307.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-203
ἄλειφά τ' ἐγχέας
ἄλειφά τ' ἐγχέας
Canterus.
ἄλειφά τ᾽ ἐκχέας
Flor. Farn. Vict.
ἀλείφατ' ἐκχέας
Bess. Pearsonus, Schutzius, alii
ἄλειφάς τ' ἐγχέας
, quod Blomfieldius dubitabat an recipiendum esset, quia
ἄλειφα
Ionicum esse videretur. Nisi tamen etiam poeticum esse existimandum est. Antiquius altero putat Göttlingius ad Hes. Theog. v. 553.
307
308.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-204
οὐ φίλω Libri
οὐ φίλως
. Auratus adscripserat
διχοστατοῦντα οὐ φίλω
. Stanleius emendavit
οὐ φίλω
, quod recepere Schützius, Porsonus, Blomfieldius, quibus male contradixit Wellauerus. Tantum abest enim ut
οὐ φίλω
languidam repetitionem contineat, ut etiam gravius affirmet: quod contra
οὐ φίλως διχοστατοῦντα
frigidum est, quia hic dissidere insociabilia, non quomodo dissiderent dicendum erat. Male autem in fine huius versus plene interpungebatur: nam
τέ
, quod post
ὄξος
est, non ad proxime sequens
δέ
, sed ad
καί
v. 309. refertur.
308
309.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-205
ἑλόντων In Flor.
δὲ
post
ἑλόντων
scriptum erat, sed deletum est.
309
310.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-206
311.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-207
σώμασιν
σώμασι
Bess.
πεπτωκότων
πεπτωκότων
Auratus.
311
313.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-208
τεκόντων Libri
παῖδες γερόντων
. Quod Stanleius protulit,
παῖδες, γέροντες
, suffuratus est Aurato. In editionibus Victorii et Canteri iunguntur haec,
φυταλμίων παῖδες γερόντων
. In editione Stanleii aliisque virgula post
φυταλμίων
posita est, quod quum probabat disserens de ea voce Reisigius in Enarr. ad Oed. Col. p. XLIX. neque cogitavit firmandum aliquo exemplo fuisse nomen hoc vi substantivi positum, neque ostendit cur hic omnino commemorentur senum corpora. Sed negligentius ille hos versus inspexerat, ut stratos alios super alios dici putaret, quos vivos amplexos esse corpora mortuorum narrat Aeschylus. Atqui mortui illi non sunt alii quam qui armis captis in hoste ab urbe defendendo ceciderant. Quorum in numero non apparet quomodo hic senes dici potuerint, quum quae praecedunt nomina non ipsorum aetatis diversitatem, sed varietatem necessitudinum indicent. Quare maritis fratribusque memoratis tertii adiici patres debebant, quibus si est
παῖδες
additum, sponte patet ad cetera nomina similiter uxores sororesque debere intelligi. Itaque duarum sive rectius unius litterae mutatione
τεκόντων
restituendum est. Sic Sophocles in Etym. M. p. 503, 5.
προςῆλθε μητρὶ καὶ φυταλμίῳ πατρί.
313
315.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-209
316.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg005-hermann1852-appcrit-lat1-210
νῆστις
νήσεις
Flor. Vict.
νήστισι
Bess.
νήστεις
Farn. quod coniecerat Pearsonus. Id recipiendum duxi ut maxime simplex.
316