Aeschylus Agamemnon 320

View: By Scene

Agamemnon. Aeschylus. London. 1889.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Current edition Perseus

Agamemnon (English) (Aeschylus. The poetical works of Robert Browning, Volume 13. Browning, Robert, translator; Berdoe, Edward, editor. London: Smith, Elder and Co., 1889.)

Editions (8)
Ἀγαμέμνων First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 367-487 focus
Ἀγαμέμνων Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926.) — 320 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 320 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Gottfried Hermann, 1852.) — 320 focus
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ (OCR draft) Experimental (ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 320 focus
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. N. Wecklein, 1885.) — 320 focus
Τροίαν Ἀχαιοὶ τῇδ᾽ ἔχουσ᾽ ἐν ἡμέρᾳ.
οἶμαι βοὴν ἄμικτον ἐν πόλει πρέπειν.
ὄξος τ᾽ ἄλειφά τ᾽ ἐγχέας ταὐτῷ κύτει
διχοστατοῦντ᾽ ἄν, οὐ φίλω, προσεννέποις.
335
καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα
φθογγὰς ἀκούειν ἔστι συμφορᾶς διπλῆς·
οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες
ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων
Ἀγαμέμνων (OCR draft) Experimental (Ἀγαμέμνων. Martin L. West, 1990.) — 320 focus
Τροίαν Ἀχαιοὶ τῆιδ᾽ ἔχουσ᾽ ἐν ἡμέραι.
320
οἶμαι βοὴν ἄμικτον ἐν πόληι πρέπειν·
ὄξος τ᾽ ἄλειφά τ’ ἐγχέας ταὐτῶι κύτει
διχοστατοῦντ᾽ ἂν οὐ φίλως προσεννέποις,
καὶ τῶν ἁλόντων καὶ κρατησάντων δίχα
φθογγὰς ἀκούειν ἐστὶ συμφορᾶς διπλῆς.
325
οἳ μὲν γάρ, ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες
ἀνδρῶν κασιγνήτων τε καὶ φυταλμίων
παῖδες γερόντων, οὐκέτ᾽ ἐξ ἐλευθέρου
δέρης ἀποιμῴζουσι φιλτάτων μόρον·
Aeschyli Agamemnon (OCR draft) Experimental (Aeschyli Agamemnon. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 320 focus
Translations (10)
Agamemnon Perseus (Aeschylus, Volume 2. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1926. (Modernized by Perseus.)) — 320 focus
The Agamemnon (OCR draft) Experimental (The Agamemnon. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 320 focus
On this very day the Greeks are in possession of Troy: I think that a discordant clamour is loud in the city. If you pour into the same vessel both vinegar and oil, you will pronounce that they are foemen, and not friends. So you may hear the voices of the captured and the conquerors distinct [because of] a double result; for the one party having fallen about the corpses of men, both those of brothers, and children those of their aged parents, are bewailing, from a throat that is no longer free, the death of those that were dearest to them. But the other party, on the contrary is hungry, fatigue from roaming all the night after the battle arranging at meals of such things as the city furnishes, by no fixed law in the distribution, but as each hath drawn the lot of fortune 3 . Already are they dwelling in the captured houses of the Trojans, freed from the frost beneath the sky, and from the dews, thus will they, poor wretches 4 , sleep the whole night through without sentries. And if they reverence well the tutelary gods of the land which they have conquered, and the fanes of the god, assuredly, after having been captors, they shall not in their turn become captives. But let no lust first fall upon the army of making havoc of things forbidden, overcome by lucre. For, in order to a safe return, they must turn back through the other length of the race. But if the host return in guilt 5 , the curse of those slain might awake in the [minds of the] gods, even though fresh mischances should not befall them. Such words thou mayest hear from me a woman. But may the good prevail, so that we may see it in no wavering balance; for I have received in this an enjoyment of many blessings.
AGAMEMNON (OCR draft) Experimental (AGAMEMNON. Paul Mazon, 1920-1925.) — 320 focus
vraiment, as-tu un sûr indice ?
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Robert Potter, 1779.) — 320 focus
This day the conquering Greeks are lords of Troy.
Methinks I hear the various clamours riſe
355
Diſcordant through the city. Pour thou oil
In the ſame vaſe and vinegar, in vain
Wou’dſt thou perſuade th’ unſocial ſtreams to mix:
The captives’ and the conqueror’s voice diſtinct,
Marks
360
Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Agamennone: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 320 focus
Oggi stesso gli Achivi han presa Troia.
Dòmina, penso, un ululo discorde
per la città: ché se nel vaso istesso
l'olio mischi e l'aceto, li vedrai
nimicamente scindersi.
365
Cosí
per la sorte diversa udrai diverse
voci levare vincitori e vinti.
Questi, prostrati su le morte membra
degli sposi e i fratelli, ed i vegliardi
370
sui figli ch' essi han generato, piangono,
già chini al giogo il collo, la sventura
dei carissimi loro.
I vincitori
digiuni, spinge la fatica, e il lungo
