Search the Perseus Catalog for:

View: By Commline

← Previous Next →

Der Chorführer giebt der schmerzlichen Erregung der Kas. gegenüber eine Rechtfertigung seiner Worte. Kas. erwidert: „ein Glücklicher ist das nicht, den man mit solchen Worten tröstet " Darauf tritt Kas. der Thüre näher, weicht aber entsetzt zurück. Den Grund giebt sie 1308 an.

Agamemnon. N. Wecklein. . 2026-09-06.

Current edition Experimental

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (German) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 1407-1430 focus

str. 1

Χορός

τί κακόν, ὦ γύναι, χθονοτρεφὲς ἐδανὸν

ἢ ποτὸν πασαμένα ῥυτᾶς¹ ἐξ ἁλὸς ὄρμενον²

τόδ᾽ ἐπέθου θύος, δημοθρόους τ᾽ ἀράς;

ἀπέδικες ἀπέταμές <τ᾽:>³ ἀπόπολις⁴ δ᾽ ἔσει
1410

μῖσος ὄβριμον ἀστοῖς.

1412

Κλυταιμήστρα

νῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶ

καὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τ᾽ ἔχειν ἀράς,

οὐδὲν τότ᾽⁵ ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐναντίον φέρων:

ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον,
1415

μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν,

ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶ

ὠδῖν᾽, ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων.⁶

οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν⁷ σ᾽ ἀνδρηλατεῖν,

μιασμάτων ἄποιν᾽; ἐπήκοος δ᾽ ἐμῶν
1420

ἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. λέγω δέ σοι

τοιαῦτ᾽ ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένης

ἐκ τῶν ὁμοίων χειρὶ νικήσαντ᾽ ἐμοῦ

ἄρχειν: ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός,

γνώσει διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν.
1425

ant. 1

1426

Χορός

μεγαλόμητις εἶ, περίφρονα δ᾽ ἔλακες:

ὥσπερ οὖν φονολιβεῖ τύχᾳ φρὴν ἐπιμαίνεται:

λίβος⁸ ἐπ᾽ ὀμμάτων αἵματος ἐμπρέπει:⁹

ἀτίετον ἔτι σὲ χρὴ στερομέναν φίλων

τύμμα τύμματι¹⁰ τῖσαι.
1430
1431

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 1407-1430 focus

Χορός

τί κακόν, ὦ γύναι,

χθονοτρεφὲς ἐδανὸν ἢ ποτὸν

πασαμένα ῥυτᾶς ἐξ ἁλὸς ὀρόμενον

τόδʼ ἐπέθου θύος, δημοθρόους τʼ ἀράς;

ἀπέδικες ἀπέταμες· ἀπόπολις δʼ ἔσῃ
1410

μῖσος ὄβριμον ἀστοῖς.

1412

Κλυταιμήστρα

νῦν μὲν δικάζεις ἐκ πόλεως φυγὴν ἐμοὶ

καὶ μῖσος ἀστῶν δημόθρους τʼ ἔχειν ἀράς,

οὐδὲν τότʼ ἀνδρὶ τῷδʼ ἐναντίον φέρων·

ὃς οὐ προτιμῶν, ὡσπερεὶ βοτοῦ μόρον,
1415

μήλων φλεόντων εὐπόκοις νομεύμασιν,

ἔθυσεν αὑτοῦ παῖδα, φιλτάτην ἐμοὶ

ὠδῖνʼ, ἐπῳδὸν Θρῃκίων ἀημάτων.

οὐ τοῦτον ἐκ γῆς τῆσδε χρῆν σʼ ἀνδρηλατεῖν,

μιασμάτων ἄποινʼ; ἐπήκοος δʼ ἐμῶν
1420

ἔργων δικαστὴς τραχὺς εἶ. λέγω δέ σοι

τοιαῦτʼ ἀπειλεῖν, ὡς παρεσκευασμένης

ἐκ τῶν ὁμοίων χειρὶ νικήσαντʼ ἐμοῦ

ἄρχειν· ἐὰν δὲ τοὔμπαλιν κραίνῃ θεός,

γνώσῃ διδαχθεὶς ὀψὲ γοῦν τὸ σωφρονεῖν.
1425

1426

Χορός

μεγαλόμητις εἶ,

περίφρονα δʼ ἔλακες. ὥσπερ οὖν

φονολιβεῖ τύχᾳ φρὴν ἐπιμαίνεται,

λίπος ἐπʼ ὀμμάτων αἵματος εὖ πρέπει·

ἀτίετον ἔτι σὲ χρὴ στερομέναν φίλων

τύμμα τύμματι τεῖσαι.
1430

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 1295 focus

ΧΟ.

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

KA.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

KA.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΧΟ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

KA.

φεῦ φεῦ.

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

KA.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

KA.

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

KA.

ἀλλ᾽ εἶμι κὰν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.
1315

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ,

ἀλλ᾽ ὡς θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾿ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

KA.

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ,
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχοῖ,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1330

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 1295 focus

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως
1255

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

Κασσάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

Κασσάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
1260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

Κασσάνδρα

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Κασσάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος;
1265

Κασσάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασσάνδρα

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ πῶς; τόδ' ὄζοι θυμάτων ἐφεστίων.

Κασσάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥςπερ ἐκ τάφου πρέπει.
1270

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

Κασσάνδρα

ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ' ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.

οὔτοι δυςοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
1275

ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυςδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
1280

Κασσάνδρα

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς· ἡλίῳ δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς, τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

¹

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ἐμοῦ
1285

δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ'· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν τρέψειεν, εἰ δὲ δυςτυχῆ,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.
1290

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1295 focus

ΧΟΡΟΣ

Ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ' αὖ δὲ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας· εἰ δ' ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς αὐτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Οὐκ ἔστ' ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέον πλέω (-ῳ Tr).

ΧΟΡΟΣ

Ὁ δ' ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἥκει τόδ' ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ' ἴσθι τλήμων οὖσ' ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ' εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ΧΟΡΟΣ

Τί δ' ἐστὶ χρῆμα ; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Φεῦ φεῦ.

ΧΟΡΟΣ

Τί τοῦτ' ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ φόβον.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς ; τόδ' ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ὁμοῖος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟΡΟΣ

Οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀλλ' εἶμι κἀν θανοῦσι δόμοισι κωκύσουσ' ἐμὴν

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν· ἀρκείτω βίος.

Ἰὼ ξένοι·
1315

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ,

ἀλλ' ὡς θανούσῃ μαρτυρῆτέ -ρεῖτε μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ' ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ' ἀνδρὸς πέσῃ·

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ' ὡς θανουμένη.
1320

ΧΟΡΟΣ

Ὦ τλῆμον, οἰκτίρω -τείρω σε θεσφάτου μόρου.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἅπαξ ἔτ' εἰπεῖν ῥῆσιν, οὐ ἢ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς· ἡλίῳ δ' ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς τοὺς ἐμοὺς τιμαόρους τοῖς (τοὺς F ) ἐμοῖς τιμαόροις

χρέος ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ
1325
¹

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ΧΟΡΟΣ
²

Ἰὼ βρότεια πράγματ'· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν πρέψειεν ἀντρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχοῖ -χῆ,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν -σε γραφήν·

καὶ ταῦτ' ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω -τείρω πολύ.
1330

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 1295 focus

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως
1295

μόρον τὸν αὐτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὺς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
1300

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα, τίς σ᾿ ἀποστρέφει φόβος;
1305

ΚΑ.

φεῦ φεῦ.

¹²

κάτοικτος εἷλον ἐκ θεῶν ἄραρ᾽· ἰοῦσα (vide ad v. 1283)³ τάσδ᾽ ἐγὼ τὰς λέγω δὲ σοφὴ ἔκτεινας (αὑτῆς h) πλέῳ et 1304 transponendi videntur (1304. 1303. 1302). σῶν τῶν

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.

ΚΑ.

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.
1310

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ εἶμι καν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμὴν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβῳ
1315

ἄλλως· θανούσῃ μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾿ ἐμοῦ θάνῃ,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾿ ἀνδρὸς πέσῃ.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
1320

ΚΑ.

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίῳ δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις

ἐχθροῖς φονεῦσι τοῖς ἐμοῖς τίνειν ὁμοῦ

δούλης θανούσης εὐμαροῦς χειρώματος.
1325

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχοῖ,

⁴⁵⁶⁷

φόβον φόβον ἄλλως· θανούσῃ ἀλλ ὡς θανούση ἔστ' ἡλίου ad hunc locum vel interpolatum vel lacunosum glossam Hesychi ἀσκεύοις· ψιλοῖς, ἀπαρασκεύοις. Αἰσχύλος Αγαγμέμνονι refert τοῖς, ex τους ut videtur factum, ἂν τρέψειεν ἀντρέψειεν δυστυχοῖ δυστυχῆ

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτείρω πολύ.

ΧΟ.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 1295 focus

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφή
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνωι πλέον.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῆι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῶι.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ, σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμήν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν’ ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι --
1315

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστι χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

ΚΑ.

φῦ φῦ —

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφυξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

ΚΑ.

ὅμοιος ἁτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΚΑ.

οὔτοι δυσοίζω θάμνον ὡς ὄρνις φόβωι

ἄλλως· θανούσηι μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾽ ἐμοῦ θάνηι

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾽ ἀνδρὸς πέσηι·

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

ΚΑ.

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν, ἢ θρῆνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς· ἡλίου δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς, δεσπότου τιμαόροις

ἐχθροὺς φόνευσιν τὴν ἐμὴν τίνειν ὁμοῦ,
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽ εὐτυχοῦντα μέν

σκιά τις ἂν τρέψειεν᾽ εἰ δὲ δυστυχῆι,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὥλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330

ΧΟ.

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 1295 focus

ΧΟ.

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνου πλέον.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδαίνω φυγῆι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΧΟ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ εὐκόλως τοι κατθανεῖν χάρις βροτῶι.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

1306 primum ad portam accedit; subsistit horrore percita

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα, τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

ΚΑ.

φεῦ φεῦ.

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενὶ στύγος.

ΚΑ.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγή.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

ΚΑ.

