712.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-792
διαπήλας:
διὰ πύλας
G. Lips. Etiam in Vit. qui
διαπήλας
cum reliquis habet, supra scriptum ν.
712
713.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-793
ὁπόσαν καὶ φθιμένοισιν:
ὁπόσαν καὶ
Μ. (sic, ut videtur, non
ὁπόσοις καὶ
, M.) Arund. Cantabr. 2. Par. K. Colb. 1. Rob.
ὁπόσαν καὶ
Vit.
ὁπόσαν
(ad α superscripto η)
καὶ
Lips.
ὁπόσην καὶ
Par. F.
ὁπόσην
ex Par. C. enotatum est,
ὁπόσα
ex Par. E.
ὁπόσην ἂν καὶ
G. Ald. Turn.
φθιμένοισι
libri, nisi quod
φημένοισι
habet Par. E. Plena oratio haec esset,
χθόνα ναίειν διαπήλας τοσαύτην οπόσην διαπάλλει καὶ φθιμένοις κατέχειν
, et his additus est accusativus, quasi ita dixisset,
χθόνα ναίειν διαπήλας τοσαύτην ὥςτε αὐτοὺς κατέχειν αὐτὴν ἀμοίρους τῶν μεγάλων πεδίων
. Dictum est
κατέχειν
ut
θήκας κατέχουσιν
Agam. v. 433.
713
715.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-794
ἐπειδὰν αὐτοκτόνως:
ἐπεὶ δ᾽ ἂν
G. Mosc. 2. et sic a pr. manu M.
ἐπειδὰν
idem a sec. manu, ut ceteri.
αὐτοκτόνως
Rob. idque ex codice regio Spanhemius enotavit.
αὐτοκτόνωσιν
a pr. manu habuisse videtur M. unde recentior
αὐτοὶ κτάνωσιν
fecit.
αὐτοκτάνωσιν
Lips.
αὐτοὶ κτάνωσι
G. Vit. Mosc. 2. Vind. 1. 2. 3. 4.
αὐτοὶ κτάνωσιν
Ox. Par. E. Taur. Ven. A. Ald. Turn.
715
716.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-795
αὐτοδάϊκτοι:
αὐτοδαΐκτως
Ask. A.
716
717.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-796
καὶ γαῖα κόνις πίῃ: Libri
καὶ χθονία κόνις πίῃ
, repugnante versu antistrophico. Scripsi
καὶ γαῖα κόνις πίῃ
. Hunc ipsum enim versum respexisse videtur
Hesychius, quum scriberet
γαῖα κόνις, γῆ
. Sic enim eum scripsisse puto pro eo, quod nunc parum apte legitur,
γαῖα, ἡ κόνις, καὶ ἡ γῆ
.
717
718.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-797
φοίνιον:
φοίνιον
M. Lips. Ald. Rob. Turn.
φόνιον
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 1.2. Taur. Vind. 1. 2. 3. 4. et
ιον
superscripto Colb. 1.
φοίνιον
γρ.
φόνιον
Par. B.
φόνον
Ask.A.
718
719.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-798
καθαρμοὺς:
καθαρμοὺς
Vit. Lips. et cum ceteris, ut videtur, plerisque codicibus Ald. Rob. Turn.
καθαρμοὺς
ex rasura Mosc. 1.
καθαρμὸν
G. Mosc. 2. Ox. Par. L. Taur. Vind. 3.
καθαρμὸν
aut
καθαρμὸς
, non
κάθαρμα
, M. a pr. manu, sed ultimae tres litterae
μὸν
litura paene evanuerunt, recentior manus
οὺς
supra adscripsit. Secunda manus hoc scholion in margine scripsit,
τίς ἂν εὑρηθείη (sic); τίς ἂν αὐτοὺς ἐκλύσει τοῦ τοιούτου μιάσματος ;
719
720.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-799
λούσειεν:
λούσιεν
G.
λαίσειεν
Ald.
720
721.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-800
παλαιοῖσι:
παλαιοῖσι
Arund. Mosc. 1. Ven. В.
παλαιοῖς
M. et reliqui,
721
722.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-801
συμμιγεῖς κακοῖς:
συμμιγεῖς
G. Vit. Lips. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Ask. A. et ad σ a sec. manu adscripto M.
ξυμμιγεῖς
Ald. Rob. Turn.
κακοῖσι
Cantabr. 1. Ask. A. Mosc. 1. Ven. B.
καλοῖς
Lips.
722
724.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-802
παρβασίαν:
παρβασίαν
Porsonus.
παραβασίαν
M. G. Arund. et e correctione Vit.
παραιβασίαν
Vit. a pr. manu et Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
Ὠκύποινον
et
αἰῶνα δ᾽ ἐς τρίτον
non sibi repugnant. Nam cita poena iam ad tertiam aetatem duravit, celeriter Laium, Oedipum, Iocastam, filios puniens.
724
725.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-803
ἐς ... μένει:
εἰς
Cantabr. 1.
μὲν
pro
μένει
Ald.
μενεῖ
, sed correctum
μένει
, Par. L.
725
727.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-804
τρίς: Ad
τρὶς
supra adscriptum
εἰς
in Lips.
727
728.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-805
μεσομφάλοις:
μεσομφάλοιν
Rob.
728
729.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-806
θνάσκοντα ... γέννας:
θνάσκοντα
edidit Victorius, et sic Lips. et ad ά a sec. manu supra adscripto M.
