5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-5
αὖθ':
av
G. Par. E. Vind. 1. 2. 3. 4.
5
5.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-7
Ἐτεοκλέης:
¿τεozλñ≤
M. a pr. manu (a sec. deletus circumflexus et
é
supra adscriptum) G. Vit. Lips. Ask. A. Par. N. Ven. A. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob.
6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-8
ἂν εἷς:
v is
Ask. A. Cantabr. 1.
av eiç or
G. Ven. A. Ald. Rob.
6
6.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-9
πολὺς:
πολὺς
supra versum M.
πόν
Vit. Lips. Par. C. Ald. Rob.
6
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-10
ὑμνοῖθ᾽:
vµvɛî9'
Ald. et aliquot codices Thomae M. p. 205. ed. Ritsch. Alii Thomae codices
vurɛio'
. Eustathius p. 634, 11.
Alozókos “viµ-νεῖται ὑπ᾽ ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις.”
Idem ad Dionysii v. 1181.
καὶ Αἰσχύλος δὲ ἐξ ἀντιφράσεως τὸ κακολογεῖν ὑμνεῖν ἔφη ἐν τῷ “ὑμνεῖται ὑπ' ἀστῶν φροιμίοις πολυρρόθοις.
7
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-11
7.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-12
πολυρρόθοις:
πολυβρόμοις
Lips. sed adscriptum
γρ. πολυρρόθοις
. Valckenarium ad Phoen. v. 1346.
пalogós
coniicientem secutus est nimium fidelis assecla Brunckius.
7
8.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-13
οἰμώγμασίν θ᾽: Affert hunc versum scholion ad Aristoph. Plut. v. 58. a Brunckio editum.
οἰμώγμασι θ'
G. Lips. Cantabr. 1. 2.
ομόγμασι θ'
Vit.
8
8.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-14
ἀλεξητήριος:
λeğitios
G. Vit. Colb. 2. Par. E. N. Vind. 2. 3. 4. Ald. Rob. Turn. atque ita etiam M. sed ut ante rasuram
¿¿¿§ŋtýgios
scriptum fuisse videatur. Verba Eteoclis duplicem interpretationem admittunt, prouti
yévoto
aut ex praegresso optativo coniunctoque cum eo
av
pendere, aut, quod praestat, per se optandi potestate positum esse putatur. Aperte autem collocatio verborum praedicatum esse
ἐπώνυμος
postulat, hac sententia, Iuppiter averruncus vere averruncus fiat.
8
10.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-15
11.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-16
ἔξηβον:
ὁ παρ' Αισχύλῳ ἔξηβος
memoratur Eustathio p. 727, 13. 1428, 21. Auratus et Grotius
χρόνον
.
11
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-17
βλαστημὸν:
βλάστημον
Μ. aliique, ut videtur, codices et Turn.
βλάστι-μον
G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. Ε. N. Vind. 2. 3. 4. Ald.
βλάστιμον τ'
Vind. 1. Rob.
βλάστημα γ'
Ven. B.
12
12.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-18
πολύν: Quod in fine versus G. Vit. Lips. Cantabr. 2. Colb. 1. Mosc. 1. 2. Vind. 1.2.3.4. Ald. habent
πολλήν
, pro quo in Aug.
πολλών
, in Par. Ε.
πολλὸν
scriptum est, refertur ad
ὥραν
. Αd
βλάστημα
autem
πολύ
, quod est in Ven. B. Cantabr. 1. Par. C. Masculinum
πολὺν
habent M. Rob. Turn. Stephanus alique scribendum putabant
βλάστημά τ' ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
. Triclinius in scholiis Vindobonensibus, qui
βλάστιμον
scriptum videret, metri caussa scribebat
βλάστην μέν
, addens
οὕτω χρὴ γράφειν καὶ τόνδε τὸν στίχον καὶ τὸν ἑξῆς, ὡς διωρθώθησαν παρ' ἐμοῦ, ἵν' οἰκείως έχωσι πρός τε τὸ μέτρον καὶ τὴν σύνταξιν. οἱ γὰρ ἄλλως γράφοντες οὐ καλῶς γράφουσιν, ἀγνοοῦντες τὰ περὶ τῶν μέτρων.
Sed quomodo scripserit cetera, non est mihi indicatum. Praeterea quem Blomfieldius Bigoti codicem vocat, cuius scripturas Musgravius secum communicatas habuerit, ex cuius libro eas exscripserit Porsonus,
αλδαίνειν τε
. Ea vero Aurati correctio est, et, nisi secutus Auratum est, Grotii. Nimis secure et lexicographi et editores Aeschyli
βλάστημον
substantivum esse crediderunt, quo usus sit Aeschylus etiam in Suppl. v. 303.
τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆςδε βλάστημον λέγεις;
Quo in versu Rob. habet
βλάστιμον
, agnoscendum autem certe adiectivum est. Hoc autem de quo disputamus loco non mirandum quod homines Graece docti scribendum putarunt
βλάστημά τ᾽ ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
. Atque Eustathius, cui bis
ὁ ἔξηβος
ex hoc loco commemoratus est, in fine praecedentis versus interpunxerat, sicut factum est in editionibus veteribus. Scilicet
og
iis erat, ut Hesychius interpretatur,
ὁ ἔξω τῆς ἥβης, τριάκοντα πέντε ἐτῶν
, adolescentes, viros, senes nominari putantibus. Poterat quidem articulus omitti, qui ad
ἀλδαίνοντα
pertinebat, sed tamen nec satis recte senes per
te
quasi in cumulum additi essent, nec viri ut nominarentur opus erat, immo fortior est sententia omissis, quos per se consentaneum erat arma capere debere. Recte scholiastae
καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ, τὸν ἔξω ἡλικίας, τὸν γέροντα
οι
ἤτοι τὸν γηραιὸν καὶ παρηβηκότα καὶ παρακμάσαντα ὑπὸ τοῦ χρόνου
. Nulla post
χρόνῳ
interpunctio est in codicibus M. et Vit. ut
ἐξήβον χρόνῳ
. vel pro adiectivo ad sequens substantivum pertinente, vel substantivi potestate positum sequenti alicui adiectivo iungi posse videatur. Sed hoc quidem modo Aeschylum orationem conformasse non est veri simile, sive
βλάστημον
adiectivi significatione eum posuisse putamus, sive, quod quis fortasse coniiciat, scripsisse
καὶ τὸν ἔξηβον χρόνῳ βλαστήμον, ἀλδαίνοντα σώματος πολύ
, quo adiectivo usus est Nicander Alexiph. v. 561.
ἠὲ χαμαιπίτυος βλαστήμονος ἄμμιγα κώνοις φύλλα καθεψηθέντα
. Verum ne substantivi quidem iusta forma est
βλάστημος
sive, ut G. Dindorfio visum est,
βλαστημάς
. Debebat enim in
σμός
terminari, ut
ὀρχη-σμός, πατησμός
, aliaque quae Lobeckius Paralip. p. 397. congessit. Quare scribendum duxi
βλαστησμόν
, coniungendumque cum eo
ἔξηβον
.