375
errar notturno per la zuffa, ovunque
offra pastura la città. Né v'è
ordine certo: ove la sorte spinse
ciascuno, entro le case dei Troiani
prigionieri, han dimora;
380
e omai securi
dalle notturne brine e le rugiade,
senza piú scolte, sino alla nuova alba
dormiranno felici.
Ove rispettino
385
gli Dei che Troia hanno in tutela, ei templi
della terra predata non saranno
vinti a lor volta, quelli che già vinsero.
Deh! Non colga l'esercito desio
di predar quanto non si deve, o brama
390
di lucro!
Ancora un braccio dello stadio,
del felice ritorno ancor la via
Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 320 focus
Aeschylus, Agamemnon: German translation (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon: German translation. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1919–1923.) — 320 focus
empfing der Athos das Signal, Zeus' Lieblingssitz.
320
Da schlug der Wanderlohe Kraft gewaltig auf,
weit übers Meer warf sie zum Spiel den hellen Schein,
noch lang' nachdem er zu Makistos' Warte hin
goldleuchtend wie der Morgenstrahl gedrungen war.
290 Auch der Makistos war nicht träge noch vergaß
325
schlaftrunken seiner Wache, sondern meldete
des Feuers Ankunft über des Euripos Furt
hinüber an den Posten des Messaperbergs.
Agamemnon (OCR draft) Experimental (Agamemnon. Anna Swanwick, 1886.) — 320 focus
English (E. D. A. Morshead, 1889, second edition) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Agamemnon — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 320 focus
Think you—this very morn—the Greeks in Troy,
And loud therein the voice of utter wail!
Within one cup pour vinegar and oil,
380
And look! unblent, unreconciled, they war.
So in the twofold issue of the strife
Mingle the victor's shout, the captives' moan,
For all the conquered whom the sword has spared
Cling weeping—some unto a brother slain,
385
Some childlike to a nursing father's form,
And wail the loved and lost, the while their neck
Bows down already 'neath the captive's chain.
And lo! the victors, now the fight is done,
Goaded by restless hunger, far and wide
390
Range all disordered thro' the town, to snatch
Such victual and such rest as chance may give
Within the captive halls that once were Troy—
Joyful to rid them of the frost and dew,
Wherein they couched upon the plain of old—
395
Joyful to sleep the gracious night all through,
Unsummoned of the watching sentinel.
Yet let them reverence well the city's gods,
The lords of Troy, tho' fallen, and her shrines;
So shall the spoilers not in turn be spoiled.
400
Yea, let no craving for forbidden gain
Bid conquerors yield before the darts of greed.
For we need yet, before the race be won,
Homewards, unharmed, to round the course once more.
For should the host wax wanton ere it come,
405
Then, tho' the sudden blow of fate be spared,
Yet in the sight of gods shall rise once more
The great wrong of the slain, to claim revenge.
Now, hearing from this woman's mouth of mine,
The tale and eke its warning, pray with me,
410
Luck sway the scale, with no uncertain poise,
For my fair hopes are changed to fairer joys.
German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos, Band I, Agamemnon. Independent Donner line citations, Smyth card correspondence, twelve located textual notes and opening metrical facsimiles. Unfinished OCR proofreading and note attribution are documented in the review inventory.) — 320 focus
In Argos' Hand ist Ilion an diesem Tag.
Mir dünkt, Geschrei zwieträchtig hallt die Stadt hindurch.
Wer Del und Essig mischend gießt in Ein Gefäß,
Wird stets gesondert beide, nie vereinigt seh'n,
305
Wie nun von Unterjochten und von Siegern dort
Zwiefacher Nuf, zwiefachen Looses Zeuge, schallt.
Die Troer, hingesunken über Leichnamen
Erschlagner Gatten, Brüder, - zarte Kinder hier
Bei Leichen grauer Väter, sie bejammern nicht
310
Aus freier Brust mehr dieses Loos der Theuersten.
Die Andern treibt des Kampfes nachtumschauertes
Gewühl zum Morgenmahle, wie's die Stadt gewährt,
Zerstreut in regellosem Schwarm, die Hungernden.
Und sowie blindlings jeder zog des Glückes Loos,
315
So sind sie jekt in speererstürmten Wohnungen
Troja's gelagert, unter Daches Hut geschirmt
Vor Frost und Himmelsthaue; fortan schlummern sie
Die ganze Nacht durch unbewacht, den Göttern gleich.
Und wenn sie fromm im eingenommnen Lande nun
320
Der Städte Götter ehren und der Götter Sik,
So wird den Siegern nimmerdar der Sieg geraubt.
Daß nur nach Unerlaubtem allzufrühe nicht
Das Heer gelüste, durch Gewinnes Reiz bethört!
Denn wenn der Heimkehr süßes Glück ihm lächeln soll,
325
Muß erst der Rennbahn zweiter Lauf vollendet sein.
Doch wenn vor Göttern schuldbewußt heimzieht das Heer,
So mag der Abgeschiednen Blut zur Nache wohl
Erwachen, wenn auch neues Leid sich nicht erhebt.
Von mir, von einem Weibe, habt ihr das gehört.
330
Das Gute siege, zweifellos für jeden Blick!
Vor vielem Glücke wünsch' ich mir nur den Genuß.