θνήσκοντα
G. Vit. Cantabr. 2. Ald. Rob. Turn.
γένας
G. Mosc. 1. 2.
729
731.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-807
κρατηθεὶς δ᾽ ἐκ φίλων ἀβουλίαις:
κρατηθεὶς
γρ.
καρτηθείς
Par. B.
δ'
a recentiore manu scriptum in G. Eiecit particulam Porsonus. Servanda est: refertur enim ad
μέν
, quod poni debuerat,
Ἀπόλλωνος μὲν βίᾳ
.
ἐκφίλων
Ald. Rob. Turn. Brunckius, quod
φίλων
in Par. B. per
ἡδονῶν
explicetur, coniici posse ait, scriptum fuisse olim
κρατηθεὶς δ᾽ ἡδονῶν ἀβουλίαις
. Nec tamen quicquam mutandum censet.
ἀβουλίαις
G. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
ἀβουλίᾳ
Vit. Par. A. K. L. Ask. A. Ven. B.
ἀβουλίαι
, ultima littera incerta, M.
ἀβουλίας
Taur. Vind. 1.
Ἐκ φίλων ἀβουλίαις
interpretantur malis amicorum consiliis. Ita etiam intellexit scholiastes qui in M. adscripsit
οἷς ἐκοινώσατο τὸν χρησμόν
. Nihil de hac re traditum est ab antiquis, et satis impii fuissent, qui suasissent oraculum contemnere. Hoc dicit, ut alter scholiastes recte vidit, per uxoris amorem perverso consilio irretitus.
731
732.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-808
ἐγείνατο ... αὑτῷ:
ἐγείνατο
Arund. Mosc. 1. Par. K. Ask. A. Rob.
ἐγείνατο
M. G. Vit. Lips. Ald. Turn.
μόνον
Par. G.
αὑτῷ
G. Arund. Mosc. 1. 2.
732
733.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-809
Οἰδιπόδαν:
οἰδιπόδαν
M. Vit. et regius Spanhemii. Idem reliquorum librorum lectioni
οἰδίποδα
supra adscriptum in Par. B.
733
734.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-810
ὅς ... μὴ πρὸς ... ἁγνὰν:
ὅςγε
Mosc. 1.
ὃς
Ask. A.
μὴ πρὸς
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1.2. Mosc. 1. 2. Par. A. B. N. Ald. Rob. idemque in margine M. recentior manus adscripsit.
μητρὸς
Turn.
ματρὸς
M. Par. L.
ἁγνὰν
, ad alteram vocalem η superscripto Lips.
ἁγνὰ
Par. E.
734
735.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-811
ἄρουραν:
ἀρούρᾳ
Cantabr. 2. et adscripto γρ.
ἀρούρᾳ
Par. B.
735
737.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-812
ἔτλα· παράνοια συνᾶγε:
ἔτλη
Mosc. 1. Spanhemii regius, et α a sec. manu supra adscripto M.
παράνοια
M. G. uterque a pr. manu:
παράνοια
uterque a sec. manu.
παράνοια δὲ
Rob.
ἔτλα παρ' ἀνοίᾳ. ἔτλη δὲ ἀγνοίᾳ
sic scholion in M.
συνᾶγε
M. Turn. et a sec. manu G. Idem adscriptum in Par. B. Recentior manus in M. accentum primae syllabae delevit alterique γ supra adscripsit.
συνάξαι
G. a pr. manu et cum glossis
ἑνῶσαι, συνάξαι
Mosc. 2.
σύναγεν
Vit.
σύν γε
Ald.
συνάγαγε
Lips. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. H. K. Ask. A. Colb. 2. Rob. Spanhemii regius.
συνάγαγεν
Colb. 1.
737
738.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-813
φρενώλεις:
φρενώλης
, supra scripto a recentiore manu εις, M.
φρενωλεῖς
Lips. Male haec Schützius de Laii et Iocastae concubitu interpretatur: qua interpretatione praeclara vis, quae in hoc loco est, valde minuitur.
Παράνοια
est error, quem chorus propterea fortiore vocabulo nominat, quod caeci in eum fatorum necessitate, tamquam furibundi, irruerunt Oedipus et Iocasta.
738
740.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-814
πίτνον:
πίτνον
Brunckius.
πίπτον
Vind. 2. 4.
πιτνῶν. γρ. πιτνοῖ
et
πίπτον
ex Par. B. Faehsius affert. Ceteri
πιτνόν
. Omittit hunc versum Lips.
740
741.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-815
τρίχαλον:
τροχαλὸν
fuerat in Vit. deleto iota
τροχαλὸν
factum est, quod habent Par. E. Ask. A. Vind. 4. γρ.
τροχαλόν, ἤγουν κυρτόν
Par. B. in quo alia glossa,
τριπλοῦν ἢ τραχύ
, ad
τρίχαλον
pertinet, quod habet in textu, ut ceteri libri. Wakefieldius in Silva crit. I. p. 63. scribit
τρίχινον
, ex Hesychii glossa
τρίχινον, Τρικόρυφον
. At codex Hesychii
Τρίκοινον
habet. Nec tamen contenderim Hesychii locum non huc spectare, modo ne Aeschylum ex Hesychio, sed Hesychium ex Aeschylo corrigas.
Πρύμναν πόλεως
dicit, quod tamquam de navi loquitur. Ex illo, inquit, Oedipi scelere aliud alii succedit malum, quod etiam ipsi urbi minatur.
