Search the Perseus Catalog for:

View: By Scene

← Previous Next →

Chorus

Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Prometheus

It is painful to me to tell the tale,

painful to keep it silent. My case is unfortunate every way.
When first the heavenly powers were moved to wrath, and mutual dissension was stirred up among them—some bent on casting Cronus from his seat so Zeus, in truth, might reign; others, eager for
200

the contrary end, that Zeus might never win mastery over the gods—it was then that I, although advising them for the best, was unable to persuade the Titans, children of Heaven and Earth; but they, disdaining counsels of craft, in the pride of their strength
205

thought to gain the mastery without a struggle and by force. Often my mother Themis, or Earth (though one form, she had many names), had foretold to me the way in which the future was fated to come to pass. That it was not by brute strength nor through violence,
210

but by guile that those who should gain the upper hand were destined to prevail. And though I argued all this to them, they did not pay any attention to my words. With all that before me, it seemed best that, joining with my mother, I should place myself,
215

a welcome volunteer, on the side of Zeus; and it is by reason of my counsel that the cavernous gloom of Tartarus now hides ancient Cronus and his allies within it. Thus I helped the tyrant of the gods
220

and with this foul payment he has responded; for it is a disease that is somehow inherent in tyranny to have no faith in friends.
However, you ask why he torments me, and this I will now make clear.
225

As soon as he had seated himself upon his father’s throne, he immediately assigned to the deities their several privileges and apportioned to them their proper powers. But of wretched mortals he took no notice, desiring to bring
230

the whole race to an end and create a new one in its place. Against this purpose none dared make stand except me— I only had the courage; I saved mortals so that they did not descend, blasted utterly, to the house of Hades. This is why I am bent by such grievous tortures,
235

painful to suffer, piteous to behold. I who gave mortals first place in my pity, I am deemed unworthy to win this pity for myself, but am in this way mercilessly disciplined, a spectacle that shames the glory of Zeus.
240

Prometheus Bound. Aeschylus. Herbert Weir Smyth (Translator). New York. 1922.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Prometheus Bound (English) (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.))

Editions (7)

Προμηθεὺς Δεσμώτης First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 195-398 focus

Χορός

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,
195

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται:

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.
200

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην: αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν:
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο¹ προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾽ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη,² δόλῳ δὲ³ τοὺς ὑπερσχόντας⁴ κρατεῖν.
215

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα⁵ μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο.⁶
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν᾽, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽:⁷ ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν:
240

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς⁸

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

244

Χορός

σιδηρόφρων τε κἀκ πέτρας εἰργασμένος

ὅστις, Προμηθεῦ, σοῖσιν οὐ συνασχαλᾷ
245

μόχθοις: ἐγὼ γὰρ οὔτ᾽ ἂν εἰσιδεῖν τάδε

ἔχρῃζον εἰσιδοῦσά τ᾽ ἠλγύνθην⁹ κέαρ.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Χορός

δόξει δὲ πῶς; τίς ἐλπίς; οὐχ ὁρᾷς ὅτι

ἥμαρτες; ὡς δ᾽ ἥμαρτες οὔτ᾽ ἐμοὶ λέγειν

καθ᾽ ἡδονὴν σοί τ᾽ ἄλγος. ἀλλὰ ταῦτα μὲν

μεθῶμεν, ἄθλου δ᾽ ἔκλυσιν ζήτει τινά.

265

Προμηθεύς

ἐλαφρὸν ὅστις πημάτων ἔξω πόδα
265

ἔχει παραινεῖν νουθετεῖν τε τὸν κακῶς

πράσσοντ᾽:¹⁵ ἐγὼ δὲ ταῦθ᾽ ἅπαντ᾽ ἠπιστάμην.

ἑκὼν ἑκὼν ἥμαρτον, οὐκ ἀρνήσομαι:

θνητοῖς ἀρήγων αὐτὸς ηὑρόμην πόνους.

οὐ μήν τι ποιναῖς γ᾽ ᾠόμην τοίαισί με¹⁶
270

κατισχνανεῖσθαι πρὸς πέτραις πεδαρσίοις,

τυχόντ᾽ ἐρήμου τοῦδ᾽ ἀγείτονος πάγου.

καί μοι¹⁷ τὰ μὲν παρόντα μὴ δύρεσθ᾽ ἄχη,

πέδοι δὲ βᾶσαι τὰς προσερπούσας τύχας

ἀκούσαθ᾽, ὡς μάθητε διὰ τέλους τὸ πᾶν.
275

πίθεσθέ¹⁸ μοι, πίθεσθε, συμπονήσατε

τῷ νῦν μογοῦντι. ταὐτά τοι¹⁹ πλανωμένη

πρὸς ἄλλοτ᾽ ἄλλον πημονὴ προσιζάνει.

279

Χορός

οὐκ ἀκούσαις ἐπεθώυξας

τοῦτο, Προμηθεῦ.
280

καὶ νῦν ἐλαφρῷ ποδὶ κραιπνόσυτον

θᾶκον προλιποῦσ᾽, αἰθέρα θ᾽ ἁγνὸν

πόρον οἰωνῶν, ὀκριοέσσῃ

χθονὶ τῇδε πελῶ, τοὺς σοὺς δὲ πόνους

χρῄζω διὰ παντὸς ἀκοῦσαι.
285

Ὠκεανός

ἥκω δολιχῆς τέρμα κελεύθου

διαμειψάμενος πρὸς σέ, Προμηθεῦ,

τὸν πτερυγωκῆ τόνδ᾽ οἰωνὸν

γνώμῃ στομίων ἄτερ εὐθύνων:

ταῖς σαῖς δὲ τύχαις, ἴσθι, συναλγῶ.
290

τό τε γάρ με, δοκῶ, συγγενὲς οὕτως

ἐσαναγκάζει,

χωρίς τε γένους οὐκ ἔστιν ὅτῳ

μείζονα μοῖραν νείμαιμ᾽ ἢ σοί.

γνώσει δὲ τάδ᾽ ὡς ἔτυμ᾽, οὐδὲ μάτην
295

χαριτογλωσσεῖν²⁰ ἔνι μοι: φέρε γὰρ

σήμαιν᾽ ὅ τι χρή σοι συμπράσσειν:

οὐ γάρ ποτ᾽ ἐρεῖς ὡς Ὠκεανοῦ

φίλος ἐστὶ βεβαιότερός σοι.

300

Προμηθεύς

ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶν
300

ἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼν

ἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆ

αὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτορα

ἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχας

ἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;
305

δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,

τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,

οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.

Ὠκεανός

ὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοι

θέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.
310

γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπους

νέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.

εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγους

ῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρω

θακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλον²¹
315

παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.

ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,

ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.

ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:

τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρου
320

γλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.

σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,

πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.

οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳ

πρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτι
325

τραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.

καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαι

ἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:

σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.

ἢ οὐκ οἶσθ᾽ ἀκριβῶς ὢν περισσόφρων ὅτι
330

γλώσσῃ ματαίᾳ ζημία προστρίβεται;

332

Προμηθεύς

ζηλῶ σ᾽ ὁθούνεκ᾽ ἐκτὸς αἰτίας κυρεῖς,

πάντων μετασχὼν²² καὶ τετολμηκὼς ἐμοί.²³

καὶ νῦν ἔασον μηδέ²⁴ σοι μελησάτω.

πάντως γὰρ οὐ πείσεις²⁵ νιν: οὐ γὰρ εὐπιθής.²⁶
335

πάπταινε δ᾽ αὐτὸς μή τι πημανθῇς ὁδῷ.

Ὠκεανός

πολλῷ γ᾽ ἀμείνων τοὺς πέλας φρενοῦν ἔφυς

ἢ σαυτόν: ἔργῳ κοὐ λόγῳ τεκμαίρομαι.

