Search the Perseus Catalog for:

View: By Card

← Previous Next →

Chorus

Ay, for the plotter's scheme to me is dark.

Agamemnon. Aeschylus. Anna Swanwick (Translator). London. 1886.

Current edition Experimental

Agamemnon (OCR draft) (English) (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (8)

Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 104-257 focus

str. 1

Χορός

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

ἐκτελέων: ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105

πειθοῖ μολπᾶν

ἀλκὰν¹ σύμφυτος αἰών:

ὅπως Ἀχαιῶν

δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

ξύμφρονε ταγώ,²
110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ³ πράκτορι

θούριος ὄρνις Τευκρίδ᾽ ἐπ᾽ αἶαν,

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τ᾽ ἐξόπιν ἀργᾶς,⁴
115

φανέντες ἴκταρ μελάθρων

χερὸς ἐκ δοριπάλτου

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισι,

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα⁵ φέρματα,⁶ γένναν,

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ant. 1

122

Χορός

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασιν ἴσους⁷

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

πομπούς τ᾽ ἀρχάς:

οὕτω δ᾽ εἶπε τερᾴζων:
125

“ʽχρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

πάντα δὲ πύργων

κτήνη †πρόσθε τὰ⁸ δημιοπληθῆ

Μοῖρ᾽ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον:
130

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

στρατωθέν. οἴκτῳ⁹ γὰρ ἐπί-

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
135

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισι:

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.”

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

ep.

140

Χορός

“τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς¹⁰ μαλερῶν λεόντων¹¹

πάντων τ᾽ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει¹² ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα [στρουθῶν].¹³
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους

Δαναοῖς χρονίας ἐχενῇδας

ἀπλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τιν᾽, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν¹⁴

μόρσιμ᾽ ἀπ᾽ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις:

τοῖς δ᾽ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δ᾽ εὖ νικάτω.

str. 2

160

Χορός

Ζεύς, ὅστις ποτ᾽ ἐστίν, εἰ τόδ᾽ αὐ-
160

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

τοῦτό νιν προσεννέπω.

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

πάντ᾽ ἐπισταθμώμενος

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν¹⁵
165

ἀπὸ φροντίδος ἄχθος

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

ant. 2

167

Χορός

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται¹⁶ πρὶν ὤν:
170

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως

ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν:
175

str. 3

176

Χορός

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

σαντα, τὸν πάθει μάθος

θέντα κυρίως ἔχειν.

στάζει δ᾽ ἔν θ᾽ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

μνησιπήμων πόνος: καὶ παρ᾽ ἄ-
180

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος¹⁷

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

ant. 3

184

Χορός

καὶ τόθ᾽ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,
185

μάντιν οὔτινα ψέγων,

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

εὖτ᾽ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

νοντ᾽ Ἀχαιικὸς λεώς,

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρό-
190

χθοις¹⁸ ἐν Αὐλίδος τόποις:

str. 4

192

Χορός

πνοαὶ δ᾽ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

κακόσχολοι, νήστιδες, δύσορμοι,

βροτῶν ἄλαι,

νεῶν¹⁹ <τε>²⁰ καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς,
195

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

τρίβῳ κατέξαινον ἄνθος Ἀργους.²¹

ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

χείματος ἄλλο μῆχαρ

βριθύτερον πρόμοισιν
200

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βά-

κτροις ἐπικρούσαντας Ἀτρείδας δάκρυ μὴ κατασχεῖν:

ant. 4

205

Χορός

ἄναξ δ᾽ ὁ πρέσβυς τότ᾽²² εἶπε φωνῶν:
205

“βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,²³

βαρεῖα δ᾽, εἰ

τέκνον δαΐξω, δόμων ἄγαλμα,

μιαίνων παρθενοσφάγοισι

ῥείθροις²⁴ πατρῴους χέρας πρὸ βωμοῦ.
210

τί τῶνδ᾽ ἄνευ κακῶν,

πῶς λιπόναυς γένωμαι

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

παυσανέμου γὰρ θυσίας παρθενίου θ᾽ αἵματος ὀρ-

γᾷ περιόργῳ σφ᾽²⁵ ἐπιθυμεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.”
215

str. 5

218

Χορός

ἐπεὶ δ᾽ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

ἄναγνον, ἀνίερον, τόθεν
220

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

βροτοὺς²⁶ θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων.

