Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

When on this man

The vengeful ſword ſhall fall, and bleeding nigh

Lies this bad woman, be it mine to hear

Their ſhrieks of death, and anſwer to their cries

In notes as diſmal.

450

Why ſhou'd I conceal

My honest hopes? Fate ſpreads her ſable wings,

And hovers o’er their heads;

Libation Bearers. Aeschylus. Robert Potter (Translator). London. 1779.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Experimental

The Choephoræ (OCR draft) (English) (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 315-478 focus

str. 1

Ὀρέστης¹

ὦ πάτερ αἰνόπατες,² τί σοι
315

φάμενος ἢ τί ῥέξας

τύχοιμ᾽ ἂν ἕκαθεν³ οὐρίσας,

ἔνθα σ᾽ ἔχουσιν εὐναί;

σκότῳ φάος ἀντίμοι-

ρον;⁴ χάριτες δ᾽ ὁμοίως
320

κέκληνται γόος εὐκλεὴς

προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.

323

str. 2

Χορός⁵

τέκνον, φρόνημα τοῦ

θανόντος οὐ δαμάζει

πυρὸς [ἡ⁶] μαλερὰ γνάθος,
325

φαίνει δ᾽ ὕστερον ὀργάς:

ὀτοτύζεται δ᾽ ὁ θνῄσκων,

ἀναφαίνεται δ᾽ ὁ βλάπτων.

πατέρων τε καὶ τεκόντων

γόος ἔνδικος ματεύει
330

τἄποιν᾽⁷ ἀμφιλαφὴς ταραχθείς.

332

ant. 1

Ἠλέκτρα

κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει

πολυδάκρυτα πένθη.

δίπαις τοί σ᾽⁸ ἐπιτύμβιος⁹

θρῆνος ἀναστενάζει.
335

τάφος δ᾽ ἱκέτας δέδεκται

φυγάδας θ᾽ ὁμοίως.

τί τῶνδ᾽ εὖ, τί δ᾽ ἄτερ κακῶν;

οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;

340

Χορός

ἀλλ᾽ ἔτ᾽ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων
340

θείη¹⁰ κελάδους εὐφθογγοτέρους:

ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων

παιὰν¹¹ μελάθροις ἐν βασιλείοις

νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.¹²

345

str. 3

Ὀρέστης

εἰ γὰρ ὑπ᾽ Ἰλίῳ
345

πρός τινος Λυκίων, πάτερ,

δορίτμητος κατηναρίσθης,¹³

λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι

τέκνων τ᾽ ἐν¹⁴ κελεύθοις

ἐπιστρεπτὸν αἰῶ¹⁵
350

κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες

τάφον διαποντίου γᾶς¹⁶

δώμασιν εὐφόρητον.

354

ant. 2

Χορός

φίλος φίλοισι τοῖς

ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν
355

κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων

σεμνότιμος ἀνάκτωρ,

πρόπολός τε τῶν μεγίστων

χθονίων ἐκεῖ τυράννων:

βασιλεὺς γὰρ ἦν,¹⁷ ὄφρ᾽ ἔζης,¹⁸
360

μόριμον λάχος πιπλάντων¹⁹

χειροῖν²⁰ πεισιβρότοῳ τε βάκτρῳ.²¹

363

ant. 3

Ἠλέκτρα

μηδ᾽ ὑπὸ Τρωίας

τείχεσι φθίμενος, πάτερ,

μετ᾽ ἄλλῳ²² δουρικμῆτι λαῷ
365

παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.²³

πάρος δ᾽ οἱ κτανόντες

νιν οὕτως δαμῆναι

<φίλοις²⁴>, θανατηφόρον αἶσαν

πρόσω²⁵ τινὰ πυνθάνεσθαι
370

τῶνδε πόνων ἄπειρον.

372

Χορός²⁶

ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,

μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου

μείζονα φωνεῖς: δύνασαι²⁷ γάρ.

ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης²⁸
375

δοῦπος ἱκνεῖται: τῶν μὲν ἀρωγοὶ

κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων

χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων,

†πᾶσι δὲ μᾶλλον γεγένηται.²⁹

380

str. 4

Ὀρέστης

τοῦτο διαμπερὲς οὖς³⁰
380

ἵκεθ᾽³¹ ἅπερ τι³² βέλος.

Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων

ὑστερόποινον ἄταν

βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ

χειρί, τοκεῦσι δ᾽ ὅμως τελεῖται.
385
386

str. 5

Χορός

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-

εντ᾽³³ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός τ᾽

ὀλλυμένας: τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον³⁴ ἔμπας

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
390

δριμὺς ἄηται κραδίας³⁵

θυμὸς ἔγκοτον στύγος.

394

ant. 4

Ὀρέστησ???³⁶

καὶ πότ᾽³⁷ ἂν ἀμφιθαλὴς

Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
395

φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.

δίκαν δ᾽ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.

κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.³⁸

400

Χορός

ἀλλὰ νόμος³⁹ μὲν φονίας σταγόνας
400

χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν

αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν⁴⁰

παρὰ τῶν πρότερον⁴¹ φθιμένων ἄτην

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπ᾽ ἄτῃ.

405

str. 6

Ἠλέκτρα???

πόποι δᾶ⁴² νερτέρων τυραννίδες <τ᾽>,⁴³
405

ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ τεθυμένων,⁴⁴

ἴδεσθ᾽ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπ᾽ ἀμηχάνως

ἔχοντα καὶ δωμάτων

ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτ᾽ ἄν,⁴⁵ ὦ Ζεῦ;

410

ant. 5

Χορός⁴⁶

πέπαλται⁴⁷ δ᾽ αὖτέ μοι φίλον κέαρ
410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον.

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι⁴⁸ κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.

ὅταν δ᾽ αὖτ᾽ ἐπ᾽ ἀλκῆς ἐπάρῃ <μ᾽
415

ἐλπίς,> ἀπέστασεν ἄχος

προσφανεῖσά⁴⁹ μοι καλῶς.

418

ant. 6

Ὀρέστησ???⁵⁰

τί δ᾽ ἂν φάντες⁵¹ τύχοιμεν; ἢ⁵² τάπερ

πάθομεν ἄχεα⁵³ πρός γε τῶν τεκομένων;

πάρεστι σαίνειν, τὰ δ᾽ οὔτι θέλγεται.
420

λύκος γὰρ ὥστ᾽ ὠμόφρων

ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.