ὁρμώμενον δὲ μηδαμῶς μ᾽²⁷ ἀντισπάσῃς.

αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ
340

δώσειν Δί᾽, ὥστε τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων.

343

Προμηθεύς

τὰ μέν σ᾽ ἐπαινῶ κοὐδαμῇ²⁸ λήξω ποτέ:

προθυμίας γὰρ οὐδὲν ἐλλείπεις. ἀτὰρ

μηδὲν πόνει: μάτην γὰρ οὐδὲν ὠφελῶν

ἐμοὶ πονήσεις, εἴ τι καὶ πονεῖν θέλεις.
345

ἀλλ᾽ ἡσύχαζε σαυτὸν ἐκποδὼν ἔχων:

ἐγὼ γὰρ οὐκ εἰ δυστυχῶ, τοῦδ᾽ οὕνεκα

θέλοιμ᾽ ἂν ὡς πλείστοισι πημονὰς τυχεῖν.

οὐ δῆτ᾽, ἐπεί με χαἰ²⁹ κασιγνήτου τύχαι³⁰

τείρουσ᾽ Ἄτλαντος, ὃς πρὸς³¹ ἑσπέρους τόπους
350

ἕστηκε κίον᾽ οὐρανοῦ τε καὶ χθονὸς

ὤμοις ἐρείδων, ἄχθος οὐκ εὐάγκαλον.

τὸν γηγενῆ τε Κιλικίων οἰκήτορα

ἄντρων ἰδὼν ᾤκτειρα, δάιον τέρας

ἑκατογκάρανον πρὸς βίαν χειρούμενον
355

Τυφῶνα θοῦρον, πᾶσι δ᾽³² ἀντέστη θεοῖς,

σμερδναῖσι γαμφηλαῖσι συρίζων φόβον:³³

ἐξ ὀμμάτων δ᾽ ἤστραπτε γοργωπὸν σέλας,

ὡς τὴν Διὸς τυραννίδ᾽ ἐκπέρσων βίᾳ:

ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,
360

καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,

ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων

κομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶς

ἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.

καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορον³⁴ δέμας
365

κεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίου

ἰπούμενος³⁵ ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:

κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖ

Ἥφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτε

ποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοις
370

τῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:

τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλον

θερμοῖς³⁶ ἀπλάτου³⁷ βέλεσι πυρπνόου ζάλης,

καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.

σὺ δ᾽ οὐκ ἄπειρος, οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλου³⁸
375

χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:

ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,

ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.

379

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Ὠκεανός

ὁρμωμένῳ μοι τόνδ᾽ ἐθώυξας λόγον.
395

λευρὸν γὰρ οἶμον αἰθέρος ψαίρει πτεροῖς

τετρασκελὴς οἰωνός: ἄσμενος δέ τἂν⁴⁰

σταθμοῖς ἐν οἰκείοισι κάμψειεν γόνυ.

399

Προμηθεὺς δεσμώτης Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 196 focus

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,
200

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτʼ ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθʼ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην. αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντʼ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον Θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατʼ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215

τοιαῦτʼ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετʼ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδʼ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδὲ μʼ ἐξημείψατο.
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δʼ οὖν ἐρωτᾶτʼ, αἰτίαν καθʼ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετʼ, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδένʼ, ἀλλʼ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δʼ ἐτόλμησʼ· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δʼ ἰδεῖν·
240

θνητοὺς δʼ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδʼ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 196 focus

ΧΟ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
195

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ΠΡ.

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῆ δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
200

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τούμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

205

ουκ ἠδυνήθην· αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

210

τὸ μέλλον ᾗ κρανοῖτο προυτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾿ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

215

κρατιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

220

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἀντημείψατο

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

225

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον

καθέζετ', εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα, καὶ διεστοιχίζετο

230

ἀρχὴν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀϊστώσας γένος

το πᾶν ἔχρῃζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.

καὶ τοισίδ᾽ οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽· ἐξελυσάμην βροτοὺς

235

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς ῞Αιδου μολείν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν·

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτὸς, ἀλλὰ νηλεῶς

240

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεής θέα.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. Gottfried Hermann, 1852.) — 196 focus

Χορὸς Ὠκεανίδων Νυμφῶν

πάντ' ἐκκάλυψον καὶ γέγων' ἡμῖν λόγον,
195

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται.

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύςποτμα.
200

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου,

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἳ δὲ τούμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ' ἄρξειεν θεῶν,
205

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονός τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην· αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·
210

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον θέμις,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προὐτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ' ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.
215

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προςβλέψαι τὸ πᾶν.

Προμηθεύς

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προςλαβόντα μητέρα

ἑκόνθ' ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.
220

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο.
225

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ', αἰτίαν καθ' ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον
230

καθέζετ', εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀϊστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρηζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.
235

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τοῦ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖςδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν·
240

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυςκλεὴς θέα.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ (OCR draft) Experimental (ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 196 focus

ΧΟΡΟΣ

Πάντ' ἐκκάλυψον καὶ γέγων' ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ' αἰτιάματι

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
205

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

Ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.

Ἐπεὶ τάχιστ' ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ' ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
210

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας ἕδρης Κρόνον,

¹

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἳ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες ὡς Ζεὺς μήποτ' ἄρξειεν θεῶν,

ἐνταῦθ' ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτάνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
215

οὐκ ἠδυνήθην· αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ' ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν·

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον, θέμις

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
220

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προὐτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ' ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη χρεῖ' ἦ seu χρὴ (uel χρῆν) ἦ, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερέχοντας κρατεῖν·

τοιαῦτ' ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
225

Κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ ΔΕΣΜΩΤΗΣ

ΠΡΟΜΗθΕΥΣ

ἐφαίνετ' εἶναι προσλαβόντι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθ' ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν·

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον
230

αὐτοῖσι συμμάχοισι. Τοιάδ' ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ' ἀντημείψατο·

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
235

Ὃ δ' οὖν ἐρωτᾶτ', αἰτίαν αἰτίην καθ' ἥντινα

²

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

Ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον

καθέζετ', εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο
240

ἀρχήν, βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν', ἀλλ' ἀϊστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρηζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.

Καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ·

ἐγὼ δ' ἐτόλμησ'· ἐξελυσάμην ἐξερυσάμην βροτοὺς
245

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

Τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ' ἰδεῖν·

θνητοὺς δ' ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεὼς ἀλλ' ἀνηλεῶς
250

ὧδ' ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

Προμηθεὺς Δεσμώτης (OCR draft) Experimental (Προμηθεὺς Δεσμώτης. N. Wecklein, 1885.) — 196 focus

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι
210

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

ΠΡ.

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου
215

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,

οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν

σπεύδοντες, ὡς Ζεὺς μήποτ' ἄρξειεν θεῶν,

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῷστα βουλεύων πιθεῖν
220

Τιτᾶνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,

οὐκ ἠδυνήθην· αἱμύλας δὲ μηχανὰς

¹²³⁴⁵⁶

καὶ καὶ τε καὶ ἔχων ἔχον⁷ ⁸ ῥαισθῇ ῥαισθῇ ῥωσθῇ (ω in litura) ἕδρας ἕδρησ πιθεῖν πείθειν⁹

PROMETHEVS VINCTUS. 15

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ᾤοντ᾽ ἀμοχθὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν.

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον θέμις

225

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,

τὸ μέλλον ᾗ κραίνοιτο προτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾿ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερὸν

χρείη, δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερέχοντας κρατεῖν.