Commentary

Critical apparatus to Agamemnon (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Agamemnon.) focus

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-212

ναίουσιν
νέμουσιν
Vict.
ναίουσιν
Bess. Flor. Farn. ut ex Aurati emendatione, quam tacens adscivit Stanleius, deinceps editum est.
320

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-213

ἀπαλλαγέντες
ἀπαλλαχθέντες
Bess. ὡς δ' ἀλήμονες Deinde libri
ὡς δυσδαίμονες
. Blomfieldius recepit quod Vossius, Stanleius, Musgravius coniecerunt
ὡς δ' εὐδαίμονες
. Alii alia coniecerunt. Mihi olim videbatur scribendum esse
ὡς δὲ δαίμονες
: cum diis enim comparantur quicumque vel sunt beati vel esse sibi videntur. Sed videtur tamen Schützius sententiam huius loci recte intellexisse. Is
τῶν δ᾽ ὑπαιθρίων
corrigens servavit
ὡς δυσδαίμονες
, ut dicantur Graeci haud secus ac pauperes, quibus nihil est quod custodiant, incustoditam totam noctem dormire. Eandem sententiam ut efficerem, scripsi
ὡς δ' ἀλήμονες
. Incerta tamen res est. Fortasse Aeschylus scripsisse putandus est
ὡς δ' ἀδείμονες
, etsi non habeo huius vocabuli exemplum: sed huiusmodi formae rariores sunt, ut
ἄμοχθον
apud Euripidem Med. v. 461. et eadem comparatione qua
δαίμων, ἀδαίματος, ἄδειμος, ἀδείμων
, etiam
κύμα, ἀκύματος, ἄκυμος, ἀκύμων
dicuntur.
321

