Aeschylus, Libation Bearers, Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator), 106

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Thou biddest; I will speak my soul's thought out,

Revering as a shrine thy father's grave.

Electra.

Say then thy say, as thou his tomb reverest.
130

Chorus.

Speak solemn words to them that love, and pour.

Electra.

And of his kin whom dare I name as kind?

Chorus.

Thyself; and next, whoe'er Ægisthus scorns.

Electra.

Then 'tis myself and thou, my prayer must name.

Chorus.

Whoe'er they be, 'tis thine to know and name them.
135

Electra.

Is there no other we may claim as ours?

Chorus.

Think of Orestes, though far-off he be.

Electra.

Right well in this too hast thou schooled my thought.

Chorus.

Mindfully, next, on those who shed the blood—

Electra.

Pray on them what? expound, instruct my doubt.
140

Chorus.

This; Upon them some god or mortal come——

Electra.

As judge or as avenger? speak thy thought.

Chorus.

Pray in set terms, Who shall the slayer slay.

Electra.

Beseemeth it to ask such boon of heaven?

Chorus.

How not, to wreak a wrong upon a foe?
145

Electra.

O mighty Hermes, warder of the shades,

Herald of upper and of under world,

Proclaim and usher down my prayer's appeal

Unto the gods below, that they with eyes

Watchful behold these halls, my sire's of old—
150

And unto Earth, the mother of all things,

And foster-nurse, and womb that takes their seed.

Lo, I that pour these draughts for men now dead,

Call on my father, who yet holds in ruth

Me and mine own Orestes, Father, speak—
155

How shall thy children rule thine halls again?

Homeless we are and sold; and she who sold

Is she who bore us; and the price she took

Is he who joined with her to work thy death,

Ægisthus, her new lord. Behold me here
160

Brought down to slave's estate, and far away

Wanders Orestes, banished from the wealth

That once was thine, the profit of thy care,

Whereon these revel in a shameful joy.

Father, my prayer is said; 'tis thine to hear—
165

Grant that some fair fate bring Orestes home,

And unto me grant these—a purer soul

Than is my mother's, a more stainless hand.

These be my prayers for us; for thee, O sire,

I cry that one may come to smite thy foes,
170

And that the slayers may in turn be slain.

Cursed is their prayer, and thus I bar its path,

Praying mine own, a counter-curse on them.

And thou, send up to us the righteous boon

For which we pray; thine aids be heaven and earth,
175

And justice guide the right to victory.

[ To the Chorus.

Thus have I prayed, and thus I shed these streams,

And follow ye the wont, and as with flowers

Crown ye with many a tear and cry the dirge

Your lips ring out above the dead man's grave.
180
[ She pours the libations.

Chorus.

Libation Bearers. Aeschylus. Edmund Doidge Anderson Morshead (Translator). . .

Current edition Experimental

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) (English) (Aeschylus, The Libation-Bearers — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Χοηφóρoι First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 83-314 focus

Ἠλέκτρα

δμωαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,

ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ
85

πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι:

τί φῶ¹ χέουσα τάσδε κηδείους χοάς;

πῶς εὔφρον᾽ εἴπω, πῶς κατεύξομαι² πατρί;

πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν

γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;
90

τῶνδ᾽ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδ᾽ ἔχω τί φῶ,

χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.³

ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,

ἔσθλ᾽⁴ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε

στέφη, δόσιν γε⁵ τῶν κακῶν ἐπαξίαν;
95

ἢ σῖγ᾽ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο

πατήρ, τάδ᾽ ἐκχέασα,⁶ γάποτον χύσιν,

στείχω καθάρμαθ᾽ ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν

δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;

τῆσδ᾽ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι:
100

κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.

μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.

τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ᾽ ἐλεύθερον μένει

καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις⁷ ὑπέρτερον.
105
106

Χορός

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός

φθέγγου χέουσα κεδνὰ⁸ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
110

Χορός

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι⁹ τάδε;

Χορός

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός

μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.
115

Ἠλέκτρα

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός

τοῖς αἰτίοις νῦν¹⁰ τοῦ φόνου μεμνημένη???

Ἠλέκτρα

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός

ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα???

Ἠλέκτρα

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;¹¹
120

Χορός

ἅπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός

πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα¹²

κῆρυξ μέγιστε¹³ τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

<ἄρηξον,>¹⁴ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί,

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
125

εὐχάς, πατρῴων δωμάτων¹⁵ ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,

θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει:

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

λέγω καλοῦσα πατέρ᾽, “ἐποίκτιρόν τ᾽ ἐμὲ
130

φίλον τ᾽ Ὀρέστην: †πῶς ἀνάξομεν δόμοις.¹⁶

πεπραμένοι¹⁷ γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος: ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων¹⁸ Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι¹⁹ χλίουσιν μέγα.²⁰

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ:

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ᾽ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.²¹”

ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς²² ἀρᾶς,
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν:

“ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.”

τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾽ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
150

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

152

Χορός

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον

ὀλομένῳ δεσπότᾳ,

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν, κεδνῶν τ᾽

ἀπότροπον ἄγος²³ ἀπεύχετον
155

κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε,

σέβας ὦ²⁴ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,

ἴτω τις²⁵ δορυ-

σθενὴς ἀνήρ, ἀναλυτὴρ δόμων,
160

Σκυθικά τ᾽²⁶ ἐν χεροῖν παλίντον᾽

ἐν ἔργῳ βέλη ʼπιπάλλων Ἄρης

σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη.²⁷

164

Ἠλέκτρα

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους²⁸ χοὰς πατήρ:²⁹

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε.
165

Χορός

λέγοις ἄν: ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

Ἠλέκτρα

ὁρῶ³⁰ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

Χορός

τίνος ποτ᾽ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

Ἠλέκτρα

εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.
170

Χορός

πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

Ἠλέκτρα

οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό³¹ νιν.

Χορός

ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

Ἠλέκτρα

καὶ μὴν ὅδ᾽ ἐστὶ κάρτ᾽ ἰδεῖν ὁμόπτερος.

Χορός

ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.
175

Ἠλέκτρα

αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

Χορός

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν³² τόδε;

Ἠλέκτρα

μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

Χορός

καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;

Ἠλέκτρα

ἔπεμψε χαίτην³³ κουρίμην χάριν πατρός.
180

Χορός

οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,

εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

Ἠλέκτρα

κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον

χολῆς, ἐπαίσθην³⁴ δ᾽ ὡς διανταίῳ βέλει:

ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι
185

σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,

πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε: πῶς γὰρ ἐλπίσω

ἀστῶν τιν᾽ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;

ἀλλ᾽ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσ᾽ ἐκείρατο,

ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον
190

φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.

ἐγὼ δ᾽ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδ᾽ αἰνέσω,

εἶναι τόδ᾽ ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτου

βροτῶν Ὀρέστου—σαίνομαι³⁵ δ᾽ ὑπ᾽ ἐλπίδος.

195

φεῦ.

εἴθ᾽ εἶχε φωνὴν εὔφρον᾽ ἀγγέλου δίκην,
195

ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ᾽κινυσσόμην,³⁶

ἀλλ᾽ εὖ ᾽σαφήνει³⁷ τόνδ᾽ ἀποπτύσαι πλόκον,

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,

ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ

ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
200

ἀλλ᾽ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,

οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην³⁸

στροβούμεθ᾽: εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,

σμικροῦ γένοιτ᾽ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.

καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
205

ποδῶν³⁹ ὅμοιοι τοῖς τ᾽ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖσ—

καὶ γὰρ δύ᾽ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,

αὐτοῦ τ᾽ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινόσ—

πτέρναι τενόντων θ᾽ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι

εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.
210

πάρεστι δ᾽ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.⁴⁰

Ὀρέστης

εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους

εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

Ἠλέκτρα

ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

Ὀρέστης

εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου⁴¹ πάλαι.
215

Ἠλέκτρα

καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

Ὀρέστης

σύνοιδ᾽ Ὀρέστην πολλά σ᾽ ἐκπαγλουμένην.⁴²

Ἠλέκτρα

καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

Ὀρέστης

ὅδ᾽ εἰμί: μὴ μάτευ᾽⁴³ ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

Ἠλέκτρα

ἀλλ᾽ ἦ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν᾽, ἀμφί μοι πλέκεις;
220

Ὀρέστης

αὐτὸς καθ᾽ αὑτοῦ τἄρα⁴⁴ μηχανορραφῶ.

Ἠλέκτρα

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

Ὀρέστης

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽,⁴⁵ εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς.

Ἠλέκτρα

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τἄρ᾽⁴⁶ ἐγὼ προσεννέπω;

225

Ὀρέστης

αὐτὸν μὲν οὖν⁴⁷ ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ:
225

κουρὰν δ᾽ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς

ἰχνοσκοποῦσά τ᾽ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς

ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ.

σκέψαι τομῇ⁴⁸ προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς
230

σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον⁴⁹⁵⁰ τῷ σῷ κάρᾳ.⁵¹

ἰδοῦ δ᾽ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,

σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ⁵² θήρειον⁵³ γραφήν.

ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ᾽κπλαγῇς⁵⁴ φρένας:

τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.

Ἠλέκτρα

ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,
235

δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,

ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμ᾽ ἀνακτήσῃ πατρός.

ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον

ἐμοί: προσαυδᾶν δ᾽ ἐστ᾽ ἀναγκαίως ἔχον

πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει
240

στέργηθρον: ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται:

καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου:

πιστὸς δ᾽ ἀδελφὸς ἦσθ᾽, ἐμοὶ σέβας φέρων

μόνον⁵⁵ Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ

πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.⁵⁶
245

Ὀρέστης

Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων⁵⁷⁵⁸ γενοῦ:

ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν⁵⁹ αἰετοῦ πατρός,

θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν

δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δ᾽ ἀπωρφανισμένους

νῆστις πιέζει λιμός: οὐ γὰρ ἐντελεῖς⁶⁰
250

θήραν πατρῴαν⁶¹ προσφέρειν σκηνήμασιν.

οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τ᾽, Ἠλέκτραν λέγω,⁶²

ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,

ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.

καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα
255

πατρὸς νεοσσοὺς τούσδ᾽ ἀποφθείρας πόθεν

ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον⁶³ γέρας;

οὔτ᾽ αἰετοῦ γένεθλ᾽ ἀποφθείρας, πάλιν

πέμπειν ἔχοις ἂν σήματ᾽ εὐπιθῆ⁶⁴ βροτοῖς:

οὔτ᾽ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδ᾽ αὐανθεὶς πυθμὴν
260

βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.⁶⁵

κόμιζ᾽, ἀπὸ σμικροῦ δ᾽ ἂν ἄρειας⁶⁶ μέγαν

δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.

264

Χορός

ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,

σιγᾶθ᾽, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,
265

γλώσσης χάριν δὲ πάντ᾽ ἀπαγγείλῃ τάδε

πρὸς τοὺς κρατοῦντας: οὓς ἴδοιμ᾽ ἐγώ ποτε

θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.

Ὀρέστης

οὔτοι⁶⁷ προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς

χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,
270

κἀξορθιάζων⁶⁸ πολλὰ καὶ δυσχειμέρους

ἄτας ὑφ᾽ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,

εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους:

τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,

ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον:
275

αὐτὸν δ᾽ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε

τείσειν μ᾽ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.

τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα⁶⁹

βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δ᾽ αἰνῶν⁷⁰ νόσους,

σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις
280

λειχῆνας⁷¹ ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν:

λευκὰς δὲ κόρσας τῇδ᾽ ἐπαντέλλειν⁷² νόσῳ:

ἄλλας τ᾽ ἐφώνει⁷³ προσβολάς Ἐρινύων

ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας:⁷⁴

τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος
285

ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,

καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος

ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντ᾽ ὀφρὺν

κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως

χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.
290

καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος⁷⁵ μέρος

εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,

βωμῶν τ᾽ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς

μῆνιν: δέχεσθαι <δ᾽>⁷⁶ οὔτε συλλύειν τινά.

πάντων δ᾽ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ
295

κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.⁷⁷

τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα⁷⁸ χρὴ πεποιθέναι;

κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστ᾽ ἐργαστέον.

πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν⁷⁹ ἵμεροι,

θεοῦ τ᾽ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,
300

καὶ πρὸς πιέζει⁸⁰ χρημάτων ἀχηνία,

τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,

Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,

δυοῖν γυναικοῖν ὧδ᾽ ὑπηκόους πέλειν.

θήλεια γὰρ φρήν: εἰ δὲ μή, τάχ᾽ εἴσεται.
305
306

Χορός

ἀλλ᾽ ὦ μεγάλαι Μοῖραι,⁸¹ Διόθεν

τῇδε τελευτᾶν,

ᾗ τὸ δίκαιον μεταβαίνει.

ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ

γλῶσσα τελείσθω: τοὐφειλόμενον
310

πράσσουσα Δίκη μέγ᾽ ἀυτεῖ:⁸²

ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν

πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,

τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.

315

Χοηφóρoι Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 84-314 focus

Ἠλέκτρα

δμωαὶ γυναῖκες, δωμάτων εὐθήμονες,

ἐπεὶ πάρεστε τῆσδε προστροπῆς ἐμοὶ
85

πομποί, γένεσθε τῶνδε σύμβουλοι πέρι·

τί φῶ χέουσα τάσδε κηδείους χοάς;

πῶς εὔφρονʼ εἴπω, πῶς κατεύξομαι πατρί;

πότερα λέγουσα παρὰ φίλης φίλῳ φέρειν

γυναικὸς ἀνδρί, τῆς ἐμῆς μητρὸς πάρα;
90

τῶνδʼ οὐ πάρεστι θάρσος, οὐδʼ ἔχω τί φῶ,

χέουσα τόνδε πέλανον ἐν τύμβῳ πατρός.

ἢ τοῦτο φάσκω τοὔπος, ὡς νόμος βροτοῖς,

ἔσθλʼ ἀντιδοῦναι τοῖσι πέμπουσιν τάδε

στέφη, δόσιν γε τῶν κακῶν ἐπαξίαν;
95

ἢ σῖγʼ ἀτίμως, ὥσπερ οὖν ἀπώλετο

πατήρ, τάδʼ ἐκχέασα, γάποτον χύσιν,

στείχω καθάρμαθʼ ὥς τις ἐκπέμψας πάλιν

δικοῦσα τεῦχος ἀστρόφοισιν ὄμμασιν;

τῆσδʼ ἐστὲ βουλῆς, ὦ φίλαι, μεταίτιαι·
100

κοινὸν γὰρ ἔχθος ἐν δόμοις νομίζομεν.

μὴ κεύθετʼ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός.

τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τʼ ἐλεύθερον μένει

καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδʼ ἔχοις ὑπέρτερον.
105

106

Χορός

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
110

Χορός

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρʼ ἐπεύξομαι τάδε;

Χορός

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσʼ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα

τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός

μέμνησʼ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθʼ ὅμως.
115

Ἠλέκτρα

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη—

Ἠλέκτρα

τί φῶ; δίδασκʼ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός

ἐλθεῖν τινʼ αὐτοῖς δαίμονʼ ἢ βροτῶν τινα—

Ἠλέκτρα

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
120

Χορός

ἅπλῶς τι φράζουσʼ, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός

πῶς δʼ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
125

εὐχάς, πατρῴων δωμάτων ἐπισκόπους,

καὶ Γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,

θρέψασά τʼ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει·

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

λέγω καλοῦσα πατέρʼ, ἐποίκτιρόν τʼ ἐμὲ
130

φίλον τʼ Ὀρέστην· πῶς ἀνάξομεν δόμοις;

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δʼ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δʼ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δʼ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ·

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τʼ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δʼ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.