12
13.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-19
ὥραν τ᾽ ἔχονθ᾽ ἕκαστον, ὥς τις ἐμπρεπής,:
ὥραν ἔχονθ᾽ ἕκαστον
M. cum litura post
ἔχον
, addito autem
τ'
a recentiore manu post
ώραν
. Adscriptum est hoc scholion,
ώραν (sic) φροντίδα, ἵν' ᾖ ὁ νοῦς οὗτος, ἕκαστον ὑμῶν ἔχοντα φροντίδα τῆς πόλεως, ἢ ἕκαστον πρὸς τὴν ἡλικίαν βοηθεῖν τῇ πόλει, ὡς πρέπον ἐστίν
. Copulam omittunt G. Vit. (in Vit. scriptum
ἔχοντ'
) Lips. Cantabr. 1. Colb. 1. Ox. Par. A. B. Ν.
ὥραν ἕκαστον ἔχοντα
habent Mosc. 1. 2. Rob.
ὥραν τ' (9' Turn.) ἔχονθ᾽ ἕκαστον
Ven. A. Turn.
ώραν θ᾽ ἕκαστον ἔχοντα
Ald. Quod ex Bigoti libro, quicum Grotius consentit, affertur
ώραν ἔχειν
, coniecturam esse puto: certe Auratus
ώραν τ' ἔχειν
. Recte Brunckius ex Par. A. B. recepit
ώραν ἔχονθ᾽ ἕκαστον
. Ita etiam Par. N. Deinde
ὥστε
, sed cum litura post
τι
, et
o
inter
&
et
τι
a recentiore manu in htura addito, Μ.
ώς τις
Mosc. 2. Par. E. Ceteri libri ni fallor omnes
ὥς τι
vel ut Vit.
ὡς τὶ
, nisi quod in Par. Β.
ὡς τι
in
ώςτε
mutatum esse Fachsius dicit. Tum
ξυμπρεπές
G. Mirum est quod etiam Porsonus
&çre
adscivit, in quod coniectura inciderant Grotius et Stanleius. Id Graece dicendum erat
ὡς τὸ συμπρεπές
. Sic Euripides in Ione v. 1249.
ὥςπερ τὸ δίκαιον
. Scribendum putavi
ὡς τις ἐμπρεπής
.
13
14.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-20
ἀρήγειν:
πόλιν τ' ἀγείρειν
Par. G.
14
15.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-21
μὴ 'ξαλειφθῆναι ποτε: Inter
μας
et
αλειφθῆναι ποτε
litura est in M.
μὴ ἐξαλειφθῆναι ποτέ
Vit.
μὴ ξαλειφῆναι ποτέ
G. Mosc. 2.
μὴ ἐξαλειφῆναι ποτὲ
Lips.
15
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-22
τέκνοις τε:
τέκνοις τε
Μ. Rob. Τurn.
τέκνοισί τε
G. Vit. Lips. Par. C. N. Ald.
16
16.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-23
τροφῷ:
τέκνοισί γε
Mosc. 2. Idem
τροφών
.
16
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-24
ἣ:
ἃ γὰρ
Par. A.
ἡ γαρ
G.
ἡ γὰρ
Μ. Vit. Lips. Par. Β. ceterique, ut videtur, codices et editiones veteres, pronomine accentu recte notato.
17
17.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-25
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-26
πανδοκοῦσα:
προσδοκοῦσα
G. Vind. 1. 3.
δοκοῦσα
Colb. 2. Ceteri
παν-δοκοῦσα
, de quo verbo dixi Opusc. V. p. 200. Comprobatur verbum substantivo, quo Plato de leg. XI. p. 918. D. usus est,
πανδοκεία
, sive
πανδόκεια
. V. Lobeckii Pathol. proleg. p. 42.
18
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-27
παιδείας: Libri
παιδείας
. Εx Victorii editione
παιδίας
in posteriores manavit.
18
18.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-28
ὄτλον: In
ὄτλον
Μ.
τ
litteram in litura habet.
18
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-29
οἰκητῆρας:
οἰκηστῆρας
G. et sie aut
οἰκιστήρας
, nam ambiguum est, e correctione Lips.
oizyτñas
Mosc. 2. Aug. et ante correctionem Lips. Ceteri
οἰκιστῆρας
, quod interpretantur glossae
οικήτορας
et
εποίκους
. Non exputo cur
oizioτnous
scripsisse Aeschylum dicam, vocabulo nec proprio nec quod sciam alibi apud tragicos invento. Blomfieldius quum Aeschylum, si altero uti voluisset,
οικήτορας
potius quam
οἰκητῆρας
dicturum fuisse putavit, non meminerat
oiztoa
scriptum in Sophoclis Oed. Col. v. 627. Nihil proficimus Schwenckii defensione, inusitatos significatus a tragicis captari memorantıs. Quare veram scripturam
oizy-Tous
esse arbitror, mutatam errore antiqui librarii in usitatius vocabulum.
19
19.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-30
ἀσπιδηφόρους:
ἀσπιδοφόρους
Rob.
19
20.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-31
γένοισθε:
yérnode
G. Mosc. 2. Par. E. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Turn. Singulari attractione dictum est
πιστοὺς ὅπως γένοισθε
. V. ad Eur. Iph. Taur. v. 925.
20
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-32
μὲν:
ur
omittunt Ven. A. Ox. Ald.
21
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-33
τόδ᾽: Ex Par. E.
To oòv d'
affertur.
21
21.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-34
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-35
τὸν:
omittit
Mosc. 1. pro quo alterum nominant Butlerus et Wellauerus.
22
22.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-36
πυργηρουμένοις:
τάνδε
Αld.
avoyvqovµévois
G. Cantabr. 1. Par. L.
22
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-37
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-38
πόλεμος:
πολέμως
Par. L. sive
πόλεως
, ut Faehsius dicit.
23
23.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-39
24.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-40
φησίν:
qroi
Lips. Incipit ut usitata ratione dicturus
ὡς ὁ μάντις φησὶ νυκτηγορεῖσθαι μεγίστην προςβολήν
, sed statim mutat.
24
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-41
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-42
φρεσίν:
grool
M. G. Vit. Lips. Cantabr. 1.2. Rob.
25
25.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-43
πυρὸς δίχα:
Avoòç diya
si Aeschylus sic dixisset, ut Tiresiam non ex igne vaticinatum significaret, perinepte ignem commemorasset, ubi potius sine oculorum lumine illum volatus avium notasse dicendum erat. Non dissensit Aeschylus ab Sophocle in Antigona v. 1005. atque Euripide in Phoenissis v. 954. sed quod dixit
avoòs díza
est praeter signa ex igne capla, ut
diza oírov
dictum est a Dionysio Halic. ant. Rom. VII. 19. p. 1357, 7.
25
26.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-44
ἀψευδεῖ:
ἀψευδῆ
Mosc. 1. 2.