741
743-744.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-816
ἀλκὰν ... πύργος ἐν Ἄρει:
ἀλκάν
Mosc. 2. in quod coniectura inciderat Burgessius.
ἀλκᾷ
Taur.
ἀλκὰ
ceteri.
δι' ὀλίγον
G. γρ.
πύργον
Par. B.
ἐνεύρει
Mosc. 1. 2. Ceteri libri scholiastae
ἐν εὔρει
, nisi quod
εὔρει
ex Par. E. enotatum est. Difficultatem horum versuum iam senserunt scholiastae, nec melius res cessit recentioribus criticis. In M. hoc scholion est,
μεταξὺ δὲ ἡμῶν δὲ ὀλίγου ἐστὶν ἡ τῶν πολεμίων δύναμις τῆς ἡμετέρας καὶ τὸ διάστημα ὁ πύργος ὁ διείργων ἐστίν
. Αd
ἐν εὔρει
adscriptum est
ἐν πλάτει, ἐν μεταιχμίῳ
. Frigidissime, immo turpissime additum est
ἐν εὔρει
. Scripsi, mutata una littera,
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰν δι᾽ ὀλίγου
:
μεταξὺ δ᾽ ἀλκὰν δι' ὀλίγου τείνει πύργος ἐν Ἄρει
. In medio, i. e. inter urbem et ei imminentes fluctus, ad breve tempus munimentum tendit in bello turris. Confirmavit hanc emendationem Par. B. ex quo γρ.
ἄρει
Faehsius attulit.
745.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-817
δὲ ... βασιλεῦσι:
δὲ
omissum in Par. N. Colb. 1.
συμβασιλεῦσι
ante recentioris manus emendationem fuisse videtur in M.
745
746.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-818
μὴ πόλις:
μὴ καὶ πόλις
Lips. Cantabr. 1. Par. K. Ask. A.
746
747.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-819
τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν:
τέλειαι
G. Vit. Lips. Arund. Mosc. 1. 2. Οx. Par. A. E. L. N. Colb. 1. Ald. Rob.
τέλειοι
Cantabr. 1.
τέλεια
Par. B. Turn. et supra adscripto a recentiore manu
οι
, non
αι
, M. in quo hoc scholion additum est,
τὸ τέλεια ἀντὶ τοῦ τέλειαι. ὑφῆκεν δὲ τὸ ι διὰ τὸ μέτρον
. Tum
παλαιφάτων ἀραι
Μ. Οx. Ald. Reliqui omnes
παλαίφατοι ἀραί
. Scripsi, remoto turpi hiatu,
τέλειαι γὰρ παλαιφάτων ἀρᾶν βαρεῖαι καταλλαγαί
. Sic Aristophanes
πολέμου καταλλαγὴν
dixit in Avibus v. 1588. Eodem modo haec emendavit Engerus in diss. de Aeschyliis antistrophicorum responsionibus p. 17.
747
749.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-820
πελόμεν᾽ οὐ παρἔρχεται:
πελόμεν'
Μ. a pr. manu, idemque superscriptum in Cantabr. 2. et
πελόμενα
simul cum
παλλόμενα
et
τελλόμενα
adscriptum in Par. B.
τελόμεν'
G. Lips. Arund. Οx. Par. B. E. Colb. 1. et a recentiore manu M.
τελόμεν'
Ald.
τελλόμεν'
Cantabr. 2. Par. N. Rob. Turn.
τελλόμενα
Mosc. 1.
τελούμεν'
Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Taur. Vind. 1. 4. Deinde omnes
οὐ παρέρχεται
, quod in Mosc. 2. bis, et ante et post
τελούμεν'
, scriptum est. Vulgatum
τὰ δ᾽ ὀλοὰ τελλόμεν᾽ οὐ παρέρχεται
interpretantur calamitas semel orta non praeterit. Sed
τελλόμενα
, si haec vera esset scriptura, non orta, sed orientia mala significaret. Recipiendum
πελόμεν'
erat. Hoc aut cum
οὐ παρέρχεται
coniungendum est, ut sit idem ac si dixisset poeta
τὰ δ᾽ ὀλοὰ οὐ λήγει γινόμενα
, aut ita haec explicanda, quae perniciosa sunt (i. e. pestifera, ut dirae), non praetereunt, sed manent. Neutrum satis placet, et admonet vitii versus antistrophicus. Quare scripsi
τὰ δ᾽ ὀλοὰ πελόμεν' οὐ μὰψ ἔρχεται
. Invenitur
μαψίδιος
apud Euripidem Hel. v. 260.
749
750.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-821
πρόπρυμνα δ᾽ ἐκβολὰν:
προπρύμναν
Lips.
πρόπρυμναν
Ald. Rob.
πρόπρυμνον
Turn. et ad ultimam syllabam α supra adscripto Par. G.
πρόπρυμνα
recte ceteri.
δὲ
plene Vit.
τὲ
Par. N.
ἐκβόλων
a pr. manu,
ἐκβολῶν
a sec. habuisse videtur M.
ἐκβολὴν
recentior manus fecit. Adscriptum hoc scholion,
ὅταν δὲ παχυνθῶσιν οἱ ἄνδρες τῷ ὄλβῳ, τότε ὅλου τοῦ φόρτου ἐκβολὴν ποιοῦνται. τοῦτο δὲ πρὸς Ἐτεοκλέα. ἐκβολῶν δέ, τῶν ὑβριστῶν, οἷον δὲ ἐκβολῆς ὑβριζόντων
. Ceteri libri omnes
ἐκβολάν
.