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

1315 iterum ad portam accedit, iterum intrare cessat.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ εἶμι κάν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμήν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν. ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι.
1315

οὔτοι δυσοίζω, θάμνον ὡς ὄρνις, φόβωι,

ἀλλ᾽ ὡς θανούσηι μαρτυρεῖτέ μοι τόδε,

ὅταν γυνὴ γυναικὸς ἀντ᾿ ἐμοῦ θάνηι,

ἀνήρ τε δυσδάμαρτος ἀντ᾿ ἀνδρὸς πέσηι.

ἐπιξενοῦμαι ταῦτα δ᾽ ὡς θανουμένη.
1320

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

Apparatus Criticus

πύλας δὲ τάσδ᾽ τὰς λέγω δ᾽ αὖ δ᾽ αὐ δὲ χρόνου πλέον χρόνωι πλέω(ι) κερδαίνω κερδανῶ ¹ εὐκόλως εὐκλεῶς σῶν τῶν φρενὶ φρενών φόνον φόβον

ΚΑ.

ἅπαξ ἔτ᾽ εἰπεῖν ῥῆσιν ἢ θρήνον θέλω

ἐμὸν τὸν αὐτῆς. ἡλίου δ᾽ ἐπεύχομαι

πρὸς ὕστατον φῶς τοῖς ἐμοῖς τιμαόροις,

χρέος φονεῦσι δεσποτῶν τίνειν ὁμοῦ
1325

δούλης θανούσης, εὐμαροῦς χειρώματος.

ἰὼ βρότεια πράγματ᾽· εὐτυχοῦντα μὲν

σκιά τις ἂν τρέψειεν· εἰ δὲ δυστυχοῖ,

βολαῖς ὑγρώσσων σπόγγος ὤλεσεν γραφήν.

καὶ ταῦτ᾽ ἐκείνων μᾶλλον οἰκτίρω πολύ.
1330

1322 tertium ad portam accedit, intratura non iam ad chorum sed ad se ipsam verba fecit.

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 1407-1430 focus

CHOROS.

What evil, O woman, food or drink, earth-bred

Or sent from the flowing sea,

Of such having fed

Didst thou set on thee

This sacrifice

And popular cries

Of a curse on thy head?
1410

Off thou hast thrown him, off hast cut

The man from the city: but —

Off from the city thyself shalt be

Cut — to the citizens

A hate immense!

1412

KLUTAIMNESTRA.

Now, indeed, thou adjudgest exile to me,

And citizens’ hate, and to have popular curses:

Nothing of this against the man here bringing,

Who, no more awe-checked than as ’t were a beast’s fate, —
1415

With sheep abundant in the well-fleeced graze-flocks, —

Sacrificed his child, — dearest fruit of travail

To me, — as song-spell against Threkian blowings.

Not him did it behove thee hence to banish

— Pollution’s penalty? But hearing mzy deeds
1420

Justicer rough thou art! Now, this I tell thee:

To threaten thus — me, one prepared to have thee

(On like conditions, thy hand conquering) o’er me

Rule: but if God the opposite ordain us,

Thou shalt learn — late taught, certes — to be modest.
1425

1426

CHOROS.

Greatly-intending thou art:

Much-mindful, too, hast thou cried

(Since thy mind, with its slaughter-outpouring part,

Is frantic) that over the eyes, a patch

Of blood — with blood to match —

Is plain for a pride!

Yet still, bereft of friends, thy fate

Is — blow with blow to expiate!
1430

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 1295 focus

O woman most wretched and most wise, to a great length hast thou spoken. But if thou truly knowest thine own doom, how is it that thou steppest with good courage to the altar, like a heifer led by heaven?

CASSANDRA

There is no escape, strangers, nothing is to be gained by time 3

.

CHORUS

Yet the last has the advantage in time.

CASSANDRA

This day has arrived; 'tis little I shall gain by flight.

CHORUS

Be sure, thou hast stout resolution in thy undaunted spirit.

CASSANDRA

Yet to die gloriously is surely a gratification to a mortal.

CHORUS

No one hears these sentiments from the happy 4

.

CASSANDRA

Alas, my sire, for thee and for thy noble children!

[She starts back, as she approaches the door.]

CHORUS

What is the matter? what terror turns thee away?

CASSANDRA

Faugh! faugh!

CHORUS

Why criest thou, faugh! unless there be something which thy heart loaths?

CASSANDRA

The palace reeks with blood-dripping murder.

CHORUS

How sayest thou? this is the smell of victims at the hearth.

CASSANDRA

'Tis plainly like a fume from the grave.

CHORUS

No Syrian luxury art thou describing in the house.

CASSANDRA

But I will go to shriek over my own destiny and that of Agamemnon also within the palace. Enough of life. Alas, strangers! Yet do I not vainly quail in terror, like a bird at a bush 1

. Do ye bear this testimony to me dying, when a woman shall perish for me a woman, and a man shall fall for one that was ill-mated. These boons I claim from you as on the point of death.

CHORUS

Wretched one, I pity thec for thy predicted doom.

CASSANDRA

Yet once more do I wish to utter a speech, or mine own dirge 2

. And (looking upon) his light for the last time, I pray the sun, upon my hated murderers, that they may at the same time pay the penalty for a slave, that dies an easy victim, to my avengers their murderers 3

. Alas for the condition of mortals! them when prosperous a shadow may overturn; but if they be in adversity, a moistened sponge blots out the picture: and for this I have far greater pity thau for that.