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-214

εὔορκον Libri
εὔβουλοι
. Correxit Valckenarius ad Phoen. v. 1331.
323

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-215

θεῶν ... ἱδρύματα
θεῶν τ' ἱδρύματα
Bess.
324

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-216

οὐ τἂν ἑλόντες
οὐκ ἄν γ' ἑλόντες
Flor. Farn. Vict.
οὐκ ἀνελόντες
Bess. Scripsi
οὐ τἂν ἑλόντες
. V. Opusc. IV. p. 379. et 381. αὖθις ἀνθαλοῖεν Deinde
αὖθις ἂν θάνοιεν ἄν
Flor. Farn. Vict.
αὖθις ἂν θάνοιεν αν
Bess. Duplici manu in excerptis Aurati scriptum
αὖθις ἁλοῖεν
pro suo vendidit Stanleius recte scriptum
αὖθις ἁλοῖεν
. Recepere, pravo tamen accentu, Schützius et Porsonus. Blomfieldius
αὖθις ἁλῷεν
, afferens Eustathium p. 1268, 26. et Choeroboscum in Etym. M. p. 73, 43. et Suidam, apud quem est
ἁλεῖεν, ληφθεῖεν, πορθηθεῖεν
, pro quo
ἁλεῖεν
scriptum in Bekkeri Anecd. p. 379, 17. contendensque
ἁλεῖεν
Atticum,
ἁλοῖεν
Homericum esse. Contraria Buttmanni sententia est. Quam Blomfieldius analogiam affert,
βιώην, βίῳην, συγγνώην
, meam citans dissertationem de ellipsi p. 231. Buttmannique ad eam epimetron, ea certe non constans est. Quare
αὖθις ἀνθαλοῖεν
servandum duxi.
325

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-217

πρῶτον
πρῶτον
solus Bess. ἐμπέσῃ Deinde
ἐμπίπτει
Bess.
ἐμπίπτῃ
, sed
οι
ad
η
supra adscripto, Flor.
ἐμπίπτοι
Farn.
ἐμπίπτῃ
Victorius. Metuendi verbum si intelligitur, recte se habet coniunctivus praesentis, quo tempore utitur Clytaemnestra, quod praesentia, non futura metuit.
326

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-218

πόθον
πόθος
Bess. Farn. quod Blomfieldius recepit.
νόος
Vict. idque ex Flor. mihi enotatum est. De delubris vastandis, quod placet Blomfieldio, vereor ut cogitaverit Aeschylus, quum incensa urbe etiam fana flamma deflagrata, tosti alti stent parietes. Illa potius in mente habuisse videtur, quae aliis modis impie aut crudeliter facta sunt, ut quod Cassandrae vim inferre, idque in templo Minervae, Aiax Oilei est conatus, quod Astyanax de turri deiectus, quod Polyxena Achilli immolata. Itaque
πόθον
, sive id habeat Flor. sive felix error sit editionis Victorianae, verissimum esse videtur. τὰ ... κέρδεσιν Deinde
ἃ
pro
τὰ
Bess. et
κέρδεσι
Bess. Flor. sed
κέρδεσιν
Farn. Vict.
327