ταῦτʼ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς ἀρᾶς,
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.

τοιαῖσδʼ ἐπʼ εὐχαῖς τάσδʼ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
150

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

152

Χορός

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον

ὀλομένῳ δεσπότᾳ

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν, κεδνῶν τʼ

ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον
155

κεχυμένων χοᾶν. κλύε δέ μοι, κλύε, σέ-

βας ὦ δέσποτʼ, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ,

ἴτω τις δορυ-

σθενὴς ἀνήρ, ἀναλυτὴρ δόμων,
160

Σκυθικά τʼ ἐν χεροῖν παλίντονʼ

ἐν ἔργῳ βέλη ʼπιπάλλων Ἄρης

σχέδιά τʼ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη.

164

Ἠλέκτρα

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους χοὰς πατήρ·

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε·
165

Χορός

λέγοις ἄν· ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

Ἠλέκτρα

ὁρῶ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

Χορός

τίνος ποτʼ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

Ἠλέκτρα

εὐξύμβολον τόδʼ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.
170

Χορός

πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

Ἠλέκτρα

οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό νιν.

Χορός

ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

Ἠλέκτρα

καὶ μὴν ὅδʼ ἐστὶ κάρτʼ ἰδεῖν ὁμόπτερος—

Χορός

ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.
175

Ἠλέκτρα

αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

Χορός

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν τόδε;

Ἠλέκτρα

μάλιστʼ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

Χορός

καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρʼ ἐτόλμησεν μολεῖν;

Ἠλέκτρα

ἔπεμψε χαίτην κουρίμην χάριν πατρός.
180

Χορός

οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,

εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

Ἠλέκτρα

κἀμοὶ προσέστη καρδίας κλυδώνιον

χολῆς, ἐπαίσθην δʼ ὡς διανταίῳ βέλει·

ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσί μοι
185

σταγόνες ἄφρακτοι δυσχίμου πλημμυρίδος,

πλόκαμον ἰδούσῃ τόνδε· πῶς γὰρ ἐλπίσω

ἀστῶν τινʼ ἄλλον τῆσδε δεσπόζειν φόβης;

ἀλλʼ οὐδὲ μήν νιν ἡ κτανοῦσʼ ἐκείρατο,

ἐμὴ δὲ μήτηρ, οὐδαμῶς ἐπώνυμον
190

φρόνημα παισὶ δύσθεον πεπαμένη.

ἐγὼ δʼ ὅπως μὲν ἄντικρυς τάδʼ αἰνέσω,

εἶναι τόδʼ ἀγλάισμά μοι τοῦ φιλτάτου

βροτῶν Ὀρέστου—σαίνομαι δʼ ὑπʼ ἐλπίδος.

195

Ἠλέκτρα

φεῦ.
195

εἴθʼ εἶχε φωνὴν εὔφρονʼ ἀγγέλου δίκην,

ὅπως δίφροντις οὖσα μὴ ʼκινυσσόμην,

ἀλλʼ εὖ ʼσαφήνει τόνδʼ ἀποπτύσαι πλόκον,

εἴπερ γʼ ἀπʼ ἐχθροῦ κρατὸς ἦν τετμημένος,

ἢ ξυγγενὴς ὢν εἶχε συμπενθεῖν ἐμοὶ

ἄγαλμα τύμβου τοῦδε καὶ τιμὴν πατρός.
200

ἀλλʼ εἰδότας μὲν τοὺς θεοὺς καλούμεθα,

οἵοισιν ἐν χειμῶσι ναυτίλων δίκην

στροβούμεθʼ· εἰ δὲ χρὴ τυχεῖν σωτηρίας,

σμικροῦ γένοιτʼ ἂν σπέρματος μέγας πυθμήν.

καὶ μὴν στίβοι γε, δεύτερον τεκμήριον,
205

ποδῶν ὅμοιοι τοῖς τʼ ἐμοῖσιν ἐμφερεῖς—

καὶ γὰρ δύʼ ἐστὸν τώδε περιγραφὰ ποδοῖν,

αὐτοῦ τʼ ἐκείνου καὶ συνεμπόρου τινός.

πτέρναι τενόντων θʼ ὑπογραφαὶ μετρούμεναι

εἰς ταὐτὸ συμβαίνουσι τοῖς ἐμοῖς στίβοις.
210

πάρεστι δʼ ὠδὶς καὶ φρενῶν καταφθορά.

Ὀρέστης

εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους

εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

Ἠλέκτρα

ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

Ὀρέστης

εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου πάλαι.
215

Ἠλέκτρα

καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

Ὀρέστης

σύνοιδʼ Ὀρέστην πολλά σʼ ἐκπαγλουμένην.

Ἠλέκτρα

καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

Ὀρέστης

ὅδʼ εἰμί· μὴ μάτευʼ ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

Ἠλέκτρα

ἀλλʼ ἦ δόλον τινʼ, ὦ ξένʼ, ἀμφί μοι πλέκεις;
220

Ὀρέστης

αὐτὸς καθʼ αὑτοῦ τἄρα μηχανορραφῶ.

Ἠλέκτρα

ἀλλʼ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

Ὀρέστης

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρʼ, εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς

Ἠλέκτρα

ὡς ὄντʼ Ὀρέστην τάδε σʼ ἐγὼ προσεννέπω;

225

Ὀρέστης

αὐτὸν μὲν οὖν ὁρῶσα δυσμαθεῖς ἐμέ·
225

κουρὰν δʼ ἰδοῦσα τήνδε κηδείου τριχὸς

ἰχνοσκοποῦσά τʼ ἐν στίβοισι τοῖς ἐμοῖς

ἀνεπτερώθης κἀδόκεις ὁρᾶν ἐμέ.

σκέψαι τομῇ προσθεῖσα βόστρυχον τριχὸς
230

σαυτῆς ἀδελφοῦ σύμμετρον τὠμῷ κάρᾳ.

ἰδοῦ δʼ ὕφασμα τοῦτο, σῆς ἔργον χερός,

σπάθης τε πληγὰς ἠδὲ θήρειον γραφήν.

ἔνδον γενοῦ, χαρᾷ δὲ μὴ ʼκπλαγῇς φρένας·

τοὺς φιλτάτους γὰρ οἶδα νῷν ὄντας πικρούς.

Ἠλέκτρα

ὦ φίλτατον μέλημα δώμασιν πατρός,
235

δακρυτὸς ἐλπὶς σπέρματος σωτηρίου,

ἀλκῇ πεποιθὼς δῶμʼ ἀνακτήσῃ πατρός.

ὦ τερπνὸν ὄμμα τέσσαρας μοίρας ἔχον

ἐμοί· προσαυδᾶν δʼ ἐστʼ ἀναγκαίως ἔχον

πατέρα τε, καὶ τὸ μητρὸς ἐς σέ μοι ῥέπει
240

στέργηθρον· ἡ δὲ πανδίκως ἐχθαίρεται·

καὶ τῆς τυθείσης νηλεῶς ὁμοσπόρου·

πιστὸς δʼ ἀδελφὸς ἦσθʼ, ἐμοὶ σέβας φέρων

μόνος· Κράτος τε καὶ Δίκη σὺν τῷ τρίτῳ

πάντων μεγίστῳ Ζηνὶ συγγένοιτό σοι.
245

Ὀρέστης

Ζεῦ Ζεῦ, θεωρὸς τῶνδε πραγμάτων γενοῦ·

ἰδοῦ δὲ γένναν εὖνιν αἰετοῦ πατρός,

θανόντος ἐν πλεκταῖσι καὶ σπειράμασιν

δεινῆς ἐχίδνης. τοὺς δʼ ἀπωρφανισμένους

νῆστις πιέζει λιμός· οὐ γὰρ ἐντελεῖς
250

θήραν πατρῴαν προσφέρειν σκηνήμασιν.

οὕτω δὲ κἀμὲ τήνδε τʼ, Ἠλέκτραν λέγω,

ἰδεῖν πάρεστί σοι, πατροστερῆ γόνον,

ἄμφω φυγὴν ἔχοντε τὴν αὐτὴν δόμων.

καὶ τοῦ θυτῆρος καί σε τιμῶντος μέγα
255

πατρὸς νεοσσοὺς τούσδʼ ἀποφθείρας πόθεν

ἕξεις ὁμοίας χειρὸς εὔθοινον γέρας;

οὔτʼ αἰετοῦ γένεθλʼ ἀποφθείρας, πάλιν

πέμπειν ἔχοις ἂν σήματʼ εὐπιθῆ βροτοῖς·

οὔτʼ ἀρχικός σοι πᾶς ὅδʼ αὐανθεὶς πυθμὴν
260

βωμοῖς ἀρήξει βουθύτοις ἐν ἤμασιν.

κόμιζʼ, ἀπὸ σμικροῦ δʼ ἂν ἄρειας μέγαν

δόμον, δοκοῦντα κάρτα νῦν πεπτωκέναι.

264

Χορός

ὦ παῖδες, ὦ σωτῆρες ἑστίας πατρός,

σιγᾶθʼ, ὅπως μὴ πεύσεταί τις, ὦ τέκνα,
265

γλώσσης χάριν δὲ πάντʼ ἀπαγγείλῃ τάδε

πρὸς τοὺς κρατοῦντας· οὓς ἴδοιμʼ ἐγώ ποτε

θανόντας ἐν κηκῖδι πισσήρει φλογός.

Ὀρέστης

οὔτοι προδώσει Λοξίου μεγασθενὴς

χρησμὸς κελεύων τόνδε κίνδυνον περᾶν,
270

κἀξορθιάζων πολλὰ καὶ δυσχειμέρους

ἄτας ὑφʼ ἧπαρ θερμὸν ἐξαυδώμενος,

εἰ μὴ μέτειμι τοῦ πατρὸς τοὺς αἰτίους·

τρόπον τὸν αὐτὸν ἀνταποκτεῖναι λέγων,

ἀποχρημάτοισι ζημίαις ταυρούμενον·
275

αὐτὸν δʼ ἔφασκε τῇ φίλῃ ψυχῇ τάδε

τείσειν μʼ ἔχοντα πολλὰ δυστερπῆ κακά.

τὰ μὲν γὰρ ἐκ γῆς δυσφρόνων μηνίματα

βροτοῖς πιφαύσκων εἶπε, τὰς δʼ αἰνῶν νόσους,

σαρκῶν ἐπαμβατῆρας ἀγρίαις γνάθοις
280

λειχῆνας ἐξέσθοντας ἀρχαίαν φύσιν·

λευκὰς δὲ κόρσας τῇδʼ ἐπαντέλλειν νόσῳ·

ἄλλας τʼ ἐφώνει προσβολάς Ἐρινύων

ἐκ τῶν πατρῴων αἱμάτων τελουμένας·

τὸ γὰρ σκοτεινὸν τῶν ἐνερτέρων βέλος
285

ἐκ προστροπαίων ἐν γένει πεπτωκότων,

καὶ λύσσα καὶ μάταιος ἐκ νυκτῶν φόβος

ὁρῶντα λαμπρὸν ἐν σκότῳ νωμῶντʼ ὀφρὺν

κινεῖ, ταράσσει, καὶ διώκεσθαι πόλεως

χαλκηλάτῳ πλάστιγγι λυμανθὲν δέμας.
290

καὶ τοῖς τοιούτοις οὔτε κρατῆρος μέρος

εἶναι μετασχεῖν, οὐ φιλοσπόνδου λιβός,

βωμῶν τʼ ἀπείργειν οὐχ ὁρωμένην πατρὸς

μῆνιν· δέχεσθαι δʼ οὔτε συλλύειν τινά.

πάντων δʼ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳ
295

κακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.

τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;

κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστʼ ἐργαστέον.

πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,

θεοῦ τʼ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,
300

καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,

τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,

Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,

δυοῖν γυναικοῖν ὧδʼ ὑπηκόους πέλειν.

θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχʼ εἴσεται.
305

306

Χορός

ἀλλʼ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεν

τῇδε τελευτᾶν,

τὸ δίκαιον μεταβαίνει.

ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰ

γλῶσσα τελείσθω· τοὐφειλόμενον
310

πράσσουσα Δίκη μέγʼ ἀυτεῖ·

ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίαν

πληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,

τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 106 focus

ΧΟ.

αἰδουμένη σοὶ βωμὸν ὣς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γὰρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

ΗΛ.

λέγοις ἂν, ὥσπερ ἠδέσω τάφου πατρός.

ΧΟ.

φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

ΗΛ.

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω,
110

ΧΟ.

πρῶτον μὲν αὐτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

ΗΛ.

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξωμαι τάδε;

ΧΟ.

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

ΗΛ.

τίν οὖν ἐτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει,

ΧΟ.

μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεί θυραϊός ἐσθ᾽ ὅμως
115

ΗΛ.

εὖ τοῦτο κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

ΧΟ.

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη

ΗΛ.

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

ΧΟ.

ἐλθεῖν τιν᾿ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα

ΗΛ.

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις?
120

ΧΟ.

ἁπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

ΗΛ.

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

ΧΟ.

πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

ΗΛ.

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ,

τοὺς γῆς ἐνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
125

εὐχὰς, πατρῴων δωμάτων ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτὴν, ἢ τὰ πάντα τίκτεται,

θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει·

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

λέγω καλοῦσα, “πάτερ, ἐποίκτειρόν τ᾽ ἐμὲ
130

φίλον τ' Ὀρέστην πῶς ἀνάξομεν δόμοις.

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων Ὀρέστης ἐστὶν, οἱ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ·

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῶν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ᾽ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορου,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκην.

ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς κακῆς ἀρᾶς,
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.”

τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾿ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
150

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Gottfried Hermann, 1852.) — 106 focus

Χορός

αἰδουμένῃ σοὶ βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς
95

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα

λόγους ἂν οἷςπερ ᾐδέσω τάφον πατρὸς

στέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον·

φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.
100

Ἠλέκτρα

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προςεννέπω;

Χορός

πρῶτον μὲν αὐτήν, χὥςτις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι τάδε;

Χορός

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προςτιθῶ στάσει;
105

Χορός

μέμνησ' Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.

Ἠλέκτρα

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη—

Ἠλέκτρα

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός

ἐλθεῖν τιν' αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινά.
110

Ἠλέκτρα

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;

Χορός

ἁπλῶς τι φράζουσ', ὅςτις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα

καὶ ταῦτά μουστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός

πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα

κήρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,
115

¹ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς

εὐχάς, πατρῴων αἱμάτων ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται,

θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει·
120

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς

λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ

φίλον τ' Ὀρέστην

φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις.

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα
125

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅςπερ σου φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἳ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.
130

Ἠλέκτρα

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ.

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε· τοῖς δ᾽ ἐναντίοις
135

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκῃ.

ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς καλῆς ἀρᾶς,

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω,
140

σὺν θεοῖσι καὶ Γῇ καὶ Δίκῃ νικηφόρῳ.

τοιαῖςδ᾽ ἐπ' εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

ΧΟΗΦΟΡΟΙ (OCR draft) Experimental (ΧΟΗΦΟΡΟΙ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 106 focus

ΧΟΡΟΣ

Αἰδουμένη σοι βωμὸν ὣς τύμβον πατρός

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

ΗΛΕΚΤΡΑ

Λέγοις ἂν ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.
105

ΧΟΡΟΣ

Φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

ΗΛΕΚΤΡΑ

Τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω ;

ΧΟΡΟΣ

Πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

ΗΛΕΚΤΡΑ

Ἐμοί τε καὶ σοὶ τἄρ' ἐπεύξομαι τάδε ;

ΧΟΡΟΣ

Αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ' ἤδη φράσαι.
110

ΗΛΕΚΤΡΑ

Τίν' οὖν ἔτ' ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει ;

ΧΟΡΟΣ

Μέμνησ' Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ' ὅμως.

