Notes on the current edition
Περὶ παθῶν
1.
ad fr. 117 Quemadmodum Apollon. de adverb. 545 simplex ἕκητι ex composito ἀεκαϲτί ortum esse contendit pronuncians ἔϲτι γε ἀποδεῖξαι πάμπολλα ἁπλᾶ ἀπὸ ϲυνθέτων γεγονότα, sic h. 1. Herodianus δάκρυ ex ἀρίδακρυ repetit. cf. Lob. El. II 294. Simile adnotamentum exstat etiam in Ep. Cr. I 120, 31.
2.
ad fr. 118. Initio adnotamenti exstant verba: ἀπὸ τοῦ δευτέρου τὸ πρῶτον διδάξω· τί ἐϲτιν ἀπὸ τοῦ β τὸ α΄ διδάξω; ἐπειδή et in fine: διὰ τοῦτο οὖν εἶπον, ὅτι ἀπὸ τοῦ δευτέρου τὸ πρῶτον θέλω διδάξαι. ἀμφοτέρω γάρ. εἶτα κατὰ
3.
ad fr. [116c]. Ιl. Pr. Z 205: ἔκτα: ἀποκοπὴ τοῦ «ἔκταν’ ἐπὶ προμάχων» (Ιl. Ϲ 456) cf. Lehrs ad Il. Pr., Lob. ad Buttm. II 11 seqq, El. 11 275 et 308.
4.
ad fr. [116d]. Hunc locum emendavi in Philol. XVII p. 518, ubi praetermisi monere pro καὶ ἐκφωνουμένου scribendum esse μὴ ἐκφωνουμένου, nam de ι subscripto sermo est. cf. Lob. El. II 123 et 308.
5.
ad fr. [116c]. cf. Lob. El. II 311.
6.
ad fr. [ 116d] . cf. Lob. ad Buttm. s. ϲώζω Rhem. 183 El. 11 276 et 312.