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

230

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ' εἶναι προσλαβόντι μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθὴς

235

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενῆ Κρόνον

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἐξημείψατο.

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῇ τυραννίδι

240

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ', αἰτίαν καθ' ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῷον ἐς θρόνον

καθέζετ', εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

245

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο

¹⁰¹¹¹²¹³¹⁴¹⁵¹⁶¹⁷

χρείη χρή. ὴ χρεῖ ἤ¹⁸ ¹⁹ ²⁰ αἰτίαν αἰτίην δαίμοσιν δαίμοσι

16 AESCHYLI

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν', ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρηζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

250

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'· ἐξελυσάμην βροτοὺς

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς Ἅιδου μολεῖν.

τῷ τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ' ἰδεῖν·

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτῳ προθέμενος, τούτου τυχεῖν

255

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεῶς

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεὴς θέα.

ΧΟ.

Aeschyli Prometheus Vinctus (OCR draft) Experimental (Aeschyli Prometheus Vinctus. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 196 focus

ΧΟ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καί γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίωι λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
195

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτηι λόγωι.

ΠΡ.

ἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,

ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῆι δὲ δύσποτμα.

ἐπεὶ τάχιστ᾽ ἤρξαντο δαίμονες χόλου

στάσις τ᾽ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,
200

οἳ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,

ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἳ δὲ τούμπαλιν

σπεύδοντες ὡς Ζεὺς μήποτ᾽ ἄρξειεν θεῶν,

ἐνταῦθ᾽ ἐγὼ τὰ λῶιστα βουλεύων πιθεῖν

Τιτάνας, Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα,
205

οὐκ ἠδυνήθην· αἱμύλας δὲ μηχανὰς

ἀτιμάσαντες καρτεροῖς φρονήμασιν

ὤιοντ᾽ ἀμοχθεὶ πρὸς βίαν τε δεσπόσειν.

ἐμοὶ δὲ μήτηρ οὐχ ἅπαξ μόνον θέμις

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία,
210

τὸ μέλλον ἧι κραίνοιτο προὐτεθεσπίκει,

ὡς οὐ κατ᾿ ἰσχὺν οὐδὲ πρὸς τὸ καρτερόν

Testim.:

194 Antiatticista Bekk. An. 72 αἰτίαμα Αἰσ. Πρ. δεσμ.

208 Phot. Berol. e Phrynicho ἀμοχθί· ἄνευ πόνου Αἰσ. Πρ.

Apparatus Criticus

ἀπαράμυθον οὐ παραμ. οἶδ᾽ ὅτι οἰδ᾽ ὡς τραχὺς θρασύς καὶ καὶ τε καί [Ζεύς] Ζεύς del. οἰῶ όΐω se delevisse fatetur Tr ῥαισθῆι ῥωσθῆι ῥεχθῆι ῥαυχθῆ ἀρθμὸν ἀρθμόν ἀριθμόν εἰς ἐς πανταχῆι δὲ π. τὰ ἕδρας ἕδρης ἀνάσσοι ἀνάσση ¹ ἐνταῦθ᾽ ἐντεῦθ᾽ λῶιστα τἄριστα corr. Ργρ πιθεῖν πείθειν corr. m αἱμύλας αἱμύλους ἀμοχθεὶ ἀμοχθί ἐμοὶ ἐμή ἡμή ἐμοί et ἐμή

ΠΡ.
²

χρείη, δόλωι δὲ τοὺς ὑπερσχόντας κρατεῖν.

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ λόγοισιν ἐξηγουμένου

οὐκ ἠξίωσαν οὐδὲ προσβλέψαι τὸ πᾶν.
215

κράτιστα δή μοι τῶν παρεστώτων τότε

ἐφαίνετ᾽ εἶναι προσλαβόντα μητέρα

ἑκόνθ᾽ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν.

ἐμαῖς δὲ βουλαῖς Ταρτάρου μελαμβαθής

κευθμὼν καλύπτει τὸν παλαιγενή Κρόνον
220

αὐτοῖσι συμμάχοισι. τοιάδ᾽ ἐξ ἐμοῦ

ὁ τῶν θεῶν τύραννος ὠφελημένος

κακαῖσι ποιναῖς ταῖσδέ μ᾽ ἐξημείψατο.

ἔνεστι γάρ πως τοῦτο τῆι τυραννίδι

νόσημα, τοῖς φίλοισι μὴ πεποιθέναι.
225

ὃ δ᾽ οὖν ἐρωτᾶτ᾽, αἰτίαν καθ᾽ ἥντινα

αἰκίζεταί με, τοῦτο δὴ σαφηνιῶ.

ὅπως τάχιστα τὸν πατρῶιον ἐς θρόνον

καθέζετ᾽, εὐθὺς δαίμοσιν νέμει γέρα

ἄλλοισιν ἄλλα καὶ διεστοιχίζετο
230

ἀρχήν· βροτῶν δὲ τῶν ταλαιπώρων λόγον

οὐκ ἔσχεν οὐδέν, ἀλλ᾽ ἀιστώσας γένος

τὸ πᾶν ἔχρηιζεν ἄλλο φιτῦσαι νέον.

καὶ τοῖσιν οὐδεὶς ἀντέβαινε πλὴν ἐμοῦ.

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ᾽· ἐξελυσάμην βροτούς
235

τὸ μὴ διαρραισθέντας εἰς ῞Αιδου μολεῖν.

τῶι τοι τοιαῖσδε πημοναῖσι κάμπτομαι,

πάσχειν μὲν ἀλγειναῖσιν, οἰκτραῖσιν δ᾽ ἰδεῖν·

θνητοὺς δ᾽ ἐν οἴκτωι προθέμενος, τούτου τυχεῖν

οὐκ ἠξιώθην αὐτός, ἀλλὰ νηλεώς
240

Apparatus Criticus

χρείη χρεῖ ἡ δόλωι δὲ χρῆν ἢ χρὴ ἢ corr. Dawes δέ τε χρὴ δὲ ἢ δόλω τε om. ὑπερσχόντας ὑπερέχοντας corr. Porson κράτιστα κράτιστον δή δέ τόδε προσλαβόντα προσλαβόντα προσλαβόντι μελαμβαθής τε μελαμ- μελεμ- -βαθής -βαθὺς -βαφής ποιναῖς πηναῖς τιμαῖς ἐξημείψατο ἀντημείψατο ἐρωτᾶτ᾽ ἐρωτᾶτε μ' αἰτίαν αἰτίην φιτῦσαι φυτεῦσαι (φυτῆσαι Q ante corr.) δ᾽ ἐτόλμησ᾽ δ᾽ ἐτόλμησ᾽ (τινές) δὲ τόλμης τόλμας δὲ τολμῆς ὁ τόλμης ἐξελυσάμην ἐξελυσάμην ἐξερ(ρ)υσάμην τὸ μὴ τὸ μὴ τοῦ μή τῶι τοι τοιαῖσδε τῶι ταῖς τοιαῖσδε (sed τοι supra τοι-) τοιαῖσδε τῶι τοι νηλεώς ἀνηλεῶς

ΠΡ.
³

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεής θέα.

Translations (8)

Prometheus Bound. (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 196 focus

Unfold and speak out to us the whole story, from what accusation has Jupiter seized thee, and is thus disgracefully and bitterly tormenting thee. Inform us, if thou be in no respect hurt by the recital.