26
27.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-45
τοιῶνδε:
τοιῶν
Aug.
δεσπότης τοιῶνδε
Colb. 1. Par. N.
27
28.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-46
Ἀχαΐδα:
azarida
M. Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Par. B. Ven. B.
28
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-47
νυκτηγορεῖσθαι:
vvxτуogo9
Lips. Par. E.
29
29.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-48
κἀπιβουλεύειν:
κἀπιβουλεύσειν
Vit. aliique, ut videtur, codices et Ald. Rob. Turn.
zůлißovλevoε
Lips.
zάлißov-λeve
M. G. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. L. Ven. B. Vind. 1. 3. quod agnoscere videntur etiam scholiastae, qui
βουλεύεσθαι εἰ ἐπιβουλεύε-9a
interpretantur. Praetulit praesens Blomfieldius non, ut temere Wellauerus ait, sine caussa. Si quid mutandum esset, aptius futuro esset
κἀπιβουλεῦσαι
.
29
30.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-49
πύλας:
Tókus
, adscripto tamen
zúλaç
, Par. E.
30
30.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-50
πυργωμάτων:
πυργημάτων
Mose. 2. Ad ultimas syllabas vocabulorum
πύλας
et
πυργωμάτων
in M. a recentiore manu supra adscriptum est
av
et
a
, et legisse
лvkær πυργώματα
videtur scholiastes, qui
προμαχεώνας
interpretatur. Defendi vulgata potest v. 33.
30
31.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-51
ὁρμᾶσθε πάντες, σοῦσθε σὺν παντευχίᾳ,: Hunc versum omittit Lips.
31
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-52
πληροῦτε:
πληροῦται
Lips.
πληροῦνται
Par. E.
32
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-53
32.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-54
σέλμασιν:
σέλμασιν
Μ. pro vulgato
σέλμασι
.
32
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-55
πυλῶν:
nolλær
G. sed primae syllabae supra adscriptum.
33
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-56
ἐξόδοις:
ἐξό-dovs
, supra scripto
ois
, Ven. B.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
33
33.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-57
34.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-58
εὖ θαρσεῖτε:
εὐθαρσεῖτε
Μ. G. Vit. Lips.
εὖ θαρσεῖτε
Ald. Rob. Turn. V. Valckenarium ad Phoen. v. 1331. p. 447.
34
35.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-59
36.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-60
κατοπτῆρας:
κατοπτῆρα
Μ. a pr. manu: recentior
s
addidit.
κακοπτῆρας
, sed ad alterum
z
supra scripto
τ
, G.
xаµлτñoɑs
Par. E.
36
38.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-61
ληφθῶ:
29
Ald.
29
quidem, sed
&
supra scripto, Lips.
38
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-62
Ἐτεόκλεες:
'Eréozλes
G. Vit. Par. E. Ven. A. Vind. 2. 4. Ald. Rob.
Etεο-κλῆς
Vind. 1.
39
39.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-63
φέριστε:
ἄριστε
Vind. 3. Interpunctio editionis Victorianae,
Ετεόκλεες, φέριστε Καδμείων ἄναξ
, recte a Blomfieldio aliisque sic mutata est, ut
'ETEózhɛeç qéQITE
coniungerentur. In Lips. virgula est post
καδμείων
. Eupolis
Πόλεσιν
apud scholiastam Aristophanis ad Pacem v. 1046.
Ἱερόκλεες βέλτιστε, χρησμῳδῶν ἄναξ
. Animadvertit imitationem G. Dindorfius. *
39
40.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-64
σαφῆ τἀκεῖθεν:
σαφῆ τε τὰ κεῖθεν
Οχ.
σαφῶς τἀκεῖθεν
Ask. A.
40
41.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-65
δ᾽ εἴμ᾽:
M. Lips. Ven. A. B. Ald. Rob.
41
42.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-66
ἑπτὰ: Haec usque ad
dozouóτour
affert Longinus cap. 15. Versus 42-56. Stobaeus VII. 11. Versus 42. 43. scholiastes Aristophanis ad Lysistr. v. 188.
42
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-67
ἐς μελάνδετον σάκος: Vtitur his verbis Aristides t. II. p. 317. ed. Iebb. sive p. 417. ed. Dind. Apud Stobaeum et Longinum ac scholiastam Aristophanis
Els
scriptum est. Codex Longini Vaticanus 194.
εἰς μέλαν σε τοῦ κύ-κος
, cod. Vat. 1471.
εἰς μέλαν σε τὸ σακος
, ad
σα
supra scripto
τα
. Vnde coniici posse
zúros
animadvertit Blomfieldius. Sed quo gravior res ipsa, eo aptius proprium vocabulum, quod praeter ceteros habet etiam scholiastes Baroccianus Euripidis ad Or. 809.
ès uɛhúrdetov oúzos
afferens.
43
43.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-68
σάκος:
oázzoç
Cantabr. 1. et fortasse Par. E.
43
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-69
χερσὶ:
Egoir
Ald. Rob.
yaoi
Stobaei codex A.
44
44.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-70
ταυρείου:
ταυρίου
Ald. Turn.
44
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-71
Ἄρη:
on
M. Arund. Stobaeus, Longini optimus Paris. et Vat. 1.
ågon i
G.`
"onv t'
Lips. Cantabr. 1. 2. Colb. 1. 2. Ox. Par. C. Ven. A. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Ald. Rob. edd. Longini.
oony '
Vit. Par. N.
Any
omissa copula Turn. et posteriores.
Aon
tragicis vindicandum putabat Valckenarius ad Phoen. v.1013. p. 367. Contra Porsonus ad Phoen. v. 134. hoc Aeschyli versu
Any
flagitari ratus, ubique
'Aoŋy
praeferebat, ut in eadem fabula v. 950. 1020. Contrarium probat optimorum librorum scriptura (v. ad v. 53.), copula autem ad
'Evvo
eodem modo omissa est, quo
ούτε
-
οὐ
-
οὔτε
iungi solent.
45
45.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-72
Φόβον:
góvov
Arund. Cantabr. 1. Ven. B. Vind. 2. Rob. et supro scripto Colb. 2.
45
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-73
ὡρκωμότησαν:
ὡρκομότησαν
G.
ὡρκωμώτησαν
Αld.
46
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-74
46.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-75
κατασκαφὰς:
κατασκαφὰς
Μ.
κατασφαγάς
, adscripto
κατασκαφάς
Par. B.
46
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-76
λαπάξειν: Eustathius p. 68, 27. de verbo
αλαπάζειν
disserens,
γίνεται δὲ ἐκ τοῦ λαπάζω πλεονασμῷ τοῦ α. παρὰ γοῦν τῷ Αἰσχύλῳ εὕρηται τὸ ῥῆμα χωρὶς τοῦ α
.
47
47.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-77
Καδμείων: Ex Par. C. affertur
κάμει
, fortasse pro
καδμεῖον
.
47
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-78
τήνδε:
την
omittit Par. E.