ἔτλα δ᾽ οὖν θυτὴρ γενέ-

σθαι θυγατρός, γυναικοποί-
225

νων πολέμων ἀρωγὰν

καὶ προτέλεια ναῶν.

ant. 5

228

Χορός

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

παρ᾽ οὐδὲν αἰῶνα παρθένειον τ᾽

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230

φράσεν δ᾽ ἀόζοις πατὴρ μετ᾽ εὐχὰν

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ

προνωπῆ

λαβεῖν ἀέρ-
235

δην, στόματός τε καλλιπρῴ-
ρου φυλακᾷ²⁷ κατασχεῖν

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

str. 6

238

Χορός

βίᾳ χαλινῶν τ᾽ ἀναύδῳ μένει.

κρόκου βαφὰς δ᾽ ἐς πέδον χέουσα

ἔβαλλ᾽ ἕκαστον θυτή-
240

ρων ἀπ᾽ ὄμματος βέλει φιλοίκτῳ,

πρέπουσά θ᾽ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

θέλουσ᾽, ἐπεὶ πολλάκις

πατρὸς κατ᾽ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δ᾽ ἀταύρωτος αὐδᾷ²⁸ πατρὸς
245

φίλου τριτόσπονδον εὔποτμον

παιᾶνα²⁹ φίλως ἐτίμα.

ant. 6

248

Χορός

τὰ δ᾽ ἔνθεν οὔτ᾽ εἶδον οὔτ᾽ ἐννέπω:

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦ-
250

σιν μαθεῖν ἐπιρρέπει: τὸ μέλλον <δ᾽>³⁰

ἐπεὶ γένοιτ᾽³¹ ἂν κλύοις: πρὸ χαιρέτω:³²

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον³³ αὐγαῖς.³⁴

πέλοιτο δ᾽ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις,³⁵ ὡς
255

θέλει τόδ᾽ ἄγχιστον Ἀπίας

γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 104-257 focus

Χορός

κύριός εἰμι θροεῖν ὅδιον κράτος αἴσιον ἀνδρῶν

ἐκτελέων· ἔτι γὰρ θεόθεν καταπνεύει
105

πειθὼ μολπᾶν

ἀλκὰν σύμφυτος αἰών·

ὅπως Ἀχαι-

ῶν δίθρονον κράτος, Ἑλλάδος ἥβας

ξύμφρονα ταγάν,
110

πέμπει σὺν δορὶ καὶ χερὶ πράκτορι

θούριος ὄρνις Τευκρίδʼ ἐπʼ αἶαν,

οἰωνῶν βασιλεὺς βασιλεῦσι νε-

ῶν ὁ κελαινός, ὅ τʼ ἐξόπιν ἀργᾶς,
115

φανέντες ἴ-

κταρ μελάθρων χερὸς ἐκ δοριπάλτου

παμπρέπτοις ἐν ἕδραισιν,

βοσκόμενοι λαγίναν, ἐρικύμονα φέρματι γένναν,

βλαβέντα λοισθίων δρόμων.
120

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

122

Χορός

κεδνὸς δὲ στρατόμαντις ἰδὼν δύο λήμασι δισσοὺς

Ἀτρεΐδας μαχίμους ἐδάη λαγοδαίτας

πομπούς τʼ ἀρχάς·

οὕτω δʼ εἶπε τερᾴζων·
125

χρόνῳ μὲν ἀγρεῖ

Πριάμου πόλιν ἅδε κέλευθος,

πάντα δὲ πύργων

κτήνη πρόσθε τὰ δημιοπληθῆ

Μοῖρʼ ἀλαπάξει πρὸς τὸ βίαιον·
130

οἶον μή τις ἄγα θεόθεν κνεφά-

σῃ προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας

στρατωθέν.οἴκτῳ γὰρ ἐπί-

φθονος Ἄρτεμις ἁγνὰ
135

πτανοῖσιν κυσὶ πατρὸς

αὐτότοκον πρὸ λόχου μογερὰν πτάκα θυομένοισιν

στυγεῖ δὲ δεῖπνον αἰετῶν.