423

str. 7

Χορός

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας⁵⁴

νόμοις ἰηλεμιστρίας,⁵⁵

ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα⁵⁶ δ᾽ ἦν⁵⁷ ἰδεῖν
425

ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα

ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δ᾽ ἐπερρόθει

κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.

429

str. 8

Ἠλέκτρα

ἰὼ⁵⁸ δαΐα

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
430

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽,

ἄνευ δὲ πενθημάτων

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

434

str. 9

Ὀρέστης⁵⁹

ταφὰς ἀτίμους⁶⁰ ἔλεξας, οἴμοι.

πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα⁶¹ τείσει
435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δ᾽ ἀμᾶν χερῶν.

ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.⁶²

439

ant. 9

Χορός⁶³

ἐμασχαλίσθη⁶⁴ δέ γ᾽, ὡς τόδ᾽ εἰδῇς,⁶⁵

ἔπρασσε δ᾽ ᾇπέρ⁶⁶ νιν ὧδε θάπτει,
440

μόρον κτίσαι⁶⁷ μωμένα

ἄφερτον⁶⁸ αἰῶνι σῷ.

κλύεις⁶⁹ πατρῴους δύας ἀτίμους.⁷⁰

445

ant. 7

Ἠλέκτρα⁷¹

λέγεις πατρῷον μόρον: ἐγὼ δ᾽ ἀπεστάτουν
445

ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία.

μυχῷ⁷² δ᾽ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν

ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,

χέουσα⁷³ πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.

τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου, <πάτερ.⁷⁴ >
450
451

ant. 8

Χορός⁷⁵

δι᾽ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν⁷⁶ βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα⁷⁷ μαθεῖν.

πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
455
456

str. 10

Ὀρέστης

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.⁷⁸

Ἠλέκτρα

ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ:

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
460
461

ant. 10

Ὀρέστης

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ,⁷⁹ Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα

ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως <δίκας⁸⁰>.

Χορός

τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι.
465
466

str. 11

Χορός

ὦ⁸¹ πόνος ἐγγενὴς

καὶ παράμουσος Ἄτας⁸²

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη:

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
470
471

ant. 11

Χορός

δώμασιν ἔμμοτον

τῶνδ᾽ ἄκος,⁸³ οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων

ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῶν,

διώκειν ἔριν⁸⁴ αἱματηράν.

θεῶν <τῶν⁸⁵> κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος.
475
476

Χορός

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.⁸⁶⁸⁷

479

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 315-478 focus

Ὀρέστης

ὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοι
315

φάμενος ἢ τί ῥέξας

τύχοιμʼ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,

ἔνθα σʼ ἔχουσιν εὐναί,

σκότῳ φάος ἀντίμοι-

ρον; χάριτες δʼ ὁμοίως
320

κέκληνται γόος εὐκλεὴς

προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.

323

Χορός

τέκνον, φρόνημα τοῦ

θανόντος οὐ δαμάζει

πυρὸς ἡ μαλερὰ γνάθος,
325

φαίνει δʼ ὕστερον ὀργάς·

ὀτοτύζεται δʼ ὁ θνῄσκων,

ἀναφαίνεται δʼ ὁ βλάπτων.

πατέρων τε καὶ τεκόντων

γόος ἔνδικος ματεύει
330

τὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.

332

Ἠλέκτρα

κλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρει

πολυδάκρυτα πένθη.

δίπαις τοί σʼ ἐπιτύμβιος

θρῆνος ἀναστενάζει.
335

τάφος δʼ ἱκέτας δέδεκται

φυγάδας θʼ ὁμοίως.

τί τῶνδʼ εὖ, τί δʼ ἄτερ κακῶν;

οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;

340

Χορός

ἀλλʼ ἔτʼ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζων
340

θείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·

ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίων

παιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοις

νεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.

345

Ὀρέστης

εἰ γὰρ ὑπʼ Ἰλίῳ
345

πρός τινος Λυκίων, πάτερ,

δορίτμητος κατηναρίσθης·

λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισι

τέκνων τʼ ἐν κελεύθοις

ἐπιστρεπτὸν αἰῶ
350

κτίσας πολύχωστον ἂν εἶχες

τάφον διαποντίου γᾶς

δώμασιν εὐφόρητον,

354

Χορός

φίλος φίλοισι τοῖς

ἐκεῖ καλῶς θανοῦσιν
355

κατὰ χθονὸς ἐμπρέπων

σεμνότιμος ἀνάκτωρ,

πρόπολός τε τῶν μεγίστων

χθονίων ἐκεῖ τυράννων·

βασιλεὺς γὰρ ἦσθʼ, ὄφρʼ ἔζης,
360

μόριμον λάχος πιπλάντων

χεροῖν πεισίβροτόν τε βάκτρον.

363

Ἠλέκτρα

μηδʼ ὑπὸ Τρωίας

τείχεσι φθίμενος, πάτερ,

μετʼ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷ
365

παρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.

πάρος δʼ οἱ κτανόντες

νιν οὕτως δαμῆναι

φίλοις, θανατηφόρον αἶσαν

πρόσω τινὰ πυνθάνεσθαι
370

τῶνδε πόνων ἄπειρον.

372

Χορός

ταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,

μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέου

μείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.

ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνης
375

δοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοὶ

κατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντων

χέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων·

παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.

380

Ὀρέστης

τοῦτο διαμπερὲς οὖς
380

ἵκεθʼ ἅπερ τι βέλος.

Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπων

ὑστερόποινον ἄταν

βροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳ

χειρὶ—τοκεῦσι δʼ ὅμως τελεῖται.
385

386

Χορός

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-

εντʼ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός τʼ

ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
390

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμὸς ἔγκοτον στύγος.

394

Ἠλέκτρα

καί πότʼ ἂν ἀμφιθαλὴς

Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι,
395

φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας;

πιστὰ γένοιτο χώρᾳ.

δίκαν δʼ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ.

κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.

400

Χορός

ἀλλὰ νόμος μὲν φονίας σταγόνας
400

χυμένας ἐς πέδον ἄλλο προσαιτεῖν

αἷμα. βοᾷ γὰρ λοιγὸς Ἐρινὺν

παρὰ τῶν πρότερον φθιμένων ἄτην

ἑτέραν ἐπάγουσαν ἐπʼ ἄτῃ.