πρόσθε
pro
τήνδε
Stobaeus.
48
48.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-79
φυράσειν:
φυράσσειν
G. Cantabr. 2. Ox. Par. G. N.
48
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-80
μνημεῖα δ᾽ αὑτῶν:
σημεῖα δ᾽ αὐτῶν
Stobaeus.
μνημεῖα, τὰ οἴκαδε πεμπό-μενα ὑπὸ τῶν ἐν πολέμῳ τετελευτηκότων τοῖς οἰκείοις
Hesychius.
49
49.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-81
ἐς δόμους:
εἰς δόμους
Μ. et Stobaeus.
ἐν δόμοις
Colb. 1.
49
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-82
πρὸς ἅρμ᾽:
πρὸς ἅρματ'
Colb. 1. Par. Β. Κ. Ν. Sic etiam Vit. e correclione : antea
πρὸς ἁρμ'
erat scriptum.
πρὸς δ᾽ ἅρμ᾽
G. Par. C. Ask. A. Ven. A. (Bekkero teste) Rob.
50
50.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-83
χερσὶν:
χεροῖν
G. Par. B. Ald. Rob.
50
51.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-84
διὰ στόμα:
διὰ στόματος
Colb. 1. Par. N.
ἀνὰ στόμα
Stobaeus.
51
52.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-85
ἀνδρείᾳ:
ἀνδρία
Cantabr. 2. et Stobaeus.
52
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-86
λεόντων: In
λεόντων
M.
6
a recentiore manu in rasura habet.
53
53.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-87
Ἄρη:
ἄρη
M. et Stobaci codex A. Idem ex regio Aeschyli codice Spanhemius affert.
ἄρρην
Par. N. Ceteri
ἄρην
. V. ad v. 45.
53
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-88
πίστις: Stobaeus
καὶ τῷδε πίστις
, sed Schowii libri
καὶ τῶνδε πίστις
.
Ει πίστις
etiam Colb. 2. Reliqui libri
πίστις
. Sic etiam scholiastae videntur legisse. Recte vero
πίστις
a Schutzio Bothioque receptum est. Facto comprobatum iri dicere debebat, non auditurum rem esse Eteoclem audivit enim modo ex ipso nuntio.
54
54.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-89
χρονίζεται:
οὐ μόνω χαρίζεται
Stobaei codex A.
54
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-90
κληρουμένους:
κληρονόμους
Lips.
55
55.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-91
ἔλειπον:
δ᾽ ἔλειπον
Μ. Vit. Turn.
δ' ἔλιπον
G. Lips. Cantabr. 2. Ox. Par. A. B. C. E. N. Vind. 1. 3. 4. Ald. Rob. et edd. vett. Stobaei. Brunckius, quod in Par. B. suprascriptum esset
γάρ
, edidit
κληρουμένους γὰρ ἔλιπον
.
55
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-92
56.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-93
ἄγοι:
άγῃ
G. Cantabr. 2. Colb. 2. Mosc. 1. Par. E. L. Vind. 1. 2. 4. et
or
supra scripto Colb. I.
ἄγει
Aug. Vind. 3.
56
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-94
ἐξόδοισι:
ἐπεξόδοισι
Μ. G.
ἐπ᾿ ἐξόδοις
Lips.
58
58.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-95
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-96
κονίει:
κονιεῖ
Μ. G. Vit. Lips. Ald.
60
60.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-97
ἀργηστὴς:
πεδία γὰρ ἀργιστής
Vit. et
ἀργιστής
etiam G.
60
61.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-98
πνευμόνων:
πνευμάτων
G. Aug. Mosc. 2. Vind. 1. 3. Ceteri
πνευμόνων
, praeter M. qui
πλευμόνων
habet, ut Brunckius edidit. V. Pors. ad Eur. Or. v. 271.
61
62.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-99
ναὸς:
ναός
restituit Porsonus et hic et, ubi idem versus legitur, in Euripidis Medea v. 523. Et habent
ναός
M. Colb. 2. Ven. Β.
νεως
Vit. Ceteri
νηός
.
62
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-100
Ἄρεως:
ἄρεως
M. Ceteri
ἄρεος
, quam formam non usurpari nisi metri caussa monuit Elmsleius ad Bacch. v. 302. et ad Oed. Col. v. 947. Gregorius Cor. de dial. Aeol. 31.
Αρεος διὰ τοῦ ὁ μικροῦ κλίνουσιν, ὡς παρ' Ὁμήρῳ καὶ Σοφοκλεί
. Sane Sophocles ita, ubi metrum poscebat.
64
64.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-101
χερσαῖον:
χερσαίου
, sic, supra scripto
or
, Vit.
χερσαίου
Par. G. Ald. Turn. et adscriptum, ut videtur, in Par. B. Recte
χερσαίον
Μ. celerique codd. et Rob.
64
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-102
τῶνδε:
Tarde
M. Rob. et supra scripto
τόνδε
Mosc. 1.
Tòv de
Mosc. 2.
Tórde
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. Par. C. Ven. A. B. Vind. 2. 4. Ald. Turn. et
tv
supra scripto Par. N.
o
supra scripto Colb. 1.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-103
ὅςτις:
ὡς τις
G. Lips. Ven. B. Vind. 2. Rob. et adscriptum in Par. B. N.
65
65.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-104
λαβέ:
λάβαι
, supra scripto
ɛ
, Lips. Ceteri
háße
.
65
67.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-105
σαφηνείᾳ:
oagnvɛía
M.
oaqnreía
Vit. Cantabr. 2. Ox. Ask. A. Par. B. Rob.
oagrvía
G. Lips. Ald. Turn.
ougýrɛí áλóyov
Cantabr. 1. In Vit. inter
καὶ
et
σαφηνείᾳ
supra adscriptum
σύ
.
67
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-106
εἰδὼς τὰ:
εἰδὼς σὺ τὰ
Ox. Ven. A. Ald. Rob.
68
68.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-107
69.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-108
πολισσοῦχοι:
πολισοῦχοι
G. Lips. Vind. 1. 2. 3. 4.
πολιοῦχοι
, supra scripto
πολισσούχοι
, Vit.
69
70.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-109
Ἐρινὺς:
ἐρινὺς
M. Vulgo
Εριννύς
.
70
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-110
μοι πόλιν γε:
μή μου
Rob.
Thy nóv
Par. E. et
yɛ
omisso Vind. 2. 4. Elmsleio ad Eur. Med. v. 175.
μntoi лódiv`ye
scribendum videbatur.
71
71.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-111
πρεμνόθεν:
лéμvoε
Blomfieldius et ante eum Valckenarius. Libri
πρυμνόθεν
, praeter Cantabr. 2. qui coniunctis duabus scripturis
noɛvμvóðɛv
habet.
71
72.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-112
δῃάλωτον:
δάλωτον
Brunckius. Libri
δη άλωτον
.
72
73.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-113
δόμους:
Suovs
Mosc. 2. Ald.