ΗΛΕΚΤΡΑ

Εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

ΧΟΡΟΣ

Τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη

ΗΛΕΚΤΡΑ

Τί φῶ ; δίδασκ' ἄπειρον ἐξηγουμένη.
115

ΧΟΡΟΣ

ἐλθεῖν τιν' αὐτοῖς δαίμον' ἢ βροτῶν τινα

ΗΛΕΚΤΡΑ

Πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις ;

ΧΟΡΟΣ

ἁπλῶς τι φράζουσ', ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

ΗΛΕΚΤΡΑ

Καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα ;

ΧΟΡΟΣ

Πῶς δ' οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς ;
120

ΗΛΕΚΤΡΑ

Κήρυξ μέγιστε μεγίστη τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

¹

<ἄκουσον,> om. Ἑρμῆ Χθόνιε, κηρύξας ἐμοὶ

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΗΛΕΚΤΡΑ

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
125

εὐχάς, πατρῴων αἱμάτων δ' ὀμμάτων ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται

θρέψασά τ' αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει·

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς βροτοῖς (γρ. νεκροῖς)

λέγω καλοῦσα πατέρ' πάτερ· « Ἐποίκτιρόν ἐποίκτειρον τ' ἐμέ
130

φίλον τ' Ὀρέστην, ὡς ἀνάξωμεν πῶς ἀνάξομεν δόμοις·

πεπραμένοι πεπραγμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ' ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος·

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος, ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων φεύγειν Ὀρέστης ἐστίν, οἳ δ' ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι -σιν χλίουσιν μέγα μέτα.

Ἐλθεῖν δ' Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου, πάτερ·

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν -τέρα πολὺ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ' εὐσεβεστέραν.

Ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ' ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν γρ. ἀντικατακτανεῖν δίκῃ δίκην.

Ταῦτ' ἐν μέσῳ τίθημι <τοῖσπερ ἂν μέλῃ> τίθημι τῆς κακῆς ἀρᾶς —
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν τῶνδ' ἐσθλῶν ἄνω,

σὺν θεοῖσι καὶ Γῇ καὶ Δίκῃ νικηφόρῳ. »

Τοιαῖσδ' ἐπ' εὐχαῖς τάσδ' ἐπισπένδω χοάς·

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
150

ΧΟΗΦΟΡΟΙ

ΗΛΕΚΤΡΑ

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. N. Wecklein, 1885.) — 106 focus

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὣς τύμβον πατρὸς
105

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

ΗΛ.

λέγοις ἄν, ὥσπερ ἠδέσω τάφον πατρός.

ΧΟ.

φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

ΗΛ.

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;

ΧΟ.

πρῶτον μὲν αὐτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.
110

ΗΛ.

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξωμαι τάδε;

ΧΟ.

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

ΗΛ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

ΧΟ.

μέμνησ' Ὀρέστου, κεὶ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.

ΗΛ.

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.
115

ΧΟ.

τοῖς αἰτίοις νυν του φόνου μεμνημένη

ΗΛ.

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

ΧΟ.

ἐλθεῖν τιν αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα

ΗΛ.

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;

ΧΟ.

ἁπλῶς τι φράζουσ', ὅστις ἀνταποκτενεῖ.
120

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸

ἔχεις ἔχεις Iacobs ἔχοις M. Versum delet Schuetz. singulis versibus paragraphi praefixae in M exceptis 106 et 108 (et 123). αιδουμένη τοι Dindorf. κεδνὰ Hartung. αὐτὴν factum ex αὐτὴν et στύγει Μ. ἐπεύξωμαι ἐπεύξωμαι Dobraeus ἐπεύξομαι Μ. καὶ εἰ rasura in κ' εἰ mutatum in M. νῦν Μ. τίν Μ. λέγεις; λέγω; Weil.

ΗΛ.

καὶ ταῦτά μουστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

ΧΟ.

πῶς δ᾽ οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

ΗΛ.

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί,

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλύειν ἐμὰς
125

εὐχάς, πατρῴων αἱμάτων ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται

θρέψασα τ' αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει.

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας βροτοῖς

λέγω καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ᾽ ἐμὲ
130

φίλον τ' Ὀρέστην πῶς ἀνάξομεν δόμοις.

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σου φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἳ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχῃ τινὶ

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλύθί μου, πάτερ·

⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷

123 in M post 164 collocatum hic reposuit Hermann. μέγιστε ἄρηξον supplet Klausen. μέγιστε Stanley μεγίστη Μ. αἱμάτων αἱμάτων HL Ahrens δ᾽ ὀμμάτων Μ. γρ. νεκροῖς m φθιτοῖς Hermann. πάτερ Μ. fort. Ὀρέστην· πεῖσμ᾽ ἄναψον ἐν. πεπραμένοι πεπραμένοι Casaubonus πεπραγμένοι Μ. φεύγων φεύγων Robortellus φεύγειν Μ. ἐστίν ἔστιν Μ, ἐστίν m. πόνοισι τοῖς ἴσοισ ante corr. Μ. πόνοισι Robortellus πόνοισιν Μ. μέγα μέγα Turnebus μέτα Μ. σοι fecit ex σου Μ.

αὐτῇ τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολὺ

140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε· τοῖς δ᾽ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάωρον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκην.

ταῦτ᾽ ἐν μέσῳ τίθημι τῆς κακῆς ἀρᾶς,

145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν.

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω

σὺν θεοῖσι καὶ γῇ καὶ δίκῃ νικηφόρῳ.

τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾽ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,

150

παιῶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

ΧΟ.

Χοηφόροι (OCR draft) Experimental (Χοηφόροι. Martin L. West, 1990.) — 106 focus

ΧΟ.

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρός

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

ΗΛ.

λέγοις ἄν, ὥσπερ ἠιδέσω τάφον πατρός.

ΧΟ.

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

ΗΛ.

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
110

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸⁹¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴

ΧΟ.

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὥστις Αἴγισθον στυγεῖ.

ΗΛ.

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι τάδε.

ΧΟ.

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

ΗΛ.

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆιδε προστιθῶ στάσει;

ΧΟ.

μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεὶ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.
115

ΗΛ.

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

ΧΟ.

τοῖς αἰτίοις νυν τοῦ φόνου μεμνημένη —

ΗΛ.

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένῃ.

ΧΟ.

ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα —

ΗΛ.

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
120

ΧΟ.

ἁπλωστὶ φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

ΗΛ.

καὶ ταῦτά μοῦστιν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

ΧΟ.

πῶς δ᾽ οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

ΗΛ.

⟨. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .⟩

κήρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,
165

⟨ἀρήξον,⟩ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλυεῖν ἐμάς
125

εὐχάς, πατρώιων δωμάτων ἐπισκόπους,

καὶ Γαῖαν αὐτήν, ἣ τὰ πάντα τίκτεται

θρέψασά τ᾽ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει.

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας †βροτοῖς†

¹⁵¹⁶¹⁷¹⁸¹⁹²⁰²¹²²²³²⁴²⁵²⁶²⁷²⁸

ΗΛ.

λέγω καλοῦσα πατέρ᾽· ἐποίκτιρόν τ᾽ ἐμέ
130

φίλον τ᾽ Ὀρέστην φῶς ἄναψον ἐν δόμοις.

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ᾽ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος, ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἳ δ᾽ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δ᾽ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχηι τινί

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου πάτερ·

αὐτῆι τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολύ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ᾽ εὐσεβεστέραν.

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε, τοῖς δ᾽ ἐναντίοις

λέγω φανῆναι σοῦ πάτερ τιμάορον

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκηι·

ταῦτ᾽ ἐν μέσωι τίθημι †τῆς κακῆς ἀρᾶς†
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

²⁹³⁰³¹³²³³³⁴³⁵³⁶³⁷³⁸³⁹

ΗΛ.

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω

ξὺν θεοῖσι καὶ Γῆι καὶ Δίκηι νικηφόρωι.

τοιαῖσδ᾽ ἐπ’ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς·

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος,
150

παιῶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

Aeschyli Choephori (OCR draft) Experimental (Aeschyli Choephori. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 106 focus

ΧΟ.

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρός

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

ΗΛ.

λέγοις ἄν, ὥσπερ ἠιδέσω τάφον πατρός.

(ΧΟ.)

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.
110

ΗΛ.

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;

ΧΟ.

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὥστις Αἴγισθον στυγεῖ.

ΗΛ.

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι τάδε.

ΧΟ.

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

ΗΛ.

τίν οὖν ἔτ᾿ ἄλλον τῆιδε προστιθῶ στάσει;
115

ΧΟ.

μέμνησ᾽ Ορέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽, ὅμως.

ΗΛ.

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

ΧΟ.

τοῖς αἰτίοις νυν τοῦ φόνου μεμνημένη –

ΗΛ.

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

ΧΟ.

ἐλθεῖν τιν᾿ αὐτοῖς δαίμον᾿ ἢ βροτῶν τινα –
120

ΗΛ.

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγω;

ΧΟ.

ἁπλωστὶ φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

ΗΛ.

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

ΧΟ.

πῶς δ᾽ οὔ, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

ΗΛ.

κῆρυξ μέγιστε τῶν ἄνω τε καὶ κάτω,

ἄρηξον Ἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί,

τοὺς γῆς ἔνερθε δαίμονας κλυεῖν ἐμάς
125

εὐχάς, πατρώιων αἱμάτων ἐπισκόπους,

καὶ γαῖαν αὐτήν, ἢ τὰ πάντα τίκτεται

θρέψασά τ’ αὖθις τῶνδε κῦμα λαμβάνει.

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας νεκροῖς

λέγω καλοῦσα πατέρ᾽, “ἐποίκτιρόν τ’ ἐμέ
130

φίλον τ’ Ὀρέστην φῶς ἄναψον ἐν δόμοις.

πεπραμένοι γὰρ νῦν γέ πως ἀλώμεθα

πρὸς τῆς τεκούσης, ἄνδρα δ’ ἀντηλλάξατο

Αἴγισθον, ὅσπερ σοῦ φόνου μεταίτιος.

κἀγὼ μὲν ἀντίδουλος· ἐκ δὲ χρημάτων
135

φεύγων Ὀρέστης ἐστίν, οἱ δ’ ὑπερκόπως

ἐν τοῖσι σοῖς πόνοισι χλίουσιν μέγα.

ἐλθεῖν δ’ Ὀρέστην δεῦρο σὺν τύχηι τινί

κατεύχομαί σοι, καὶ σὺ κλῦθί μου πάτερ·

αὐτῆι τέ μοι δὸς σωφρονεστέραν πολύ
140

μητρὸς γενέσθαι χεῖρά τ’ εὐσεβεστέραν.“

ἡμῖν μὲν εὐχὰς τάσδε· τοῖς δ’ ἐναντίοις

λέγω φανῆναί σου, πάτερ, τιμάορον,

καὶ τοὺς κτανόντας ἀντικατθανεῖν δίκηι.

ταῦτ᾽ ἐν μέσωι τίθημι [ τῆς κακῆς ἀρᾶς],
145

κείνοις λέγουσα τήνδε τὴν κακὴν ἀράν·

ἡμῖν δὲ πομπὸς ἴσθι τῶν ἐσθλῶν ἄνω

σὺν θεοῖσι καὶ γῆι καὶ δίκηι νικηφόρωι.

τοιαῖσδ᾽ ἐπ᾿ εὐχαῖς τάσδ᾽ ἐπισπένδω χοάς.

ὑμᾶς δὲ κωκυτοῖς ἐπανθίζειν νόμος
150

παιᾶνα τοῦ θανόντος ἐξαυδωμένας.

Translations (9)

Libation Bearers Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 84-311 focus

Electra

You handmaidens who set our house in order, since you are here as my attendants in this rite of supplication,

give me your counsel on this: what should I say while I pour these offerings of sorrow? How shall I find gracious words, how shall I entreat my father? Shall I say that I bring these offerings to a loved husband from a loving
85

wife—from my own mother? I do not have the assurance for that, nor do I know what I should say as I pour this libation onto my father’s tomb. Or shall I speak the words that men are accustomed to use: To those who send these honors may he return benefits—
90

a gift, indeed, to match their evil?¹
Or, in silence and dishonor, even as my father perished, shall I pour them out for the earth to drink and then retrace my steps, like one who carries refuse away from a rite, hurling the vessel from me with averted eyes?
95

In this, my friends, be my fellow-counsellors. For we cherish a common hatred within our house. Do not hide your counsel in your hearts in fear of anyone. For the portion of fate awaits both the free man and the man enslaved by another’s hand.
100

If you have a better course to urge, speak!
105

106

Chorus

In reverence for your father’s tomb, as if it were an altar, I will speak my thoughts from the heart, since you command me.

Electra

Speak, even as you revere my father’s grave.

Chorus

While you pour, utter benedictions for loyal hearts.

Electra

And to whom of those dear to me should I address them?
110

Chorus

First to yourself, then to whoever hates Aegisthus.

Electra

Then for myself and for you also shall I make this prayer?

Chorus

That is for you, using your judgment, to consider now for yourself.

Electra

Then whom else should I add to our company?

Chorus

Remember Orestes, though he is still away from home.
115

Electra

Well said! You have indeed admonished me thoughtfully.

Chorus

For the guilty murderers now, mindful of—

Electra

What should I say? Instruct my inexperience, prescribe the form.

Chorus

Pray that some divinity or some mortal may come to them—

Electra

As judge or as avenger, do you mean?
120

Chorus

Say in plain speech, One who will take life for life.

Electra

And is it right for me to ask this of the gods?

Chorus

How could it not be right to repay an enemy with ills?

Electra

Supreme herald of the realm above and the realm below, O Hermes of the nether world, come to my aid,

summon to me the spirits beneath the earth to hear my prayers, spirits that watch over my father’s house, and Earth herself, who gives birth to all things, and having nurtured them receives their increase in turn. And meanwhile, as I pour these lustral offerings to the dead,
125

I invoke my father: Have pity both on me and on dear Orestes! How shall we rule our own house? For now we are bartered away like vagrants by her who bore us, by her who in exchange got as her mate Aegisthus, who was her accomplice in your murder.
130

As for me, I am no better than a slave, Orestes is an outcast from his inheritance, while they in their insolence revel openly in the winnings of your toil. But that Orestes may come home with good fortune I pray to you, father: Oh, hearken to me!
135

And as for myself, grant that I may prove far more circumspect than my mother and more reverent in deed.
I utter these prayers on our behalf, but I ask that your avenger appear to our foes, father, and that your killers may be killed in just retribution.
140

So I interrupt my prayer for good to offer them this prayer for evil. But be a bearer of blessings for us to the upper world, with the help of the gods and Earth and Justice crowned with victory. She pours out the libations
Such are my prayers, and over them I pour out these libations.
145

It is right for you to crown them with lamentations, raising your voices in a chant for the dead.
150

152

Chorus

Pour forth your tears, splashing as they fall for our fallen lord, to accompany this protection against evil, this charm for the good

against the loathsome pollution. Hear me, oh hear me, my honored lord, out of the darkness of your spirit.²
Woe, woe, woe! Oh for
155

a man mighty with the spear to deliver our house, an Ares, brandishing in the fight the springing Scythian bow and wielding his hilted sword in close combat. As they conclude, Electra discovers the lock of Orestes’ hair
160

164

Electra

My father has by now received the libations, which the earth has drunk.

But take your share of this startling news.
165

Chorus

Speak—but my heart is dancing with fear.

Electra

I see here a lock cut as an offering for the tomb.

Chorus

A man’s, or a deep-girt maid’s?