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

140

Χορός

τόσον περ εὔφρων, καλά,
140

δρόσοισι λεπτοῖς μαλερῶν λεόντων

πάντων τʼ ἀγρονόμων φιλομάστοις

θηρῶν ὀβρικάλοισι τερπνά,

τούτων αἴνει ξύμβολα κρᾶναι,

δεξιὰ μέν, κατάμομφα δὲ φάσματα στρουθῶν.
145

ἰήιον δὲ καλέω Παιᾶνα,

μή τινας ἀντιπνόους Δανα-

οῖς χρονίας ἐχενῇδας ἀ-

πλοίας τεύξῃ,
150

σπευδομένα θυσίαν ἑτέραν ἄνομόν τινʼ, ἄδαιτον

νεικέων τέκτονα σύμφυτον,

οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτος

οἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.
155

τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξεν

μόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·

τοῖς δʼ ὁμόφωνον

αἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

160

Χορός

Ζεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ-
160

τῷ φίλον κεκλημένῳ,

τοῦτό νιν προσεννέπω.

οὐκ ἔχω προσεικάσαι

πάντʼ ἐπισταθμώμενος

πλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθος
165

χρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

167

Χορός

οὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·
170

ὃς δʼ ἔπειτʼ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·
175

176

Χορός

τὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-

σαντα, τὸν πάθει μάθος

θέντα κυρίως ἔχειν.

στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίας

μνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ-
180

κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.

δαιμόνων δέ που χάρις βίαιος

σέλμα σεμνὸν ἡμένων.

184

Χορός

καὶ τόθʼ ἡγεμὼν ὁ πρέ-

σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,
185

μάντιν οὔτινα ψέγων,

ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,

εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-

νοντʼ Ἀχαιικὸς λεώς,

Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ-
190

θοις ἐν Αὐλίδος τόποις·

192

Χορός

πνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαι

κακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι,

βροτῶν ἄλαι, ναῶν τε καὶ

πεισμάτων ἀφειδεῖς,
195

παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαι

τρίβῳ κατέξαινον ἄν-

θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦ

χείματος ἄλλο μῆχαρ

βριθύτερον πρόμοισιν
200

μάντις ἔκλαγξεν προφέρων

Ἄρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ-

τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί-

δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν·

205

Χορός

ἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν·
205

βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,

βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ-

ξω, δόμων ἄγαλμα,

μιαίνων παρθενοσφάγοισιν

ῥείθροις πατρῴους χέρας
210

πέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν,

πῶς λιπόναυς γένωμαι

ξυμμαχίας ἁμαρτών;

παυσανέμου γὰρ θυσίας

παρθενίου θʼ αἵματος ὀρ-
215

γᾷ περιόργως ἐπιθυ-

μεῖν θέμις. εὖ γὰρ εἴη.

218

Χορός

ἐπεὶ δʼ ἀνάγκας ἔδυ λέπαδνον

φρενὸς πνέων δυσσεβῆ τροπαίαν

ἄναγνον ἀνίερον, τόθεν
220

τὸ παντότολμον φρονεῖν μετέγνω.

βροτοὺς θρασύνει γὰρ αἰσχρόμητις

τάλαινα παρακοπὰ πρωτοπήμων. ἔτλα δʼ οὖν

θυτὴρ γενέσθαι θυγατρός,
225

γυναικοποίνων πολέμων ἀρωγὰν

καὶ προτέλεια ναῶν.

228

Χορός

λιτὰς δὲ καὶ κληδόνας πατρῴους

παρʼ οὐδὲν αἰῶ τε παρθένειον

ἔθεντο φιλόμαχοι βραβῆς.
230

φράσεν δʼ ἀόζοις πατὴρ μετʼ εὐχὰν

δίκαν χιμαίρας ὕπερθε βωμοῦ

πέπλοισι περιπετῆ παντὶ θυμῷ προνωπῆ

λαβεῖν ἀέρδην, στόματός
235

τε καλλιπρῴρου φυλακᾷ κατασχεῖν

φθόγγον ἀραῖον οἴκοις,

238

Χορός

βίᾳ χαλινῶν τʼ ἀναύδῳ μένει.

κρόκου βαφὰς δʼ ἐς πέδον χέουσα

ἔβαλλʼ ἕκαστον θυτήρ-
240

ων ἀπʼ ὄμματος βέλει

φιλοίκτῳ, πρέπουσά θʼ ὡς ἐν γραφαῖς, προσεννέπειν

θέλουσʼ, ἐπεὶ πολλάκις

πατρὸς κατʼ ἀνδρῶνας εὐτραπέζους

ἔμελψεν, ἁγνᾷ δʼ ἀταύρωτος αὐδᾷ πατρὸς
245

φίλου τριτόσπονδον εὔ-

ποτμον παιῶνα φίλως ἐτίμα—

248

Χορός

τὰ δʼ ἔνθεν οὔτʼ εἶδον οὔτʼ ἐννέπω·

τέχναι δὲ Κάλχαντος οὐκ ἄκραντοι.