PROMETHEUS

Painful indeed are these things for me to tell, and painful too for me to hold my peace, and in every way grievous. As soon as the divinities began discord, and a feud was stirred up among them with one another,—one party

wishing to eject Saturn from his throne, in order forsooth that Jupiter might be king, and others expediting the reverse, that Jupiter might at no time rule over the gods:—then I, when I gave the best advice, was not able to prevail upon the Titans, children of Uranus and Terra; but they, contemning in their stout spirits wily schemes, fancied that without any trouble, and by dint of main force, they were to win the sovereignty. But it was not once only that my mother Themis, and Terra, a single person with many titles, had forewarned me of the way in which the future would be accomplished; how it was destined, that, not by main force, nor by the strong hand, but by craft the victors should prevail. When, however, I explained such points in discourse, they deigned not to pay me any regard at all. Of the plans which then presented themselves to me, the best appeared, that I should take my mother and promptly side with Jupiter, who was right willing [to receive us]. And 'tis by means of my counsels that the murky abyss of Tartarus overwhelms the antique Saturn, allies and all. After thus being assisted by me, the tyrant of the gods hath recompensed me with this foul recompense. For somehow this malady attaches to tyranny, not to put confidence in its friends. But for your inquiries upon what charge is it that he outrages me, this I will make clear. As soon as he had established himself on his father's throne, he assigns forthwith to the different divinities each his honours, and he was marshalling in order his empire: but of woe-begone mortals he made no account, but wished, after having annihilated the entire race, to plant another new one. And these schemes no one opposed except myself. But I dared: I ransomed mortals from being utterly destroyed, and going down to Hades. 'Tis for this, in truth, that I am bent by sufferings such as these, agonising to endure, and piteous to look upon. I that had compassion for mortals, have myself been deemed unworthy to obtain this, but mercilessly am thus coerced to order, a spectacle inglorious to Jupiter.

CHORUS

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ (OCR draft) Experimental (PROMÉTHÉE ENCHAINÉ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 196 focus

les autres, au contraire, luttant pour que Zeus jamais ne régnât sur les dieux — j'eus beau alors donner les plus sages conseils et chercher à persua-
der les Titans, fils d'Ouranos et de la Terre, je n'y réussis pas. Dédaignant les moyens de ruse, ils crurent, en leur brutalité présomptueuse, qu'ils n'auraient point de peine à triompher par la force. Moi, plus d'une fois, ma mère,
Thémis ou Gaia, forme unique sous maints noms divers ¹, m'avait prédit comment se réaliserait l'avenir : à qui l'emporterait non par force et violence, mais par ruse, appartiendrait la victoire. Je le leur expliquai avec force
raisons : ils ne daignèrent pas m'accorder un regard ! Le mieux, dans ces conjonctures, m'apparaissait dès lors

PROMÉTHÉE ENCHAINÉ

PROMÉTHÉE

d'avoir pour moi ma mère en m'allant placer aux côtés de Zeus, qui volontiers accueillit le volontaire ². Et c'est grâce
à mes plans qu'aujourd'hui le profond et noir repaire du Tartare cache l'antique Cronos avec ses alliés. Voilà les services qu'a obtenus de moi le roi des dieux et qu'il a payés de cette cruelle récompense. C'est un mal inhérent,
sans doute, au pouvoir suprême que la défiance à l'égard des amis ! — Quant à l'objet de votre question : pour quel grief m'outrage-t-il ainsi ? je vais vous l'éclaircir. Aussitôt assis sur le trône paternel, sans retard, il répartit les
divers privilèges entre les divers dieux, et commence à fixer les rangs dans son empire ³. Mais, aux malheureux mortels, pas un moment il ne songea. Il en voulait au contraire anéantir la race, afin d'en créer une toute nouvelle ⁴. A ce projet nul ne s'opposait — que moi. Seul, j'ai eu
cette audace ; j'ai libéré les hommes et fait qu'ils ne sont pas descendus, écrasés, dans l'Hadès. Et c'est là pourquoi aujourd'hui je ploie sous de telles douleurs, cruelles à subir, pitoyables à voir. Pour avoir pris les mortels en pitié, je me
suis vu refuser la pitié, et voilà comme implacablement je suis ici traité, spectacle funeste au renom de Zeus.

LE CORYPHÉE

Il aurait un cœur fait de roc ou de fer, Prométhée, celui qui ne s'indignerait avec toi de tes peines. Je n'eusse pas, pour moi, souhaité voir tel spectacle, et à
le voir, mon cœur douloureusement s'émeut.

PROMÉTHÉE

Oui, j'offre à des amis une vue pitoyable.

PROMÉTHÉE ENCHAINE

LE CORYPHÉE

Tu as, sans doute, été plus loin encore ?

PROMÉTHÉE

Oui, j'ai délivré les hommes de l'obsession de la mort.

LE CORYPHÉE

Quel remède as-tu donc découvert à ce mal ?

PROMÉTHÉE

J'ai installé en eux les aveugles espoirs.

LE CORYPHÉE

Le puissant réconfort que tu as ce jour-là apporté aux mortels !

PROMÉTHÉE

J'ai fait plus

Prometheus Chained (OCR draft) Experimental (Prometheus Chained. Robert Potter, 1779.) — 196 focus

But ſay, relate at large for what offence

200

Committed doth the wrath of Jove inflict

This puniſhment ſo ſhameful, ſo ſevere:

Inſtruct us, if the tale ſhocks not thy ſoul.

PROMETHEUS.

'Tis painful to relate it, to be ſilent

Is pain: each circumſtance is full of woe.
205

When

ſtern debate amongſt the gods appear'd,

And diſcord in the courts of heav'n was rous'd;

Whilſt againſt Saturn ſome conſpiring will'd

To pluck him from the throne, that Jove might reign;
210

And ſome, averſe, with ardent zeal oppos'd

Jove's riſing pow'r and empire o'er the gods;

My counſels, tho' diſcreeteſt, wiſeſt, beſt,

Mov'd not the Titans, thoſe impetuous ſons

Of Ouranus and Terra, whoſe high ſpirits,
215

Diſdaining milder meaſures, proudly ween'd

To ſeize by force the ſceptre of the ſky.

Oft did my goddeſſs mother, Themis now,

Now Gaia, under various names deſign'd i

,

Herſelf the ſame, foretell me the event,
220

That not by violence, that not by pow'r,

But gentler arts, the royalty of heav'n

Muſt be obtain'd. Whilſt thus my voice advis'd,

Their headlong rage deign'd me not e'en a look.

What then could wiſdom dictate, but to take
225

My mother, and with voluntary aid

Abet the cauſe of Jove? Thus by my counſels

In the dark deep Tartarean gulph enclos'd

Old Saturn lies, and his confederate pow'rs.

For theſe good deeds the tyrant of the ſkies
230

Repays me with theſe dreadful puniſhments.

For foul miſtruſt of thoſe that ſerve them beſt

Breathes its black poiſon in each tyrant's heart.

Aſk you the cauſe for which he tortures me?

I will declare it. On his father's throne
235

Scarce was he ſeated, on the chiefs of heav'n

He ſhow'r'd his various honours; thus confirming

His royalty; but for unhappy mortals k

Had no regard, and all the preſent race

Will'd to extirpate, and to form a new.
240

None, ſave myſelf, oppos'd his will; I dar'd;

And boldly pleading ſaved them from deſtruction,

Saved them from ſinking to the realms of night.

For this offence I bend beneath theſe pains,

Dreadful to ſuffer, piteous to behold:
245

For mercy to mankind I am not deem'd

Worthy of mercy; but with ruthless hate

In this uncouth appointment am fix'd here

A ſpectacle diſhonorable to Jove,

CHORUS.

Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Prometeo legato: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 196 focus

il Signore dei Superi avrà,

per conoscer la trama novella

200

che poter deve togliergli e scettro.

Né potrà con melliflua lusinga

di scongiuri molcirmi; né téma

di minacce saprà sgomentarmi,

che il segreto gli sveli, se innanzi
205

non mi sciolga dai lacci selvaggi,

non s' induca a pagare la pena

di questa ignominia.