405

Ὀρέστης

πόποι δὴ νερτέρων τυραννίδες,
405

ἴδετε πολυκρατεῖς Ἀραὶ φθινομένων,

ἴδεσθʼ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπʼ ἀμηχάνως

ἔχοντα καὶ δωμάτων

ἄτιμα. πᾷ τις τράποιτʼ ἄν, ὦ Ζεῦ;

410

Χορός

πέπαλται δαὖτὲ μοι φίλον κέαρ
410

τόνδε κλύουσαν οἶκτον

καὶ τότε μὲν δύσελπις,

σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-

ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.

ὅταν δʼ αὖτʼ ἐπʼ ἀλκῆς ἐπάρῃ μʼ
415

ἐλπὶς, ἀπέστασεν ἄχος

προσφανεῖσά μοι καλῶς.

418

Ἠλέκτρα

τί δʼ ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τά περ

πάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;

πάρεστι σαίνειν, τὰ δʼ οὔτι θέλγεται.
420

λύκος γὰρ ὥστʼ ὠμόφρων

ἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.

423

Χορός

ἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίας

νόμοις ἰηλεμιστρίας,

ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δʼ ἦν ἰδεῖν
425

ἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματα

ἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δʼ ἐπερρόθει

κροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.

429

Ἠλέκτρα

ἰὼ ἰὼ δαΐα

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
430

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ,

ἄνευ δὲ πενθημάτων

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

434

Ὀρέστης

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν;

ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

439

Χορός

ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς·

ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει,
440

μόρον κτίσαι μωμένα

ἄφερτον αἰῶνι σῷ.

κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

445

Ἠλέκτρα

λέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δʼ ἀπεστάτουν
445

ἄτιμος, οὐδὲν ἀξία·

μυχῷ δʼ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκαν

ἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,

χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.

τοιαῦτʼ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου ˘ ¯.
450

451

Χορός

διʼ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δʼ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

πρέπει δʼ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
455

456

Ὀρέστης

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.

Ἠλέκτρα

ἐγὼ δʼ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδʼ ἐπιρροθεῖ·

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
460

461

Ὀρέστης

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα

ἰὼ θεοί, κραίνετʼ ἐνδίκως δίκας.

Χορός

τρόμος μʼ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

εὐχομένοις δʼ ἂν ἔλθοι.
465

466

Χορός

ὦ πόνος ἐγγενὴς

καὶ παράμουσος Ἄτας

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστονʼ ἄφερτα κήδη·

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
470

471

Χορός

δώμασιν ἔμμοτον

τῶνδʼ ἄκος, οὐδʼ ἀπʼ ἄλλων

ἔκτοθεν, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν,

διʼ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.

θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδʼ ὕμνος.
475

476

Χορός

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

τῆσδε κατευχῆς πέμπετʼ ἀρωγὴν

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 386 focus

ΧΟ.

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκάεντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀν-

δρὸς

θεινομένου, γυναικός τ'

ὀλλυμένας, τί γὰρ κεύθω φρενὸς θεῖον ἔμπας

ποτᾶται, πάροιθεν δὲ πρώρας
390

δριμὺς ἄηται καρδίας

θυμὸς ἔγκοτον στύγος.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 386 focus

Ἡμιχόριον Β
στρ. ς'.

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι ¹

πευκήεντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός θ'

Ἡμιχόριον Β

ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύ-

θω, φρενὸς οἷον ἔμπας
385

ποτᾶται πάροιθε πρώρας

δριμυτάτου κραδίας

θύματος ἔγκοτον στύγος;

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 386 focus

ΧΟΡΟΣ

Ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-
εντ' πευκήεντ' ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

Str. 5.

θεινομένου γυναικός τ'
385

ὀλλυμένας -μένης· τί γὰρ κεύ-

θω φρενὸς οἷον θεῖον ἔμπας

ποτᾶται, πάροιθεν δὲ πρῴρας

δριμὺς ἄηται κραδίας καρδίας

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

θυμός, ἔγκοτον στύγος ;

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 386 focus

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι
385

πευκήεντ᾽ ολολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός το

ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω

φρενὸς οἷον ἔμπας

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρῴρας
390

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμός, ἔγκοτον στύγος.

ΗΛ.

3

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 386 focus

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι ἐπευκή-

εντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου γυναικός τ᾽

ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύ-

θω φρενὸς οἷον ἔμπας

390

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²

ποτᾶται πάροιθ᾽ — ἐκ δὲ πρώιρας

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμός — ἔγκοτον στύγος;

⟨ΗΛ.⟩

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 386 focus

(ΧΟ.)

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκή-

Numeri

380-84 = 394-99 duo hemiepe, spondeus, metrum iambicum + choephoricon, choephoricon, alcaic. decasyllabus

385-92 = 410-17 trim. iamb. (primo metro conciso) + 4 aristophanei (cf. praefat.), tres bacchei (iambi), tetrameter constans e duobus choriambis + dimeter iambicus a principio concisus.

Apparatus Criticus

ΗΛ. paragraphus deest Electrae tribuit τείχεσι τείχεσσι πάτερ corr. Heimsoeth, cf. νιν 367 δουρικμῆτι δορικμήτι τεθάφθαι τέθαψαι corr. Ahrens (τότ᾽ ἦν) supplevi, ut sententiae satis fieret πρόσω πρόσσω τε δὲ corr. Kirchhoff φωνεῖς φωνεῖ· ὀδυνᾶσαι γάρ corr. Herm. ῥάιδιον γὰρ τὸ εὔχεσθαι μαράγνης μαράγμης μάστιγος explicat γῆς γῆς et γᾶς τούτωι τούτων γεγένηνται γεγένηται corr. Bamberger ΟΡ. Electrae tribuit οὖς οὖς ὡς ἅπερ τι ἅπερ τε corr. Schütz ἄταν ἄτην et -av ὅπως ὅμως (ὁμῶς Σ) corr. Scaliger (loco ceteroquin aliter digesto) πυκή- πευκήεντ’ πανηγυρικόν, λαμπρόν corr. Dindorf

(ΧΟ.)