Electra

That is open to conjecture—anyone may guess.
170

Chorus

How then? Let my age be taught by your youth.

Electra

There is no one who could have cut it but myself.

Chorus

Yes, for those who ought to have mourned with a lock of hair are enemies.

Electra

And further, in appearance it is very much like—

Chorus

Whose lock? This is what I would like to know.
175

Electra

It is very much like my own in appearance.

Chorus

Then can this be a secret offering from Orestes?

Electra

It is his curling locks that it most resembles.

Chorus

But how did he dare to come here?

Electra

He has merely sent this cut lock to honor his father.
180

Chorus

What you say is no less a cause of tears for me, if he will never again set foot on this land.

Electra

Over my heart, too, there sweeps a surge of bitterness, and I am struck as if a sword had run me through.

From my eyes thirsty drops of a stormy flood fall unchecked at the sight of this tress. For how can I expect to find that someone else, some townsman, owns this lock? Nor yet in truth did she clip it from her head, the murderess,
185

my own mother, who has assumed a godless spirit regarding her children that ill accords with the name of mother. But as for me, how am I to assent to this outright, that it adorned the head of Orestes, the dearest to me of all mortals? No, hope is merely flattering me.
190

Ah, woe! If only, like a messenger, it had a kind voice, so that I would not be tossed by my distracted thoughts. Rather it would plainly bid me to spurn this tress, if it was severed from a hated head. Or if it were a kinsman’s, he would share my grief
195

as an adornment to this tomb and a tribute to my father.
But I invoke the gods, who know by what storms we are tossed like seafarers. Yet if I am fated to reach safety, a great stock may come from a little seed.
200

And look! Another proof! Footprints>matching each other—and like my own! Yes, here are the outlines of two sets of feet, his own and some companion’s. The heels and the imprints of the tendons agree
205

in proportion with my own tracks. I am in torment, my brain is in a whirl!
210

Enter Orestes

Orestes

Give recognition to the gods that your prayers have been fulfilled, and pray that success may attend you in the future.

Electra

What? Have I succeeded now by the will of the gods?

Orestes

You have come to the sight of what you have long prayed for.
215

Electra

And do you know whom among mortals I was invoking?

Orestes

I know that you are pining for Orestes.

Electra

Then how have I found an answer to my prayers?

Orestes

Here I am. Search for no other friend than me.

Electra

But surely, stranger, you are weaving some snare about me?
220

Orestes

Then I am devising plots against myself.

Electra

No, you wish to mock my distress.

Orestes

Then my own also, if yours.

Electra

Am I then to address you as Orestes in truth?

225

Orestes

Now, even though you see him in me, you are slow to learn. Yet at the sight of this tress cut in mourning, and when you were scrutinizing the footprints of my tracks, your thought took wings and you knew you had found me.
225

Put the lock of hair, your own brother’s, in the spot it was cut from and observe how it matches the hair on my head. And see this piece of weaving, your handiwork, the strokes of the batten and the beasts in the design. Control yourself! Do not go mad with joy! For I know that our nearest kin are bitter foes to us both.
230

Electra

O best beloved darling of your father’s house, its hope of a saving seed longed for with tears, trust in your prowess and you will win back your father’s house. O delightful eyes that have four parts of love for me: for I must call you father;
235

and to you falls the love I should bear my mother, whom I most rightly hate; and the love I bore my sister, victim of a pitiless sacrifice; and you were my faithful brother, bringing me your reverence. May Might and Justice,
240

with Zeus, supreme over all, in the third place, lend you their aid!
245

Orestes

O Zeus, O Zeus, regard our cause! Behold the orphaned brood of a father eagle that perished in the meshes, in the coils of a fierce viper. They are utterly orphaned, gripped by the famine of hunger:

for they are not grown to full strength to bring their father’s quarry to the nest. So you see both me and poor Electra here, children bereft of their father, both outcasts alike from our home.
250

If you destroy these nestlings of a father who made sacrifice and revered you greatly, from what like hand will you receive the homage of rich feasts? Destroy the brood of the eagle and you cannot again send tokens that mortals will trust;
255

nor, if this royal stock should wither utterly away, will it serve your altars on days when oxen are sacrificed. Oh foster it, and you may raise our house from low estate to great, though now it seems utterly overthrown.
260

264

Chorus

O children, O saviors of your father’s hearth,

speak not so loud, dear children, in case someone should overhear and report all this to our masters merely for the sake of rumor. May I some day see them dead in the ooze of flaming pitch!
265

Orestes

Surely he will not abandon me, the mighty oracle of Loxias,

who urged me to brave this peril to the end and loudly proclaims calamities that chill the warmth of my heart, if I do not take vengeance on my father’s murderers. He said that,
270

I should pay the debt myself with my own life, after many grievous sufferings. For he spoke revealing to mortals the wrath of malignant powers from underneath the earth, and telling of plagues:
275

leprous ulcers that mount with fierce fangs on the flesh and eat away its primal nature; and how a white down³ should sprout up on the diseased place. And he spoke of other assaults of the Furies that are destined to be brought to pass from paternal blood.
280

For the dark bolt of the infernal powers, who are stirred by kindred victims calling for vengeance, and madness, and groundless terrors out of the night, torment and harass a man, and he sees clearly, though he moves his eyebrows in the dark.⁴ And with his body marred by the brazen scourge,
285

he is even chased in exile from his country. And the god declared that to such as these it is not allowed to have a part either in the ceremonial cup or in the cordial libation; his father’s wrath, though unseen, bars him from the altar; no one receives him or lodges with him;
290

and at last, despised by all, friendless, he perishes, shrivelled pitifully by a death that wastes him utterly away.
Must I not put my trust in oracles such as these? Yet even if I do not trust them, the deed must still be done. For many impulses conspire to one conclusion.
295

Besides the god’s command, my keen grief for my father, and also the pinch of poverty—that my countrymen, the most renowned of mortals, who overthrew Troy in the spirit of glory, should not be subjected so to a pair of women.
300

For he has a woman’s mind, or if not, it will soon be found out.
305

306

Chorus

You mighty Fates, through the power of Zeus grant fulfilment in the way to which Justice now turns. For a word of hate let a word of hate be said,

Justice cries out as she exacts the debt, and for a murderous stroke let a murderous stroke be paid. Let it be done to him as he does, says the age-old wisdom.

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 106 focus

Reverencing the tomb of thy sire as though an altar, I will speak, for thou biddest me, the sentiment of my soul.

ELECTRA

Speak, even as thou sayest thou reverencest 4

the tomb of my father.

CHORUS

Invoke, as thou pourest the offering, holy things upon the well-wishers.

ELECTRA

And who are these friends whom I am to speak of?

CHORUS

First thyself, and whosoever abhors Ægisthus.

ELECTRA

Shall I then offer this prayer both for myself and for thee?

CHORUS

Do thou thyself, already informed on these points, take counsel.

ELECTRA

Whom else then shall I further add to this present company?

CHORUS

Be mindful of Orestes, albeit he is abroad.

ELECTRA

Well, and in no slight degree hast thou instructed me in this.

CHORUS

Now to the guilty, mindful of the murder—

ELECTRA

What am I to say? teach me unskilful, pointing out the way.

CHORUS

That there might come to them some divinity, or some one of mortals.

ELECTRA

Meanest thou a judge, or an avenger?

CHORUS

Say thou simply, one that shall slay in turn.

ELECTRA

And are these things such as may religiously befall me from the gods?

CHORUS

How not, to requite an enemy with evils?

ELECTRA

Mercury of the realms below * * * * after summoning the divinities beneath the earth to give ear to my prayers, those that watch over the house of my fathers, and Earth herself, that brings forth all things, and, after rearing them, again receives their produce; and I pouring forth these lustral waters do say, calling on my sire: mortals 1

, have pity on me, and on the dear Orestes, so that we may restore 2

him to the palace. For now, sold as it were by 3

her that bare us, we are outcasts, and for a husband she hath taken in exchange Ægisthus, who was accomplice in thy murder. And I, indeed, am as a slave, and from thy substance Orestes is an outcast, while they in mighty haughtiness are wantoning in the fruits of thy labours. But I make my prayer to thee that Orestes may come hither with some success, and do thou. O my sire, give ear to me, and to myself vouchsafe that I may be by far more chaste than my mother, and more pious in hand. For us [I offer] these prayers; but to the adversaries I pray that thou wouldst appear, O my sire, as an avenger, and that those who killed may through justice die in turn. These things I interpose in my good prayer, uttering for them this evil imprecation. And be thou a sender of the blessings we implore to us in this upper world, with the favour of the gods, and of earth, and of triumphant justice. And after such prayers as these I pour forth these drink-offerings; and 'tis meet that you peal forth the dirge of the dead, should make it teem with shrieks.

[ELECTRA goes to the tomb.]

CHORUS

LES CHOÉPHORES (OCR draft) Experimental (LES CHOÉPHORES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 106 focus

le même sort est réservé à l'homme, qu'il soit libre ou esclave au pouvoir d'un maître.
Parlez, de grâce, si vous avez mieux à me dire.

LE CORYPHÉE

Le tombeau de ton père pour moi est un autel : devant lui, pleine d'un saint respect, je te dirai, puisque tu me l'ordonnes, ce qu'ici me dicte mon cœur.

ÉLECTRE

Parle comme t'inspire le respect de la tombe.

LE CORYPHÉE

Verse, et prie à voix haute en faveur de qui l'aime.

ÉLECTRE

Et qui, parmi les siens, puis-je ici désigner ?

LE CORYPHÉE

Toi d'abord, puis quiconque a la haine d'Égisthe.

ÉLECTRE

C'est pour toi et pour moi alors que je prierai ?

LE CORYPHÉE

Réfléchis : c'est à toi d'entendre ma pensée.

ÉLECTRE

Qui donc pourrais-je ici nous associer encore ?

LE CORYPHÉE

Rappelle-toi Oreste, tout exilé qu'il soit.

ÉLECTRE

Ah ! bien dit ! cette fois tu m'as ouvert les yeux.

LE CORYPHÉE

Maintenant, souviens-toi, et contre les coupables...

ÉLECTRE

Que dois-je demander ? instruis mon ignorance.

LE CORYPHÉE

Demande que surgisse enfin, dieu ou mortel...

ÉLECTRE

Qu'ajouterai-je ? un juge ou bien un justicier ?

LE CORYPHÉE

Ah ! dis-le sans détour : un meurtrier comme eux.

ÉLECTRE

Et pour les dieux ce vœu ne serait point impie ?

LES CHOÉPHORES

LE CORYPHÉE

C'est piété de payer le crime par le crime.

Électre prend la coupe que lui tend une des captives, s'y fait verser l'eau lustrale et commence à répandre les libations sur le tombeau.

ÉLECTRE

Puissant messager des vivants et des morts,
entends-moi, Hermès Infernal, et charge-toi de mon message : que les dieux souterrains, témoins vengeurs du meurtre de mon père, prêtent l'oreille à ma voix, et la Terre elle-même, qui, seule, enfante tous les êtres, les nourrit, puis en reçoit à nouveau le germe fécond — cepen-
dant qu'en versant cette eau lustrale aux morts, j'adresserai cet appel à mon père : « Aie pitié de moi et de ton Oreste : que nous soyons maîtres en notre maison ! A cette heure, nous sommes de simples vagabonds, vendus par celle même qui nous a enfantés ; et, en échange, elle a pris un amant, Égisthe, son complice et ton meurtrier. Moi, on
me traite en esclave, Oreste est banni de ses biens, et, eux, insolemment, triomphent dans le faste conquis par tes fatigues. Que quelque heureuse chance ici ramène Oreste ! voilà ma prière : ô père, entends-la. Et à ta fille accorde
un cœur plus chaste que celui de sa mère et des mains plus pieuses. Tels sont mes vœux pour nous ; mais, pour nos ennemis, que surgisse enfin ton vengeur, père, et que les meurtriers meurent à leur tour : ce sera justice ! Je
m'en remets <à ceux qui se sont réservé la vengeance> ¹. Mais aux coupables seuls va l'imprécation de mort ; à nous, au contraire, envoie la joie du fond de l'ombre, avec l'aide des dieux, de la Terre, de la Justice triomphante ! » Voilà les vœux sur lesquels je verse ici mes libations ². A vous,

LES CHOÉPHORES

ÉLECTRE

selon l'usage, de les couronner de gémissements, en entonnant le péan du mort.

Agité.

LE CHŒUR

Éclatez en bruyants sanglots — sanglots de mort bien

The Choephoræ (OCR draft) Experimental (The Choephoræ. Robert Potter, 1779.) — 106 focus

Since, as ſome hallow'd ſhrine, thy father's tomb

I reverence, at thy bidding I will ſpeak.

ELECTRA.

I charge thee, by that reverence, freely ſpeak.
130

CHORUS.

With these libations pour thy ardent vows

For bleſſings on the head of all his friends.

ELECTRA.

Whom by that honour'd title ſhall I name?

CHORUS.

Thyſelf the firſt, and all that hate Ægifthus.

ELECTRA.

For thee and me then ſhall I pour these vows?
135

CHORUS.

CHORUS.

To learn, and weigh this well, be thy concern.

ELECTRA.

Whom to this friendly number ſhall I add?

CHORUS.

Tho' diſtant far, remember poor Oreſtes.

ELECTRA.

That’s well: I learn no little wisdom from thee.

CHORUS.

Remember next the authors of his death.
140

ELECTRA.

What ſhou'd I ſay? Inſtruct my lack of knowledge.

CHORUS.

Pray that some God, or man, may come to them.

ELECTRA.

With what intent? To judge, or to avenge?

CHORUS.

Speak plainly, to repay them death for death.

ELECTRA.

And may this be with reverence to the Gods?
145

CHORUS.

What hinders to requite a foe with ill?

ELECTRA
at the Tomb.

O thou, that to the realms beneath the earth

Guideſt the dead, be preſent, Mercury,

And tell me that the pow’rs, whoſe ſolemn ſway

Extends o’er those dark regions, hear my vows;
150

ELECTRA
at the Tomb.

Tell me that o’er my father’s house they roll

Their aweful eyes, and o’er this earth, that bears

And foſters all, rich in their various fruits.

And thee, my father, pouring from this vaſe

Libations to thy ſhade, on thee I call,
155

O pity me, pity my dear Oreſtes,

That in this ſeat of kings our hands may hold

The golden reins of pow’r:

for now oppreſs’d,

And haraſs'd by a mother’s cruel hand,
160

Who for Ægiſthus, that contriv’d thy death,

Exchang’d her royal lord, he wanders far,

And I am treated as a ſlave:

Oreſtes

From his poſſeſſions exil’d, they with pride
165

Wantonly

ELECTRA
at the Tomb.

Wantonly revel in the wealth thy toils

Procur’d: O grant Oreſtes may return,

And fortune be his guide!

Hear me, my father,
170

And grant me, more than e’er my mother knew,

The grace and bluſh of unſtain’d modeſty b

,

And a more holy hand!

For us these vows;

But on our foes may thy avenger riſe
175

Demanding blood for blood. These vows I breath

In dreadful imprecations on their heads.

Be thou to us, my father, with the Gods,

This earth, and pow’rful justice, be to us,

That breath this vital air, a guide to good.
180

With these libations ſuch the vows I offer.

Now let your ſorrows flow; attune the Pæan,

And ſooth his ſhade with ſolemn harmony.

CHORUS.

Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Coefore: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 106 focus

Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Choephori: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 106 focus

Diceres enim, si haberes his sublimius,

Pudore affecta tibi aram tanquam ſepulchrũ patris

Dicam: iubes enim ex mente uerbum.

Ele.

Dices quamuis pudore affecta ſepulchrũ patris.

Cho.

Clama fundens grauia his beneuolis.

Ele.

Quos uerò ex amicis alloquar?

Cho.