Δίκα δὲ τοῖς μὲν παθοῦσ-
250

ιν μαθεῖν ἐπιρρέπει·

τὸ μέλλον δʼ, ἐπεὶ γένοιτʼ, ἂν κλύοις· πρὸ χαιρέτω·

ἴσον δὲ τῷ προστένειν.

τορὸν γὰρ ἥξει σύνορθρον αὐγαῖς.

πέλοιτο δʼ οὖν τἀπὶ τούτοισιν εὖ πρᾶξις, ὡς
255

θέλει τόδʼ ἄγχιστον Ἀ-

πίας γαίας μονόφρουρον ἕρκος.

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 167 focus

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας, παμμάχῳ θράσει

βρύων,

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·

170

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τριακτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

175

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 167 focus

οὐδ᾽ ὅςτις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.
160

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

στρ. γ'.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 167 focus

οὐδ' ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

Ant. 1.

ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ

ΧΟΡΟΣ

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται λέξαι λέξαι πρὶν ὤν·
165

ὃς δ' ἔπειτ' ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών·

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 167 focus

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

παμμάχῳ θράσει βρύων,

οὐδὲν λέξαι πρὶν ὤν,

180

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζήνα δέ τις προφρόνως

ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

185

Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 167 focus

οὔθ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας

παμμάχωι θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξ εται πρὶν ὤν·

170

ὅς τ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ. τριακ-

τῆρος οἴχεται τυχών·

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν,

175

Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 167 focus

οὐδ᾽ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας

παμμάχωι θράσει βρύων,

οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·

170

ὃς δ᾽ ἔπειτ᾽ ἔφυ, τρια-

κτῆρος οἴχεται τυχών.

Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζων

τεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν· =

Apparatus Criticus

φάσματα articulum om. del. Porson [τῶν στρουθῶν] τῶν στρουθῶν χρονίας χρονίας post ἐχ. ἀπλοίας ἀπλοΐδας [ἄνομόν] delevi σύμφυτον συμμενειῶν φυτόν γὰρ om. in marg. supplet ἀπέκλαγξεν ἀπέκλαιξεν οἴκοις οἶκος τοῖς τοῖσδ᾽ ὠμοφ. αἴλινον semel τὸ τὸ τόδε γε οὐδὲ λέξεται οὐδὲn (τι add. Tr) λέξαι corr. Ahrens

Translations (9)

Agamemnon Perseus (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.) — 104-257 focus

CHOROS.

Empowered am I to sing

The omens, what their force which, journeying,
105

Rejoiced the potentates:

(For still, from God, inflates

My breast song-suasion: age,

Born to the business, still such war can wage)

— How the fierce bird against the Teukris land
110

Despatched, with spear and executing hand,

The Achaian’s two-throned empery—o’er Hellas ’ youth

Two rulers with one mind:

The birds’ king to these kings of ships, on high,

— The black sort, and the sort that’s white behind, —
115

Appearing by the palace, on the spear-throw side,

In right sky-regions, visible far and wide, —

Devouring a hare-creature, great with young,

Baulked of more racings they, as she from whom they sprung!

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!
120

But may the good prevail!

122

The prudent army-prophet seeing two

The Atreidai, two their tempers, knew

Those feasting on the hare

The armament-conductors were;

And thus he spoke, explaining signs in view.
125

In time, this outset takes the town of Priamos:

But all before its towers, — the people’s wealth that was,

Of flocks and herds, — as sure, shall booty-sharing thence

Drain to the dregs away, by battle violence.

Only, have care lest grudge of any god disturb
130

With cloud the unsullied shine of that great force, the curb

Of Troia , struck with damp

Beforehand in the camp!

For envyingly is

The virgin Artemis
135

Toward — her father’s flying hounds — this House —

The sacrificers of the piteous

And cowering beast,

Brood and all, ere the birth: she hates the eagles’ feast.

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!

But may the good prevail!