εντ᾿ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός τ᾽

ὀλλυμένας· τί γὰρ κεύ-

θω φρενὸς οἷον ἔμπας

ποτᾶται; πάροιθεν δὲ πρώιρας
390

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμός, ἔγκοτον στύγος. –

Translations (8)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 315-476 focus

Orestes

O father, unhappy father, by what word or deed of mine can I succeed in sailing from far away to you, where your resting-place holds you, a light to oppose your darkness?
315

Yet a lament in honor of the Atreidae who once possessed our house is none the less a joyous service.
320

323

Chorus

My child, the fire’s ravening jaw does not overwhelm the wits of the dead man,

but afterwards he reveals what stirs him. The murdered man has his dirge; the guilty man is revealed. Justified lament for fathers and for parents,
325

when raised loud and strong, makes its search everywhere.
330

332

Electra

Hear then, O father, as in turn we mourn with plentiful tears. Look, your two children mourn you

in a dirge over your tomb. As suppliants and exiles as well they have sought a haven at your sepulchre. What of these things is good, what free of evil? Is it not hopeless to wrestle against doom?
335

340

Chorus

Yet heaven, if it pleases, may still turn our utterance to more joyfully sounding strains. In place of dirges over a tomb, a song of triumph within the royal halls will welcome back a reunited friend.¹
340

345

Orestes

Ah, my father, if only beneath Ilium ’s walls you had been slain, slashed by some Lycian spearman! Then you would have left a good name for your children in their halls,
345

and in their maturity you would have made their lives admired by men. And in a land beyond the sea you would have found a tomb heaped high with earth, no heavy burden for your house to bear—
350

354

Chorus

—Welcomed there below by your comrades

who nobly fell, a ruler of august majesty, distinguished even beneath the earth, and minister of the mightiest, the deities who rule in the nether world.²
355

For in your life you were a king of those who have the power to assign the portion of death,³ and who wield the staff all mortals obey.
360

363

Electra

No, not even beneath the walls of Troy , father,

would I wish you to have fallen and to be entombed beside Scamander’s waters among the rest of the host slain by the spear. I wish rather that his murderers had been killed by their own loved ones, just as they killed you,
365

so that someone in a distant land who knew nothing of these present troubles should learn of their fatal doom.
370

372

Chorus

In this, my child, your wish is better than gold. It surpasses great good fortune, even that of the supremely blesssed;⁴ for it is easy to wish.

But now the lash of this double scourge⁵ comes home: our cause already has its champions beneath the earth, while the hands of our loathsome opponents, though they have the mastery, are unholy. The children have won the day.
375

380

Orestes

This has pierced the earth and reached your ear⁶ as if it were an arrow. O Zeus, O Zeus, who send long-deferred retribution up from below onto the reckless and wicked deeds done by the hands of mortals. . . .
380

And yet it will be accomplished for our father’s sake.⁷
385

386

Chorus

May it be mine to raise a hearty shout in triumph over the man when he is stabbed and over the woman as she perishes! Why should I try to keep hidden what nevertheless hovers before my soul?

Full against the prow of my heart wrath blows sharply in rancorous hate.
390

394

Electra

And when will mighty Zeus bring down his hand on them

and split their heads open? Let it be a pledge to the land! After injustice I demand justice as my right. Hear, O Earth, and you honored powers below!
395

400

Chorus

And it is the eternal rule that drops of blood spilled on the ground demand yet more blood. Murder cries out on the Fury, which from those killed before brings one ruin in the wake of another.
400

405

Orestes

Alas, you sovereign powers of the world below, behold, you potent Curses of the slain, behold the remnants of the line of Atreus in their helpless plight, cast out from house and home in dishonor. Which way can we turn, O Zeus?
405

410

Chorus

But again my heart throbs as I hear this pitiful lament. At once I am devoid of hope and my viscera are darkened at the words I hear.
410

But when hope once again lifts and strengthens me, it puts away my distress and dawns brightly on me.
415

418

Electra

To what could we more fittingly appeal than to those very miseries we have endured from the woman herself who bore us?

She may fawn upon us, but they are past all soothing. For like a fierce-hearted wolf the temper we have acquired from our mother is implacable.
420

423

Chorus

On my breast I beat⁸ an Arian⁹ dirge in just the same fashion as a Cissian¹⁰ wailing woman.

With clenched fists, raining blows thick and fast, my outstretched hands could be seen descending from above, from far above, now on this side, now on that, till my battered and wretched head resounded with the strokes.
425

429

Electra

Away with you, cruel

and utterly brazen mother! You dared to give your husband a most cruel burial: unmourned, without lamentation, a king unattended by his people.
430

434

Orestes

Ah me, your words spell utter dishonor.

Yet with the help of the gods, and with the help of my own hands, will she not atone for the dishonor she did my father? Let me only take her life, then let me die!
435

439

Chorus

Yes, and I would have you know he was brutally mangled.¹¹

And even as she buried him in this way, she acted with intent to make the manner of his death a burden on your life past all power to bear. You hear the story of the ignominious outrage done to your father.
440

445

Electra

My father was murdered just as you say. But all the while I was kept sequestered, despised, accounted a worthless thing. Kennelled in my room as if I were a vicious cur, I gave free vent to my streaming tears, which came more readily than laughter, as in my concealment I poured out my lament in plentiful weeping.
445

Hear my tale and inscribe it on your heart.
450

451

Chorus

Yes, let it sink deep into your ears, but keep inside a quiet steadfastness of soul. So far things are so. But you yourself be eager to resolve what is to follow.

You must enter the contest with inflexible wrath.
455

456

Orestes

Father, I call on you; side with your loved ones!

Electra

And I in tears join my voice to his.

Chorus

And let all our company blend our voices to echo the prayer. Hear! Come to the light!

Side with us against the foe!
460

461

Orestes

Ares will encounter Ares; Right will encounter Right.

Electra

O you gods, judge rightly the plea of right!

Chorus

A shudder steals over me as I hear these prayers. Doom has long been waiting,

but it will come in answer to those who pray.
465

466

Chorus

Ah, inbred trouble and bloody stroke of ruin striking a discord! Ah, lamentable and grievous sorrows!

Ah, the unstaunched pain!
470

471

Chorus

Our house has a cure to heal these woes, a cure not from outside, from the hands of others, but from itself, by fierce, bloody strife.

This hymn is for the gods beneath the earth.
475

476

Chorus

O you blessed powers below, hear this supplication of ours, and with a favorable will send forth to these children your aid for victory!

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 386 focus

Would that it were mine to chant a welcome to the bitter outcry of a man when he is smitten, and of a dying woman! for why am I to conceal how unceasingly there hovers [before]my mind, and before my face there sits violent passion of heart, wrathful loathing?

ORESTES

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 386 focus

mortel dont la main fut scélérate et perfide... — même une mère doit payer !