750
751.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-822
ἀλφηστᾶν:
ἀλφηστῶν
Μ.
ἀλφηστὴν
regius Spanhemii.
ἀλφηστάων
Par. B. E. Vind. 2. 4.
ἀφιστῶν
G. sed ut ε in litura sit.
ἀφιστῶν
γρ.
ἀλφοιτῶν
Taur.
ἀλφηστῶν
reliqui.
751
753.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-823
γὰρ ... τοσόνδ᾽:
γάρ
omittit Lips.
ἐθαύμασας
Lips.
τόσον
Rob.
τοσόνδ'
γρ.
τοσόν γ'
Par. B.
753
754.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-824
θεοὶ καὶ ξυνέστιοι πόλεος, ὁ:
θεοὶ δὲ καὶ
Ox. Αld.
θεοὶ
omisso
καὶ
Cantabr. 2. Pro librorum scriptura
πόλεως
dedi
πόλεος
et addidi
ὁ
. Sic etiam Dindorfius.
754
755.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-825
πολύβοτός: Libri omnes
πολύβοτος
, nisi quod
πολύβοστος
est in Mosc. 2. Scholion in M. hoc est,
πολύβοτός τ' αἰὼν ὁ ὑπὸ πολλῶν ἐμβατευόμενος ἀνδρῶν, ἢ ἐπὶ πολὺ ἐκτεινόμενος
. Vnde Blomfieldius collegit fuisse qui
πολύβατος
legerent.
βροτῶν
a sec. manu additum in Vit.
755
756.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-826
ὅσον τότ' Οἰδίπουν τίον:
ὅσων
et
οἰδίπου
Οx.
τόντ'
Par. E.
τίον
G. Vit. Taur. Ald. Rob. Turn.
τῖον
Μ.
τίων
Lips.
756
757.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-827
τὰν ἁρπαξάνδραν:
ἀναρπαξάνδρα
Colb. 1. Ald. Ceteri
ἀναρπαξάνδραν
, nisi quod
ἀναρπαξανδρὼν
habet Lips. qui post hanc vocem addit
σφίγγα
. Scribendum erat
τὴν ἁρπαξάνδραν
.
757
759.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-828
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων:
ἐπεὶ δ᾽ ἀρτίφρων. γρ. δ᾽ ἄρ᾽ ἔμφρων
ex Par. B. Faelsius affert.
759
760.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-829
761.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-830
ἄλγει: In
ἄλγει
priores duas litteras a sec. manu in litura scriptas habet M.
761
762.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-831
μαινομένᾳ κραδίᾳ:
μαινομένᾳ
M. G. Vit. Vind. 1. 2. 4.
μαινομένῃ
Cantabr. 2. Turn.
μαινομένη
Lips. Ald. Rob.
κραδίᾳ
Turn.
καρδίᾳ
M. G. Cantabr. 2. Par. L. Vind. 1. 2. 4. Rob.
καρδίᾳ
Vit. Lips. Arund. Οx. Par. E. Ald.
762
763.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-832
κάκ' ἐτέλεσεν:
κάκ' ἐτέλεσεν
Μ. et regius Spanhemii.
κακὰ τέλεσε
Arund.
κατετέλεσε
Lips.
τέλησε
interpretationi secundi scholiastae praefixum. Ceteri
κάκ' ἐτέλεσε
.
763
764.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-833
χερὶ:
χειρὶ
Lips. Cantabr. 1. 2.
764
765.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-834
κρεισσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη:
κρείσσω τέκνων
M. Vit. Lips. Ox. Par. A. E. Ald. idemque supra adscriptum in Par. B.
κρεισσὼ τέκνων
Par. G.
κρείσσων τέκνων
G. (sic G.) Mosc. 2. Taur.
κρεισσοτέκνων
Par. B. Turn. supraque adscriptum in Par. G.
κρισσοτέκνων
Mosc. 1. et regius Spanhemii.
κρεισσόνων τέκνων
Arund. Par. F. K. Ask. A. Rob.
τῶν κρειττόνων τῶν
supra adscriptum in Mosc.2. Deinde
δ᾽ ἀπ᾽ ὀμμάτων
M. Vit. Lips. (ὀμάτων Lips.) Arund. Par. B. H. L. Colb. 1. Ald. Turn.
τ' ἀπ᾽ ὀμμάτων
Taur.
δ᾽ ὀμμάτων
Par. A.
ἀπ᾽ ὀμμάτων
G. Par. K. Ask. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Certa emendatione scribendum est
κυρσοτέκνων ὀμμάτων ἐπλάγχθη,
privavit se oculis qui liberis occursuri erant, i. e. visuri eos. Conf. Soph. Oed. R. v. 1268. seqq.
765
766.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-835
τέκνοισιν δ᾽ ἀρὰς: Libri
τέκνοις δ' ἀραίας
. Scribendum erat
τέκνοισιν δ᾽ ἀράς
.
766
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-836
ἐφῆκεν ἐπικότους τροφᾶς:
ἀφῆκεν
G. Mosc. 2. Ask. A. Turn. adscriptumque in Par. B.
767
767.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-837
ἐπικότους τροφᾶς:
ἐπικότοις
, supra adscripto
ους
, Lips.