140

Thus ready is the beauteous one with help
140

To those small dewdrop-things fierce lions whelp,

And udder-loving litter of each brute

That roams the mead; and therefore makes she suit,

The fair one, for fulfilment to the end

Of things these signs portend —
145

Which partly smile, indeed, but partly scowl —

The phantasms of the fowl.

I call Ieïos Paian to avert

She work the Danaoi hurt

By any thwarting waftures, long and fast

Holdings from sail of ships:
150

And sacrifice, another than the last,

She for herself precipitate —

Something unlawful, feast for no man’s lips,

Builder of quarrels, with the House cognate —

Having in awe no husband: for remains

A frightful, backward-darting in the path,

Wily house-keeping chronicler of wrath,
155

That has to punish that old children’s fate!

Such things did Kalchas, — with abundant gains

As well, — vociferate,

Predictions from the birds, in journeying,

Above the abode of either king.

With these, symphonious, sing —

Ah, Linos, say — ah, Linos, song of wail!

But may the good prevail!

160

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

167

Not — whosoever was the great of yore,

Bursting to bloom with bravery all round —

Is in our mouths: he was, but is no more.

And who it was that after came to be,
170

Met the thrice-throwing wrestler, — he

Is also gone to ground.

But Zeus — if any, heart and soul, that name —

Shouting the triumph-praise — proclaim,

Complete in judgment shall that man be found.
175

176

Zeus, who leads onward mortals to be wise,

Appoints that suffering masterfully teach.

In sleep, before the heart of each,

A woe-remembering travail sheds in dew

Discretion, — ay, and melts the unwilling too
180

By what, perchance, may be a graciousness

Of gods, enforced no less, —

As they, commanders of the crew,

Assume the awful seat.

184

And then the old leader of the Achaian fleet,

Disparaging no seer —
185

With bated breath to suit misfortune’s inrush here

— (What time it laboured, that Achaian host,

By stay from sailing, — every pulse at length

Emptied of vital strength, —

Hard over Kalchis shore-bound, current-crost
190

In Aulis station, — while the winds which post

192

From Strumon, ill-delayers, famine-fraught,

Tempters of man to sail where harbourage is naught,

Spendthrifts of ships and cables, turning time

To twice the length, — these carded, by delay,
195

To less and less away

The Argeians’ flowery prime:

And when a remedy more grave and grand

Than aught before, — yea, for the storm and dearth, —

The prophet to the foremost in command
200

Shrieked forth, as cause of this

Adducing Artemis,

So that the Atreidai striking staves on earth

Could not withhold the tear) —

205

Then did the king, the elder, speak this clear.
205

Heavy the fate, indeed, — to disobey!

Yet heavy if my child I slay,

The adornment of my household: with the tide

Of virgin-slaughter, at the altar-side,

A father’s hands defiling: which the way
210

Without its evils, say?

How shall I turn fleet-fugitive,

Failing of duty to allies?

Since for a wind-abating sacrifice

And virgin blood, — ’t is right they strive,
215

Nay, madden with desire.

Well may it work them — this that they require!

218

But when he underwent necessity’s

Yoke-trace, — from soul blowing unhallowed change

Unclean, abominable, — thence—another man —
220

The audacious mind of him began

Its wildest range.

For this it is gives mortals hardihood —

Some vice-devising miserable mood

Of madness, and first woe of all the brood.

The sacrificer of his daughter — strange! —

He dared become, to expedite
225

Woman-avenging warfare, — anchors weighed

With such prelusive rite!

228

Prayings and callings Father — naught they made

Of these, and of the virgin-age, —

Captains heart-set on war to wage!
230

His ministrants, vows done, the father bade —

Kid-like, above the altar, swathed in pall,

Take her — lift high, and have no fear at all,

Head-downward, and the fair mouth’s guard

And frontage hold, — press hard
235

From utterance a curse against the House

238

By dint of bit-violence bridling speech.

And as to ground her saffron-vest she shed,

She smote the sacrificers all and each
240

With arrow sweet and piteous,

From the eye only sped, —

Significant of will to use a word,

Just as in pictures: since, full many a time,

In her sire’s guest-hall, by the well-heaped board

Had she made music, — lovingly with chime

Of her chaste voice, that unpolluted thing,
245

Honoured the third libation, — paian that should bring

Good fortune to the sire she loved so well.

248

What followed — those things I nor saw nor tell.

But Kalchas’ arts, — whate’er they indicate, —

Miss of fulfilment never: it is fate.