LE CHŒUR

Ah ! puissé-je donc enfin pousser à pleine voix le hurlement sacré ¹ sur l'homme abattu, sur la femme immolée ! Pourquoi cacher ma pensée, quand d'elle-même
elle s'envole hors de moi, et quand, devant mon visage

LES CHOÉPHORES

soufflent, comme une âpre

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 386 focus

Deh!, perché l'inno lugubre

levare ancor non posso

250

sul tiranno percosso,

sopra la donna spenta?

Perché celo l'immagine

che ondeggia al mio pensiero?

Sul mio viso l'imprenta

255

segnan l'odio, la furia,

del cuore il cruccio fiero.

ELETTRA
Antistrofe scenica III.

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 386 focus

Canere liceat mihi

Mortiferum eiulatum

Viri percuſsi,

Et mulieris pernicioſæ.

365

Quid enim occulto mentem?

Numen tamen uolat

Ante proram

Cho.

Occultumq; cor,

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 386 focus

Daſs ich's erlebte

Freudengeschrei zu erheben,

während der Mann

niedergestofsen,

während das Weib

sterbend erliegt.

Ja, ich gesteh's,

immer schlagen die Flammen des Wunsches

390 hoch aus dem Herzen empor

ach, der erstickende Druck der Verzweiflung,

immer wirft er sie nieder.

Elektra.

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 386 focus

Be it mine to upraise thro' the reek of the pyre

The chant of delight, while the funeral fire

Devoureth the corpse of a man that is slain

And a woman laid low!

For who bids me conceal it? out-rending control,
460

Blows ever the stern blast of hate thro' my soul,

And before me a vision of wrath and of bane

Flits and waves to and fro.

Orestes.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 386 focus

Wie gern, ach! säng' ich einst bei Fackelschein

Jubelnd über des Mannes Leiche,

Ueber dem Blut des Weibes,
390

Sanken sie hin! Warum denn

Bärg' ich es, wie's im Busen

Mir aufstürmt, wie heiß um das Opfer

Zornschwer aufwallender Haß

Vor der entbrannten Seele wogt?
395
Vierte Gegenstrophe.

Orestes.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

444-446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-284

τοιαῦτ᾽ ἀκούων ... ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ὤτων δέ τοι τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει: τοιαῦτ᾽ ἀκούων ἐν φρεσσιν | γράφου, δι᾽ ὤτων δὲ συν | τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρονῶν βάσει M. G. Ald. φρεσὶ Turn. φρεσὶν recte Rob. συντέτραινε etiam codex Robortelli: ipse e coniectura sua συμμέτραινε dedit. Turnebus σὺ τέτραινε. Scholiastes τέττραινε agnoscit, quod interpretatur διατόρει, διακόμιζε. Deinde φρονών eliam Rob. φρενών Turnebi emendatio est. Scribendum τοιαῦτ᾽ ἀκούων . . . . ἐν φρεσὶν γράφου, δι' ώτων τέ σοι τέτραινε μῦθον ἡσύχω φρενῶν βάσει. Quid exciderit, dici non potest. Fortasse eiusmodi quid scriptum erat, τοιαῦτ᾽ ἀκούων τῶνδ᾽ ὑβρίσματ᾽ ἐν φρεσὶν γράφου.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-285

αὐτὸς ὄργα μαθεῖν: αὐτὸς Μ. e correctione: fuerat αὐτῶς. Deinde ỏgya M. Ceteri doya. Conatur hoc explicare scholiastes, cuius adnotatio in M. ila scripta est, ταῦτα δὲ τὰ συμβάντα τῷ Ἀγαμέμνονι. αὐτός· τοῦτ᾽ ἔστιν ἐπιθυμεῖ δὲ τὰ λοιπὰ γνῶναι ὁ πατήρ, τοῦτ᾽ ἔστι τὴν τιμωρίαν. Alius ὀργῇ dativum esse putavit: cuius hoc scholion est, ἀντὶ τοῦ μάθε τῷ τρόπῳ σου. Rectissime Scaliger et Pauwius τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

448

449. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-286

πρέπει ... ἀκάμπτῳ μένει: πρέπει in M. ex πρέπεις factum esse videtur. Deinde ἀκάμπτῳ ἀκάμπτω Μ.) μένει M. Rob. Τurn. ἀκαμπτομένει G. ἀκαμπτόμενον, male lecto compendio, Ald.

449

450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-287

φίλοις: Nulla personae nota in libris. φίλοις Porsonus. Libri φίλοισι.

450

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-288

NA: Nulla neque hic neque ante sequentem versum personae nota in libris.

451

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-289

ἅδ᾽: Recte ἅδ᾽ Rob. ὧδ' Μ. G. (sic uterque). δ' Ald. Turn.

453

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

305-476. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-176

Kommos, welcher den Rächer weckt (vgl. 326 f.) und die Motive der Handlung entwickelt zur Ermutigung und Stärkung des Orestes (510 ἐπειδὴ δρᾶν κατώρθωσαι φρενί). Derselbe wird durch eine anapästische Partie des Koryphaios eingeleitet und durch eine solche geschlossen und besteht aufserdem aus vier Teilen. Die erste Partie (314-421) zerfällt durch ein anapästisches System des Koryphaios (371-378) in zwei symmetrische Teile, deren Mitte wieder anapästische Systeme des Chorführers einnehmen, die sich entsprechen (339 - 343 = 399 - 403), während zu beiden Seiten eine Strophe des Orestes und eine Antistrophe der Elektra stehen, die auf der einen Seite durch eine Strophe, auf der anderen durch eine Antistrophe des Chors getrennt werden. Die Form des Ganzen ist also folgende: Or. Cho. El. Kor. Or. Cho, El. Kor. Or. Cho. El. Kor. Or. Cho. El.

422-453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-225

zweite Partie, in welcher Chor (und zwar wohl Koryphaios) und Bühnenperson (Orestes, Elektra) in Strophe und Antistrophe mit einander wechseln: a (Chor, El.) b (Or.) b (Chor) a (El., Chor).

446. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-238

⁴

ἑτοιμότερα λίβη d. i. ertrug ich ein Dasein, in welchem mir das Weinen näher war als das Lachen.

447. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-239

⁵

⁶

κεκρυμμένον: Soph. Εl. 285 κἀπικωκύω αὐτὴ πρὸς αὐτήν· οὐδὲ γὰρ κλαῦσαι πάρα τοσόνδ᾽ ὅσον μοι θυμὸς ἡδονὴν φέρει.

448. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-240

⁷

Die Ergänzung des unvollständigen Verses ist unsicher: cai σιν ἐν φρεσὶν γράφου oder ἐν φρεσὶν γράφου σέθεν oder ἐν φρεσὶν γράφου τορῶς. Vgl. Eum. 275 , Prom. 815

ἣν ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενών

, Suppl. 185

αἰνῶ φυλάξαι τἄμ

' ἔπη δελτουμένας, Soph. Phil. 1325

καὶ ταῦτ᾽ ἐπίστω καὶ γράφου φρενῶν ἔσω

449-450. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-241

⁸

⁹

,,Bohre dir die Worte durch die Ohren tief ins Herz hinein mit ruhiger und klarer Überlegung."

451. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-242

¹⁰

τὰ μέν: ταῦτα τὰ συμβάντα ᾿Αγαμέμνονι Schol.

452. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-243

¹¹

¹²

τὰ δέ, die Ausführung der Rache. — ὀργᾷ ist nicht dritte Person von ὀργᾶν (Schol. ἐπιθυμεῖ . . ὁ πατήρ), sondern zweite Person von ὀργῆσθαι (heftig verlangen). Vgl. ὀργωμένοις· ἐντεταμένως ἐπιθυμοῦσιν Suid. und Phot., auch Sept. 381 , wo wahrscheinlich βοὴν σάλπιγγος ὀργᾶται κλύων zu lesen ist.

453. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-244

¹³

καθήκειν, auf den Kampf- platz treten, vgl. ξυγκαταβῆναι 723, κατέβαν Soph. Τrach. 504, die Redensart καθιέναι εἰς ἀγῶνα und das lat. descendere in certamen.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Why ſhou'd I conceal My honest hopes? Fate ſpreads her ſable wings, And hovers o’er their heads;

Current edition Experimental

Ἠλέκτρα ἰὼ 58 δαΐα πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς 430 ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽, ἄνευ δὲ πενθημάτων ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι. 434

Ὀρέστης 59 ταφὰς ἀτίμους 60 ἔλεξας, οἴμοι. πατρὸς δ᾽ ἀτίμωσιν ἆρα 61 τείσει 435 ἕκατι μὲν δαιμόνων, ἕκατι δ᾽ ἀμᾶν χερῶν. ἔπειτ᾽ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν. 62 439

Χορός 63 ἐμασχαλίσθη 64 δέ γ᾽, ὡς τόδ᾽ εἰδῇς, 65 ἔπρασσε δ᾽ ᾇπέρ 66 νιν ὧδε θάπτει, 440 μόρον κτίσαι 67 μωμένα ἄφερτον 68 αἰῶνι σῷ. κλύεις 69 πατρῴους δύας ἀτίμους. 70 445

Χορός 75 δι᾽ ὤτων δὲ συν- τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν 76 βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δ᾽ αὐτὸς ὄργα 77 μαθεῖν. πρέπει δ᾽ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν. 455 456

Ὀρέστης σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις. 78

Ἠλέκτρα ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ: ἄκουσον ἐς φάος μολών, ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς. 460 461

Ὀρέστης Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, 79 Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως <δίκας 80 >.

Χορός τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων. τὸ μόρσιμον μένει πάλαι, εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι. 465 466

Χορός ὦ 81 πόνος ἐγγενὴς καὶ παράμουσος Ἄτας 82 αἱματόεσσα πλαγά. ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη: ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος. 470 471

Χορός δώμασιν ἔμμοτον τῶνδ᾽ ἄκος, 83 οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῶν, διώκειν ἔριν 84 αἱματηράν. θεῶν <τῶν 85 > κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος. 475 476

Χορός ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι, τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ. 86 87 479

Ἠλέκτρα καί πότʼ ἂν ἀμφιθαλὴς Ζεὺς ἐπὶ χεῖρα βάλοι, 395 φεῦ φεῦ, κάρανα δαΐξας; πιστὰ γένοιτο χώρᾳ. δίκαν δʼ ἐξ ἀδίκων ἀπαιτῶ. κλῦτε δὲ Γᾶ χθονίων τε τιμαί.

Ἠλέκτρα ἰὼ ἰὼ δαΐα πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς 430 ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ, ἄνευ δὲ πενθημάτων ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

Ὀρέστης τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι. πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει 435 ἕκατι μὲν δαιμόνων, ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν; ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Χορός ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς· ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει, 440 μόρον κτίσαι μωμένα ἄφερτον αἰῶνι σῷ. κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

Χορός διʼ ὤτων δὲ συν- τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει. τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει, τὰ δʼ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν. πρέπει δʼ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν. 455

Ὀρέστης σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.

Ἠλέκτρα ἐγὼ δʼ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός στάσις δὲ πάγκοινος ἅδʼ ἐπιρροθεῖ· ἄκουσον ἐς φάος μολών, ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς. 460

Ὀρέστης Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα ἰὼ θεοί, κραίνετʼ ἐνδίκως δίκας.

Χορός τρόμος μʼ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων. τὸ μόρσιμον μένει πάλαι, εὐχομένοις δʼ ἂν ἔλθοι. 465

Χορός ὦ πόνος ἐγγενὴς καὶ παράμουσος Ἄτας αἱματόεσσα πλαγά. ἰὼ δύστονʼ ἄφερτα κήδη· ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος. 470

Χορός δώμασιν ἔμμοτον τῶνδʼ ἄκος, οὐδʼ ἀπʼ ἄλλων ἔκτοθεν, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν, διʼ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν. θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδʼ ὕμνος. 475

Χορός ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι, τῆσδε κατευχῆς πέμπετʼ ἀρωγὴν παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.