า

2 Antistrofe II

CORO

Ben ardito sei tu: ché non ti prostra
210

il tuo supplizio amaro; e troppo libera

la tua lingua disciogli.

Ma noi temiam per la tua sorte; e penetra

terror l'anima nostra.

Dove sarà che approdi
215

il termine a veder dei tuoi cordogli ?

Ché cuore inesorabile

il figliuolo di Giove serba ed impervî modi.

PROMETEO

Bene so ch'egli è acerbo, ed in pugno

tien giustizia. Ma pure, mi credo,
220

diverrà l'umor suo ben piú mite,

quando queste sventure lo fiacchino;

e appianata la furia implacabile,

dovrà chiedermi un giorno amicizia

e concordia; né io m' opporrò.
225

1 PRIMO EPISODIO

CORO

Svelaci, tutta esponici l'istoria:

in quale fallo te cogliendo, Giove

di cosí dure obbrobrïose pene

ti oltraggia: dove non ti noccia, narralo.

PROMETEO

M'è pur doglia narrar simili eventi,
230

doglia tacerli: una miseria è tutto!

Come prima scoppiò l'odio fra i Numi,

e in due parti li scisse una contesa,

questi, volendo abbattere dal soglio

Crono, perché regnasse appunto Giove,
235

gli altri, tutto al contrario, adoperandosi

perché mai Giove non avesse il regno,

Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus vinctus: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.) — 196 focus

Omnia patefac, & nobis effare causam,

Quo in crimine deprehendens Iupiter,

Sic ignominiose & acerbè contumelia afficit:

200

Doce nos, nisi tibi noceat sermo.

Pro.

Molestum quidem mihi est haec dicere,

Vicissim tædiosum tacere: ubiq; infortunium.

Vbi statim cœperunt dij irasci,

Seditio inter ipsos orta est.
205

Hi quidem volentes Saturnum folio eijcere,

Vt Iupiter regnaret videlicet: alij contrarium

Studebant, ne unquam Iupiter Dijs imperaret.

Inde ego optima quæq; consulens, persuadere

Titanas Cæli Terræ filios
210

Non potui, meas blandas astutias

Parvipendentes, firmioribus consilijs

Putabant sine labore vi dominari.

Mihi verò mater non tantum semel Themis,

Et Terra, multorum nominum forma una,
215

Quod aliquando adimpleretur prædixerat:

Quod neq; ob vim & robur

Oporteret, sed dolo Deos imperare.

Haec verò me narrante verbis

Non dignum putarunt, neq; omnino respicere.
220

Optimum mihi præsentium rerum tunc

Videbatur esse, adiungenti matrem

Volentem volenti Ioui fauere.

Meo consilio tartari profunda

Latebra occulta senem Saturnum,
225

Cum illius socijs.

hoc modo ex me

Deorum tyrannus adiutus,

Has malas pœnas mihi rependit.

Inest hoc aliquo modo tyrannidi
230

Malum, amicis non fiduciam habere.

Quod verò interrogatis, causam ob quam

Iniuria afficit me: hoc vobis perspicuum reddam.

Vbi paternum solium statim

Occupauit, repente Dijs distribuit præmia
235

Alijs alia, & disposuit

Principatum: mortalium verò miserorum rationem

Nullam habuit, sed illorum genere destructo

Omni, voluit aliud condere novum.

Istis consilijs nullus me excepto restitit:
240

Ego verò audax liberaui mortales,

Ne dilacerati ad inferos migrarent.

Hac de causa talibus calamitatibus plector,

Molestis ad perpetiendum, & visu miserabilibus.

Erga mortales misericordia affectus, talia
245

PROMETHEVS.

Assequi

Non dignus eram ipse: tamen crudeliter

Hic dispositus sum, Ioui infamis aspectus.

Cho.

Prometheus Bound (OCR draft) Experimental (Prometheus Bound. Anna Swanwick, 1886.) — 196 focus

CHORUS

To us thy tale unfold; the whole speak out;

Upon what charge Zeus, seizing thee, doth thus

Outrage with harsh and ignominious pain?

Inform us if the telling breed no harm.

PROMETHEUS

Grievous to me it is these things to tell,

Grief to be silent: trouble every way.

When first the heavenly powers were moved to rage,

And in opposing factions ranged their might,

These wishing Kronos from his seat to hurl

That Zeus forsooth might reign; these, counter-wise,

Resolved that o'er the gods Zeus ne'er should rule;

Then I with sagest counsel strove to move

The Titans, progeny of heaven and earth,

But strove in vain; for they, in stubborn souls

Of crafty wiles disdainful, thought by force,

An easy task, the mastery to gain.

But me, not once but oft, my mother Themis,

And Earth (one shape with many names) had told

Prophetic, how the future should be wrought.

That not by strength of thew or hardiment

Should mastery be compassed, but by guile;

But when this lore I did expound in words,

They deigned me not a single look; whereon,

Of courses free to choose, the wisest seemed

Leagued with my mother, of my own free will

The will of Zeus to meet, siding with him,

And by my counsels black-roofed Tartaros'

Murky abyss primeval Kronos now

Engulfs with his allies; such benefits

From me the tyrant of the gods received,

And hath requited with these base returns.

For, someway, cleaveth aye to tyranny

This fell disease; to have no faith in friends.

But touching which ye ask me, on what charge

He thus maltreats me; this will I make clear.

When seated on his father's throne, forthwith,

He to the several gods was dealing out

Their several honours, marshalling his realm;

But he of toil-worn mortals took no count;

The race entire he ardently desired

To quench, and plant a new one in its stead.

And none but I opposed his purposes;

I dared alone;—I saved the mortal race

From sinking blasted down to Hades' gloom.

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Prometheus Bound — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 196 focus

Unveil, say forth to us the tale entire,
220

Under what imputation Zeus laid hands

On thee, to rack thee thus with shameful pangs?

Tell us—unless the telling pain thee—all!

Prometheus

Grievous alike are these things for my tongue,

Grievous for silence—rueful everyway.
225

Know that, when first the gods began their strife,

And heaven was all astir with mutual feud—

Some willing to fling Cronos from his throne,

And set, forsooth, their Zeus on high as king,

And other some in contrariety
230

Striving to bar him from heaven's throne for aye—

Thereon I sought to counsel for the best

The Titan brood of Ouranos and Earth;

Yet I prevailed not, for they held in scorn

My glozing wiles, and, in their hardy pride,
235

Deemed that sans effort they could grasp the sway.

But, for my sake, my mother Themis oft,

And Earth, one symbol of names manifold,

Had held me warned, how in futurity

It stood ordained that not by force or power,
240

But by some wile, the victors must prevail.

In such wise I interpreted; but they

Deigned not to cast their heed thereon at all.

Then, of things possible, I deemed it best,

Joining my mother's wisdom to mine own,
245

To range myself with Zeus, two wills in one.

Thus, by device of mine, the murky depth

Of Tartarus enfoldeth Cronos old

And those who strove beside him. Such the aid

I gave the lord of heaven—my meed for which
250

He paid me thus, a penal recompense!

For 'tis the inward vice of tyranny,

To deem of friends as being secret foes.

Now, to your question—hear me clearly show

On what imputed fault he tortures me.
255

Scarce was he seated on his father's throne,

When he began his doles of privilege

Among the lesser gods, allotting power

In trim division; while of mortal men

Nothing he recked, nor of their misery—
260

Nay, even willed to blast their race entire

To nothingness, and breed another brood;

And none but I was found to cross his will.

I dared it, I alone; I rescued men

From crushing ruin and th' abyss of hell—
265

Therefore am I constrained in chastisement

Grievous to bear and piteous to behold,—

Yea, firm to feel compassion for mankind,

Myself was held unworthy of the same—

Ay, beyond pity am I ranged and ruled
270

To sufferance—a sight that shames his sway!

