλοϲ ἢ ἴϲωϲ ἐνήλλακται (Lob. El. II 211), οὕτωϲ et οὕτω κατ’ ἔλλειψιν τοῦ ϲ E. M. 643. 30 collato cod. Parisin. 2720 in Anecd. Parisin. Cr. IV 13; denique in E. Gud. 97,18 in ἄφνω ex ἀφανῶϲ orto per syn copen ϲ abiectum putavit.

2. ad fr. 135. cf. Hes. βαράγχια· τὰ βράγχια τῶν ἰχθύων. Quum βαραγχιᾶν penitus ignotum sit, Lobeckius El. I 404 suspicatur Herodianum verbis aliter collocatis idem dixisse atque Moer. 192, 20 Bekk. βραγχᾶν Ἀττικοί, βραγχιᾶν Ἕλληνεϲ, ita ut scribendum sit. οἱ γὰρ ἄλλοι βράγχοϲ καὶ βραγχᾶν ἀντὶ τοῦ βραγχιᾶν pro οἱ γὰρ ἄλλοι βράγχοϲ. καὶ βαραγχιᾶν ἀντὶ τοῦ βραγχιᾶν. Atque sic exhibui,

3. ad fr. * 136. Hoc Herodianeum esse concludi potest ex fr. περὶ παθῶν infra. proponendo ap. Theogn. 91, 24, ubi κρήηνον πλεοναϲμῷ τοῦ η ex κρῆνον repetitur.