True, justice makes, in sufferers, a desire
250

To know the future woe preponderate.

But — hear before is need?

To that, farewell and welcome! ’t is the same, indeed,

As grief beforehand: clearly, part for part,

Conformably to Kalchas’ art,

Shall come the event.

But be they as they may, things subsequent, —
255

What is to do, prosperity betide

E’en as we wish it! — we, the next allied,

Sole guarding barrier of the Apian land.

The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 167 focus

Nor can he who before was great, flourishing in unconquerable boldness say aught, as one that has passed away ; and he who existed next has passed away, having found his third thrower . But any one that cheerfully celebrates Jove in songs of triumph shall completely attain to understanding;

AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 167 focus

celui dont je l'appelle. J'ai tout pesé : je ne reconnais
que Zeus propre à me décharger vraiment du poids de ma stérile angoisse.

AGAMEMNON

LE CHŒUR

Un dieu ¹ fut grand jadis,

Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 167 focus

Feeble and helpleſs to the light

The proudeſt of man’s race aroſe,

Tho’ now, exulting in his might,

Dauntleſs he ruſhes on his foes;

Great as he is, in duſt he lies;

180

He meets a greater, and he dies.

ANTISTROPHE 1.

He that, when conqueſt brightens round ,

Swells the triumphal ſtrain to Jove,

Shall ever with ſucceſs be crown’d.

Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 167 focus

Antistrofe II

Chi primo ebbe e possa e gloria,

e fiori d'ardor belligero,

n'è sin persa la memoria:

chi secondo ebbe il dominio,

185

dal piú forte fu sconfitto:

chi preferisce per Giove cantar l'epinicio,

batterà cammin diritto.

CORO

3

Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 167 focus

Bellicosa audacia florens. nihil diceret prius,

Qui uerò deinde fuit,it aßecutus uictum,

175

Iouem uerò quis alacriter epinicia clamans

Mente obtinebit omnirio

Deducentem mortales ut faperent,

Molestie moleftiam propriè facientcm habere,

Stillat uerò intus ſono ad cor labor recordatu tristis,
180

Et ad inuitos uenit ſapere.

Deorum gratia uerò uiolenta.

Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 167 focus

Möge sie nicht den Achäern mit widrig wehenden

Winden

hindern die Fahrt und hemmen die Flotte.

150 Möge sie nicht ein anderes
170

widernatürliches Opfer

fordern, das unüberwindlichen,

Gattenliebe vernichtenden

Hader entfache.

Sonst bleibt nimmer vergessende,
175

155

English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 167 focus

He that was Lord of old,

In full-blown pride of place and valour bold,

Hath fallen and is gone, even as an old tale told!

And he that next held sway,
210

By stronger grasp o'erthrown

Hath pass'd away!¹

And whoso now shall bid the triumph-chant arise

To Zeus, and Zeus alone,

He shall be found the truly wise.
215

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 167 focus

Denn der ehedem gewaltig war,

Alles stürmte trozigfrech,

Seiner wird nicht mehr gedacht.¹

Der nach ihm erstand, auch er
160

Fand den Sieger und erlag.

Doch wer fromm im Gesange des Siegs den Kroniden verherrlicht,

Pflückt des Geistes schönsten Kranz.

Zweite Strophe.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-108

τῷ πάθει μάθος Libri omnes

τῷ πάθει

, ad quod in M. adscriptum est

τῷ παθεῖν

. Deinde

μάθος

M. Bess. Farn. Ald. Rob. Turn.

μάθος

, ultima syllaba punctis notata, supra autem scripto

ος

, G.

μά

, supra scripto

, et super ea littera

, Flor.

τῷ πάθει μάθον

Vict. Schützius

τὸ

pro

τῷ

, quod receperunt Porsonus et Blomfieldius. Recte se habere

τῷ πάθει μάθος θέντα

vidit Wellauerus. Iuppiter dicitur

βροτοὺς φρονεῖν ὁδῶσαι θεὶς τῷ πάθει μάθος κυρίως ἔχειν

164

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

40-269. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-26

Parodos, bestehend (wie die Parodos der Perser und der Hiketides) aus drei Teilen, dem Recitativ des Chorführers in Anapästen 40-103, dem Gesang des Chorführers mit ἐπιφθέγματα (124) des Gesamtchores 104-169, dem Chorgesang 170-269. Der erste Teil beginnt mit der Schuld und Sühne der Trojaner, legt die äufseren Verhältnisse dar und giebt mit dem Verlangen zu erfahren, was die überall auf den Altären der Stadt angezündeten Opferfeuer zu bedeuten haben (83-87) die Motivierung für das Auftreten des Chors. Der zweite Teil berichtet eine Weissagung des Kalchas, welche ängstliche Besorgnis in betreff des Heerführers weckt. Der dritte begründet diese Besorgnis mit sittlichen Grundsätzen und erklärt das Leiden, das den siegreichen Agamemnon erwartet, als Sühne für eine Schuld, für die unerhörte Opferung der eigenen Tochter.