[CASSANDRA enters the palace.]

CHORUS

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 1295 focus

O femme trop malheureuse et trop savante aussi, tu nous en as dit long ! Mais, si vraiment tu
sais où la mort t'attend, pourquoi, comme une génisse poussée par les dieux, marcher ainsi, bravement, à l'autel ?

CASSANDRE

Rien ne peut me sauver ; pourquoi gagner une heure ?

LE CORYPHÉE

Mais de l'heure dernière le prix est infini.

CASSANDRE

Non, le jour est venu : quel profit ai-je à fuir ?

LE CORYPHÉE

Sache que tel courage révèle une âme brave.

CASSANDRE

Voilà qu'on ne dit pas aux heureux de ce monde !

LE CORYPHÉE

Mourir glorieusement est un bienfait des dieux.

CASSANDRE

Ah ! pitié sur toi, père, et sur tes nobles fils !

Elle s'enveloppe la tête, et se dirige vers le palais ; puis, brusquement, elle recule.

LE CORYPHÉE

Qu'y a-t-il ? quelle crainte a ramené tes pas ?

CASSANDRE
(Avec horreur.)

Ah ! ah !

LE CORYPHÉE

Pourquoi ce cri ? quel monstre se forge donc ton âme ?

CASSANDRE

Ce palais sent le meurtre et le sang répandu.

LE CORYPHÉE

Dis qu'il sent les offrandes brûlées sur le foyer.

CASSANDRE

On dirait les vapeurs qui sortent d'un tombeau.

LE CORYPHÉE

Tu lui prêtes un parfum qui n'a rien de l'encens !

CASSANDRE

Allons ! j'irai donc gémir jusque chez les ombres et sur moi et sur Agamemnon. Assez de cette vie !

AGAMEMNON (Elle se dirige de nouveau vers le palais, mais de nouveau s'arrête et se retourne vers le Chœur.)

CASSANDRE

Ah !
étrangers... Ne voyez pas en moi un oiseau qui pépie, effrayé, devant un buisson. Je veux seulement qu'après ma mort de tout ceci vous témoigniez pour moi, le jour où, pour prix de mon sang, le sang d'une femme, une femme aussi versera le sien, et où, pour prix d'un homme perdu par son épouse,
un homme tombera. C'est le présent que de mes hôtes j'implore à l'heure de mourir.

LE CORYPHÉE

J'ai pitié, malheureuse, du sort que tu prévois.

CASSANDRE

Plus qu'un mot encore — je ne veux pas chanter mon propre thrène. Au soleil — face à sa clarté
suprême — j'adresse ma prière : puissent mes vengeurs comme mes meurtriers payer ensemble la dette ¹ de l'esclave morte ici, qui fut une proie si facile !

Elle entre dans le palais, dont la porte se referme.

LE CORYPHÉE

Ah ! triste sort des hommes ! Leur bonheur est pareil à un croquis léger ; vient le malheur : trois coups d'éponge humide, c'en est fait du dessin ! Et
c'est cela, plus encore que ceci ², qui m'emplit

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 1295 focus

Unhappy, in thy knowledge moſt unhappy,

Long have thy ſorrows flow’d. But if indeed

Thou doſt foreſee thy death, why, like the heifer

1455

Led by an heav’nly impulſe, do thy ſteps

Advance thus boldly to the cruel altar?

CASSANDRA.

I cou’d not by delay eſcape my fate.

CHORUS.

Yet is there ſome advantage in delay.

CASSANDRA.

The day is come: by flight I ſhou'd gain little.
1460

CHORUS.

Thy boldness adds to thy unhappineſs.

CASSANDRA.

None of the happy ſhuns his deſtin’d end.

CHORUS.

True; but to die with glory crowns our praiſe.

CASSANDRA.

So died my father, ſo his noble ſons.

CHORUS.

What may this mean? Why backward doſt thou ſtart?
1465

Do thy own thoughts with horror ſtrike thy ſoul?

CASSANDRA.

The ſcent of blood and death breathes from this houſe.

CHORUS.

The victims now are bleeding at the altar.

CASSANDRA.

’Tis ſuch a ſmell as iſſues from the tomb.

CHORUS.

This is no Syrian odour in the houſe.
1470

CASSANDRA.

Such tho' it be, I enter, to bewail

My fate, and Agamemnon’s. To have liv’d,

Let it ſuffice.

And think not, gen’rous ſtrangers,

Like the poor bird that flutters o’er the bough,
1475

Thro' fear I linger.

But my dying words

You will remember, when her blood ſhall flow

For mine, woman’s for woman’s: and the man’s,

For his that falls by his accurſed wife.
1480

CHORUS.

Thy fate, poor ſufferer, fills my eyes with tears.

CASSANDRA.

Yet once more let me raiſe my mournful voice.

Thou Sun, whoſe riſing beams ſhall bleſs no more

These

CASSANDRA.

These cloſing eyes! You, whoſe vindictive rage
1485

Hangs o'er my hated murderers, Oh avenge me,

Tho', a poor ſlave, I fall an eaſy prey!

This is the ſtate of man: in profperous fortune

A ſhadow, paſſing light, throws to the ground n

Joy’s baſeleſs fabric:
1490

in adverſity

Comes malice with a ſpunge moiſten’d in gall,

And wipes each beauteous character away:

More than the firſt this melts my ſoul to pity.