73
74.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-114
γῆν τε:
τε γῆν δὲ
Colb. 1.
τε γῆν τε
Lips. Ox. Ald.
τε γῆν
, altero
Tε
omisso, Ven. A.
74
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-115
ζυγοῖσι δουλειοῖσι:
Svyołoι Sovkɛíoɩɩ
M. G. Vit. Cantabr. 2. Par. A. B. C. N. Colb. 1.
ζυγοῖσι δουλέοισι
Lips.
ζυγοῖσι δουλίοισι
Ald. Turn.
ζευγλῇσι dovλeino
Ox. Par. H. I. Ask. A. Vind. 2. 4. Rob.
75
75.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-116
σχεθεῖν: Librorum scripturam
σχέθειν
in
σχεθεῖν
mutavit Blomfieldius. V. Lobeckium Paral. p. 46. qui tamen fallitur, quum Etym. M. p. 456, 18. affert, quasi
ozé9w
inusitatum esse testetur: ibi
q9i9w
usitatum esse negatur. Iterat illud Lobeckius ad Buttmanni gramm. II. p. 63.
75
76.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-117
γένεσθε:
γένεσθε
Rob.
γένοισθε
Vind. 2. 4. Omittit hunc versum Mosc. 2. et, si recte notavi, G.
76
77.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-118
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-119
θρεῦμαι: De hoc chori carmine multa a multis diligentiane nescio an levitate infeliciore disputata esse dicam. Nominavit eos non meliorem viam ingressus Franciscus Passovius in ea dissertatione quae tertia in eius Opusculis est, p. 95. Quod ille refert ut a me dictum, virgines choricas haec oлоoúdny prodeuntes canere, non commemini me dixisse: ipsius Passovii hanc opinionem fuisse video. Singulas virgines separatim canere et metra ostendunt huic rei propria, et vero etiam multo magis sententiae neque vinculis inter se connexae et fere eosdem sensus, easdem preces ita repetentes, ut aperte non possint totius chori perpetuatam orationem continere. Praeterea strophae ita inter se modo similitudine metrorum, modo discrepantia initiorum et finium sunt distinctae, ut facile discerni singularumque ambitus determinari possit. Neque vero cogitandum est de antistrophica ratione ita, ut totum carmen ad eam exigatur. Priorem enim partem carminis 2201óστgogor esse oportebat, ut in magno repentinoque tumultu. Sed ea tamen nimia parumque decora virginibus perturbatio esset, si σлоgády singulae deinceps alia aliunde accurrerent. Immo totus simul chorus adveniebat, concitatior quidem, sed non sine ordine. Id eo cognoscitur, quod tres deinceps strophae, quae sunt octava, nona, decima, inter se similes sunt, item ut undecimae et duodecimae initia sibi respondent. Praeterea memorabile est, quod, ubi paullum remisit animorum consternatio, carmenque antistrophicum fieri coepit, prima duo antistropharum paria ex ternis partibus constant. Quo confirmatur, quod primae quoque totius carminis sex strophae cam comparationem habent, ut numerum ternarium ostendant. Ex his satis certo videtur colligi posse, zarà ¿ryà dispositum fuisse chorum. Itaque virginum dicta, quae sunt numero quinque et viginti, ita distribui, ut convenirent isti xava Lvyà stationi: quamquam sitne ea distributio illa ipsa, quam poeta fecit, pro certo affirmare non possum: non dissimilem tamen fuisse et ordo stropharum et inter sese comparatio ostendit. Putandum est autem tertium ordinem in medio stetisse, eique a lateribus adstitisse reliquos quattuor ordines, eam autem virginem, quae numero septima est, coryphaei partes habuisse.
9oέouai
M. Vit. Ald. Rob. Turn. et scholiastes Euripidis ad Phoen. v. 239. qui Triclinius est. Sed idem eadem dicens Triclinius in scholiis Vindobonensibus ad Aeschyli carmen cum G. Lips. Arund. Cantabr. 2. Mosc. 1. 2. Par. C. L. Vind. 1. 3.
9gɛvua
. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B. Hoc trochaei semanti pondere exordiendum erat carmen, non anapaesto.
9oovucu
Aug. quod suopte iudicio posuit Blomfieldius, vulgaria inferre in Aeschyli poemata solitus.
oɛvua
Par. E.
78
78.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-120
μεγάλ᾽ ἄχη:
uɛyákat yn
G. Vit. Cantabr. 1. Mosc. 2. Par. F. N. Colb. 1. 2. (in Colb. 2.
'
ab alia manu) Ven. B. Vind. 1. 2. 3. 4. Rob. Idem adscriptum, ut videtur, in Par. B.
uɛyák azn
recte M. Lips. Ald. Turn.
μɛ-yúλa
, addito a recentiore manu
zn
, Cantabr. 1.
78
79.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-121
μεθεῖται: Quod in scholiis codicis Vit. legitur,
ἀφίεται, ἤδη ὁρμὴν ποι-eĩtai daì tùy nókır
, non putandum est indicium esse alius scripturae,
µɛdíɛtai
. Videtur interpres
aqɛitau
scripsisse non secus quam editus scholiastes, apud quem eodem errore legitur
ὁ ἱππικὸς στρατὸς συγκε-zwoŋtai xai ágíɛva
. G. Dindorfius specimine emendatae editionis, quod Zimmermanni diurnis antiquariis a. 1836. insertum est, aut imperitos criticos videtur ludificare voluisse, aut sese ipse ludos fecit. Tzetzes in Exegesi lliadis p. 72. seq. memoriae errore scripsit
otoutòs yào vò nhñ-θός ἐστι τῆς ἐκστρατείας, στρατόπεδον δὲ ὁ τόπος καὶ αἱ σκηναὶ τοῦ στρατοῦ. τοῦτο δὲ καὶ Αἰσχύλος σαφέστερον παριστᾷ λέγων “ῥεῖ δὲ στρατὸς στρατόπεδον λιπών.”
79
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-122
πολὺς ὅδε:
πολὺς ὅδε
Μ. Arund. Mose. 1. Par. L. Rob.
πολὺς ὧδε
G. Cantabr. 1. 2. Mosc. 2. Par. A. В.
πολὺς δ'åde
Ox. Ven. A. Ald. Turn. et ante correctionem Vit.
noλvs d'öde
Vit. ex correctione.
πολὺς δ᾽ ὅγε
Lips. Idem et
πολὺς δ᾽ ὧδε
adscriptum in Par. B.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-123
λεὼς:
λαός
Lips. Cantabr. 1. et Blomfieldio teste Ask. A. Videtur hoc etiam in Vit. fuisse antequam in
λεως
mutaretur.
80
80.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-124
ἱππότας:
ἱππότης
, supra scripto
ας
, Vit.
80
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-125
αἰθερία:
αἰθέρια
Vit.
αιθερία
Ald.
81
81.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-126
φανεῖσ᾽:
φανεῖσα
G. Ald. Turn.
81
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-127
σαφὴς:
σαφής δ'
Vit. Par. G. N. Colb. 1. Ven. B. Vind. 3.