Chorus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 196 focus

Jetzt offenbar' uns Alles und verkündige:

Welch eine Schuld war's, über der dich Zeus ergriff,

Daß also schmachvoll, daß so herb er dich bestraft?
195

Verkünd' es, wenn die Rede dir nicht schmerzlich fällt.

Prometheus.

Mir ist es schmerzvoll auch davon zu reden nur,

Schmerzvoll zu schweigen; bittres Leid ist überall.

Als Groll in Götterherzen aufzuglüh'n begann,

Und unter ihnen sich erhob der wilde Zwist,
200

(Für Kronos' Sturz vom Throne rang der eine Theil,

Daß Zeus hinfort gebiete, während Andere

Sich mühten, daß Zeus nimmerdar ihr König sei,)

Da rieth ich wohl das Beste, doch unmöglich war's,

Die Titanen, Gäa's Kinder und des Uranos,
205

Dafür zu stimmen; nein, den freundlichklugen Rath

Verschmäh'n sie stolz in ihres Herzens Uebermuth,

Und hoffen mühelosen Sieg in offnem Kampf.

Doch hatte mehr als Einmal Mutter Themis schon,

Und Gäa, reich an Namen, doch an Wesen eins,
210

Wie's künftig kommen werde, mir geoffenbart,

Daß weder Stärke noch Gewalt, daß List allein

Dem Gott die Herrschaft sichre, der durch List gesiegt.

Nachdem ich solches dargelegt in klarem Wort,

Da hielten sie's nicht Eines kurzen Blickes werth.
215

Das Beste nun von Allem, was mir offen stand,

Schien mir, mit meiner Mutter im Verein dem Zeus

Als Helfer willig beizusteh'n, dem willigen.

So schließt nach meinem Rathe denn des Tartaros

Schwarztiefer Schlund den altergrauen Kronos ein
220

Sammt seinen Kampfgenossen. Also ward von mir

Der Götter Fürst mit Liebesthaten überhäuft,

So ward mit schnödem Danke mir von ihm gelohnt.

Denn dieß Gebrechen haftet stets dem Herrscher an,

Daß er den eignen Freunden nicht zu trauen wagt.
225

Doch über eure Frage, was den Gott bewog,

Mich so hinauszustoßen, geb' ich nun Bescheid.

Sobald er sich auf seines Vaters Thron gesezt,

Stracks theilt er Ehrenämter an die Götter aus,

Dem dieses, andre jenen, und bestellt des Reichs
230

Gewalten; nur der jammervollen Sterblichen

Vergaß er völlig, ja, beschloß ihr ganz Geschlecht

Zu tilgen und ein andres neues auszuzieh'n.

Da widerstrebte seinem Plan Niemand als ich.

Ich wagt' es muthig, ich errang's den Sterblichen,
235

Daß nicht zerschmettert Hades' Nacht sie niederschlang.

Für diese That denn beugte mich so grause Qual,

Schmerzvoll zu dulden und bejammernswerth zu schau'n.

Mitleid den Menschen bietend, ward ich dessen selbst

Nicht werth geachtet, sondern unbarmherzig hier
240

Am Fels gekettet, Schaugepräng, schmachvoll für Zeus.

Die Chorführerin.

Commentary

Critical apparatus to Prometheus Bound (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of Prometheus Bound.) focus

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-199

αἰτιάματι:

αιτιάματι

Lips. 2. Antiatticista Bekkeri p. 78, 25.

αἰτίαμα. Αισχύλος Προμηθεῖ δεσμώτῃ

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-200

βλάπτει: Libri

βλάπτῃ

, nisi quod Lips. 1. ante correctionem

βλάπτειν

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-201

ἀλγεινὰ:

ἀλγεινά

, superscripto

οι

, Lips. 2. Aug.

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-202

ἐστὶν:

ἔστιν

Μ.

ἐστὶ

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-203

δύςποτμα:

δύσποτμος

Par. F.

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-204

ἤρξαντο:

ἤρξατο

Lips. 1.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-205

NA: om. Lips. 2. Idem

ὠρθύνετο

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-206

ἕδρας:

ἕδρας

M. G. Lips. 1. 2. Aug.

ἕδρας

Ven. 3. Rob. Turn.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-207

ἀνάσσοι:

ἀνάσσοι

M. G. Rob. Turn.

ἀνάσσῃ

Lips. 1. 2. Aug. aliique codd. et Ald.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-208

NA: In G. sedecim versus 205–220. bis scripti sunt a diversis manibus. Nam quum prima manus desiisset in v. 204. ita ut superesset trium versuum spatium, secunda manus addidit in ea ipsa pagina versus 205. 206. 207. in altera autem 208-220. Quum autem folia aliquot intercidissent, tertia manus in quattuor foliis insertis adscripsit qui deerant versus 205-294. In iis quae bis scripta sunt non est nisi glossarum aliqua diversitas.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-209

ἄρξειεν:

ἄρξειεν

Μ.

ἄρξειε

G. Lips. 1. 2.

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-210

ἐνταῦθ᾽:

ἐντεῦθ᾽

Lips. 2. Aug.

ἐντεῦθεν

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-211

τὰ λῷστα:

ταλωστὰ

Lips. 1.

λῶστα

Lips. 2.

τἄριστα

206. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-212

πιθεῖν:

πιθεῖν

a pr. manu M.

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-213

καρτεροῖς:

καρτερών

Lips. 2. Aug.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-214

ἀμοχθὶ:

ἀμοχθὶ

M. et Regius Spanhemii. Ceteri

ἀμοχθεί

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-215

μήτηρ:

μητρὶ

G. aliique codices et ex correctione Lips. 1. in quo antea

μοί

. Lips. 2.

μοι

, supra scriptis.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-216

μορφὴ:

μορφή

G. et a pr. manu M. De Telluris

πολυωνυμίᾳ

disseruerunt Stanleius ad h. 1. et Bern. Martinus Var. Lect. III. 13. Videndus etiam Arnaldus de diis

παρέδροις

cap. 22. Schützius vero vel unum exemplum requirebat, in quo Themis nomen haberet Telluris. Nam Themis quum ab Aeschylo non solum in principio Eumenidum

Τιτανὶς παῖς Χθονός

, sed in ipso etiam Prometheo v. 877. dicta sit

Τιτανίς

, negabat dubium esse quin Aeschylus Hesiodum aliosque auctores secutus Themidem a Tellure distinxerit. Accedere quod, si Telluris filius esset Prometheus, Titanes, quos v. 207.

Οὐρανοῦ τε καὶ Χθονὸς τέκνα

vocet, rectius videatur fratres appellaturus fuisse. Quumque praeterea in exponendo Themidis vaticinio inutile sit et incommodum istud de alio Themidis nomine additamentum, versum hunc,

καὶ Γαῖα, πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία

, spurium, Aeschylo plane indignum, atque ex glossa marginali vel interpretatione alicuius grammatici intrusum esse censebat. Videri enim istam interpretationem ex errore scholiastarum natam, qui quum

οὐχ ἅπαξ μόνον

ad Themidem referrent, requisiverint aliquid quod his verbis opponeretur. Haec etsi speciose disputata sunt, tamen versum illum genuinum esse certissimum est. Nihil quidem ponderis habet Io. Tzetzes, qui et ad Hesiodi O. et D. 9. scribit

Θέμις ἡ γῆ κατ' Αισχύλον

, et in Exegesi in Il. p. 52, 24.

Αἰσχύλος Θέμιν λέγει τὴν γῆν ἐν τῷ Προμηθεῖ προφανῶς· Θέμις τε καὶ Γῆ πολλῶν ὀνομάτων γραφῇ μιᾷ

quo respicit etiam p. 135, 25.