CHORUS.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 1295 focus

Donna che molto soffri, e molto sai,

parlasti a lungo.

Or, se il tuo fato scorgi,
1510

come dunque all'altar, quasi giovenca

volenterosa, di gran cuore appressi?

CASSANDRA

Scampo non v'è, no, amici, nell' indugio!

CORIFEO

Piú assai che l'altre, pregio han l'ultime ore.

CASSANDRA

E' questo il giorno. Differir che giova?
1515

CORIFEO

La forza tua te pazïente rende.

CASSANDRA

Niun dei felici ascolta elogi simili!

CORIFEO

Fregio è per l'uomo gloriosa morte.

CASSANDRA
si avanza verso la porta, e d'un tratto balza indietro sbigottita.

Oh!, padre mio! Miei nobili fratelli !

CORIFEO

Che avviene? Che terror ti caccia indietro?
1520

AGAMENNONE

CASSANDRA

Ahimè! Ahimè!

CORIFEO

Che ti lagni cosí? Per qual ribrezzo ?

CASSANDRA

Spira la casa orror che sangue stilla!

CORIFEO

Come? Certo è l'odore delle vittime!

CASSANDRA

Spira un alito, come di sepolcro !
1525

CORIFEO

Non parli, no, d'una fragranza assiria!

CASSANDRA

Entro! E pur nella casa ululerò

la morte mia, la morte d'Agamènnone !

Basta la vita!

Ospiti, ahimè! Non gemo,
1530

come in cespuglio augel, di terror vano.

Voi rendete giustizia a me che muoio,

quando, invece di me donna, morrà

CASSANDRA

una donna, d'un uom che triste moglie

s' ebbe, un uomo cadrà.
1535

Già moribonda

questi doni ospitali io porgo a voi!

CORIFEO

La tua sorte feral compiango, o misera!

CASSANDRA

Anche una volta, sopra me, non lagrime,

parole esprimo. Imploro per questa ultima
1540

luce del sole, i miei vendicatori,

ché gli assassini insiem con l'altro scontino

il vile colpo onde perí la schiava.

Ahimè, sorte degli uomini! Fortuna

a un'ombra pinta assimigliar potresti ;
1545

e se giunge sventura, umida spugna

con pochi tratti la cancella.

E questo,

piú d'ogni cosa, mi sforza a pietà!

Entra nella reggia.

QUINTO EPISODIO

COREUTA I

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 1295 focus

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 1295 focus

der Feigling, der zu Hause saß, nimmt Rache, weh,

1295

am Herrn, der heimkehrt — ja, die Sklavin nennt ihn Herr.

Der Flottenherzog, der Zerstörer Ilios'

merkt nicht, was der verworf'nen Hündin Zunge sinnt,

zu listig sinnt. Mit Koboldtücke grüßend leckt

1230 sie ihm die Hand, zuthulich senkt sich der Behang —
1300

o diese Frechheit, Mannesmörderin ein Weib.

Sie ist — was ist sie? Ja, womit vergleich' ich sie?

mit welchem unnatürlich ekelhaftem Wurm,

mit einer Otter, einer Skylla, die vom Schiff

in ihre Höhle den arglosen Mann entführt?
1305

1235 dies Weib, das wie im tollsten Höllentaumel rast,

und Fluch, der nie beschwichtigt wird, den Ihren schnaubt.

Wie rief Triumph sie, gleich dem Krieger in der Schlacht,

wenn ihm der Feind den Rücken kehrt, wie heuchelte

sie Freude, daß er heimgekehrt, gerettet war.
1310

Das mag nun einer glauben wollen oder nicht.

1240 Mir gilt es gleich. Die Zukunft kommt, bald wirst du selbst

mit Tränen die Prophetenkunst mir zugesteh'n.

Chor.

Thyestes' Mahl von seiner eig'nen Kinder Fleisch

verstand ich und entsetzte mich und schaud're noch,
1315

Chor.

wie du so deutlich ohne Gleichnishülle sprachst;

1245 doch diesem Spruche folgt mein Raten ohne Pfad.

Kassandra.

Ich sage, schauen wirst du Agamemnons Mord.

Chor.

Unsel'ge, hemme deiner Zunge Lästerung.

Kassandra.

Was ich zu sagen hab' ist alles lästerlich.
1320

Chor.

Ja, wenn es wahr wird, aber nimmer werd' es wahr.

Kassandra.

1250 Dein ist das Wünschen, andre rüsten sich zum Mord.

Chor.

Wer ist der Mann, der solche Freveltat beginnt?

Kassandra.

O, wie so schlecht verstandest du mein Seherwort.

Chor.

Nur wer die Tat vollbringen soll, verstand ich nicht.
1325

Kassandra.

Und doch war alles gut hellenisch, was ich sprach.

Chor.

1255 Hellenisch redet Delphi auch und dunkel doch.

Kassandra.

Weh,

das Fieber packt mich wieder.

Weh,
1330

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 1295 focus

Maid of mysterious woes, mysterious lore,

Long was thy prophecy: but if aright

Thou readest all thy fate, how thus unscared
1495

Dost thou approach the altar of thy doom,

As fronts the knife some victim, heaven-controlled?

