Aeschylus Agamemnon 1630.app-1630-1

πρὶν παθεῖν ἔρξαντες. ἀρκεῖν χρῆν τάδ᾽ ὡς ἐπράξαμεν. Flor. Ven. Farn. Vict. Deinde Flor. Farn. Vict. Ven. Heathius ingeniose . Et probabat Elmsleius, assentiens ille Blomfieldio in , qui sic scripsit, , obsequentem nactus Scholefieldium. Nimia profecto mira. Quis enim haec intelligat? Adhibuit quidem Blomfieldius Euripideae Electrae versum 942. . Sed haec verba sunt sine sententia. Recte Tyrwhittus scribendum vidit . De natura loquitur Euripides, praestantiore divitiis, quae caput tollat, quod stabilis sit et permanens. In Aeschyli versu olim conieci scribendum esse , et nullius litterae mutatione facta Bothius . Verum tamen neque haec vera esse, nec, si quis, quod haud inelegans est, scribi vellet, codicis Florentini scriptura, , monstrat, quae quin vera sit vix dubitari posse arbitror. Nam et nominativus magis quam accusativus cum praecedentibus congruit, et pluralis positus est aptissime, quo ad solos senes haec admonitio referatur, et tritissimum illud recte caret inutili additamento , et denique iste efficitur ut illa nimis superba sententia, , molliri debeat alius vocabuli intercedente vinculo. Ac valde quidem arrideat fortasse quod Lobeckio Pathol. proleg. p. 248. placuit, . Probabilius tamen mihi videtur scripsisse Aeschylum Sic loquitur mulier, i et tu et vos, senes, vestras domos, priusquam vim patiamini. Sufficere oportebat quae passi sumus. Sin nondum satis est hisce malis, accipiemus, dei si nos gravis ira infortunio plectet. Hoc modo quum loquitur, neque asseverat oportuisse Agamemnonem interfici, sed permittit iudicio aliorum, et, si iniuste necatus sit, diis relinquendum esse vindictam monet.