Ἡμιχόριον Β στρ. ς'. ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι 1 πευκήεντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς θεινομένου, γυναικός θ'

Ἡμιχόριον Β ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύ- θω, φρενὸς οἷον ἔμπας 385 ποτᾶται πάροιθε πρώρας δριμυτάτου κραδίας θύματος ἔγκοτον στύγος;

θυμός, ἔγκοτον στύγος ;

ΗΛ. 3

ποτᾶται πάροιθ᾽ — ἐκ δὲ πρώιρας δριμὺς ἄηται κραδίας θυμός — ἔγκοτον στύγος; ⟨ΗΛ.⟩

⟨ΗΛ.⟩

(ΧΟ.) ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκή-

Numeri

Apparatus Criticus

Orestes O father, unhappy father, by what word or deed of mine can I succeed in sailing from far away to you, where your resting-place holds you, a light to oppose your darkness? 315 Yet a lament in honor of the Atreidae who once possessed our house is none the less a joyous service. 320

Chorus Yet heaven, if it pleases, may still turn our utterance to more joyfully sounding strains. In place of dirges over a tomb, a song of triumph within the royal halls will welcome back a reunited friend. 1 340

Orestes This has pierced the earth and reached your ear 6 as if it were an arrow. O Zeus, O Zeus, who send long-deferred retribution up from below onto the reckless and wicked deeds done by the hands of mortals. . . . 380 And yet it will be accomplished for our father’s sake. 7 385

Chorus May it be mine to raise a hearty shout in triumph over the man when he is stabbed and over the woman as she perishes! Why should I try to keep hidden what nevertheless hovers before my soul? Full against the prow of my heart wrath blows sharply in rancorous hate. 390

Electra And when will mighty Zeus bring down his hand on them and split their heads open? Let it be a pledge to the land! After injustice I demand justice as my right. Hear, O Earth, and you honored powers below! 395

Chorus And it is the eternal rule that drops of blood spilled on the ground demand yet more blood. Murder cries out on the Fury, which from those killed before brings one ruin in the wake of another. 400

Orestes Alas, you sovereign powers of the world below, behold, you potent Curses of the slain, behold the remnants of the line of Atreus in their helpless plight, cast out from house and home in dishonor. Which way can we turn, O Zeus? 405

Chorus But again my heart throbs as I hear this pitiful lament. At once I am devoid of hope and my viscera are darkened at the words I hear. 410 But when hope once again lifts and strengthens me, it puts away my distress and dawns brightly on me. 415

Electra To what could we more fittingly appeal than to those very miseries we have endured from the woman herself who bore us? She may fawn upon us, but they are past all soothing. For like a fierce-hearted wolf the temper we have acquired from our mother is implacable. 420

Electra Away with you, cruel and utterly brazen mother! You dared to give your husband a most cruel burial: unmourned, without lamentation, a king unattended by his people. 430

Orestes Ah me, your words spell utter dishonor. Yet with the help of the gods, and with the help of my own hands, will she not atone for the dishonor she did my father? Let me only take her life, then let me die! 435

Chorus Yes, and I would have you know he was brutally mangled. 11 And even as she buried him in this way, she acted with intent to make the manner of his death a burden on your life past all power to bear. You hear the story of the ignominious outrage done to your father. 440

Chorus Yes, let it sink deep into your ears, but keep inside a quiet steadfastness of soul. So far things are so. But you yourself be eager to resolve what is to follow. You must enter the contest with inflexible wrath. 455

Orestes Father, I call on you; side with your loved ones!

Electra And I in tears join my voice to his.

Chorus And let all our company blend our voices to echo the prayer. Hear! Come to the light! Side with us against the foe! 460

Orestes Ares will encounter Ares; Right will encounter Right.

Electra O you gods, judge rightly the plea of right!

Chorus A shudder steals over me as I hear these prayers. Doom has long been waiting, but it will come in answer to those who pray. 465

Chorus Ah, inbred trouble and bloody stroke of ruin striking a discord! Ah, lamentable and grievous sorrows! Ah, the unstaunched pain! 470

Chorus Our house has a cure to heal these woes, a cure not from outside, from the hands of others, but from itself, by fierce, bloody strife. This hymn is for the gods beneath the earth. 475

Chorus O you blessed powers below, hear this supplication of ours, and with a favorable will send forth to these children your aid for victory!

ORESTES

LE CHŒUR Ah ! puissé-je donc enfin pousser à pleine voix le hurlement sacré 1 sur l'homme abattu, sur la femme immolée ! Pourquoi cacher ma pensée, quand d'elle-même elle s'envole hors de moi, et quand, devant mon visage

ELETTRA Antistrofe scenica III.

Quid enim occulto mentem? Numen tamen uolat Ante proram

Cho. Occultumq; cor,

Elektra.

Orestes.

Wie gern, ach! säng' ich einst bei Fackelschein Jubelnd über des Mannes Leiche, Ueber dem Blut des Weibes, 390 Sanken sie hin! Warum denn Bärg' ich es, wie's im Busen Mir aufstürmt, wie heiß um das Opfer Zornschwer aufwallender Haß Vor der entbrannten Seele wogt? 395 Vierte Gegenstrophe.

Orestes.

Commentary

Stable identifiers

Why ſhou'd I conceal

My honest hopes? Fate ſpreads her ſable wings,

And hovers o’er their heads;

Ἠλέκτρα

ἰὼ⁵⁸ δαΐα

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
430

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτ᾽,

ἄνευ δὲ πενθημάτων

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

434

Ὀρέστης

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.⁷⁸

Ἠλέκτρα

ἐγὼ δ᾽ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδ᾽ ἐπιρροθεῖ:

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
460
461

Ὀρέστης

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ,⁷⁹ Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα

ἰὼ θεοί, κραίνετ᾽ ἐνδίκως <δίκας⁸⁰>.

Χορός

τρόμος μ᾽ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

εὐχομένοις δ᾽ ἂν ἔλθοι.
465
466

Χορός

ὦ⁸¹ πόνος ἐγγενὴς

καὶ παράμουσος Ἄτας⁸²

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστον᾽ ἄφερτα κήδη:

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
470
471

Χορός

δώμασιν ἔμμοτον

τῶνδ᾽ ἄκος,⁸³ οὐδ᾽ ἀπ᾽ ἄλλων

ἔκτοθεν, ἀλλ᾽ ἀπ᾽ αὐτῶν,

διώκειν ἔριν⁸⁴ αἱματηράν.

θεῶν <τῶν⁸⁵> κατὰ γᾶς ὅδ᾽ ὕμνος.
475
476

Χορός

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

τῆσδε κατευχῆς πέμπετ᾽ ἀρωγὴν

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.⁸⁶⁸⁷

479

Ἠλέκτρα

ἰὼ ἰὼ δαΐα

πάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖς
430

ἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ,

ἄνευ δὲ πενθημάτων

ἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

Ὀρέστης

τὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.

πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσει
435

ἕκατι μὲν δαιμόνων,

ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν;

ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Χορός

ἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς·

ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει,
440

μόρον κτίσαι μωμένα

ἄφερτον αἰῶνι σῷ.

κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

Χορός

διʼ ὤτων δὲ συν-

τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.

τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,

τὰ δʼ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.

πρέπει δʼ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.
455

Ὀρέστης

σὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.

Ἠλέκτρα

ἐγὼ δʼ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.

Χορός

στάσις δὲ πάγκοινος ἅδʼ ἐπιρροθεῖ·

ἄκουσον ἐς φάος μολών,

ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.
460

Ὀρέστης

Ἄρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.

Ἠλέκτρα

ἰὼ θεοί, κραίνετʼ ἐνδίκως δίκας.

Χορός

τρόμος μʼ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.

τὸ μόρσιμον μένει πάλαι,

εὐχομένοις δʼ ἂν ἔλθοι.
465

Χορός

ὦ πόνος ἐγγενὴς

καὶ παράμουσος Ἄτας

αἱματόεσσα πλαγά.

ἰὼ δύστονʼ ἄφερτα κήδη·

ἰὼ δυσκατάπαυστον ἄλγος.
470

Χορός

δώμασιν ἔμμοτον

τῶνδʼ ἄκος, οὐδʼ ἀπʼ ἄλλων

ἔκτοθεν, ἀλλʼ ἀπʼ αὐτῶν,

διʼ ὠμὰν ἔριν αἱματηράν.

θεῶν τῶν κατὰ γᾶς ὅδʼ ὕμνος.
475

Χορός

ἀλλὰ κλύοντες, μάκαρες χθόνιοι,

τῆσδε κατευχῆς πέμπετʼ ἀρωγὴν

παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκῃ.

Ἡμιχόριον Β
στρ. ς'.

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι ¹

πευκήεντ᾽ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸς

θεινομένου, γυναικός θ'

Ἡμιχόριον Β

ὀλλυμένας. τί γὰρ κεύ-

θω, φρενὸς οἷον ἔμπας
385

ποτᾶται πάροιθε πρώρας

δριμυτάτου κραδίας

θύματος ἔγκοτον στύγος;

ΗΛ.

3

ποτᾶται πάροιθ᾽ — ἐκ δὲ πρώιρας

δριμὺς ἄηται κραδίας

θυμός — ἔγκοτον στύγος;

⟨ΗΛ.⟩

(ΧΟ.)

ἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκή-

Orestes

O father, unhappy father, by what word or deed of mine can I succeed in sailing from far away to you, where your resting-place holds you, a light to oppose your darkness?
315

Yet a lament in honor of the Atreidae who once possessed our house is none the less a joyous service.
320

Chorus

Yet heaven, if it pleases, may still turn our utterance to more joyfully sounding strains. In place of dirges over a tomb, a song of triumph within the royal halls will welcome back a reunited friend.¹
340

Orestes

This has pierced the earth and reached your ear⁶ as if it were an arrow. O Zeus, O Zeus, who send long-deferred retribution up from below onto the reckless and wicked deeds done by the hands of mortals. . . .
380

And yet it will be accomplished for our father’s sake.⁷
385

Chorus

May it be mine to raise a hearty shout in triumph over the man when he is stabbed and over the woman as she perishes! Why should I try to keep hidden what nevertheless hovers before my soul?

Full against the prow of my heart wrath blows sharply in rancorous hate.
390

Electra

And when will mighty Zeus bring down his hand on them

and split their heads open? Let it be a pledge to the land! After injustice I demand justice as my right. Hear, O Earth, and you honored powers below!
395

Chorus

And it is the eternal rule that drops of blood spilled on the ground demand yet more blood. Murder cries out on the Fury, which from those killed before brings one ruin in the wake of another.
400

Orestes

Alas, you sovereign powers of the world below, behold, you potent Curses of the slain, behold the remnants of the line of Atreus in their helpless plight, cast out from house and home in dishonor. Which way can we turn, O Zeus?
405

Chorus

But again my heart throbs as I hear this pitiful lament. At once I am devoid of hope and my viscera are darkened at the words I hear.
410

But when hope once again lifts and strengthens me, it puts away my distress and dawns brightly on me.
415

Electra

To what could we more fittingly appeal than to those very miseries we have endured from the woman herself who bore us?

She may fawn upon us, but they are past all soothing. For like a fierce-hearted wolf the temper we have acquired from our mother is implacable.
420

Electra

Away with you, cruel

and utterly brazen mother! You dared to give your husband a most cruel burial: unmourned, without lamentation, a king unattended by his people.
430

Orestes

Ah me, your words spell utter dishonor.

Yet with the help of the gods, and with the help of my own hands, will she not atone for the dishonor she did my father? Let me only take her life, then let me die!
435

Chorus

Yes, and I would have you know he was brutally mangled.¹¹

And even as she buried him in this way, she acted with intent to make the manner of his death a burden on your life past all power to bear. You hear the story of the ignominious outrage done to your father.
440

Chorus

Yes, let it sink deep into your ears, but keep inside a quiet steadfastness of soul. So far things are so. But you yourself be eager to resolve what is to follow.

You must enter the contest with inflexible wrath.
455

Orestes

Father, I call on you; side with your loved ones!

Electra

And I in tears join my voice to his.

Chorus

And let all our company blend our voices to echo the prayer. Hear! Come to the light!

Side with us against the foe!
460

Orestes

Ares will encounter Ares; Right will encounter Right.

Electra

O you gods, judge rightly the plea of right!

Chorus

A shudder steals over me as I hear these prayers. Doom has long been waiting,

but it will come in answer to those who pray.
465

Chorus

Ah, inbred trouble and bloody stroke of ruin striking a discord! Ah, lamentable and grievous sorrows!

Ah, the unstaunched pain!
470

Chorus

Our house has a cure to heal these woes, a cure not from outside, from the hands of others, but from itself, by fierce, bloody strife.

This hymn is for the gods beneath the earth.
475

Chorus

O you blessed powers below, hear this supplication of ours, and with a favorable will send forth to these children your aid for victory!

LE CHŒUR

Ah ! puissé-je donc enfin pousser à pleine voix le hurlement sacré ¹ sur l'homme abattu, sur la femme immolée ! Pourquoi cacher ma pensée, quand d'elle-même
elle s'envole hors de moi, et quand, devant mon visage

ELETTRA
Antistrofe scenica III.

Quid enim occulto mentem?

Numen tamen uolat

Ante proram

Cho.

Occultumq; cor,