Cassandra.

Friends, there is no avoidance in delay.

Chorus.

Yet who delays the longest, his the gain.

Cassandra.

The day is come—flight were small gain to me!
1500

Chorus.

O brave endurance of a soul resolved!

Cassandra.

That were ill praise, for those of happier doom.

Chorus.

All fame is happy, even famous death.

Cassandra.

Ah sire, ah brethren, famous once were ye!

[ She moves to enter the house, then starts back.

Chorus.

What fear is this that scares thee from the house?
1505

Cassandra.

Pah!

Chorus.

What is this cry? some dark despair of soul?

Cassandra.

Pah! the house fumes with stench and spilth of blood.

Chorus.

How? 'tis the smell of household offerings.

Cassandra.

'Tis rank as charnel-scent from open graves.
1510

Chorus.

Thou canst not mean this scented Syrian nard?¹

Cassandra.

Nay, let me pass within to cry aloud

The monarch's fate and mine—enough of life.

Ah friends!

Bear to me witness, since I fall in death,
1515

That not as birds that shun the bush and scream²

I moan in idle terror. This attest

When for my death's revenge another dies,

A woman for a woman, and a man

Falls, for a man ill-wedded to his curse.
1520

Grant me this boon—the last before I die.

Chorus.

Brave to the last! I mourn thy doom foreseen.

Cassandra.

Once more one utterance but not of wail,

Though for my death—and then I speak no more.

Sun! thou whose beam I shall not see again,
1525

To thee I cry, Let those whom vengeance calls

To slay their kindred's slayers, quit withal

The death of me, the slave, the fenceless prey.³

Ah state of mortal man! in time of weal,

A line, a shadow! and if ill fate fall,
1530

One wet sponge-sweep wipes all our trace away—

And this I deem less piteous, of the twain.

[ Exit into the palace.

Chorus.

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 1295 focus

O du so tief elendes als tiefweises Weib,

Du spinnst die Reden lange. Doch was schreitest du,
1245

Wofern du wahrhaft dein Geschick erkennst, so kühn,

Der gottgetriebnen Färse gleich, zum Opferherd?

Kassandra.

Freund, keine Rettung gibt es, auch kein Zögern hilft.

Der Chorführer.

Doch wer der Leyte zögernd bleibt, gewinnt den Preis.

Kassandra.

Sie kam, die Stunde: wenig hülfe mir die Flucht.
1250

Der Chorführer.

In Jammer stürzt dich, glaube mir, so kühner Muth.

Kassandra.

Doch ruhmgekrönt zu sterben ist dem Menschen süß.

Der Chorführer.

Niemals vernimmt man solches Wort von Glücklichen.

Kassandra.
(Naht sich dem Palaste.)

Weh, Vater, dir, und deinen edeln Kindern weh!

Der Chorführer.
(Da Kassandra entsetzt sich abwendet.)

Was hast du? Welch' Entsegen schreckt dich scheu zurück?
1255

Kassandra.

Weh, weh!

Der Chorführer.

Was soll der Wehruf? Grauen wohl erfaßte dich.

Kassandra.

Mord hauchen diese Mauern, blutumtrieften Mord.

Der Chorführer.

Wie so? Vom Opferherde weht ein solcher Duft.

Kassandra.

Es steigen Moderdünste wie von Gräbern auf.
1260

Der Chorführer.

Kein Syrerkleinod, was du da vom Hause rühmst.

Kassandra.

Ich gehe, will im Hause noch um mein Geschick

Und Agamemnons jammern. Sei's genug gelebt!

Weh, Freunde, weh!

Nicht, wie der Vogel um's Gebüsch, wehklag' ich bang
1265

Mit eitlem Rufe. Zeuget mir's, der Todten, einst,

Wenn mir, dem Weib, zur Nache todt hinsinkt das Weib,

Und für des schnöden Weibes Mann der Mann erliegt.

Mit diesem Gastgruß tret' ich ein als Sterbende.

Der Chorführer.

Dein Loos, enthüllt vom Gotte, wie beklag' ich es!
1270

Kassandra.

Ein einzig Wort noch fei're, nicht im Klageton,

Mein Todesschicksal! Helios, dich fleh' ich an

Bei'm lekten Lichtstrahl, meine Nächer ruf' ich auf:

Gebt meinen Mördern gleichen Tod, wie mich, die Magd,

Ihr Arm gemordet, leichterrungnen Sieges froh!
1275

Ach, Menschenleben! Lächelt ihm des Glückes Strahl,

So mag's ein Schatte stürzen; grollt das Ungemach,

Löscht eines Schwammes feuchter Hauch das düstre Bild.

Weit mehr beklag' ich solches Loos, als mein Geschick.

(Ab in den Palast.)

Der Chorführer.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

1303. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-766

ὤμοι Libri hic et v. 1305.