82
82.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-128
ἔτυμος:
έτυμος
Lips.
ἕτοιμος
Mosc. 2.
82
83-84.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-129
ἑλεδεμὰς πεδία ἐπ᾽ ὁπλόκτυπος βοὰ ποτᾶται:
ἐλεδέμας
sic a pr. manu M. ex quo recentior manus inserto
v
et addito in ultima syllaba accentu
ἐλεδεμνάς
fecit.
ἐλεδέμνας
G.
ἐλεδεμνὰς
Vit. Ald.
ἐλϊδεμνὰς
Rob.
ἑλεδεμνάς
Lips. Turn.
ἑλαδάμνας
Par.G. Vrsinus ad Virg. Aen. XI. 879. habet
ἐλαδάμνας
. Deinde
πεδιοπλοκτύ-πος (sic a pr. manu: recentior πεδιοπλόκτυπος fecit) τι (eraso accentu) χρίμπτεται
M. Ad hanc scripturam refertur scholion codicis Vit.
χρίμπτεται δὲ καὶ πλησιάζει ἡμῖν τί, ἤτοι μικρόν τι, ἢ κατά τι ἡμῖν προςπελάζει ἡ βοή. — τινὲς δὲ ὠτὶ χρίμπτεται γράφουσιν, ήγουν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν προςπελάζει βοή.
πεδιοπλόκτυπος δὲ χρίμπτεται
Vit. et Colb. 1. In Vit.
@τὶ
ad
δὲ
supra scriptum est.
πεδιοπλόκτυπός τε ὠτὶ χρίμπτεται
G. Par. H. I. K. Ask. A. Taur. Ven. B. Sic etiam, nisi quod
ὦτι
enotatum est, Par. C. in quo
ὦσι
adscriptum. Ex Par. B. Fachsius affert
“τε ωτί. suprascr. ωσί. γρ. τί pro τε.”
ὠσὶ
eliam in Par. A. Brunckius invenisse videtur.
πεδιοπλόκτυπος ὠτὶ χρίμπτεται
Mosc. 1. Sie etiam Mosc. 2. nisi quod
χρίμπταται
habet.
πεδιοπλόκτυπος ὥστε χρίμπτεται
Colb. 2.
π. τε χρίμπτεται
Lips. Arund. Cantabr. 1. Οx. Ven. A. Ald. Turn.
π. τὲ χρίπτεται
Par. E.
πεδιοπλόκτυπός τ' ἐγχρίμπτεται
Rob. Deinde
βοᾶ
M. a pr. manu, post quam vocem litura apparet: recentior manus
Bod
fecit.
Boù
G. Mosc. 1. 2. Ox. Par. A. B. H. I. K. Ask. A. Colb. 1. Taur. Turn.
Boã
vel
Boğ
Lips. Arund. Cantabr. 1. Ven. A. B. Ald. Rob. In Vit. circumflexus a pr. manu in gravem mutatus est. Itaque vulgo edebatur
ἐλεδεμνὰς πεδιοπλόκτυπός τ᾽ ἐγχρίμπτεται βοά, ποτᾶται, βρέμει δ'
. Sed
ἐλεδεμνάς
vel
ἑλεδεμνάς
nihili vocabulum esse facile quivis concedet: quin si potuisset tale verbum componi, ineptissima esset eius interpretatio,
ἐλαύνων ἐμὲ ἐκ τῶν δεμνίων καὶ οὐκ ἐῶν καθεύδειν
, vel quod in M. adscripto
ζήτει
legitur
ἑλεδεμνὰς ἡ ἑλοῦσα ἀπὸ τῶν δεμνίων
. Itaque ego in Elem. doctr. metr. p. 269.
ἑλέδεμας
scripsi, ut in Agamemnone v. 666. de Helena est
Ελέναυς, ἕλανδρος, ἑλέπτολις
. Confirmatur haec emendatio quum eo quod in M. a prima manu
ἐλεδέμας
scriptum erat, tum scholio, quod in eodem codice recentior manus, quae saeculi XIV. est, adiecit,
ελεδεμὰς (sic scriptum) ἡ τὸ δέμας ἡμῶν (sic scriptum, non ἡμᾶς) τῷ φόβῳ λαμβάνουσα ἢ ταράττουσα
. Simile scholion in Vit. legitur,
ἐλεδεμνάς, ἀντὶ τοῦ τὸ δέμας καὶ τὸ σῶμα ἡμῶν τῷ φόβῳ λαμβάνουσα καὶ συσφίγγουσα καὶ κατέχουσα καὶ καταρράττουσα καὶ περιθλίβουσα
. Quod monet Lobeckius in Paralipomenis p. 226. contrarium esse
ελέδεμας
praecepto Herodiani p. 224. allato,
ἀπὸ τῶν εἰς ἃς οὐ γίνεται σύνθετον, ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν εἰς ος
, facilius ego credam Herodianum aut non meminisse Aeschylei verbi aut iam corruptam scripturam habuisse, quam Aeschylum non composuisse hoc modo vocabulum quod alio modo componi non poterat. Et Eustathium tamen p. 870, 2.
έτερούας
memorare observat Lobeckius p. 225. quod memoratur etiam in Theognosti can. in Crameri Anecd. Ox. II. p. 7, 22. Αd
πεδιοπλόκτυπος
in M. hoc scholion a manu saeculi XI. adscriptum est,
καὶ τὰ τῆς γῆς δέ μου πεδία κατακτυπούμενα τοῖς ποσὶ τῶν ἵππων καὶ τοῖς ὅπλοις (sic scriptum) ποιεῖ μου προςπελάζειν τὸν ἦχον τοῖς ὠσίν
. Hinc colligi potest
πεδί-ὁπλόκτυπα
scriptum fuisse. Videtur autem excidisse
διά
, ut aut hoc modo Aeschylus scripserit,
ἑλέδεμας δὴ διὰ πεδί᾽ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτει βοά·
similiterque scribendum esse coniecit Ritschelius in Passovii Opusc. p. 101. aut
ἑλέδεμας πεδία δὲ ὁπλόκτυπ᾽ ὦ-τὶ χρίμπτειν βοὰ ποτᾶται
, ut iungatur
ελέδεμας στὶ χρίμπτειν
, i. e.
ἀκούειν
. Hoc, ut probabilius, posui.
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-130
ἀμαχέτου:
αμαιμακέτου
margo Aldinae apud Burtonum.
85
85.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-131
ὀροτύπου:
ὀροτύπου
M. Par. L. et margo Aldinae.
ορροκτύπου
G. Taur. Ceteri
ὀροκτύπου
. Mira apud Hesychium interpretatio,
ὀροτύπου δίκην· ὅτι οἱ Γίγαντες ἀποσπῶντες ἀπὸ τῶν ὀρῶν κορυφὰς καὶ πέτρας ἔβαλλον
.