Aeschylus Agamemnon 164

Anna Swanwick (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Chorus

Ay, for the plotter's scheme to me is dark.

Current edition Experimental

οὐδ' ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

Ant. 1.

Apparatus Criticus

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

LE CHŒUR

Un dieu ¹ fut grand jadis,

CORO

3

Deducentem mortales ut faperent,

Molestie moleftiam propriè facientcm habere,

Stillat uerò intus ſono ad cor labor recordatu tristis,
180

Et ad inuitos uenit ſapere.

Deorum gratia uerò uiolenta.

150 Möge sie nicht ein anderes
170

widernatürliches Opfer

fordern, das unüberwindlichen,

Gattenliebe vernichtenden

Hader entfache.

Sonst bleibt nimmer vergessende,
175

155

Denn der ehedem gewaltig war,

Alles stürmte trozigfrech,

Seiner wird nicht mehr gedacht.¹

Der nach ihm erstand, auch er
160

Fand den Sieger und erlag.

Doch wer fromm im Gesange des Siegs den Kroniden verherrlicht,

Pflückt des Geistes schönsten Kranz.

Zweite Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorus Ay, for the plotter's scheme to me is dark.

Current edition Experimental

οὐδ' ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας, Ant. 1.

Apparatus Criticus

Zeus, whosoe’er he be, — if that express 160 Aught dear to him on whom I call — So do I him address. I cannot liken out, by all Admeasurement of powers, Any but Zeus for refuge at such hours, 165 If veritably needs I must From off my soul its vague care-burthen thrust.

LE CHŒUR Un dieu 1 fut grand jadis,

CORO 3

Deducentem mortales ut faperent, Molestie moleftiam propriè facientcm habere, Stillat uerò intus ſono ad cor labor recordatu tristis, 180 Et ad inuitos uenit ſapere. Deorum gratia uerò uiolenta.

150 Möge sie nicht ein anderes 170 widernatürliches Opfer fordern, das unüberwindlichen, Gattenliebe vernichtenden Hader entfache. Sonst bleibt nimmer vergessende, 175 155

Denn der ehedem gewaltig war, Alles stürmte trozigfrech, Seiner wird nicht mehr gedacht. 1 Der nach ihm erstand, auch er 160 Fand den Sieger und erlag. Doch wer fromm im Gesange des Siegs den Kroniden verherrlicht, Pflückt des Geistes schönsten Kranz. Zweite Strophe.

Commentary

Stable identifiers

Chorus

Ay, for the plotter's scheme to me is dark.

οὐδ' ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,

Ant. 1.

Zeus, whosoe’er he be, — if that express
160

Aught dear to him on whom I call —

So do I him address.

I cannot liken out, by all

Admeasurement of powers,

Any but Zeus for refuge at such hours,
165

If veritably needs I must

From off my soul its vague care-burthen thrust.

LE CHŒUR

Un dieu ¹ fut grand jadis,

CORO

3

Deducentem mortales ut faperent,

Molestie moleftiam propriè facientcm habere,

Stillat uerò intus ſono ad cor labor recordatu tristis,
180

Et ad inuitos uenit ſapere.

Deorum gratia uerò uiolenta.

150 Möge sie nicht ein anderes
170

widernatürliches Opfer

fordern, das unüberwindlichen,

Gattenliebe vernichtenden

Hader entfache.

Sonst bleibt nimmer vergessende,
175

155

Denn der ehedem gewaltig war,

Alles stürmte trozigfrech,

Seiner wird nicht mehr gedacht.¹

Der nach ihm erstand, auch er
160

Fand den Sieger und erlag.

Doch wer fromm im Gesange des Siegs den Kroniden verherrlicht,

Pflückt des Geistes schönsten Kranz.

Zweite Strophe.