Αισχύλος δὲ Θέμιν φησὶ μητέρα Προμηθέως, ἀλλ' οὐκ Ασίαν

. Sed ipso licet Aeschylo auctore uti, qui quum in fine fabulae scripserit

ὦ μητρὸς ἐμῆς σέβας, ὦ πάντων αἰθὴρ κοινὸν φάος εἱλίσσων, ἐφορᾷς μὲ ὡς ἔκδικα πάσχω;

inepta invocatio matris esset, nisi terram et caelum his versibus designaret. Ergo non emendando, sed explicando succurrendum. Quod qui facere conatus est Welckerus in Trilogia p. 39. seqq. non solum aliena multa immiscuit, sed in ipsa etiam explicatione falli videtur, quum Themidem et Tellurem unum numen esse contendit, cognomenque hoc Themidis arbitrio poetae separatum a Telluris numine putat. Nam contrarium potius statuendum est, videturque ipse statuisse in Appendice Trilogiae p. 67. diversas omnium ipsiusque Aeschyli sententia deas hic in unum esse numen coniunctas. Id ipse Aeschylus declarat, quum eas dicit

πολλῶν ὀνομάτων μορφὴν μίαν

. Nimirum senserunt illi, qui religiones Graecis condiderunt, quos deos vocarent unius cuiusdam naturae communitate contineri, muneribusque magis atque officiis quam separatis numinibus singulos ab se invicem discretos vivere. Ita factum est ut, qui pro muneribus illis diversi di putabantur, saepe vel coniunctis officiis vel uno munere aliis praelato in unum confunderentur, ac modo duobus consociatis nominibus, modo uno ex alius dei natura petito appellarentur. Magis autem illa deorum in unam naturam coniunctio Aeschyli aevo per philosophos celebrata est atque dispersa, ex quo genere multa sunt a tragicis commemorata. Ac Terra quidem modo eadem quae Rhea habita est, de qua quum alii multi scriptores, tum copiosissime exposuit Lucretius II. 599-658. paucis autem complexus Apollonius Rhodius II. 1098. scripsit, Rheam dicens,

ἐκ γὰρ τῆς ἄνεμοί τε θάλασσά τε νειόθι τε χθὼν πᾶσα πεπείρηται νιφόεν θ᾽ ἕδος Ουλύμποιο

. Aeschylus autem in Supplicibus v. 857. 867. et Sophocles in Philocteta v. 391. Iovem terrae filium vocarunt; modo confusa est cum Cerere, quod constat factum esse saepissime, Ceresque ipsa omnibus Rheae attributis ornata est ab Euripide longo carmine in Helena a v. 1321. Ita hic quoque Aeschylus, sive ipse primus Prometheum Themidis filium appellavit, sive, quod veri similius est, antiquam aliquam fabulam est secutus, hanc famam praetulit, quia haec nobilior esset origo coniunctiorque cum virtutibus et meritis Promethei, quam si Clymenae vel Asiae filius diceretur. Themis autem coniunctissima cum Tellure est, siquidem antiquissimum Delphicum oraculum Telluris fuisse creditum est, cui successerit Themis, ut et in Eumenidum initio dictum est et ab Euripide in Iphigenia in Tauris v. 1259. seqq. Et sic etiam Olympiae. Pausanias V. 14, 10.

ἐπὶ δὲ τῷ Γαíῳ καλουμένῳ βωμός ἐστιν ἐπ' αὐτῷ Γῆς, τέφρας καὶ οὗτος· τὰ δ᾽ ἔτι ἀρχαιότερα καὶ μαντεῖον τῆς Γῆς αὐτόθι εἶναι λέγουσιν. ἐπὶ δὲ τοῦ ὀνομαζομένου στομίου Θέμιδι ὁ βωμὸς πεποίηται

. Has igitur fatidicas deas in unam coaluisse cernimus. Itaque non est quod miremur, si poeta v. 876. scripsit, quod veri simile est,

τοιόνδε χρησμὸν ἡ παλαιγενὴς μήτηρ ἐμοὶ διῆλθε Τιτανὶς θεῶν

. Nam eodem modo qui proprie Titanida est

Τιτάν Προμηθεύς

vocatur ab Sophocle in Oed. Col. v. 56. et ab Euripide Phoen. v. 1122. Ione v. 455. Quo tamen non referendum videtur illud Ciceronis ex Aeschylo

Titanum suboles, socia nostri sanguinis

, quod ab Aeschylo sic scriptum fuisse credibile est,

ὦ κοινὸν αἷμα, γέννα Τιτάνων, ἐμοί

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-217

μέλλον:

μέλον

Lips. 1.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-218

κραíνοιτο: Non opus videtur ut cum Elmsleio scribatur

κρανεῖτο

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-219

προὐτεθεσπίκει:

προστεθεστήκει

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-220

καρτερὸν:

κρατερὸν

G. ubi primum scripti hi versus.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-221

χρείη:

χρὴ

χρῆ

G. Lips. 1. 2. Aug. et sic fere ceteri.

χρεῖ ἦ

a manu tertia margo Μ. γρ.

χρεῖ ᾖ

supra scriptum in G. Lips. 2. Aug. et sic Rob.

χρείη

restituit Dawesius Misc. crit. p. 333.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-222

δὲ:

δὲ

omissum in M. a pr. manu tertia adscripsit. Omittunt Lips. 1. aliique.

τε

habent G. Lips. 2. Aug. aliique.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-223

ὑπερσχόντας:

ὑπερέχοντας

libri, nisi quod

ὑπερέχοντας

quidam Parisini. Ex Turnebi editione vulgabatur

ὑπερέξοντας

, Porsonum alii

ὑπερσχόντας

corrigentem secuti sunt. Sic Valckenarius in Euripidis Hipp. 1365. quum legeretur

ὑπερέχων

, correxit

ὁδ᾽ ὁ σωφροσύνῃ πάντας ὑπερσχών

. Aliud tamen monstrant glossae in Lips. 2.

μεγάλους

, in Ox.

τοὺς μεγάλους

, in G. et Lips. 1.

τοὺς μείζονας

, quibus non videtur

ὑπερσχόντας

, sed

ὑπερτέρους

explicatum esse. Scholiastes ad Od. III. 65.

ὑπέρτερα, τὰ ὑπέρθετα καὶ μείζονα

. Ad I. XI. 437.

ὑπέρτερον, μέγα

. Ad Od. XV. 491.

ὑπέρτερον, ὑπέροχον, μέγα

. Ad XI. 290.

ὑπέρτερον εὖχος, μεγάλως τῇ δόξῃ ὑπερέχον

. Schol. Ven. B. ad Il. XI. 785.

ὑπέρτερον δὲ ἀεὶ τὸν ὑπερέχοντα φησιν

. Schol. Α.

ὁ γὰρ ὑπερέχων κατά τι ἐστιν ὑπέρτερος. καὶ νῦν λέγει, τῷ γένει, τῇ εὐγενείᾳ ὑπερέχει

. Ibi dem in alio scholio

οὐ λέγει ὅτι τῇ γεννήσει σοῦ ἐστὶν ὑπερέχων, ἀλλ᾽ ὑπερτέραν γενεὰν λέγει οὐ τὴν χρόνῳ ὑπερέχουσαν, ἀλλὰ γένους ἀξίᾳ

. Glossa in Aeschyli Sept. ad Th. 511.

ὑπέρτερον, μειζόνως

. Schol. Sophoclis ad El. 455.