ἐπικότας
Ald.
ἐπισκότους
Taur. adscriptumque in Par. Β.
ἐπιτρόπους
Par. E. Deinde libri
τροφάς
. Sed
τροφᾶς
adscriptum in Par. B. Heathii
ἐπίκοτος τροφᾶς
probarunt Brunckius, Porsonus, Blomfieldius. Brunckius tamen
ἐπικότους τροφᾶς
servari posse dixit, servavitque recte Schützius. Scholiastes Sophoclis ad Oed. Col. 1375. postquam versus attulit ex Thebaide, in quibus Oedipus filios propter coxam ab iis missam exsecratus esse narratur, haec addit,
τὰ δὲ παραπλήσια τῷ ἐποποιῷ καὶ Αἰσχύλος ἐν τοῖς Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις
. Interpretatus igitur est
τροφᾶς
propter victum, idque probavit Heathius. Rectissime Schützius intellexit, potius propterea ira correptum esse Oedipum dici, quod educasset inceste prognatos filios. V. Opusc. VII. p. 204.
767
768.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-838
αἰαῖ, πικρογλώσσους ἀράς:
αἰ αἰ
M. Lips. Ceteri, ut videtur,
οὐ αἰ
.
πικρογλώσσου ἀρᾶς
Ox. Ald. Ex Par. B. Faehsius haec affert,
ἀράς. πικρονόμους ἢ πικρογλώσσους. τὸ δὲ αἰ αἴ διὰ μέσου
, et
αἳ αἳ, πικρογλώσσους. γρ. πικρονόμους
.
768
769.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-839
καί σφε σιδαρονόμῳ:
καὶ σφέ
, ad
καὶ
supra adscripto
ἢ
, Lips.
ἢ σφὲ
Ven.B.
σφε δὴ
ex Taur. affertur.
σιδηρονόμῳ
Lips. Mosc. 1. Turn.
769
770.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-840
διὰ χερὶ:
δια χερὶ
Porsonus.
διαχειρίαι
Μ.
διαχειρίαν
Cantabr. 1.
διὰ χειριὰ
G.
διαχειρία
Vit. Lips. Taur. Ald. Rob. Turn.
διαχειρίᾳ
inde a Victorio scribebatur.
770
771.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-841
κτήματα:
ποτὲ κτήματα
Par. E.
771
772.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-842
τελέσῃ καμψίπους Ἐρινύς:
μὴ δὲ τελέσῃ
Vit.
ἐρινός
M. Vulgo
Ἐριννύς
. Tzetzes in Exegesi Iliadis p. 15, 24.
ἢ ποίνιμος καὶ κατ' Αισχύλον καμψíπους Ἐρινὺς μετελεύσοιτο
. Hic igitur secutus esse videtur scholiastae explicationem,
ἡ κάμπτουσα τῶν κολαζομένων τοὺς πόδας. οἱονεὶ ἡ συμποδίζουσα καὶ μὴ ἐῶσα φυγείν
. Schützius “aliud est" inquit "γόνυ κάμπτειν, quod significat requiescere, aliud πόδας κάμπτειν, quod est ambulare, ire. Ideoque καμψίπους h. 1. est pedes mobilis.” Interpretationem veram esse puto: et habet eam etiam scholiastes in cod. G. qui allatis, quae etiam in vulgatis scholiis exstant, addit
ἢ ἡ κεκλιμένους ἔχουσα πόδας πρὸς (ser. πρὸς τὸ) ταχέως παραγίνεσθαι ὅπου ἂν ἔλθοι (scr. ἔλθῃ)
. Rationem tamen minus idoneam ab se allatam esse animadvertisset Schutzius, si meminisset Furiam etiam
καμπεσίγουνον
dictam esse. Hesychius
καμπεσίγουνος, ἡ Ἐρινύς, ἀπὸ τοῦ κάμπτειν τὰ γόνατα τῶν ἁμαρτανόντων
. Praeterea non modo
γόνυ κάμπτειν
quiescere est, sed etiam
κῶλα κάμπτειν
, ut apud Sophoclem in Oed. Col. v. 19. Nec dubito quin id etiam
πόδας κάμπτειν
dici potuerit.
Καμψίπους
quidem et
καμπεσίγουνος
de Furia dicta non videntur aliter quam ut Schützius voluit intelligi posse, quum propterea quod huiusmodi composita pedes paene postulant intelligi eius de quo usurpantur, non aliorum, tum quod alia nomina, quibus Furiarum celeritas indicatur, hanc interpretationem suadent. Eandem confirmat vocabulum
καμπεσίγυιος
, de quo vide Hesychium eiusque interpretes. Neque
κάμπτειν γόνυ
necessario de quiete intelligendum esse Xenophon arguit de re equestri 1.6.
τά γε μὴν γόνατα ἣν βαδίζων ὁ πῶλος ὑγρῶς κάμπτῃ, εἰκάζοις ἂν καὶ ἱππεύοντα ὑγρὰ ἕξειν τὰ σκέλη· πάντες γὰρ προϊόντος τοῦ χρόνου υγροτέρως κάμπτουσιν ἐν τοῖς γόνασι
. Ex quo loco Pollucem 1. 191. haec habere animadverterunt interpretes Xenophontis,
γόνατα δυςκαμπῆ· ὁ γὰρ ὑγρὸς κάμπτει τὰ γόνατα ἀκοπώτερον καὶ ἀπταιστότερον βαδίζει
.