85
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-132
ἰὼ ἰὼ θεοὶ θεαί τ': Recte
ω ἰὼ θεοὶ θεαί '
Colb. 1. Par. N. Ter
i
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Μ. Vit. Lips. Rob. Quater
?
et deinde
θεοὶ θεαί τ'
Ald. Turn. Quater
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Arund. Cantabr. 2. Colb. 2. Par. K. Ter
i
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
G. Par. G. Taur. Ter
i
ante
θεοί
, bis ante
θεαί τ'
Cantabr. L. Bis
?
ante
θεοί
, semel ante
θεαί τ'
Ven. Β.
86
86.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-133
ὀρόμενον:
ὀρρόμενον
G. Lips. Cantabr. 1. Ask. A. Par. E. Taur. Vindobonenses et adscripto
δρώμενον
Par. B.
ὁρώμενον
Par. G.
86
87.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-134
ἀλεύσατε:
ἀλεύσετε
, ad penultimam syllabam
a
a recentiore manu adscripto, M.
87
88.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-135
βοᾷ:
βοd
Arund. et gravi accentu in circumflexum mutato Lips.
88
89.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-136
εὐτρεπὴς:
εὐπρεπὴς
Ox. Ven. A. Ald. Turn.
εὐτερπής
Cantabr. 1.
εὐτρεπής
Vit. Lips. Cantabr. 2. Mosc. 2. Par. F. L. Taur. Rob. et simul cum
εὐπρεπής
Par. A. B.
εὐτρεπής
ex
εὐπρεπής
rasura factum in M. Ask. A. correctione in G. Mirum est Hemsterhusium ad Lucianum t. I. p. 316. dubitari potuisse utra scriptura praeferenda esset, magis mirum Valckenario ad Phoen. v. 801. p. 299. genuinum visum esse
εὐπρεπής
propter Euripideum illud
ἀσπιδοφέρμονα θίασον εὔοπλον
. Tollenda est autem interpunctio post
εὐτρεπής
.
89
90.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-137
πόλιν: Timidae virgines iam muros superare exercitum putant,
πτόλιν
Μ.
90
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-138
ἄρα:
ἆρα
Cantabr. 1. et a pr. manu M.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-139
ῥύσεται:
λεύσεται
Par. G.
91
91.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-140
ἄρ᾽:
ἆρ'
Cantabr. 1. et a pr. manu M. Omittunt
o
G. Arund. Colb. 2. Ox. Ven. A. B. Ald.
91
92.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-141
θεῶν ἢ θεᾶν: Omissus est hic versus in Colb. 1. Par. N.
θεῶν ἢ θεῶν
Μ. Ald. Turn.
θεῶν ἢ θεῶν
G.
θεῶν ἢ θεαινῶν
Vit. Colb. 2. Par. E. Vind. 2. 4.
θεῶν ἢ θεαινᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. G. Ven. B. cui in Lips.
ὢν
supra adscriptum.
θεῶν ἢ θεῶν ὦν
Par. H.
θεῶν ἢ θεαῖν
Aug.
τῶν θεῶν ἢ θεαινᾶν
Rob.
θεαινῶν
adscriptum in Mosc. 1. Ex Par. B.
Θεανῶν. γρ. θεαινῶν. γρ. θεαινᾶν
Faehsius affert.
92
93.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-142
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;: Coniiciat quis fortasse scripsisse Aeschylum
πότερα δῆτ᾽ ἐγὼ πρότερα ποτιπέσω βρέτη δαιμόνων;
Verum nec vestigium talis scripturae in ullo libro est, nec, si ita scripsisset Aeschylus,
βρέτη
quam
βρέτεα
maluisset dicere, et scholiastae monent intelligendum esse
ἢ ἄλλο τι πράξομεν
. Confirmat hoc quod mox sequitur
ἀκμάζει βρετέων ἔχε-9
. Vt primi choreutarum ordinis secunda et tertia stropha totae ex dochmiis sunt, primam autem, quam media virgo canebat, trochaeus semantus praecedit, sic in altero ordine ca ratio servata est, ut secunda stropha integros dochmios contineat, prima et tertia catalexin habeant.
93
94-95.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-143
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί μέλλομεν ἀγάστονοι;:
ἀκμάζει βρετέων ἔχεσθαι. τί
M. Lips. et sic inde a Victoria editum.
ἀκμάζει βρετέων δ᾽ ἔχεσθαι τί (vel δ᾽ ἔχεσθαι, τί
Vit. Cantabr. 2. Mosc. 1. (et omisso
τί
Mosc. 2.) Colb. 1. Par. C. N. Rob. Turn.
ἀκμάζει. βρετέων δ᾽ ἔχεσθε. τί
G. et omissa post
ἀκμάζει
interpunctuatione Ald.
βρετέων δ᾽ ἔχεσθε
Par. K. Ask. A. Vind. 1. 3.
βρωτέων δ᾽ ἔχεσθαι
Par. E.
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-144
ἀκούετ':
ἀκούτ'
Lips. Par. C.
96
96.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-145
ἀσπίδων: In Lips. ad
ἀσπίδων
adscripta est glossa
ἁρμάτων
, ut id suspiceris variam lectionem esse.
96
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-146
νῦν: Libri
viv
. Scribendum erat correpta syllaba
νύν
. Vsitata 10-cutio. Aristophanes Vesp. v. 402.
πότε δ᾽, εἰ μὴ νῦν, ἐπαρήξετέ μοι ;
Demosthenes Olynth. III. 16. p. 32, 26.
ἢ πότε ἃ δεῖ πράξετε, εἰ μὴ νῦν ;
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-147
λιτάν᾽: Libri
λιτάν
, nisi quod
λιτὴν
est in Ald. Rob. in G.
ἣν
supra scriptum. In M. huic vocabulo et
dupi
praepositioni gravis accentus a recentiore demum manu additus est: prima scripsit
ἀμφίλιταν
. Dixit
εἶχε λιτὰς
Nonnus VII. 25. Recte vero Seidlerus ex Suppl. v. 778.
λί-ταν ἕξομεν
, nisi quod
λιτάν'
, hoc accentu, scribendum videtur. Magis depravata scriptura in caussa fuisse videtur, ut apud Hesychium legamus
ἀμφιλίτην, τὴν λιτανευτικήν
.
98
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-148
ἕξομεν: In
έξομεν
inter
ξ
et
o
recentior manus
addidisse
videtur in M.
98
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-149
99.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-150
πάταγος οὐχ ἑνὸς:
πάταγος οὐχ ἑνὸς
M. Arund. Cantabr. 1. Mosc. 2. (sed in hoc
πάταχος
scriptum) Par. C. H. K. L. N. Colb. 1. et e correctione Vit. in quo
πάταγον
fuerat.
πάταγος οὐχ ἑνὸς. γρ. πά-ταγος δ᾽ οὐδενός
ex Par. B. Faelsius affert.
πάταγος
enotatum ex Par. E.