ὤμοι

, quod revocavit Blomfieldius. Inde a Stanleio

ᾤμοι

scribi coeptum. Diversae de

οἴμοι, ᾤμοι, ὤμοι

sententiae et grammaticorum sunt et recentiorum criticorum. V. ad Soph. Oed. Col. v. 824. Subtiliter de his disputavit Reisigius in Enarratione Oed. Col. p. CXVII. Si quid est inter

ὤμοι

οἴμοι

discriminis, hoc esse puto, ut

οἴμοι

doloris sit,

ὤμοι

rei malae eiusque inopinatae. Quare libros sequendos duxi. Ceterum Blomfieldius, librorum scripturam,

ὤμοι, πέπληγμαι καιρίαν πληγὴν ἔσω

, miserabiliter frigere ratus, scripsit

ὤμοι, πέπληγμαι· καιρίαν πληγὴν ἔχω

. Vereor ne illud alii de emendatione ista dicant. Euripides Hel. v. 356.

αὐτοσίδαρον ἔσω πελάσω διὰ σαρκὸς ἅμιλλαν

1303

1304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-767

NA Huic versui et versui 1306. tum a versu 1308. singulis distichis praefixa est in editionibus veteribus nota hemichorii, sed in codicibus Ven. Flor. Farn. ubique chori nomen adscriptum est. Ostendi in dissertatione prima de choro Eumenidum p. 9. sive in Opusc. II. p. 130. haec a singulis quindecim senibus, ex quibus compositus erat chorus, recitari. Initium fit ratione quadam epodica, ut trimeter Agamemnonis et qui eum sequitur trochaicus chorici senis pro stropha, et statim eadem metra pro antistropha sint, quas tertii senis trochaicus epodi loco sequatur. Ex ea re intelligi potest stetisse chorum κατὰ ζυγά, certe quo tempore clamantem audit Agamemnonem. Apte comparari potest adnotatio haec scholiastae Aristophanis ad Acharn. v. 203.

γέγραπται δὲ τὸ μέτρον τροχαϊκόν, πρόςφορον τῇ τῶν διωκόντων γερόντων σπουδῇ. ταῦτα δὲ ποιεῖν εἰώθασιν οἱ τῶν δραμάτων ποιηταὶ κωμικοὶ καὶ τραγικοί, ἐπειδὰν δρομαίως εἰςάγωσι τοὺς χορούς, ἵνα ὁ λόγος συντρέχῃ τῷ δράματι.

Approbarunt propositas a me distinctiones novissimi editores. Sed Godefridus Müllerus sua quadam ratione operam dedit ut duodecim chori personas esse doceret, refragante et re ipsa et testimonio scholiastae Aristophanis ad Equitum v. 586. Voluit enim

γεροντίαν

quandam hic introduci: de quo commento, quod fictum est pro arbitrio, dixi in Opusc. VI. 2. p. 136. seq. Qui similiter de hac scena statuit, Ferdinandus Bambergerus in dissertatione de carminibus Aeschyli a partibus chori cantatis, Marburgi a. 1832. edita, scite animadvertit p. 55. ex distichis illis, quae inde a v. 1308. sequuntur, secundo tertium, quarto quintum, sexto septimum, octavo nonum, decimo undecimum respondere. Nisi falsa opinione praepeditus fuisset, suspicatus esset

ζυγά

hunc in modum disposita fuisse,

β'. α'. γ'. δ'. ε'. ϛ'. ζ'. η'. θ'. ι'. ια'. ιε'. ιβ'. ιγ'. ιδ'.

1304

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

1303-1304. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-714

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

KA. οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ. ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. 1300

KA. ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ. ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΧΟ. οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΚΑ. ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων. 1305

ΧΟ. τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

KA. φεῦ φεῦ.

ΧΟ. τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

KA. φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ. καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

KA. ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ. οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΧΟ. ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασσάνδρα οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

Κασσάνδρα ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ. 1260

Χορὸς Πρεσβυτῶν ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

Κασσάνδρα ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Κασσάνδρα ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος; 1265

Κασσάνδρα φεῦ φεῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασσάνδρα φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν καὶ πῶς; τόδ' ὄζοι θυμάτων ἐφεστίων.

Κασσάνδρα ὅμοιος ἀτμὸς ὥςπερ ἐκ τάφου πρέπει. 1270

Χορὸς Πρεσβυτῶν οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

Χορὸς Πρεσβυτῶν ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου. 1280

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Οὐκ ἔστ' ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέον πλέω (-ῳ Tr).

ΧΟΡΟΣ Ὁ δ' ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. 1300

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἥκει τόδ' ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟΡΟΣ Ἀλλ' ἴσθι τλήμων οὖσ' ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟΡΟΣ Ἀλλ' εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τῶν τε γενναίων τέκνων. 1305

ΧΟΡΟΣ Τί δ' ἐστὶ χρῆμα ; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Φεῦ φεῦ.

ΧΟΡΟΣ Τί τοῦτ' ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ φόβον.

ΧΟΡΟΣ Καὶ πῶς ; τόδ' ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ὁμοῖος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟΡΟΣ Οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ Ἀλλ' εἶμι κἀν θανοῦσι δόμοισι κωκύσουσ' ἐμὴν

ΧΟΡΟΣ Ὦ τλῆμον, οἰκτίρω -τείρω σε θεσφάτου μόρου.

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφὴ γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως 1295 μόρον τὸν αὐτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου βοὺς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ. οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ. ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

ΚΑ. ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ. 1300

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ. οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ. ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑ. ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

ΧΟ. τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα, τίς σ᾿ ἀποστρέφει φόβος; 1305

ΚΑ. φεῦ φεῦ.