772
773.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-843
τεθραμμέναι:
παῖδε
Lips. Libri
τεθραμμέναι
. Hoc cum
μητέρων
coniunctum esset ea ratione, qua
σᾶς ἀλόχου σφαγείς
et similia dicuntur. Sed valde hoc languet. Scholiastes haec adnotavit,
συγγενεῖς, ἢ δειλαί, ὑπὸ μητέρων ἁπαλῶς τεθραμμέναι
, quae videri possunt alius scripturae vestigia continere. Scribendum putavi
τεθρυμμέναι
, delicatae.
773
774.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-844
δούλειον:
δούλιον
Vit.
δόλιον
Par. E.
774
775.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-845
πέπτωκεν ... ὀβρίμων:
πέπτωκεν δ'
Μ.
πέμπτωκεν
Lips.
ὀβρίμων
M. Cantabr. 1. 2. Ox. Par. A. B. Colb. 1. Taur. Rob.
ὀμβρίμων
G. Vit. Lips. Ald. Turn.
775
776.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-846
πόλις δ᾽ ἐν εὐδίᾳ:
πόλις τ'
Colb. 1.
εὐδείᾳ
Lips. Cantabr. 1.
776
778.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-847
στέγει δὲ πύργος, καὶ πύλας φερεγγύοις:
στέγει
M. Vit. Lips. Cantabr. 2. Ald. Turn.
στέργει
Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. C. E. N. Colb. 1. Vind. 2. 4. et adscripto γρ.
στέγει
Par. Β.
στέργει
habuerat etiam G. sed ρ erasum est.
στένει
Rob.
πύργος καὶ πύλαι·
Vit.
ἱκανοῖς δὲ
ad
φερεγγύοις
adscripto.
φερεγγύους
Rob.
φερεγγύοις. γρ. φερεγγύους, ὃν ἢ πρὸς τὸ πύλας, φερεγγύους πύλας, τὰς δυναμένας φέρειν τὴν ἐγγύην
Par. B.
778
779.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-848
ἐφραξάμεσθα:
ἐφραξάμεσθα
Turn.
ἐφραξάμεθα
M. G. Vit. Lips. Mose. 1. 2. Vind. 1. 2. 3. 4. Αld. Rob.
ἐφρεξάμεθα μονομάχαισι
Par. E.
779
780.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-849
καλῶς ἔχει τὰ πλεῖστ᾽ ἐν ἓξ πυλώμασιν:
καλῶς δ᾽ ἔχει
Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. 2. Rob. In M.
δ'
a recentiore manu supra adscriptum est.
πλεῖστα ἓξ
Vit. Mosc. 1. uterque supra scripto
ἐν
. In Vit. syllaba una inter
πλεῖστα
et
ἓξ
erasa.
πυλώμασιν
Μ. Ceteri
πυλώμασι
.
780
781.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-850
ἑβδομαγέτας:
ἑβδομαγέτης
Mose. 1. Dorica forma etiam Proclus usus est in commentario ad Timaeum Platonis III. p. 200. Dixi de hoc nomine Apollinis in Opusc. VII. p. 293.
781
782.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-851
εἵλετ', Οἰδίπου:
εἵλετο
a pr. manu M.
εἵλετ'
G.
οἰδίπου
G.
οἰδίπους
Mosc. 1.
782
783.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-852
784.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-853
πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν:
πρᾶγος
Arund. Cantabr. 1. Par. A. B. L. Vind. 1. 4. Rob.
πρᾶγμα
M. G. Vit. Lips. Ald. Turn. adscriptumque in Par. B.
νεόκοτον
M. Vit. Lips. Par. B. Ald. Rob. Turn.
νεόκητον
G. Mosc. 2. quod in G. per
νεωστὶ γεγενημένον
, in Mosc. 2. per
νεωστὶ κατεσκευασμένον
explicatur.
νεότοκον
Par. H. N. Colb. 1. idemque adscriptum in Cantabr. 2. Par. B.
παρόν
G. Par. B. aliique, ut videtur, codices et Ald. Turn.
πλέον
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. Mosc. 1. Par. E.N. Colb. 1. adscriptumque in Par. B. In Vit. γρ.
παρών
a recentiore manu supra scriptum est.
καὶ πλέον
Rob.