πάταγος δ᾽ οὐχ ἑνὸς
G. Lips. Cantabr. 2. Mose. 1. Par. A. Ven. B.
πάταγον δ᾽ οὐχ ἑνὸς
Ox. Ald. Turn.
πάταγον δὲ οὐχ ἑνὸς
Colb. 2.
πάταγον τ᾽ οὐχ ἑνὸς
Rob.
99
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-151
παλαίχθων:
παλαῖχθον
ex Par. A. B. Brunckius affert.
παλαίχθον
Par. N. Rob.
101
101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-152
γᾶν τεάν:
Ἀττικὸν δὲ τῇ κλητικῇ ὦ Αρης. οἱ δὲ γράφουσιν ὦ Αρη
scholion codicis M.
γᾶν τεάν
ex Vit. recepi. Eodem ducit
τὴν τεὰν
quod habent M. (sic enim, omisso
yuv
, M.) Ox. et Faehsio teste Par. L. Ex Par. C.
τὰν τε
, ad
τε
supra scripto
ar
, affertur.
γῆν τεὰν
Par. N.
τὴν γῆν τεὰν
Colb. 1.
τὴν τεὰν γᾶν
Lips. Cantabr. 1. 2. Par. A. B.
τὰν τεὰν γῆν
Par. F. Ven. Β.
τάν τε ἂν γῆν
Par. K.
τὰν σὰν γᾶν
G. Vind. 1. 3. Ald. Rob. Turn.
τὴν σὴν γῆν
Mosc. 1. Vind. 2. 4.
101
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-153
χρυσοπήληξ:
χρυσοπήληξ
Μ.
χρυσοπήλυς
G. Ald. Rob. Turn.
χρυσεο-πήληξ
Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Par. F. N.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-154
δαῖμον:
δαίμων
G. et ante lituram M.
102
102.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-155
ἔπιδ᾽, ἔπιδε πόλιν:
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πόλιν
M. Vit. Lips. Ald. Turn.
ἔπιδ᾽ ἔπιδε πτόλιν
Rob.
ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
Μosc. 1. 2.
επιδ᾽ ἐπιδ᾽ ἐπὶ πόλιν
G. Cantabr. 1. 2. Ven. Β.
τὴν πόλιν
ex Par. C. affertur.
102
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-156
103.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-157
εὐφιλήταν:
εὐφιλητῶν
a pr. manu M.
εὐφιλέταν
Par. N.
εὐφιλήτην
Mosc. 2.
ποτὲ φιλήτων
Cantabr. 1,
ποτὲ φιλιτίαν
Arund.
103
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-158
θεοὶ: Monosyllabum est
θεοί
. Nam haec et sequens stropha a dimetro trochaico catalectico exordium habet.
104
104.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-159
πολισσοῦχοι:
πολισσοῦχοι
G. aliique, ut videtur, et Ald. Rob. Turn.
πολισοῦχοι
Lips. Arund. Mose. 2.
πο-λινσοῦχοι
Par. Ε.
πολιοῦχοι
, supra scripto
σσοῦ
, Vit.
πολιοῦχοι. γρ. πολισοῦχοι
ex Par. B. Fachsius affert.
πολιτῦχοι
Par. C.
πολιάρχοι
Μ. Par. L. Comparavit haec verba,
πολισσούχοι χθονός
, Triclinius ad Sophoclis Ant. v. 154. cum Sophocleis
Θήβας ἐλελίχθων
.
104
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-160
ἴτ᾽, ἴτε:
79' ίτε
Vit. Lips. Ox. Par. G. Vind. 2. 3. 4. Commemorant hanc scripturam scholia. Idem a pr. manu erat in M. sed ad
✈
supra scriptum
7
, fortasse ab eadem manu: est autem ante hanc vocem litura.
ἴθιτε
Αld.
ἴδετε
Turn.
ἴτ᾽ ἴτε
recte G. et reliqui, ut videtur, plerique ac Rob.
105
105.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-161
ἴδετε: Consentiunt deinde libri in
ἴδετε
. Quare etiamsi dimeter dochmiacus effici posset, si
εἰςίδετε
(hoc enim praestaret: inepte Dindorfius
d'
inserit) scriberetur, tamen id non esse faciendum ex eo apparet, quod in sequentibus alia quoque metra sunt ab antispasto incipientia.
105
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-162
ἱκέσιον:
ἱκέσσιον
G. Taur.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-163
λόχον:
ὄχλον
Colb. 1. Par. N.
106
106.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-164
δουλοσύνας:
δουλοσύ-νας
Μ. G. Vit. Cantabr. 1. 2. Mosc. 1. Par. A. C.
ης
supra scriptum in G.
δουλοσύνης
Lips. Ald. Rob. Turn.
106
107.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-165
πτόλιν:
κύμα γὰρ
omittit Lips.
πόλιν
Vit. Lips. Ox. Par. N. Ald.
107
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-166
δοχμολόφων:
δοχμολόγων
, supra scripto
φων
, G. et supra scripto
δοχμο-λόφων
Taur. Hesychius
δοχμόλοφοι, οἱ ἐκ πλαγίου τοὺς λόγους έχον-τες
. Recte scholiastes
τῶν ἐπινευόντων τοῖς λόφοις
. Brunckius
δοχμολοφᾶν
, nescio an recte.
108
108.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-167
καχλάζει πνοαῖς:
πνόαις καχλάζει
G.
καγχλάζει πνοαῖς
Ald.
καγχλάζει πνοαῖσιν
Rob.
108
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-168
109.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-169
ὀρόμενον:
ὀρόμενον
M. Turn.
ὀρρόμενον
G. Vit. Lips. Arund. Cantabr. 1. 2. Colb. 2. Vindobonenses et Ald. Rob.
109
110.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-170
σὺ δ' ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές: Libri
ἀλλ᾽ ὦ ζεῦ πάτερ παντελές
. Sed quum haec stropha accurate sibi respondentem habeat antistropham, in qua duo sunt dochmii,
σύ τ' Αρης, φεῦ φεῦ, Κάδμου ἐπώνυμον
, non dubitavi quin addito
où d'
et geminato
Zev
scribendum esset
σὺ δ᾽ ἀλλ᾽, ὦ Ζεῦ, Ζεῦ, πάτερ παντελές
.
110
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-171
ἄρηξον:
ἄρρηξον
Colb. 1.
ἐπάρηξον
Par. E. Vind. 2. 4.
111
111.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-172
δαΐων:
δαίω
Par. E. Versus 111-152.
τέλειαί τε γᾶς
omissi in Ven. B.
111
112.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg004-hermann1852-appcrit-lat1-173
Ἀργεῖοι δὲ:
doyɛor de
M. prioris vocabuli accentu omisso, ad
de
autem supra adscripto
ráo
. Falso enim narratur
yùo
particulae supra adscriptum esse
d'è
. Habet
de
etiam Par. L. Ceteri libri
doyɛîoi rào̟
. In antistrophico versu quum sit
xaì Kóñqıç åtɛ
, patet scribendum esse
Αργέτοι δέ
.
112