Primò quidē ipſam, quicuq; Aegisthum odio profequitur.
95

Ele.

Mihi & tibi ſane hæc optabo.

Cho.

Tu ipſa hæc intelligens iam diu.

Ele.

Quem igitur alium huic seditioni addam?

Cho.

Recordare Oreſtis, tamen est ipse absens.

Ele.

Bene hoc, ad mente reduxiſti nõ paru me.
100

Cho.

Horum qui in causa sunt cædis memor.

Ele.

Quid dicam, doce imperitam narrans.

Cho.

Venisse aliquē ipſis dæmonē, aut aliquē mortalium.

Ele.

Vtrum iudicem, aut pænas ferens dicis?

Cho.

Simpliciter dicens, qui contrà interficiet.
105

Ele.

Et hæc mea funt pia à dijs.

Cho.

Quomodo non inimicum remunerare malis?

Ele.

Mercuri terrestris declarans mihi,

Dæmones subterraneos audire meas

Preces, ſpeculatores oculorum paternorum.
110

Et terram ipſam quæ omnia parit,

Alens rursus horum fructum accipit,

Et ego fundens hæc piamina mortalibus,

Dico uocans, Pater miſerere mei,

Et chari Oreſtis. quomodo regnabimus domi?
115

Vili nunc enim perimus?

A matre. uirum uerò permutauit

Aegisthum, qui tui cædis est particeps,

Et ego conferua fum, ex bonis enim

Exul est Oreſtes. Hi uerò superbè
120

In tuis laboribus luxuriantur.

Vt ueniat Oreſtes huc cum aliqua fortunâ,

Oro te, & tu audi me pater,

Mihiq; ipſi da prudentiorem longe

Matre me eſse, manumq; magis piam.
125

Cho.

Nobis quidem has preces, aduersarijs uerò

Dico apparere, ô pater, tui ultorem,

Et interfectores interficere iure.

Hæc uerò pono in medio malæ execrationis.

Illis dicens hanc uerò malam imprecationem,
130

Nobis fis deductor in optimis,

Cum dijs, & terra, & Iusticia uictoriam ferens.

Pro talibus desiderijs hæc libamina tibi libo:

Vobis uerò coronare licet luctibus,

Peana loquentes de mortuo.
135

Aeschylus, Die Totenspende: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Die Totenspende: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 106 focus

Gleich dem Altar verehr' ich deines Vaters Grab

und sage dir gehorsam, was das Herz mir rät.

Elektra.

Was dir des Grabes Ehrfurcht eingiebt, sprich es aus.

Chorführerin.

Für seine Treuen sprich beim Spenden ein Gebet.

Elektra.

110 Wer sind sie? Wen bezeichn' ich so aus unserm Haus?

Chorführerin.

Dich selbst zuerst und jeden der Aigisthos hafst.

Elektra.

Für mich nur würd' ich damit beten und für euch.

Chorführerin.

Das mufst du selbst dir sagen können. Denke nach.

Elektra.

Giebt es noch jemand anders aufser unsrer Schar?

Chorführerin.

115 Orestes weilet ferne, doch vergifs ihn nicht.

Elektra.

Ganz richtig. Damit wiesest du mich gut zurecht.

Chorführerin.

Und dann gedenke derer, die den Mord verübt.

Elektra.

Wie soll ich's? Das versteh' ich nicht; sprich du

mir vor.

Chorführerin.

Es komme jemand über sie, Gott oder Mensch.

Elektra.

120 Als Richter oder Rächer? Wie bezeichn' ich ihn?

Chorführerin.

Sprich rund heraus: die Todesstrafe zu vollzieh'n.

Elektra.

Erlauben das die Götter? Lästr' ich nicht damit?

Chorführerin.

123 Dem Feind vergilt mit Bösem. Kennst du nicht den

Spruch?

Elektra.

Ohnmächtig klagen, nicht vergelten können wir.

Chorführerin.

Vertrau' den Göttern drunten in der Erde Schofs.

Elektra.

Ach, in die Tiefe dringen Menschenrufe nicht.

Chorführerin.

Hermes trägt sie hinunter, gnädig hört er dich.

Elektra.

Wohlan, ich will gehorchen. Folgt mir an das Grab

und reicht, wenn ich gebetet, mir die Spenden zu.

Chorführerin.

So bete, wie's der Tochter Agamemnons ziemt:

andächtig schweigend harren wir auf deinen Wink.

Elektra.

So richt' ich meine Bitte, Hermes, denn an dich,

124 den Mittler zwischen Himmelslicht und Grabesnacht.

gieb, dafs die Götter in der Tiefe mein Gebet

vernehmen, die gedenken an des Vaters Mord,

und sie zumal, die alles zeugt und alles nährt,

zu der, um neu zu keimen, alles wiederkehrt,

130 Allmutter Erde. Nun, so spreng' ich denn aufs Grab

das Weihewasser und zum Vater sprech' ich so.

Erbarm' dich meiner, und Orestes' liebes Licht

lafs leuchten unserm Hause. Jetzt sind wir verkauft,

unstät, im Elend. Denn die Mutter stiefs uns fort

für ihren neuen Gatten, den Mitschuldigen

135 an deinem Mord, Aigisthos. Ich bin eine Magd

im Haus; Orestes, seines Vaterguts beraubt,

vertrieben in die Fremde. Jene brüsten sich

in Üppigkeit, vergeudend was dein Arm erwarb.

Lass es gelingen, dass Orestes wiederkommt,

140 das bitt' ich dich; erhöre, Vater, mein Gebet.

Und mich lass' anders werden als die Mutter ist,

erhalte mir das Herz bescheiden, rein die Hand.

Soviel für uns. Nun bet' ich für die Gegner auch.

Vater, lass einen Rächer auferstehn für dich,

145 und wer getötet sterbe den Vergeltungstod.

So sprech' ich über jene diesen schweren Fluch.

Ich fordre: nehme Rache, wessen Amt es ist.

Uns aber sende Segen aus der Nacht empor;

die Götter und die Erde seien gnädig uns,

und gnädig sei die siegende Gerechtigkeit.

150 So bet' ich und so giefs' ich diese Spenden hin.

Ihr aber bringet, was von euch die Sitte heischt,

dem Toten: Wehruf ist ihm Grufs und Huldigung.

singt, während Elektra auf dem Grabe mit den Totenspenden, z. B. dem Ausbreiten der Kränze, beschäftigt ist.

Chor.

155

The Libation Bearers (OCR draft) Experimental (The Libation Bearers. Anna Swanwick, 1886.) — 106 focus

ORESTES

So be it! yet not out of course I ask

What mean these off'rings? By what motive swayed,

Seeks she too late to med'cine cureless bale?

For to the dead, who heeds it not, she sends

A sorry tribute ;—I divine it not!
510

Her crime o'ertops the gift;—for should we pour

Earth's treasures to atone for one man's blood,

Vain were the toil;-so runs the ancient saw.

But if thou knowest answer to my prayer.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 106 focus

Ich rede, (du gebeutst ja,) wie's vom Herzen kommt;

Denn als Altar verehr' ich deines Vaters Grab.
110

Elektra.

Sprich denn, gemäß der Ehre, die du diesem zollst.

Die Chorführerin.

Dein Opfer spendend, segne die gewogen sind.

Elektra.

Wen aus der Zahl der Seinen darf ich nennen so?

Die Chorführerin.

Zuerst dich selbst und jeden, der Aegisthos haßt.

Elektra.

Für mich und dich denn sprech' ich aus den Segenswunsch?
115

Die Chorführerin.

Du selbst erwäge dieses; denn du weißt es ja.

Elektra.

Und welchen Andern füg' ich noch zu diesem Bund?

Die Chorführerin.

Gedenk' Orestens, weilt er auch in fremdem Land.

Elektra.

Vor Allen! Keine schlimme Mahnung gibst du mir.

Die Chorführerin.

Und dann den Mördern, wann du denkst an jenen Mord
120

Elektra.

Was sag' ich ihnen? Melde mir's, ich weiß es nicht.

Die Chorführerin.

Es komm' ein Dämon oder Mensch einst über sie -

Elektra.

Wie? Der sie richten oder der ihn rächen wird?

Die Chorführerin.

Einfach verkünde: welcher Mord mit Mord vergilt!

Elektra.

Und das erfleh'n von Göttern, ist's kein Frevel mir?
125

Die Chorführerin.

Dem Feind mit Bösem lohnen, das geziemte nicht?

Elektra.

Du höchster Herold drunten und am Sonnenlicht,

Hermes im Abgrund, höre mich, und wecke mir

Des Todtenreiches Götter, daß sie mein Gebet

Erhören, huldvoll blicken auf mein Vaterhaus,
130

Mit ihr, der Erde, die von Allem Mutter ist,

Und was sie aufzog, wiederum als Keim empfängt.

Ich ströme diesen Weihetrank den Todten aus,

Und rufe: Vater, schaue mitleidvoll auf mich

Und deinen Sohn Orestes, daß wir wiederum
135

Zurück den Theuren führen in der Väter Haus!

Denn flüchtig unstät irren wir und wie verkauft

Von unsrer Mutter, und zum Manne hat sie sich

Ertauscht Aegisthen, welcher dich mit ihr erschlug.

Mich hält sie gleich der Sklavin, und Orestes lebt
140

Verbannt von seinem Erbe; sie voll Uebermuth,

Sie schwelgen hoch in deiner Mühen reicher Frucht.

Ich flehe dir, mein Vater, daß Orestes uns

Im Glücke wiederkehre: du erhöre mich!

Mir selbst vergönne, daß ich tugendhafter sei,
145

Als meine Mutter, meine Hand unsträflicher!

Für uns erfleh' ich solches, für die Feinde dies,

Daß Einer auferstehe, der dich, Vater, rächt,

Und nach Gebühr den Mördern Blut mit Blut vergilt.

Und dieses flecht' ich mitten ein dem guten Wunsch,
150

Und rufe diesen bösen Wunsch auf sie herab.

Uns sende du des Segens Füll' empor, mit dir

Die Götter, Erd' und Dike, die den Sieg verleiht!

Zu solchen Bitten ström' ich aus den Weihetrank.

Laßt ihr in Trauertönen nun den Klageruf
155

Erblühn, des Todten Grabgesang, nach altem Brauch!

(Während des folgenden Chorgesanges spendet Elektra auf das Grab.)

Erster Halbchor.
Strophe.

Commentary

Critical apparatus to The Libation Bearers (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Libation Bearers.) focus

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-61

χύσιν

λύσιν

Ald. quum in G.

sic scriptum sit, ut negligenter intuenti

videri possit.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-62

καθάρμαθ' ὥς τις

καθάρμαθ᾽ ὥς τις

Turn. et, ut videtur, M.

κάθαρμαθ', ὥς τις

Rob.

κάθαρμα θ' ὥςτις

κάθαρμα θ' ὅς τις

Ald. ἐκπέμψας Deinde

ἐκπέμψαις

ἐκ πέμψαις

Ald. πάλιν δικοῦσα

Πάλιν

δικοῦσα

pertinere animadvertit Turnebus, qui

πάλιν - | δικοῦσα

dedit. Scholiastes

στείχω πάλιν

coniunxit.

89. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-63

ὄμμασιν

ὄμμασι

solus Turn.

90. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-64

τῆσδ'

τῆς δ'

divisim Ald. ἔστε

ἐστὲ

Rob. Ceteri recte

ἔστε

95-100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-65

NA In libris hi versus hoc ordine leguntur

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον. ΧΟ. αἰδουμένῃ σοί, βωμὸν ὡς, τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. ΗΛ. λέγοις ἄν, ὥςπερ ἠδέσω τάφον πατρός. ΧΟ. φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.

Varietas lectionis haec est. In secundo versu

αἰδουμένη σοι

Ald. Rob. Deinde

βωμὸν

vitiose Ald. Tum

ὡς

G. Ald. Rob. In tertio versu

τὸν

omittit Rob. In quarto

ἠδέσω

vitium Aldinae. In quinto

εὔφροσιν

Turn. Ceteri

εὐφρόσιν

. Sed haec non una ratione corrupta esse vix opus est ut doceamus. Primum horum versuum Schützius, quum prius alia tentasset, in secunda editione ut spurium uncis inclusit, non indicans cur id fecerit. Illud certum est, hoc loco, quo hic versus in libris omnibus legitur, eum ab Aeschylo collocari non potuisse. Nam ne quid de eo dicam, quod quum Electra ante ubique plurali numero usa esset, singularis subito illatus aliquid duri habet, maxime haec duo sede sua exire hunc versum iubent, unum, quod ista iam saepius dictorum repetitio valde ieiuna est, alterum, quod orationes, qualis haec est Electrae, quum generali sententia concluduntur, ea ipsa sententia finiri solent. Et quis est qui non sentiat quam praeclare Electra orationem hoc dicto conclusisset,

μὴ κεύθετ᾽ ἔνδον καρδίας φόβῳ τινός. τὸ μόρσιμον γὰρ τόν τ' ἐλεύθερον μένει καὶ τὸν πρὸς ἄλλης δεσποτούμενον χερός.

Quibus verbis quis credat tam inutilem pannum adsui potuisse, qualis hic est,

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον.

Nam

ἄν

certe scribendum erat, id quod Iacobsii ad Anthol. Pal. p. 581. monitu fecit Blomfieldius. Sed maiora etiam vitia sunt in tribus sequentibus versibus. Nam cur tandem chorus de sua erga Agamemnonem pietate hic loquitur, ubi non de ea re sermo est, utrum chorus Agamemnonem colat necne, sed quo pacto Electra pie sacra debeat peragere? Turpissimus vero versus est is qui sequitur,

λέγοις ἄν, ὥςπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Eum Schützius sic est interpretatus, dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia. Sumamus hanc esse huius versus sententiam, quam verba tamen, quae omni sensu carent, non admittunt: quid aliud Electra quam traducere videbitur chori pietatem, quippe ibi a choro iactatam, a se commemoratam, ubi longe alia dicenda erant? Haec si recte disputata sunt, planum est et ordinem versuum perturbatum et aliis eos vitiis inquinatos esse. Itaque primum illum versum,

λέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχοις ὑπέρτερον

, quum a librario ad simile alius versus initium oculis aberrante omissus esset, postea alieno loco additum, et praeterea depravatum esse existimo. Videor autem mihi quod dignum Aeschylo esset effecisse ita his versibus conformatis omnibusque choro redditis,

ΧΟ. αἰδουμένῃ σοὶ βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον. λόγους ἂν οἷςπερ ᾐδέσω τάφον πατρὸς στέγοις ἄν, εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον· φθέγγου χέουσα σεμνὰ τοῖσιν εὐφροσιν.

Quod scripsi

λόγους ἂν οἷςπερ ἠδέσω τάφον πατρός

, conferenda sunt quae de collocatione particulae

ἂν

dixi in libro de ea particula IV. cap. 7. In eo versu, qui intercidit,

χοάς

vel simile vocabulum fuit.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-66

αὑτήν

αὐτὴν

Ald. Sed G. cum reliquis

αὑτήν

. V. ad Soph. Trach. v. 451. χὥςτις Deinde

χὥςτις

χ' ὡς τις

Ald. Rob.

χ' ὥς τις

Turn.

102

103. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-67

τἄρ'

τ' ἄρ'

M. (sic M.) G. Ald. Rob.

γ' ἄρ'

Turn. Vict. Inde Porsonus

γ' ἆρ'

. Scribendum potius

τἄρ'

. Ita Dindorfius. Deinde fortasse scribendum est

ἐπεύξωμαι

, ut v. 78. dictum est

κατεύξωμαι

. Idem coniecit Dobraeus Adv. II. p. 26.

103

ZZZZ

105. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-68

τίν'

est ecquem.