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-219

κάμψον
κάμψαι
, superscripto ultimae litterae
ο
, Flor.
329

330. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-220

θεοῖσι δ' ἀμπλάκητος
θεοῖς δ᾽ ἀναμπλάκητος
Bess. Farn. Vict.
θεοῖς δ᾽ ἂν ἀμπλάκητος
Flor. Porsonus
θεοῖς δ᾽ ἂν, ἀπλάκητος
. Canterus scribendum coniiciebat
θεοῖς δ᾽ οὐκ ἀναμπλάκητος
. Male Blomfieldius, servans
ἀναμπλάκητος
(sic ipse cum aliis popularium suorum scribit), sensum esse hunc vult, quin etiam, si nullis erroribus actus redierit exercitus, diis tamen ira ob eos qui interierunt reviviscal, etiam si nihil novi acciderit. At nusquam
ἀμπλακεῖν
significat erroribus agi vel vagari, sed plane ut
ἁμαρτάνειν
dicitur. Recte Stanleium coniecisse puto
θεοῖσι δ' ἀμπλάκητος
. Hoc dicit Clytemnestra, sed si se adversum deos impiaverit exercitus, reviviscal occisorum vindicta, nisi etiam improvisa mala accedant. Plato in Phaedro p. 242. D.
καὶ πῶς ἐδυσωπούμην κατ' Ἴβυκον, μή τι παρὰ θεοῖς ἀμπλακὼν τιμὴν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω.
330

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-221

ἐγρηγορός Libri
ἐγρήγορον
. Adiectivum hoc, adnotatum ab Hesychio usurpatumque ab recentioribus, etsi Abreschius non male defendit simili adiectivo
γεγονός
, tamen cum Porsono et Lobeckio ad Phryn. p. 119. aliisque apud Aeschylum cedere debere participio existimavi.
331

332. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-222

τύχοι
τύχῃ
Farn.
332

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-223

τοιαῦτα
τοιαῦτά σοι
Farn. κλύεις Deinde
κλύοις
Flor. Farn. Vict.
κλύεις
scribendum esse vidit Dobraeus Adv. II. p. 23. idque praebet Bess. In hoc versu desinit Bess.
333

335. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-224

τήνδ' ὄνησιν Libri
τὴν ὄνησιν
. Meam emendationem,
τήνδ' ὄνησιν
, quae necessaria est, recepit Blomfieldius. Bona, inquit, ut haud ambigue vincant, hunc ego fructum multae prosperitati praefero.
335

336-339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-225

NA Hos quoque versus choro dedit Stanleius, quum antea nuntio essent tributi. Pro
εὐφρόνως
Spanhemius et Abreschius
εὔφρονος
scribi volebant. At
εὔφρων
tragicis est mentis sanae compos, non insaniens aut ebrius aut animi deliquium passus. Neque hic prudentiam mulieris laudat chorus, sed quod, ut vir sapiens, moderate modesteque sentit.

338. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-226

NA Jungendum
εὖ θροεῖν
. Male putat Paleius
αὖ
in
αὖθις
mutandum esse propter
αὖθις
v. 302.
338

339. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-227

NA Post hunc versum abit de scena Clytemnestra.
339

340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-228

NA Chori nomen praefixum in Flor. Farn. Vict. Godofredus Bernhardy in Syntaxi linguae Graecae p. 74. interpunctionem corrigi, i. e. minus plene v. 346. post
παναλώτου
interpungi voluit, ut efficeret, quod ipsi placuit, quo Pindarus et Sophocles non antiquo scilicet genere dicendi usi sint, ut vocativum in principio orationis ponerent ad quem nullum verbum referretur, non usum esse Aeschylum. Illud rectius quaeras, cur Aeschylus abhorruisse ab ea re censendus sit, quae non aevi ullius aut certorum hominum propria, sed communis omnium est atque in ipsa insita hominis natura. Exemplo si alio opus, vide v. 1436.
340

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-229

μεγαλῶν
τῶν μεγάλων
Farn. ex Triclinii imperitia.
341

345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-230

NA Mire diversa sunt iudicia Schützii, qui
μέγα δουλείας
eiiciendum putabat, et Reisigii in Coni. p. 269. qui post haec verba excidisse
δεκατόπυργον
opinabatur, quo antistrophas cum proodo efficeret, obsequiosum habens Ritschelium in Schedis criticis p. 39.
345

346. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-231

παναλώτου Recentiores cum Stanleio virgula distinxerunt post
γάγγαμον
, ut in appositione esset
ἄτης παναλώτου
. Mihi neque Stanleii ratio, neque si
δουλείας
pro adiectivo sit, tam videtur dictioni poeticae conveniens esse, quam ut alter genitivus ex altero pendeat, sensusque sit
μέγα γάγγαμον ἄτης παναλώτου τῆς δουλείας
. Stanleius ad Prom. v. 1077. et Pearsonus scribendum coniecerunt
πανάλοτον
. Pollux X. 132.
γάγγαμον, ἀφ᾽ οὗ καὶ Αἰσχύλος τὸ δύςλυτον κακὸν ἢ δυςέλικτον ἔφη “γάγγαμον ἄτης παναλώτου.”
346

348-349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-232

τείνων Interpungebatur
τὸν τάδε πράξαντ᾽ ἐπ' Ἀλεξάνδρῳ, τείνοντα
. Correctum a me et a Blomfieldio. Auratus
τείναντα
, quod non recte recepit Blomfieldius. Tentum diu in Alexandrum habens arcum perfecit illa Iuppiter. ὅπως ἄν Haesitatum est etiam in
ὅπως ἄν
, quod visum est sine
ἄν
dici debuisse. At ut rarius ita loquantur Attici, recte tamen optativo iunguntur hae particulae: v. de particula
ἄν
III. 4. Nec si quis
ὅπως ἄν
hic eo modo quo interpretari malit, quicquam obstat.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-233

ὑπὲρ ἄστρων Aurati coniectura est
ὑπέραστρον
. Frustra haec verba
ὑπὲρ ἄστρων
torserunt Blomfieldium. Recte vidit Stanleius explicanda esse ex proverbio
εἰς οὐρανὸν τοξεύειν
, de quo Zenobius III. 46.
ἐπὶ τῶν διακενῆς πονούντων
, Suidas VI. 14.
ἐπὶ τῶν διακενῆς κατ' αὐθάδειάν τι ποιούντων
, Apostolius VII. 74.
ἐπὶ τῶν ἀδυνάτων, καὶ διακενῆς πονούντων
. Ex Aeschyli loco intelligitur proprie significari nimis longe iaculantes.
350

351. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-234

NA Innocenti spondeo territi Porsonus et Burgesius vix credibilia tentarunt. Ea qui cupit cognoscere, petat a Blomfieldio.
351

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-235

ἔχουσιν εἰπεῖν
ἔχουσ'
Vict. Quod Stanleius scribendum esse vidit,
ἔχουσιν
, inventum est in Farn. Ex Flor.
ἔχουσαν
affertur, sed mihi notatum est
ἔχουσιν
esse in eo codice, ita tamen ut
ιν
a correctore scriptum sit. Dictionis numerorumque concinnitate contempta Blomfieldius
Διὸς πλαγὰν ἔχουσιν. εἰπεῖν πάρεστι τοῦτο κἀξιχνεῦσαι
. Nec melius Boissonadus
εἰπεῖν πάρεστι, τοῦτό τ᾽ ἐξιχνεῦσαι
.
352

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-236

τοῦτό γ' ἐξιχνεῦσαι
τοῦτό γ' ἐξιχνεῦσαι
Farn. Vict.
τοῦτ᾽ ἐξιχνεῦσαι
Flor.
353

354. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-237

ἔπραξαν ὡς ἔκρανεν Libri
ὡς ἔπραξεν, ὡς ἔκρανεν
. Meo monitu prius
ὡς
delevit Blomfieldius. Scribendum vero erat
ἔπραξαν ὡς ἔκρανεν
. Alioqui dixisset
ἔκρανεν ὡς ἔκρανεν
. Vidit hoc etiam Franzius.
354

Wecklein’s commentary on Agamemnon (1888; German; OCR draft) (Explanatory commentary, pp. 30–140; Iowa and Harvard OCR collated conservatively. Unresolved OCR and provisional reference mappings are explicitly marked.) focus

270-378. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-158

erstes Epeisodion. Für die tragische Entwicklung wird in der Schilderung der siegreichen Einnahme Trojas der Schein des Glückes gegeben. Der Chorführer schickt, bevor er seine Bitte anbringt, einen Ausdruck seiner Ergebenheit und Huldigung voraus: ,,ich bin unterthänig und wenn du meinen Wunsch erfüllest, bin ich dir dankbar ( εὔφρων 275); wenn nicht, verarge ich ( φθόνος ἐστί, νεμεσῶ) es dir nicht." Grofs ist der Kontrast dem Schluſs der Handlung gegenüber, wo der Chor derselben Fürstin drohend gegenüber steht.

320. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-185

1
ᾄσσουσα, ἡ φλόξ.
2

321. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-186

᾿Αραχναίον αἶπος (von ἄσσουσα abhängig) gehört zu dem Grenzgebirge zwischen Argolis u. dem Korinthischen (Paus. II 25, 10).

323. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-187

οὐκ ἄπαππον, d. i. in direkter Abstammung sich von dem Feuer des Ida ableitend.

324. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-188

Klyt. sagt: „so habe ich mir meinen besonderen Fackelwettlauf eingerichtet" mit Bezug auf die griechische, besonders athenische Sitte der Lampadedromie an den Panathenäen, Hephaisteien und Prometheien, wobei in bestimmten Zwischenräumen eine gleiche Zahl von Läufern aufgestellt war, welche die brennende Fackel einander übergaben, und wobei diejenige Reihe siegte, deren letzter zuerst die brennende Fackel ans Ziel brachte (vgl. Hermes VII S. 439 ff.).

325. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-189

Weil λαμπαδηφόρων νόμοι wie ein Begriff steht (Fackelläuferordnung), schliefst sich ἄλλος παρ᾿ ἄλλου grammatisch an νόμοι an, während es dem Gedanken nach zu λαμπαδηφόρων gehört; denn ein Fackelträger löst den anderen ab und dadurch wird die Ordnung eingehalten.

326. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-190

ὁ πρῶτος .. δραμών, der erste Läufer bis zum letzten, wie bei der Lampadedromie, bei der mehrere Reihen neben einander standen und eine ganze Reihe siegte.

327. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-191

τέκμαρ κτέ., Erwiderung auf 284.

329. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-192

αὖθις, hernach (367 ff.). Hesych. αὖθις· πάλιν ἢ μετὰ ταῦτα.

331. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-193

3
εἰ λέγοις πάλιν enthält den Wunsch der Wiederholung, welchen Klyt. insoweit befriedigt, als sie 332 den Inhalt der Feuerbotschaft noch einmal giebt, um daran anderweitige Betrachtungen über das Verhalten der Sieger zu knüpfen, durch die sie ihre geheimen Wünsche verrät.

333. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-194

ἄμικτον wird durch das Folgende erklärt. Vgl. Hom. ἔνθα δ᾽ ἅμ᾽ οἰμωγή τε καὶ εὐχωλὴ πέλεν ἀνδρῶν ὀλλύντων τε καὶ ὀλλυμένων. Jubelrufe u. Wehklagen stimmen nicht zusammen.
4

334. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-195

Das Asyndeton, weil zuerst das Gleichnis gebracht wird. Über τὸ καὶ zu 76.
5

337. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-196

Man kann von den Siegern und Besiegten Stimmen zwiefachen d. i. verschiedenen Schicksals getrennt d. i. in verschiedenem Tone ( ἀμίκτους) hören. - φυ-

339-340. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-197

6
ἀνδρῶν κασιγνήτων τε, also Gattinnen und Schwestern. τάλμιοι . . γέροντες, vgl. Soph. frg. 957 μητρὶ καὶ φυταλμίῳ πατρί. Herod. I 87 sagt Krösos zu Kyros: οὐδεὶς οὕτω ἀνόητός ἐστι, ὅστις πόλεμον πρὸ εἰρήνης αἱρέεται· ἐν μὲν γὰρ τῇ οἱ παῖδες τοὺς πατέρας θάπτουσι, ἐν δὲ τῷ οἱ πατέρες τοὺς παῖδας.

341. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-198

δέρης wie Eur. Or. 41 οὔτε σἴτα διὰ δέρης ἐδέξατο.

342. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-199

νυκτίπλαγκτος πόνος, die Unruhe und Arbeit der Nacht. Vgl. 12.

343. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-200

ὧν ἔχει πόλις: sie nehmen ein Frühmahl von dem was die Stadt bietet. Vgl. Hom. ω 215 δεῖπνον δ᾽ αἶψα συῶν ἱερεύσατε und zu Eum. 859 . τε-

344-345. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-201

πρὸς (zu Eum. 247 ) κμήριον, wie etwa vorher im Lager. Die Marken, welche die Reihenfolge ( ἐν μέρει) bestimmten, wurden sonst durch das Los verteilt, jetzt hat der Zufall jedem seinen Teil zugewiesen. Vgl. Hom. A 730 δόρπον ἔπειθ᾽ ἑλόμεσθα κατὰ στρατὸν ἐν τελέεσσι.

347-348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-202

πάγων δρόσων τε, vgl. 565 f.

348. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-203

7
ὡς εὐδαίμονες: sie stellen sich vor, nunmehr von allem Ungemach erlöst zu sein; darin mögen sie sich nicht täuschen, wenn sie bei der Plünderung der Stadt die Heiligtümer schonen; andernfalls
8

349. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-204

ἀφύλακτον: sie brauchen keine Wachen mehr auszustellen.

350. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-205

Vgl. 532, Hom. y 130 αὐτὰρ ἐπεὶ Πριάμοιο πόλιν διεπέρσαμεν αἰπήν, καὶ τότε δὴ Ζεὺς λυγρὸν ἐνὶ φρεσὶ μήδετο νόστον ᾿Αργεΐοις, ἐπεὶ οὗ τι νοήμονες οὐδὲ δίκαιοι πάντες ἔσαν κτέ. Mit τοὺς πολισσούχους θεούς vgl. Suppl. 502 τῶν πολισσούχων θεῶν βωμούς, 1030 θεοὺς πολιούχους, Sept. 106 θεοὶ πολίοχοι χθονός.
9

352. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-206

10
ἑλόντες ἀνθαλοῖεν sarkastisch. Vgl. Soph. Oed. K. 1025 γνῶθι δ᾽ ὡς ἔχων ἔχῃ καὶ σ᾽ εἶλε θηρῶνθ᾽ ἡ Δίκη und das sprichwörtliche αἱροῦντες ἡρήμεθα Zenob. I 35, Diog. I 33, Apostol. I 69 ( ἐπὶ τῶν ἐλπισάντων κρατεῖν τινων καὶ ὑπ᾽ ἐκείνων ἁλόντων), auch Hor. epist. II 1, 156 Graecia capta ferum victorem cepit.

353. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-207

Thuk. VI 24 ἔρως ἐνέπεσε τοῖς πᾶσιν ὁμοίως ἐκπλεῦσαι. μὴ . . ἐμπίπτη: vgl. zu 136 und Hom. Π 128 μὴ δὴ νῆας ἕλησι (scil. πῦρ) καὶ οὐκέτι φυκτὰ πέλωνται, Σ8 μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ μήδεα θυμῷ, ε 356 ὦ μοι ἐγώ, μή u. s. w. τις μοι υφαίνῃσιν δόλον αυτε, Eur. Alk. 315 μή σοί τιν' αἰσχρὰν προσβαλοῦσα κληδόνα σοὺς διαφθείρῃ γάμους. πρότερον d. i. vor der Heimkehr.
11

354-355. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-wecklein1888-com-ger1-208

πορθεῖν ἃ μὴ χρή d. i. die Tempel plündern, vgl. Soph. Phil. 1440 τοῦτο δ᾽ ἐννοεῖθ᾽, ὅταν πορθῆτε γαίαν, εὐσεβεῖν τὰ πρὸς θεούς. νικωμένους nach στρατῷ: zu 199. νοστίμου σωτηρίας wie Pers. 799 . Vgl. Cho. 509 τῆς ἀνοιμώκτου τύχης.