784
785-801.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-854
Quae post versum 784. sequuntur, valde perturbata sunt. Ea in omnibus libris hoc ordine scripta leguntur,
Α. πόλις σέσωσται, βασιλέες δ᾽ ὁμόσποροι ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων. Χ. τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου. Α. φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος. Χ. οι γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν. Α. οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι. Χ. ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον. Α. οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν. Χ. οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα. Α. αὐτὸς δ᾽ ἀναλοῖ δῆτα δύςποτμον γένος. τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν, οἱ δ᾽ ἐπιστάται, δισσώ στρατηγώ, διέλαχον σφυρηλάτῳ Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν. ἕξουσι δ᾽ ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθονός, πατρὸς κατ᾽ εὐχὰς δυςπότμους φορούμενοι. πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ
. Difficile dictu fortasse videbitur, unde tanta oriri perturbatio potuerit. Factam tamen esse, neque ista hoc ordine scribi ab Aeschylo potuisse, manifestum est. Persequar singula. Primus horum versuum,
πόλις σέσωσται, βασιλέες δ' ὁμόσποροι
, qui infra paene iisdem litteris repetitur, hac ipsa repetitione suspicionem vitii movet. Magis etiam eo, quod nuntio contra morem tragicorum hic duo versus tribuuntur, quum chorus uno interrogaverit. Itaque Porsonus hunc versum uncis inclusit, ut nuntius hoc uno versu responderet,
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
. Sed rectius Porsonus illum versum non hic, sed infra eiecisset. Illo enim loco perabsurdum est, quae modo clare dicta erant, his verbis iterari,
πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν πέπωκεν αἷμα γαῖ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ
. Quod credas non latuisse librarium, qui codicem Vit. scripsit, vel alium, quem hic secutus est: tribuit enim hos versus nuntio, quum ea, quae inde a verbis
τοιαῦτα χαίρειν
procedunt, choro adscripsisset, similiterque in Lipsiensi ad illum versum
τοιαῦτα χαίρειν
chori nomen adscriptum est, hic autem versus
πατρὸς κατ' εὐχάς
cum duobus sequentibus nuntio tributi sunt. Contra choro interroganti
τί δ' ἐστὶ πρᾶγος νεόκοτον πόλει παρόν;
quid potuit aptius responderi quam
πόλις σέσωσται
? Quid autem ineptius fuisset quam, ubi nuntius respondisset
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
, chorum subiicere
τίνες; τί δ᾽ εἶπας; παραφρονῶ φόβῳ λόγου
, et mox, quod prorsus absurdum esset,
μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
? Non magis reliqua sana sunt. Illa quidem,
φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένος
, poeta tragicus non posuisset sic ut oratio explenda esset ex praegressis nuntii verbis, sed ut e sequentibus. Huic versui,
οἳ 'γὼ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
, non subiecisset illa, quae sunt confirmantis ante dicta, non rem novam afferentis,
οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι
, sed apertis verbis dixisset mortui sunt. Nec posuisset ista,
ἐκεῖθε κἦλθον
, nisi proxime praegresso, quo referrentur. Nam si aliquam vim esse in his verbis volumus, sententia haec sit necesse est, eo igitur pervenerunt, ut mutua caede se interimerent? Quid porro hoc est, quod his verbis,
βαρέα δ' οὖν ὅμως φράσον
, respondet nuntius
οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ' ἄγαν
? Id vero non narrantis est et ad chori interrogationem respondentis, sed sortem fratrum conquerentis: quare, ut brevius dicam, non nuntii est, sed chori. Denique nihil frigidius fingi potuit, quam eodem modo a choro, si praecedens versus nuntii est, iterari
οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα
. Haec igitur tam foede depravata ita mutare ausus sum, ut res ipsa, ut mos tragicorum, ut Aeschyli ingenium postulare videbantur. Iam enim metuenti choro, ne aliud urbi malum immineat, respondet nuntius, ut et hac sollicitudine liberet chorum, et, quid acciderit, narrare incipiat,
πόλις σέσωσται βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
. Praesagiens mala chorus respondet
τίνων, τί δ᾽ εἶπας, παραφρονῶ φόβῳ λόγου
. Ad haec nuntius, nominatim, de quibus loquatur, indicaturus, adhuc suspensa oratione,
φρονοῦσα νῦν ἄκουσον, Οἰδίπου γένους
. Jam certius rem intelligit chorus:
οι 'γώ τάλαινα, μάντις εἰμὶ τῶν κακῶν
. Tum vero nuntius concludit orationem,
πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ' ἀλλήλων φόνῳ
. Ibi chorus, facinoris atrocitate exhorrescens, apertius etiam sibi narrari rem postulat:
ἐκεῖθι κἦλθον; βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως φράσον
. Respondet ergo non ambigue nuntius,
ἄνδρες τεθνᾶσιν ἐκ χερῶν αὐτοκτόνων
. Inde chorus, rem paene incredibilem secum reputans,
οὕτως ἀδελφαῖς χερσὶν ἠναίροντ᾽ ἄγαν
. Confirmat id nuntius:
οὐδ᾽ ἀμφιλέκτως μὴν κατεσποδημένοι
. Iterum chorus, eadem cogitatione occupatus,
οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἅμα
. Quae iterum denique confirmat nuntius. Non dubito, qui sensum habent tragicorum lectione bene subactum, re diligenter considerata facile ad meam sententiam perductum iri. Origo autem tantae perturbationis, si ad levem, sed eum satis certum errorem attenderis, patebit planissime. In antiquo illo libro, ex quo nostri codices ducti sunt, librarii negligentia omissus fuerat hic versus,
πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ
. Quem versum librarius una cum illo versu, ad quem haec verba referebantur,
πόλις σέσωσται· βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
, adiecit in fine huius colloquii, signis quibusdam monens, ad quem ille locum pertineret. Signis illis, ut saepe factum est, neglectis, grammaticus aliquis emendationem aggressus, neque suspicatus duos illos versus alieno loco positos esse, quum omne colloquium chori cum nuntio videret esse perturbatissimum (et quam perturbatum videri debuerit, facile intelliget, qui totum hunc locum, uti nobis emendatus est, legere volet versu illo omisso), grammaticus igitur versus in alium ordinem redegit, simulque genitivos
βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
et
τίνων
et
γένους
, qui non habebant quo referrentur, in nominativos mutavit.