105

106. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-69

κεἰ

G. Ald. Rob. Turn. idque Schützius et Porsonus restituerunt.

κ' εἰ

M. sed ut ante rasuram

καὶ εἰ

fuerit.

καὶ

, omisso

εἰ

, Vict. Cant. Stanl.

106

112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-70

ἁπλωστί Libri

ἁπλῶς τι

. Scribendum putavi

ἁπλωστί

. V. ad Suppl. v. 447.

112

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-71

μού 'στιν

καὶ ταῦτα μούστιν

M. G.

καὶ ταῦτα μοῦστιν

Ald. Turn.

καὶ ταῦτα μοῦστιν

Rob.

εὐσεφ

, vitium Aldinae.

113

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-72

πῶς δ' οὔ

πῶς δ᾽ οὔ;

scripserunt Stanleius, Schützius, Porsonus, alii.

114

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-73

NA Hunc versum, quem libri post versum 159. habent, hic reposui, certa, ut mihi videtur, emendatione. V. Opusc. II. p. 79. Libri

μεγίστη

. Emendavit Stanleius.

115

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-74

ἄρηξον, Ἑρμῆ χθόνιε Libri

Ἑρμῆ χθόνιε κηρύξας ἐμοί

. Lacunae signum in fine versus posuit Robortellus, post

χθόνιε

Canterus, in initio versus Stanleius. Suppletur aptissime

ἄρηξον

. V. Opusc. VII. p. 50. Non recte Nauckius in Philologo II. p. 149. scribendum esse putavit

ἐριούνι᾽ Ἑρμῆ χθόνιε, κηρύξας ἐμοί

. Nam quod apud Aristophanem in Ranis Aeschylus dicit,

οὐ δήτ' ἐκεῖνον, ἀλλὰ τὸν ἐριούνιον Ἑρμῆν χθόνιον προςεῖπε

, minime parodia est huius loci, sed aperte hoc tantum Aeschylus docet,

χθονίου

nomine se in initio Choephororum

τὸν ἐριούνιον

significasse.

116

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-75

αἱμάτων

πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων

δ᾽ ὀμμάτων πατρῴων

G. Ald.

πατρῴων δ᾽ ὀμμάτων

Rob. Vict.

πατρῴων ὀμμάτων

Turn.

πατρώων δωμάτων

Schützius ex coniectura Stanleii. Requiritur

πατρῴων αἱμάτων

. Vidit hoc etiam H. L. Ahrens.

118

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-76

ἣ

ᾗ τὰ πάντα

vitium Aldinae.

κατὰ παντὰ

, omisso

ἣ

, Rob. Hoc dicit, tellurem, quae omnia gignit et, ubi maturuerunt fruges, rursus earum semen recipit.

119

121-124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-77

κἀγὼ ... φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις Libri

κἀγώ

. Manifestum est scribi debere

κἀγώ

, quod pertinet ad praecedentia:

κλύειν εὐχάς, ἃ

(pro

ἃς

)

ἐγὼ λέγω

. Deinde

χέρνιβας βροτοῖς

M. Rob.

χέρνιβας βοτοῖς

G. Ald. Turn. Ad ultimum vocabulum in M. G.

γρ. νεκροῖς

supra adscriptum est, interpretatio exquisitioris vocabuli. Tenui quod olim in Observationibus criticis scribendum esse dixi,

χέρνιβας φθιτοῖς

. Pers. v. 218.

δεύτερον δὲ χρὴ χοὰς γῇ τε καὶ φθιτοῖς χέασθαι

, et v. 518.

ἔπειτα γῇ τε καὶ φθιτοῖς δωρήματα ἥξω λαβοῦσα πέλανον ἐξ οἴκων ἐμῶν

. Quae sequuntur, vulgo ita leguntur,

λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποίκτειρόν τ' ἐμέ, φίλον τ' Ὀρέστην, πῶς ἀνάξομεν δόμοις.

In Ald. scriptum est

πάτερ

, in Rob.

πάτερ

vocativo casu,

πατέρ'

in ceteris. Deinde

ἐποίκτειρον τ᾽ ἔμε

Ald. Rob.

ἐποίκτειρόν τ' ἐμὲ

Turn. Vict. et, ut videtur, M.

ἐποικτείροντἔμε

G. Ad

πῶς

scholiastes adnotavit

ἀντὶ τοῦ ὅπως

, et

βασιλεύσομεν

ἀνάξομεν

, inepte. Non possunt probari coniecturae, quae de his versibus a me ipso olim aut ab aliis prolatae sunt. Exciderunt aliquot versus, quum librarius ab uno versu, cuius hoc erat initium,

φίλον τ' Ὀρέστην

, ad idem alius versus initium aberrasset. Scripsi igitur

κἀγὼ χέουσα τάσδε χέρνιβας φθιτοῖς λέγω, καλοῦσα πατέρ', ἐποικτείροντ᾽ ἐμὲ φίλον τ' Ὀρέστην ... φίλον τ' Ὀρέστην φῶς ἀνάξομεν δόμοις.

Iubeo patrem, mei carique Orestis misertum, (providere ut vincamus) carumque Orestem aliquo modo in domum reducamus.

125. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-78

πεπραμένοι Libri

πεπραγμένοι

. Scholiastes

νενικημένοι, κατηγωνισμένοι

. Emendavit Casaubonus. ἀλώμεθα Deinde

ἀλώμεθα

Vict. et, ut videtur, M.

ἀλώμεθα

G. Ald. Rob. Turn.

125

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-79

φεύγων

Rob. Turn.

φεύγειν

M. G. Ald. codex Robortelli.

129

130. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-80

πόνοισι

Rob.

πόνοισιν

M. G. Ald. Turn. χλίουσιν Deinde

χλίουσι

Ald. Turn. μέγα Denique

μέγα

Turn.

μέτα

M. Ald. Rob.

μετα

sine accentu G.

130

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-81

καὶ σὺ κλῦθί μου

et mox

σωφρονεστέραν

vitia Aldinae.

132

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-82

σοῦ Libri

λέγω φανῆναί σου πάτερ τιμάορον

. Scholiastes

τοῖς δ᾽ ἐχθροῖς σου λέγω σε φανῆναι τιμωρόν

. Porsonus ante

πάτερ

obelum apposuit. Cantero scribendum videbatur

φανῆναί σ᾽, ὦ πάτερ

Σέ

recepit Blomfieldius. Recte vero libri, nisi quod praestat fortasse

φαvῆναι σοῦ

136

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-83

ἀντικατθανεῖν δίκῃ Libri

ἀντικατθανεῖν δίκην

. In M. adscriptum

γρ. ἀντικατακτανεῖν

. Idem

ἀντικατακτανεῖν

supra scriptum in G. commemoratumque ex scholiis a Turnebo. Recte Scaliger

ἀντικακτανεῖν δίκῃ

137

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-84

καλῆς

ἐν μέπω

vitium Ald. Deinde libri

τῆς κακῆς ἀρᾶς

. Emendaverunt Schützius et Blomfieldius.

138

139. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-85

κείνοις

κείνους

Rob.

139

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-86

τῶνδ'

τῶν

Rob. Turn.

τῶν

, supra adscripto

δ᾽

, M.

τῶν δ᾽

G. Ald.

140

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-87

ἐξαυδωμένας

ἐξαυδομένας

G. Ald.

144

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-88

καναχὲς

κἀναχὲς

G. Ald.

145

146. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-89

ὀλομένῳ

ὀλυμένῳ

Ald. In G. ambiguum est utrum

ὀλυμένῳ

scriptum sit, an, ut in ceteris,

ὀλομένῳ

146

147-151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-90

δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνῶν, κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἄγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι, σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

δέσποτα

vitium Ald. Deinde libri

πρὸς ἔρυμα τόδε κακῶν κεδνῶν τ᾽ ἀπότροπον ἄλγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. In G. Ald.

χοᾶν

scriptum est. Nisi aperte haec antistrophica essent, prorsus incerta fluctuaret emendatio. Primo

ἔρυμα

Stanleius tumulum interpretatur, eodemque modo

τὸν τάφον

adscriptum est in M. G. Sed id dicendum fuisse

ἕρμα

ad Soph. Ant. v. 841. significavi. Scribendum videtur

πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν

. Deinde librorum scripturam

ἄλγος

ἄγος

mutavit Victorius. Scholiastae enim haec est adnotatio,

τὸ ἑξῆς· ἐκκεχυμένων χοᾶν πρὸς ἔρυμα τόδε ἵετε δάκρυ ἄγος ἀπεύχετον (τὸ δάκρυ γὰρ ἀπευκτὸν ἄγος εἶπεν) ἀπότροπον τῶν ἡμετέρων κακῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν τῶν ἐχθρῶν.

Receperunt

ἄγος

omnes post Victorium editores. Sed requiritur potius

ἅγος

. Hesychius

ἅγος, ἅγνισμα θυσίας. Σοφοκλῆς Φαίδρᾳ

. Scribendum erat

κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν

. Deinde libri

κλύε δέ μοι κλύε. σεβάς, ὦ δέσποτα ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός

, nisi quod

ἀμαυρᾶς

est in G. Ald.

κλύε

emendato accentu Porsonus,

σέβας ὦ δέσποτα

Turnebus. Mutato verborum ordine dochmiorum numerus restituendus erat. Itaque sic hanc stropham scripsi,

ἵετε δάκρυ καναχὲς ὀλόμενον ὀλομένῳ δεσπότᾳ πρὸς ἕρμα γᾶς τόδε κεδνόν· κακῶν δ᾽ ἀπότροπον ἅγος ἀπεύχετον κεχυμένων χοᾶν· κλῦε δέ μοι σέβας, κλύ᾽, ὦ δέσποτ᾽, ἐξ ἀμαυρᾶς φρενός.

Míttite lacrimam stridulam miseram misero domino ad sacrum huncce tumulum: malorum autem averruncam consecrationem effusarum inferiarum abominor: audi vero mihi reverentiam (i. e. preces), audi, domine, ex tenebroso corde.

152-153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-91

ὀτοτοτοτοτοτοῖ, ὀτοτοτοτοῖ, ἰώ, Libri

ὀτοτοτοτοτοτοτοῖ ἰώ

. Mutavi haec sic ut strophici versus postulabant.

156-158. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-92

Σκυθικά τ' ἐν χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Σκυθικά

(

ς supra scriptum videtur)

τ' ἐν χεροῖν

Σκυθικὰ τ᾿ ἐν χεροῖν

Rob.

Σκύθης τάτ᾽ ἐν χεροίν

G. Ald. Turn. Deinde libri

παλίντον' ἐν ἔργῳ βέλη 'πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ' αὐτόκωπα νωμῶν βέλη

, nisi quod

ἔνεργα βέλη

habet Turn. in G. autem

ἐν ἔργῳ βέλει

antea scriptum fuerat, sed ultima syllaba et correcta est et supra scriptum

. Praeterea

πιπάλλων

G. Ald. Fortasse ex hoc loco Hesychius

πιπάλων, κραδαίνων, πάλλων

, habet. In M. adscriptum in margine

ἐν τῷ ἔργῳ, ἐν τῷ βάλλειν

, et in altera margine

σὺν ἔργῳ πάλλων, ὅ ἐστι μὴ μόνον φέρων, ἀλλὰ καὶ πράττων

. Deinde ad v. 158. in M. adscriptum

γρ. ἕτοιμα

, quod in G. omisso

γρ

. scriptum supra

αὐτόκωπα

. In repetito

βέλη

iure haeserunt critici. Recte Pauwius

νωμῶν ξίφη

, ex scholio, quod in M. G. ad

αὐτόκωπα

adscriptum est,

τὰ ἀφ' ἑαυτῶν ἔχοντα τὴν λαβὴν ξίφη. σχέδια δὲ ἐκ τοῦ σχεδὸn φονεύοντα καὶ οὐ πόρρωθεν ὥςπερ τὰ βέλη

. Scribendum est

Σκυθικά τε χερὶ παλίντονα ἐν ἔργῳ βέλη πιπάλλων Ἄρης σχέδιά τ᾽ αὐτόκωπα νωμῶν ξίφη;

Hei hei, quis hastipotens vir liberator aedium Scythicaque manu recurva in opere arma quassans Mars et comminus manubriata vibrans tela?

159. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-93

γαπότους

Turnebus.

ἀπότου

M. G. Ald.

εὐπότους

Rob. Hanc orationem Electrae tribuit Turnebus: choro continuant M. G. Ald. Rob. Post hunc versum in libris hic legitur

κήρυξ μεγίστη

(sic)

τῶν ἄνω τε καὶ κάτω

. Adscriptum in M. G.

ὡς ἐν μέσῳ ἱδρυμένων

. Robortellus et hunc versum et versus 158. 159. 160. asteriscis notavit, de qua re in adnotatione ante v. 160. interposita ita scribit, "Locus hic omnino mancus est, et ideo signavimus. haec videntur verba esse Electrae.

νέου δὲ μύθου

.” Versum, qui non suo loco legebatur, supra collocavi ante v. 116.

159

161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-94

ὀρχεῖται Hinc usque ad v. 176. G. Ald. personarum vices invertunt. In M. lineolae singulis versibus praefixae sunt.

ἂν, ὀρχεῖται

Turn.

ἀνορχεῖται

M. G. Ald. Rob.

161

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-95

τομαῖον

τόμαιον

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-96

ἐστὶ

τόδ᾽ ἐπὶ

Ald.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-97

παλαιὰ

καρδία

165

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-98

κείραιτό νιν Speciosa magis quam vera est Dobraei in Adv. II. p. 27. coniectura,

πλὴν ἑνός

. Nam sic statim chorus quaerere debebat

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ᾖ τόδε;

Separatim

πλὴν ἐμοῦ

et quasi obiter pronuntiandum est.

κείρετό νιν

, supra scripto ab alia manu

νιν

, M.

κείρετό νιν

G. Ald. Rob.

κείραιτό νιν

Turn. V. ad Soph. Αi. v. 1222.

166

167. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-99

ἐχθροὶ

ἐχθροῖς

, errorem Aldinae, repetit Turn.

167

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-100

αὐτοῖσιν ἡμῖν

M. G. Ald. Rob. Quod quum egregie conveniat indoli Graecae linguae, non debebat a Turnebo in

αὐταῖσιν ἡμῶν

mutari. Ridet haec Euripides in Electra v. 520. seqq. Aristophanes Nub. v. 530.

νῦν οὖν, Ἠλέκτραν κατ᾽ ἐκείνην, ἡδ᾽ ἡ κωμῳδία ζητοῦσ᾽ ἦλθ᾽, ἦν που 'πιτύχῃ θεαταῖς οὕτω σοφοῖς. γνώσεται γάρ, ἤνπερ ἴδῃ, τἀδελφοῦ τὸν βόστρυχον

, ubi scholiastae Aeschyli Choephoros memorant.

170

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-101

ἦν

κρύβδα

G. Ald. Quod libri habent

ἦν

mutavit Scholefieldius. Fr. Frankius in comm.I. de particulis negantibus linguae Graecae p. 19.

ἦ

scribendum putavit. Euripides Iph. Αul. v. 321.

μῶν τρέσας οὐκ ἀνακαλύψεις βλέφαρον, Ἀτρέως γεγώς;

171

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-102

χαίτην

ἔπεμψεν καὶ τὴν

M. G. Ald. Rob.

ἔπεμψε καὶ τὴν

Turn. Emendate

ἔπεμψε χαίτην

Vict. πατρί In fine versus

πατρὸς

M. G. Ald. Rob. Emendavit Turnebus.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-103

αὖ

οὐχ

G. Ald. Turn.

οὐκ

, supra ab alia manu

adscripto M.

οὐκ

Rob. Idem

ἦσσον

. Ald.