ΧΟ. τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ. φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ. καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.

ΚΑ. ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει. 1310

ΧΟ. οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

ΧΟ. ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου. 1320

ΧΟ.

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφή 1295 γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ. οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνωι πλέον.

ΧΟ. ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται. 1300

ΚΑ. ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῆι.

ΧΟ. ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ. οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ. ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῶι.

ΚΑ. ἰὼ πάτερ, σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων. 1305 ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμήν Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν’ ἀρκείτω βίος. ἰὼ ξένοι -- 1315

ΧΟ. τί δ᾽ ἐστι χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

ΚΑ. φῦ φῦ —

ΧΟ. τί τοῦτ᾽ ἔφυξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ. φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ. καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων. 1310

ΚΑ. ὅμοιος ἁτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

KA.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

KA.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΧΟ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

KA.

φεῦ φεῦ.

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

KA.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

KA.

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.

Κασσάνδρα

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

Κασσάνδρα

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
1260

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

Κασσάνδρα

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

Κασσάνδρα

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος;
1265

Κασσάνδρα

φεῦ φεῦ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

Κασσάνδρα

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

καὶ πῶς; τόδ' ὄζοι θυμάτων ἐφεστίων.

Κασσάνδρα

ὅμοιος ἀτμὸς ὥςπερ ἐκ τάφου πρέπει.
1270

Χορὸς Πρεσβυτῶν

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

Χορὸς Πρεσβυτῶν

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
1280

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Οὐκ ἔστ' ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέον πλέω (-ῳ Tr).

ΧΟΡΟΣ

Ὁ δ' ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἥκει τόδ' ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ' ἴσθι τλήμων οὖσ' ἀπ' εὐτόλμου φρενός.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟΡΟΣ

Ἀλλ' εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ΧΟΡΟΣ

Τί δ' ἐστὶ χρῆμα ; τίς σ' ἀποστρέφει φόβος ;

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Φεῦ φεῦ.

ΧΟΡΟΣ

Τί τοῦτ' ἔφευξας ; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ φόβον.

ΧΟΡΟΣ

Καὶ πῶς ; τόδ' ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ὁμοῖος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟΡΟΣ

Οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΚΑΣΣΑΝΔΡΑ

Ἀλλ' εἶμι κἀν θανοῦσι δόμοισι κωκύσουσ' ἐμὴν

ΧΟΡΟΣ

Ὦ τλῆμον, οἰκτίρω -τείρω σε θεσφάτου μόρου.

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνῳ πλέω.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῇ.
1300

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾿ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῷ.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστὶ χρῆμα, τίς σ᾿ ἀποστρέφει φόβος;
1305

ΚΑ.

φεῦ φεῦ.

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφευξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.

ΚΑ.

ὅμοιος ἀτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.
1310

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάισμα δώμασιν λέγεις.

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτείρω σε θεσφάτου μόρου.
1320

ὦ πολλὰ μὲν τάλαινα, πολλὰ δ᾽ αὖ σοφή
1295

γύναι, μακρὰν ἔτεινας. εἰ δ᾽ ἐτητύμως

μόρον τὸν αὑτῆς οἶσθα, πῶς θεηλάτου

βοὸς δίκην πρὸς βωμὸν εὐτόλμως πατεῖς;

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνωι πλέον.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδανῶ φυγῆι.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ ἴσθι τλήμων οὖσ᾽ ἀπ᾽ εὐτόλμου φρενός.

ΚΑ.

οὐδεὶς ἀκούει ταῦτα τῶν εὐδαιμόνων.

ΧΟ.

ἀλλ᾽ εὐκλεῶς τοι κατθανεῖν χάρις βροτῶι.

ΚΑ.

ἰὼ πάτερ, σοῦ σῶν τε γενναίων τέκνων.
1305

ἀλλ᾽ εἶμι κἀν δόμοισι κωκύσουσ᾽ ἐμήν

Ἀγαμέμνονός τε μοῖραν’ ἀρκείτω βίος.

ἰὼ ξένοι --
1315

ΧΟ.

τί δ᾽ ἐστι χρῆμα; τίς σ᾽ ἀποστρέφει φόβος;

ΚΑ.

φῦ φῦ —

ΧΟ.

τί τοῦτ᾽ ἔφυξας; εἴ τι μὴ φρενῶν στύγος.

ΚΑ.

φόνον δόμοι πνέουσιν αἱματοσταγῆ.

ΧΟ.

καὶ πῶς; τόδ᾽ ὄζει θυμάτων ἐφεστίων.
1310

ΚΑ.

ὅμοιος ἁτμὸς ὥσπερ ἐκ τάφου πρέπει.

ΧΟ.

οὐ Σύριον ἀγλάϊσμα δώμασιν λέγεις.

ΧΟ.

ὦ τλῆμον, οἰκτίρω σε θεσφάτου μόρου.

ΚΑ.

οὐκ ἔστ᾽ ἄλυξις, οὔ, ξένοι, χρόνου πλέον.

ΧΟ.

ὁ δ᾽ ὕστατός γε τοῦ χρόνου πρεσβεύεται.
1300

ΚΑ.

ἥκει τόδ᾽ ἦμαρ· σμικρὰ κερδαίνω φυγῆι.