785.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-855
βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν:
βασιλέως
M. Par. H. In M. a recentiore manu
ει
supra adscriptum.
βασιλεῖς
G. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. 2. Par. F. Ask. A. Colb. 1. 2. regius Spanhemii, Rob. et ex correctione Vit. in quo antea pro ultima syllaba duae fuerunt, quas nunc vix possis dispicere.
βασιλέες
Par. B. (hic quidem adscripto γρ.
βασιλεῖς
) et alii, ut videtur, codices ac Turn.
βασιλεῖ
Ald. Deinde “
ὁμόσποροι, οἱ αὐτάδελφοι. γρ. οἱ ὁμόσποροι
aut
ὁμόσποροι
" ex Par. B. Faehsius affert. Servatum est
βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
infra post v. 801. ubi quidem
βασιλείοιν
habent M. Vit. Mosc. 1. Ox. Ald.
βασιλέοιν
Lips. sed ad
οιν
in hoc vocabulo et in
ὁμοσπόροιν
supra adscripto
οις
.
785
786.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-856
τίνων;: Libri omnes
τίνες;
786
787.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-857
γένους:
τόκος
, sed supra scripto a sec. manu
γένος
, M. Ceteri omnes
γένος
.
787
788.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-858
οἴ γὼ:
οἴ 'γὼ
Canterus.
οἳ ἐγὼ
Μ.
δὲ ἐγὼ
G. Vit. Lips. Ald. Rob. Turn.
788
789.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-859
πέπωκεν ... γαῖ᾽:
πέπωκεν
M. G. Par. B. Turn.
πέπτωκεν
Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1.2. Mosc. 1. Ox. Par. K. L. Taur. Ald.
πέπωκτα
Rob. Deinde
γαῖ'
G. Ald. Rob. Turn. Idem adscriptum in Par. B. et in M. a recentiore manu ex
γὰρ
(sic) factum.
γῆν
Vit. Cantabr. 1. Colb. 2. Par. B. et adscripto γρ.
γῆ
Lips.
γῆ
Mosc. 1. Ox.
γῇ
regius Spanhemii. In G. ad
πέπωκεν αἷμα γαῖ'
hoc scholion adscriptum est,
πέπτωκεν αἷμα γαῖα. γράφεται καὶ πέπωκε. πέπτωκεν ἤγουν κέχυται τὸ αἷμα αὐτῶν ἐν τῇ γῇ, τῷ φόνῳ τῷ ἐπ᾽ ἀλλήλων γενομένῳ
.
789
790.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-860
ἐκεῖθι κἦλθον
ἐκεῖθε
Par. E.
zɛłodov
, ad primam syllabam a sec. manu 2. supra adscripto, M.
xelov
Rob.
βαρέα δ᾽ οὖν ὅμως Μ. G. Vit. Par. B. Ald. Turn.
βαρέα μὲν ὅμως
Cantabr. 1. 2. Rob.
βαρέα μ᾽ ὅμως
Lips.
βαρέα μὲν ἀλλ᾽ ὅμως
Par. C. F. K. L. Ask. A. Ven. B. idemque adscriptum in Par. B.
βαρέα
an
βαρέως
Mosc. 1. habeat dubium.
βαρέως μὲν ἄλλα
sine codicis nota Spanhemius adscripsit.
φράσον
φράσω
Par. E.
790
791.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-861
ἄνδρες libri.
χερῶν G. Turn.
χειρῶν
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. Ald. Rob.
χρεών
Par. E.
αὐτοκτόνων
αυτομάτων
, supra scripto a sec. manu
.κτόνων.
, Μ.
791
792.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-862
ἠναίροντ᾽ Lips.
ἀνῄροντ'
Turn. Nauckio ad Aristoph. p. 18. hoc versu
ἅμα
, versu qui nobis 794. est
ἄγαν
scribendum videtur.
792
793.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-863
μὴν M. Lips. Ald. Turn.
νῦν
G. Vit. Mosc. 2. Vind. 1. Rob.
γε μὴν
Cantabr. 1.
κατεσποδημένοι
κατεσποδημένοις
G.
793
794.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-864
οὕτως
οὗτος
G.
ὄντως
Vind. 1. 3.
κοινὸς
κοίνως
Par. G.
794
795.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-865
δ᾽ Ad
δ'
a recentiore manu
γ
supra adscriptum in M.
ἀναλοῖ
ἐναλοῖ
G.
ἑναλοῖ
, cum glossa ἠφάνισε, Mosc. 2.
795
796.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-866
χαίρειν καὶ
χαίρειν κακὰ καὶ
Vit. Mosc. 1. Par. N. Colb. 1.
δακρύεσθαι
δακρύσασθαι
G. Vit. Taur. Vind. 1. 3. Turn.
δακρύσεσθαι
, addito e ab ipsa, ut videtur, prima manu, Μ.
δακρύεσθαι
Lips. Arund. Cantabr. 2. Par. A. B. H. K. L. Ven. Β. Αld. Rob.
δακρύσεσθαι
Mosc. 1. Par. E. N. Colb. 1. Vind. 2. 4.
796
797.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-867
πόλιν
πόλις
Taur. et hoc ex
πόλιν
factum in G.
εὖ πράσσουσαν
εἶ πράσσουσαν
M. G. Lips. Turn.
εὐπράσσουσαν
Vit. Ald. Rob.
εὖ πράσσουσα
Taur.
797