ἥσσον

. Ceteri

ἧσσον

. Deinde libri

εὖ δάκρυτά μοι

. Recte Emperius

αὖ δάκρυτά μοι

. Aliud est enim, quod infra v. 673. legitur,

ἀνδρὸς εὖ κεκλαυμένου

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-104

ψαύσει In G. Ald. quum praecedens versus Electrae tribuatur, huic chori nota adscripta est.

ψαύσει

, supra adscripto ab alia manu

, M.

ψαύσει

Turn.

ψαύσῃ

G. Ald. Rob.

176

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-105

προςέστη ... καρδίᾳ Transtulit hinc quaedam in Electram Sophocles a v. 902.

προσέστη

M. Rob.

πρόσεστι

G. Turn.

προςέπι

Ald. Deinde libri

καρδίας

. Scholiastes

κίνησις τῆς χολῆς τῆς κατ' αὐτόν

(

αὐτήν

Blomfieldius). Scribendum est, ut Stanleius sive potius Scaliger vidit,

καρδίᾳ

177

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-106

ἐπαίσθην

Canterus.

ἐπαίθην

M. G. Ald. Rob. In M. G. ad hunc versum adscriptum est hoc scholion,

ὡς βέλει ἐκρούσθην ἐξ ἐναντίας τιτρώσκοντι

. Ei scholio in editione Robortelliana lemma praefixum est, quod M. G. non habent,

ἐπώσθην

. Id receperunt Turn. Vict. διανταίῳ Deinde

διαλαίῳ

codex Robortelli, quod Robortellus probare se dicit: edidit tamen e Sophiani emendatione

διανταίῳ

. Et habent

διανταίῳ

M. et ceteri.

178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-107

δίψιοι Schützius

διψίων

. Quod libri habent,

δίψιοι

, scholiastes in eandem sententiam interpretatur,

πρώην ἄγευστοι. ὡς δίψιον Ἄργος, τὸ ποτὲ ἄνυδρον

. Si Electra sibi, ut malis adsuetae, lacrimas exaruisse diceret, pluribus verbis uteretur. Verior est igitur alia interpretatio, quae in M. G. illud scholion antecedit,

ποθειναί μοι

. Nam

δίψιοι

sunt plenae desiderii. Desideraverat Electra Orestem.

179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-hermann1852-appcrit-lat1-108

ἄφρακτοι

M. G. Ald. Rob.

ἄφραστοι

ex ed. Turn. propagatum. δυςχίμου

δυσχύμου

Turn. πλημμυρίδος

πλημμυρίδος

, sed altero

supra adscripto, M.

180

Wecklein’s commentary on Choephoroi / Libation Bearers (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 163–234; single HW42J8 OCR witness, conservatively retained. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

83-582. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-38

erstes Epeisodion, geteilt durch einen Kommos (305— 476). Anagnorismos und Vorbereitung der Rache.

86. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-40

κηδείους χοάς wie 536, Spenden zur Totentrauer, nicht συγγενικάς, wie der Schol. erklärt. Vgl. κηδείου τριχός 225 (Trauerhaar).

87. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-41

εὔφρονα, Verständiges, gut Gedachtes.

88. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-42

⁴

⁵

Vgl. Eur. Or. 116 nai otão' ἐπ᾿ ἄκρου χώματος λέξον τάδε· Ελένη σ᾿ ἀδελφὴ ταῖσδε δωρεῖται χοαῖς. — πὰρ für παρὰ ist zur Gewinnung eines für Äschylos geeigneteren Rhythmus (von H. Wolf) nach Eum. 229 hergestellt.

92. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-43

⁶

τοῦτο τοὔπος, diese Bitte.

94. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-44

⁷

στέφη hier von den Spenden. Vgl. Soph. Εl. 53 πατρὸς τύμβον . . λοιβαῖσι πρῶτον καὶ καρατόμοις χλι δαῖς στέψαντες. Die Menschen verstehen gewöhnlich unter ἴσα Gutes, hier aber werden κακά daraus (Schol. παρ᾽ ὑπόνοιαν· ἔδει γὰρ τῶν καλῶν εἰπεῖν). Diese Pointe wird durch yè gehoben.

95. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-45

⁸

ἀτίμως, so dafs die Spende dem Toten nicht Ehre, sondern Unehre bringt und ihn gegen die Spenderin erbittert. ώσπερ οὖν wie 887.

97. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-46

⁹

καθάρμαθ'. . πάλιν (retro) δικοῦσα (hinter mich werfend) .. ὄμ μασιν: τοῦτο πρὸς τὸ παρ' Αθηναίοις ἔθος, ὅτι καθαίροντες οἰκίαν ὀστρακίνῳ θυματηρίῳ ῥίψαντες ἐν ταῖς τριόδοις ἀμεταστρεπτεὶ ἀνεχώρουν. Vgl. Theokr. 24, 93 συλλέξασα κόνιν πυρὸς ἀμφιπόλων τις ῥιψάτω εὖ μάλα πᾶσαν ὑπὲρ ποταμοῖο φέ ρουσα ῥωγάδος ἐκ πέτρας ὑπερούριον, ἂψ δὲ νέεσθαι ἄστρεπτος, Verg. Ecl. VIII 101 rivoque fluenti transque caput iace; nec respexeris, Ovid Fast. V 437 ff. Auch in Deutschland findet sich die Sitte, dafs man Unglück bedeutende Dinge hinter sich über das Haus weg wirft, ohne umzuschauen.

99. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-47

¹⁰

μεταίτιαι wie 872 ἀναίτιαι. Blomfield setzt an beiden Stellen die gebräuchliche Form. Aber vgl. 909 παραιτία, Soph. Trach. 447

τῇ μεταιτία

und zu Ag. 1527 .

100. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-48

¹¹

νομίζομεν, vgl. βίον νομίζων 1001.

102. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-49

¹²

Schol. ἀντὶ τοῦ οὐδὲν πείσεσθε παρὰ τὸ μόρσιμον.

104. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-50

¹³

Der unnütze und in den Worten εἴ τι τῶνδ᾽ ἔχεις ὑπέρτερον (si quid novisti rectius istis Hor. epist. I 6, 67) hier unpassende Vers scheint von Schütz mit Recht als Interpolation bezeichnet worden zu sein. Vgl. auch 107.

107. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-51

¹⁴

Dicas velim pro ea quam profiteris erga patris sepulcrum reverentia (Schütz). Vgl. Soph. Oed. T. 205

ὥσπερ μ

' ἀραῖον ἔλαβες, ὧδ', ἄναξ, ἐρῶ.

108. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-52

¹⁵

¹⁶

κεδνά: vgl. Eur. Or. 1138 κέδν᾿ ἀρώμενοι τυχεῖν.

110. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-53

¹⁷

αὐτήν (dich selbst): zu Ag. 827 .

111-112. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-54

¹⁸

σοὶ τἄρα d. i. du gehöret zu denen, welche den Agisthos hassen. Der furchtsame Chor (vgl. 872) bestätigt es nicht direkt:,,das lege dir in Gedanken nach eigenem Wissen zurecht".

113. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-55

¹⁹

τῇδε στάσει: Schol. τῇ συ στάσει ἡμῶν. Vgl. Ag. 1105 , Cho. 456 , Eum. 311 .

114. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-56

²⁰

ὅμως gestellt wie Pers. 298

λέξον καταστάς

, κεἰ στένεις κακοῖς ὅμως. Krüger II 56, 13, 2.

115. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-57

²¹

εὖ τοῦτο, scil. ἔλεξας.

116. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-58

²²

τοῖς αἰτίοις wird mit αὐτοῖς 118 wieder aufgenommen.

118. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-59

²³

ἐλθεῖν: aus dem vorhergehenden τί φῶ; ergänzt sich εἰπέ (bete, wünsche).

119. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-60

²⁴

²⁵

δικαστὴν ἢ δικηφόρον: κριτὴν ἢ τιμωρόν Schol. Es bedarf des Richters nicht, weil die Schuld offenkundig ist.

120. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-61

²⁶

Schlichtweg etwa so dich ausdrückend" u. s. w. Meineke vermutet ἁπλῶς πιφαύσκουσ'.

121. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-62

²⁷

²⁸

εὐσεβῆ θεῶν πάρα, so dafs kein νεμεσᾶν von Seite der Götter eintritt.

122. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-63

²⁹

πῶς δ᾽ οὐκ εὐσεβές ἐστι παρὰ θεῶν, τὸν ἐχθρὸν ἀνταμεί βεσθαι κακοῖς. Vgl. Archiloch. frg. 65 ἓν δ᾽ ἐπίσταμαι μέγα τὸν κακῶς τι δρῶντα δεινοῖς ἀνταμείβεσθαι κακοῖς uud zu Eur. Med. 809.

124. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-64

³⁰

ἄρηξον, welches in der Handschrift fehlt, ist von Klausen er- gänzt. κηρύξας ἐμοί, indem du für mich laut ihnen zurufst, dafs .. sollen. Vgl. Soph. Εl. 1066 ὦ χθο νία βροτοῖσι Φάμα, κατά μοι βόασον οἰκτρὰν ἔπα τοῖς ἔνερθ' Ατρεί δαις κτέ.

126. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-65

³¹

ἐπισκόπους: zu 1.

128. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-66

³²

κῦμα ( κύημα Schol.) λαμβάνει, von dem Samen befruchtet wird. Ebenso Eum. 662 .

129. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-67

³³

³⁴

χέρνιβας, λοιβάς, χοάς, λουτρά. Vgl. Soph. Εl. 84 πατρὸς χέοντες λουτρά.

131. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-68

³⁵

³⁶

πεισμ᾽ ἄναψον: knüpfe für unser irrendes Schifflein (132) ein Haltseil an im Hause. Vgl. Eur. Med. 770 ἐκ τοῦδ᾽ ἀναψόμεσθα πρυμνήτην κάλων, Herc. 478 ὡς ἀνημμένοι κάλως πρυμνησίοισι βίον ἔχοιτ᾽ εὐδαίμονα, Anthol. XII 159 ἐν σοὶ τἀμά, Μυΐσκε, πρυμνήσι” ἀνῆπται, Julian Caes. p. 54 πείσμα καὶ ὅρμον ζῶντι σαυτῷ παρασκευάζων, Heliod. Aeth. VÍI p. 351 πᾶν πείσμα διέρρηκται, πᾶσα ἐλπίδος ἄγκυρα παντοίως ἀνέσπασται.

132. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-69

³⁷

πεπραμένοι, übers Meer verkauft. Vgl. 253. Da Elektra wie eine Sklavin gehalten ist (135), fühlt sie ihr Los dem des Orestes gleich.

135. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-70

³⁸

ἀντίδουλος wie ἀντίπαις Eum. 38 .

136. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-71

³⁹

φεύγων ἐστίν, das s. g. σχῆμα Χαλκιδικόν, vgl. 238, Eum. 549

προτίων καὶ αἰδόμενος ἔστω

137. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-72

⁴⁰

πόνος von dem durch Arbeit Erworbenen, wie Pers. 753

πολὺς πλούτου πόνος

, Eur. Ion 1088 ἄλλων πόνον εἰσπεσών. · χλίουσι, sie lassen sich's wohl sein, sie schwelgen. μέγα wie τιμᾶν μέγα 254, Εum. 994, σεβίζειν μέγα Eum. 12 .

138. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-73

⁴¹

σὺν τύχῃ τινί (mit solchem Glücke wie ich es im Sinne habe), vgl. Sept. 459

σὺν τύχῃ δέ τῳ

, Soph. Αi. 853 σὺν τάχει τινί, Oed. T. 80

ἐν τύχῃ γέ τῳ

140. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-74

⁴²

Der Akk. σωφρονεστέραν .. εὐσεβεστέραν schliefst sich an den Infin. an. Doch vgl. Anhang. Ansprechend vermutet F. W. Schmidt σωφρονεστέραν τρόπους, da πολύ matt und unpassend ist.

143. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-75

⁴³

⁴⁴

τιμωρόν σου, einer der dich rächt.

144. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-76

⁴⁵

Wenn δίκην richtig ist, mufs es als Apposition zum Inhalt des Satzes betrachtet werden. Vgl. Krüger I 57, 10, 10. Man erwartet ἀνταμύνασθαι oder ἀντιτίσασθαι δίκην, wobei δίκην Akk. des inneren Objekts und τιμάορον Subjekt wäre. Weil denkt an den Ausfall eines Verses: δίκην | τίνοντας ὧν ἔδρασαν ἀξίαν κακῶν.

145. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-77

⁴⁶

⁴⁷

Die gute Bitte geht voraus und folgt nach; die schlimme, welche den Mördern ( κείνοις) gilt, steht in der Mitte. Die fromme Beterin kann nicht mit schlimmen Worten enden.

147. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-78

⁴⁸

Pers. 225

ἐσθλά σοι πέμπειν τέκνῳ τε γῆς ἔνερθεν ἐς φάος

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-79

⁴⁹

ἐπανθίζειν: Schol. στέφειν ὡς ἄνθεσιν, scil. χοάς. Vgl. Pers. 622

ἀλλ᾽

, ὦ φίλοι, χοαῖσι ταῖσδε νερτέρων ὕμνους ἐπευφημεῖτε.

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-80

⁵⁰

⁵¹

Schol. ὅτι (d. i. σημείωσαι ὅτι ἐπ᾽ ἀποθανόντος παιᾶνα εἶπεν κακῶς. καὶ Εὐριπίδης (Alk. 424) παιᾶνα τῷ κάτωθεν ασπόνδῳ θεῷ. Vgl. Soph. Οed. Τ. 5 ὁμοῦ δὲ παιάνων τε καὶ στεναγμάτων und Ag. 650 .

152-163. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-81

⁵²

⁵³

Dieses (nach der Überlieferung wenigstens) nicht antistrophische Lied, dessen Mafs Dochmien untermischt mit Kretikern und Jamben bilden, wird, wie es scheint, von dem Koryphaios allein oder von dem Koryphaios als Halbchorführer und (von 158 an) von dem anderen Halbchorführer vorgetragen, während die übrigen Choreuten den Gesang mit dem Ausdruck des Schmerzes begleiten.

152. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-82

⁵⁴

⁵⁵

Schol. καναχηδὸν δακρύετε von dem Rieseln der Thränen. Vgl. Eur. Hipp. 1464 πολλῶν δακρύων ἔσται πίτυλος.

153. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-83

⁵⁶

⁵⁷

μελόμενον (angelegen, lieb): Eur. Iph. Τ. 182 μοῦσαν νέκυσι με λομέναν, Phoen. 1302 Ζαχὰν μελομέναν νεκροῖς.

154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-84

⁵⁸

⁵⁹

πρὸς (an) τόδ᾽ ἔρυμα gehört zu κεχυμένων. ἔρυμα: τὸν τάφον Schol. Der Grabhügel ist ein Schutz und Schirm ( Eum. 704 , Suppl. 87 ), der Schlimmes abwehrt und des Guten Sühne herbeifleht. κακῶν ἀπότροπον wie 42. -Wegen ἐπεύχετον mit dem Objekt ἄγος zu Ag. 1075 . Doch ist die Lesart unsicher. Vgl. Anhang.

156-157. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-85

⁶⁰

⁶¹

σέβας (Gegenstand der Ver - ehrung) μοι wie Eur. Iph. Α. 633 ὦ σέβας ἐμοὶ μέγιστον, Αγαμέμνων ἄναξ. Vgl. Ag. 520 . κλύε (nämlich die Klagen) ἐξ ἀμαυρᾶς φρε νός (welche kommen umdunkelter Seele). aus gramVgl. Ag. 551 .

160. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-86

⁶²

Ein Ares (ein Rächer, der Blut vergierst, zu Ag. 1511 f. ), welcher thatkräftig sowohl von dem Bogen als von dem Schwerte Gebrauch macht. Σκυθικά παλίν τονα βέλη: nach einem Bruchstück des Agathon bei Athen. X p. 454 d Σκυθικῷ τε τόξῳ τὸ τρίτον (der dritte Buchstabe des Namens Θησεύς) ἦν προσεμφερές war der skythische Bogen einem nicht unähnlich, weil dessen Enden stark aufwärts gebogen waren. παλίντονα τόξα auch Hom. Θ 266, Herod. VII 69, Soph. Trach. 511 . σχέδια αὐτόκωπα βέλη, die Waffe für den Nahkampf, die man gleich am eigenen Griff fafst, nicht erst durch andere Mittel, wie den Pfeil durch den Bogen, in Bewegung setzt. Zu αὐτόκωπα vgl. Hesych. αὐτόλαβον· ἑαυτοῦ λαβὴν ἔχον.

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-87

⁶³

Aristot. Poet. c. 16 p. 1455ª 4 τετάρτη δὲ (scil. ἀναγνώρισις) ἡ ἐκ συλλογισμοῦ, οἷον ἐν Χοηφόροις, ὅτι ὅμοιός τις ἐλήλυθεν, ὅμοιος δὲ οὐ δεὶς ἀλλ᾽ ἢ ὁ Ὀρέστης, οὗτος ἄρα ἐλήλυθεν.

166. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-88

⁶⁴

ὀρχεῖται: ebenso wird 1022 F. das Herzklopfen als ein Tanz des Herzens, der das Spiel der Furcht begleitet, bezeichnet.

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-89

⁶⁵

εὐξύμβολον . . δοξάσαι, vgl. Prom. 792

οὐ γὰρ ῥητὸν αὐδᾶσθαι τόδε

, Aristoph. V. 1713 οὐ φατὸν λέγειν.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-90

⁶⁶

Suppl. 365

σὺ δὲ παρ᾽ ὀψιγόνου μάθε γεραροφρονῶν

171. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-91

⁶⁷

ὅστις κείραιτο: zu Ag. 625 . Elektra will den Gedanken des Chors auf Orestes lenken: „Ich allein könnte die Locke geweiht haben und thatsächlich gleicht die Locke meinen Haaren; da ich es nicht gethan habe, wie ihr wilst, muls man an Orestes denken.“ Vgl. Soph. Εl. 907 ἐξεπίσταμαι (Chrysothemis, welche die Locke gefunden hat, spricht) μή του τόδ' ἀγλάισμα πλὴν κείνου μολεῖν. τῷ γὰρ προσήκει πλήν γ᾽ ἐμοῦ καὶ σοῦ τόδε κἀγὼ μὲν οὐκ ἔδρασα, τοῦτ᾽ ἐπίσταμαι οὐδ᾽ αὖ σύ κτέ. und dazu Schol. τὸ μὲν ἀπὸ τῆς ὄψεως τοῦ βοστρύχου κινεῖσθαι ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν γελοῖον· πιθανῶς οὖν ἐπάγει, ὅτι οὐδενὶ ἄλλῳ ἢ τῷ πάνυ συνημ μένῳ κατὰ γένος τὰ τοιαῦτα προσήκει.

173. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-92

⁶⁸

⁶⁹

ὅδε, ὁ πλόκαμος. ρος hier s. v. a. ὅμοιος. ὁμόπτε

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-93

⁷⁰

αὐτοῖσιν (Krüger I 43, 1, 3) ἡμῖν mit der bei Ausdrücken der Gleichheit geläufigen Brachylogie. Vgl. Hom. P 51 κόμαι Χαρίτεσσιν ὁμοῖαι. Die Kritik, welche Euripides El. 527 an diesem Erkennungsmittel übt: χαίτης πῶς συνοίσεται πλόκος, ὃ μὲν παλαίστραις ἀνδρὸς εὐγενοῦς τραφείς, ὃ δὲ κτενισμοῖς θῆλυς; ἀλλ᾽ ἀμήχανον. πολλοῖς δ᾽ ἂν εὕροις βοστρύχους ὁμοπτέρους καὶ μὴ γεγῶσιν αἵματος ταὐτοῦ, γέρον, ist zwar an und für sich gerechtfertigt, läfst aber die Naivetät der Äschyleischen Poesie aufser acht.

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-94

⁷¹

μῶν .. ᾖ wie μὴ ᾖ (Krüger I 54, 8, 13), am Ende ist es u. s. w. μῶν οὖν wie Eur. Androm. 82 u. a.

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg006-wecklein1888-com-ger1-95

⁷²

ἔπεμψε, welches im Gegensatz zu μολείν steht, ist zu betonen. κουρίμην χάριν πατρός (als Liebesgabe von abgeschnittenen Haaren für den Vater) wie 4tos εὐκταίαν χάριν Ag. 1386 .

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Thou biddest; I will speak my soul's thought out, Revering as a shrine thy father's grave.

Electra. Say then thy say, as thou his tomb reverest. 130

Chorus. Speak solemn words to them that love, and pour.

Electra. And of his kin whom dare I name as kind?

Chorus. Thyself; and next, whoe'er Ægisthus scorns.

Electra. Then 'tis myself and thou, my prayer must name.

Chorus. Whoe'er they be, 'tis thine to know and name them. 135

Electra. Is there no other we may claim as ours?

Chorus. Think of Orestes, though far-off he be.

Electra. Right well in this too hast thou schooled my thought.

Chorus. Mindfully, next, on those who shed the blood—

Electra. Pray on them what? expound, instruct my doubt. 140

Chorus. This; Upon them some god or mortal come——

Electra. As judge or as avenger? speak thy thought.

Chorus. Pray in set terms, Who shall the slayer slay.

Electra. Beseemeth it to ask such boon of heaven?

Chorus. How not, to wreak a wrong upon a foe? 145

Chorus.

Current edition Experimental

Χορός αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός φθέγγου χέουσα κεδνὰ 8 τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω; 110

Χορός πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι 9 τάδε;

Χορός αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως. 115

Ἠλέκτρα εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός τοῖς αἰτίοις νῦν 10 τοῦ φόνου μεμνημένη???

Ἠλέκτρα τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα???

Ἠλέκτρα πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις; 11 120

Χορός ἅπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα ἔχει μὲν ἤδη γαπότους 28 χοὰς πατήρ: 29 νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε. 165

Χορός λέγοις ἄν: ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

Ἠλέκτρα ὁρῶ 30 τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

Χορός τίνος ποτ᾽ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

Ἠλέκτρα εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι. 170

Χορός πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

Ἠλέκτρα οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό 31 νιν.

Χορός ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

Ἠλέκτρα καὶ μὴν ὅδ᾽ ἐστὶ κάρτ᾽ ἰδεῖν ὁμόπτερος.

Χορός ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν. 175

Ἠλέκτρα αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

Χορός μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν 32 τόδε;

Ἠλέκτρα μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

Χορός καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;

Ἠλέκτρα ἔπεμψε χαίτην 33 κουρίμην χάριν πατρός. 180

Χορός οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε, εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

Ὀρέστης εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

Ἠλέκτρα ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

Ὀρέστης εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου 41 πάλαι. 215

Ἠλέκτρα καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

Ὀρέστης σύνοιδ᾽ Ὀρέστην πολλά σ᾽ ἐκπαγλουμένην. 42

Ἠλέκτρα καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

Ὀρέστης ὅδ᾽ εἰμί: μὴ μάτευ᾽ 43 ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

Ἠλέκτρα ἀλλ᾽ ἦ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν᾽, ἀμφί μοι πλέκεις; 220

Ὀρέστης αὐτὸς καθ᾽ αὑτοῦ τἄρα 44 μηχανορραφῶ.

Ἠλέκτρα ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

Ὀρέστης κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽, 45 εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς.

Ἠλέκτρα ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τἄρ᾽ 46 ἐγὼ προσεννέπω; 225

Χορός αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω; 110

Χορός πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα ἐμοί τε καὶ σοί τἄρʼ ἐπεύξομαι τάδε;

Χορός αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσʼ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός μέμνησʼ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθʼ ὅμως. 115

Ἠλέκτρα εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη—

Ἠλέκτρα τί φῶ; δίδασκʼ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός ἐλθεῖν τινʼ αὐτοῖς δαίμονʼ ἢ βροτῶν τινα—

Ἠλέκτρα πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις; 120

Thou biddest; I will speak my soul's thought out,

Revering as a shrine thy father's grave.

Electra.

Say then thy say, as thou his tomb reverest.
130

Chorus.

Speak solemn words to them that love, and pour.

Electra.

And of his kin whom dare I name as kind?

Chorus.

Thyself; and next, whoe'er Ægisthus scorns.

Electra.

Then 'tis myself and thou, my prayer must name.

Chorus.

Whoe'er they be, 'tis thine to know and name them.
135

Electra.

Is there no other we may claim as ours?

Chorus.

Think of Orestes, though far-off he be.

Electra.

Right well in this too hast thou schooled my thought.

Chorus.

Mindfully, next, on those who shed the blood—

Electra.

Pray on them what? expound, instruct my doubt.
140

Chorus.

This; Upon them some god or mortal come——

Electra.

As judge or as avenger? speak thy thought.

Chorus.

Pray in set terms, Who shall the slayer slay.

Electra.

Beseemeth it to ask such boon of heaven?

Chorus.

How not, to wreak a wrong upon a foe?
145

Χορός

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός

φθέγγου χέουσα κεδνὰ⁸ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
110

Χορός

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρ᾽ ἐπεύξομαι⁹ τάδε;

Χορός

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσ᾽ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός

μέμνησ᾽ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθ᾽ ὅμως.
115

Ἠλέκτρα

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός

τοῖς αἰτίοις νῦν¹⁰ τοῦ φόνου μεμνημένη???

Ἠλέκτρα

τί φῶ; δίδασκ᾽ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός

ἐλθεῖν τιν᾽ αὐτοῖς δαίμον᾽ ἢ βροτῶν τινα???

Ἠλέκτρα

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;¹¹
120

Χορός

ἅπλῶς τι φράζουσ᾽, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός

πῶς δ᾽ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους²⁸ χοὰς πατήρ:²⁹

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε.
165

Χορός

λέγοις ἄν: ὀρχεῖται δὲ καρδία φόβῳ.

Ἠλέκτρα

ὁρῶ³⁰ τομαῖον τόνδε βόστρυχον τάφῳ.

Χορός

τίνος ποτ᾽ ἀνδρός, ἢ βαθυζώνου κόρης;

Ἠλέκτρα

εὐξύμβολον τόδ᾽ ἐστὶ παντὶ δοξάσαι.
170

Χορός

πῶς οὖν; παλαιὰ παρὰ νεωτέρας μάθω.

Ἠλέκτρα

οὐκ ἔστιν ὅστις πλὴν ἐμοῦ κείραιτό³¹ νιν.

Χορός

ἐχθροὶ γὰρ οἷς προσῆκε πενθῆσαι τριχί.

Ἠλέκτρα

καὶ μὴν ὅδ᾽ ἐστὶ κάρτ᾽ ἰδεῖν ὁμόπτερος.

Χορός

ποίαις ἐθείραις; τοῦτο γὰρ θέλω μαθεῖν.
175

Ἠλέκτρα

αὐτοῖσιν ἡμῖν κάρτα προσφερὴς ἰδεῖν.

Χορός

μῶν οὖν Ὀρέστου κρύβδα δῶρον ἦν³² τόδε;

Ἠλέκτρα

μάλιστ᾽ ἐκείνου βοστρύχοις προσείδεται.

Χορός

καὶ πῶς ἐκεῖνος δεῦρ᾽ ἐτόλμησεν μολεῖν;

Ἠλέκτρα

ἔπεμψε χαίτην³³ κουρίμην χάριν πατρός.
180

Χορός

οὐχ ἧσσον εὐδάκρυτά μοι λέγεις τάδε,

εἰ τῆσδε χώρας μήποτε ψαύσει ποδί.

Ὀρέστης

εὔχου τὰ λοιπά, τοῖς θεοῖς τελεσφόρους

εὐχὰς ἐπαγγέλλουσα, τυγχάνειν καλῶς.

Ἠλέκτρα

ἐπεὶ τί νῦν ἕκατι δαιμόνων κυρῶ;

Ὀρέστης

εἰς ὄψιν ἥκεις ὧνπερ ἐξηύχου⁴¹ πάλαι.
215

Ἠλέκτρα

καὶ τίνα σύνοισθά μοι καλουμένῃ βροτῶν;

Ὀρέστης

σύνοιδ᾽ Ὀρέστην πολλά σ᾽ ἐκπαγλουμένην.⁴²

Ἠλέκτρα

καὶ πρὸς τί δῆτα τυγχάνω κατευγμάτων;

Ὀρέστης

ὅδ᾽ εἰμί: μὴ μάτευ᾽⁴³ ἐμοῦ μᾶλλον φίλον.

Ἠλέκτρα

ἀλλ᾽ ἦ δόλον τιν᾽, ὦ ξέν᾽, ἀμφί μοι πλέκεις;
220

Ὀρέστης

αὐτὸς καθ᾽ αὑτοῦ τἄρα⁴⁴ μηχανορραφῶ.

Ἠλέκτρα

ἀλλ᾽ ἐν κακοῖσι τοῖς ἐμοῖς γελᾶν θέλεις.

Ὀρέστης

κἀν τοῖς ἐμοῖς ἄρ᾽,⁴⁵ εἴπερ ἔν γε τοῖσι σοῖς.

Ἠλέκτρα

ὡς ὄντ᾽ Ὀρέστην τἄρ᾽⁴⁶ ἐγὼ προσεννέπω;

225

Χορός

αἰδουμένη σοι βωμὸν ὡς τύμβον πατρὸς

λέξω, κελεύεις γάρ, τὸν ἐκ φρενὸς λόγον.

Ἠλέκτρα

λέγοις ἄν, ὥσπερ ᾐδέσω τάφον πατρός.

Χορός

φθέγγου χέουσα κεδνὰ τοῖσιν εὔφροσιν.

Ἠλέκτρα

τίνας δὲ τούτους τῶν φίλων προσεννέπω;
110

Χορός

πρῶτον μὲν αὑτὴν χὤστις Αἴγισθον στυγεῖ.

Ἠλέκτρα

ἐμοί τε καὶ σοί τἄρʼ ἐπεύξομαι τάδε;

Χορός

αὐτὴ σὺ ταῦτα μανθάνουσʼ ἤδη φράσαι.

Ἠλέκτρα

τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῇδε προστιθῶ στάσει;

Χορός

μέμνησʼ Ὀρέστου, κεἰ θυραῖός ἐσθʼ ὅμως.
115

Ἠλέκτρα

εὖ τοῦτο, κἀφρένωσας οὐχ ἥκιστά με.

Χορός

τοῖς αἰτίοις νῦν τοῦ φόνου μεμνημένη—

Ἠλέκτρα

τί φῶ; δίδασκʼ ἄπειρον ἐξηγουμένη.

Χορός

ἐλθεῖν τινʼ αὐτοῖς δαίμονʼ ἢ βροτῶν τινα—

Ἠλέκτρα

πότερα δικαστὴν ἢ δικηφόρον λέγεις;
120

Χορός

ἅπλῶς τι φράζουσʼ, ὅστις ἀνταποκτενεῖ.

Ἠλέκτρα

καὶ ταῦτά μοὐστὶν εὐσεβῆ θεῶν πάρα;

Χορός

πῶς δʼ οὐ τὸν ἐχθρὸν ἀνταμείβεσθαι κακοῖς;

Ἠλέκτρα

ἔχει μὲν ἤδη γαπότους χοὰς πατήρ·

νέου δὲ μύθου τοῦδε κοινωνήσατε·
165