ἐξ ὑπερτέρας χειρός, ἀντὶ τοῦ ἰσχυροτέρας, οἷον μετὰ δυνάμεως μείζονος

. Hinc scripsi

ὑπερτέρους

. Sententia eadem est quae si diceret

τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερτέρους

. De hac collocatione articuli dixit Heindorfius ad Plat. Phaedonem p. 139. V. ad Eur. Andr. 215.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-224

τοιαῦτ᾽ ἐμοῦ:

τοιαῦτά μου

ante correctionem G.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-225

ἐξηγουμένου:

ἐξηγομένου

Lips. 1.

ἐξηγουμένω

, adscripto

super

, Lips. 2.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-226

οὐδὲ:

οὐδὲν

ante corr. Lips. 1.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-227

προςβλέψαι: Idem

προβλέψαι

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-228

κράτιστα:

κράτιστα

, superscripto

οι

, Lips. 2.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-229

προςλαβόντα:

προσλαβόντι

M. G. Lips. 1. 2. Aug. et multi alii. Nonnulli

προσλαβόντα

, quod Brunckius restituit.

220. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-230

ἑκόνθ' ἑκόντι:

ἑκὼν θ' ἑκόντι

Lips. 1.

ἔκονθ' έτι

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-231

μελαμβαθὴς:

μελαμβαθής

M. aliique.

μελαμβαφής

Aug.

μελεμβαφής

G. Lips. 1. 2.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-232

κευθμὼν:

κευθμών

Lips. 1.

222. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-233

παλαιγενῆ:

τὸν παλαιὸν

Lips. 2. Aug.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-234

αὐτοῖσι συμμάχοισι:

αὐτοῖσυμάχοισι

ex correctione, quum penultima syllaba prius

ου

fuisset, Lips. 1.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-235

ποιναῖς:

ποιναῖς

Μ. et plerique libri.

πηναῖς

Lips. 1.

τιμαῖς

G. Mosq. 1.

ποιναῖς

γρ.

τιμαῖς

Par. B. Id non videtur interpretis esse. Atque unus scholiastarum

τιμωρίας

adscripsit. Hesychius

τιμή, δόξα, ποτὲ δὲ καὶ τιμωρία, ἢ ἀντέκτισις ἡ κυρία

. Itaque recepi, praesertim quum acerbius dictum videretur.

225. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-236

ταῖςδέ μ' ἐξημείψατο:

ταῖσδ᾽ ἐξημείψατο

Lips. 2.

ἀντημείψατο

ex Arund. et Cant. 2. recepit Blomfieldius.

226. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-237

γάρ πως:

γὰρ πῶς

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-238

τοῖς:

τοῖς

omittit G.

227. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-239

τυραννίδι:

τοῦτο τῆρανύδι

Lips 1.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-240

ἐρωτᾶτ':

ἐρωτᾶτε μὲ

Lips. 1.

ἐρωτᾶτ' ἐμ'

Lips. 2. Aug.

228. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-241

αἰτίαν:

αἰτίην

Μ. G.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-242

τὸν:

τὸν

bis Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-243

καθέζετ':

καθίζετ'

G. Lips. 1.

231. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-244

δαíμοσιν νέμει:

δαίμοσι

M. G. Lips. 1. 2.

νέμοι

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-245

διεστοιχίζετο:

διεστοιχίζετο

ex hoc loco habere videtur Hesychius.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-246

βροτῶν δὲ τῶν:

βροτῶν τῶνδε τῶν

Lips. 1.

233. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-247

λόγον:

λόγων

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-248

οὐδὲν:

οὐδένα

Μ.

οὐδὲν

G. Lips. 1. 2.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-249

φιτῦσαι:

φιτύσαι

Μ.

φυτῦσαι

Lips. 2. Aug.

αντῆσαι

G. Lips. 1.

φιτῆσαι, φυτεῦσαι

alii.

φιτῦσαι

Turnebus.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-250

τοῖσιν:

τοῖσιν

ultima littera in litura M. Blomfieldius ex Elmsleii sententia

καὶ τοισίδ'

. Non opus. Quae defendendo

τοισίδ'

allata exempla sunt, nihil ponderis habent. Nam aliud est

hic

, aliud

hice

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-251

ἀντέβαινε:

ἀντέβαινεν

Lips. 2.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-252

ἐγὼ δ' ἐτόλμησ᾽:

ἐγὼ δὲ τόλμησ'

Μ.

ἐγὼ δὲ τολμῆς

G. Lips. 1. 2. Aug. Alii

ἐγὼ δὲ τολμῆς

vel

ἐγὼ δ᾽ ὁ τολμῆς

. Schol.

τινὲς ἐτόλμησα, καὶ τὸ ἑξῆς μετὰ ἤθους. δύναται καὶ τολμῆς εἶναι, ὡς τιμήεις τιμῆς

. Emendate

ἐγὼ δ᾽ ἐτόλμησ'

Par. F.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-253

ἐξελυσάμην:

ἐξελυσάμην

M. Lips. 1. 2. Aug. (in cuius margine γρ.

ἐξερωσάμην

) aliique codices et Rob.

ἐξερυσάμην

G. aliique et Ald. Turn. At in hoc verbo duplicari solet

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-254

βροτοὺς:

βροτόν

Lips. 2.

238. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-255

τοῦ μὴ:

τὸ μη

Μ.

τὸ μὴ

Rob. et Regius Spanhemii. Ceteri libri

τοῦ μή

. G. Bernhardy in Syntaxi p. 356. magis, quam hoc Aeschyli

τοῦ μή

, defendendum censuit illud Herodoti I. 86,

ῥύσεται τοῦ μὴ ζῶντα κατακαυθῆναι

. Non intelligo quid voluerit.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-256

τῷ τοι:

τῷ ταῖς τοιαῖσδε

, sed ad

ταῖς

a sec. manu superscripto

τοι

, Μ,

τῷ τοιαῖσδε

Lips. 2.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-257

πημοναῖσι:

πημοναῖσιν

Lips. 1.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-258

κάμπτομαι:

κάπτομαι

Lips. 2.

240. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-hermann1852-appcrit-lat1-259

οἰκτραῖσιν:

οἰκτραῖσι

Lips. 2.

οἰκταῖσι

English commentary on Prometheus Bound (OCR draft) (N. Wecklein, translated by F. D. Allen. Ginn & Company, 1893; compared with the 1891 printing. Printed commentary pages 31–144. Provisional alignment and unresolved OCR are visibly flagged.) focus

193-396. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-145

;

193-396. First Episode. 193- 283. First Scene: Prometheus and the Coryphaeus. The scholiast says: τὴν ὑπόθεσιν (that is, the expo- sition of the events supposed to pre- cede the opening of the play) βουλό- μενος διδάξαι, τὸ περίεργον (curiosity) τοῦ γυναικώδους ήθους προσέλαβεν (availed himself of, as a motive). οὐκ ἂν γὰρ ὁ ᾿Ὠκεανds (who enters later) ἠξίωσεν ἐρωτῆσαι εἰδώς. The curiosity of the chorus is a natural conse- quence of their awakened sympathy. Still it is to be observed that Prome- theus on his part is moved to tell his story by the longing to unburden his heart to sympathizing friends (see 198). He needs only the request in order to comply at once. - The Pro- logue and this first scene of the first episode constitute the first act of the drama, which expounds the situation and prepares the way for the follow- ing dramatic development.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-146

⁴

;

196. εἴ τι μή: cp. Pers. 157 θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς, εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ, Suppl. 1016 εἰ ahaad. 205 210- γάρ τι μὴ θεοῖς βεβούλευται νέον. Cp. 763.-It is noteworthy that all the speeches of the coryphaeus (which exceed a single verse) consist of four verses (see 242, 259, 472, 507, 631, 819, 1036) except 698 f. The same tendency in the speeches of other persons, 393, 511, 522, 589, 609.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-147

⁵

⁶

;

197 f. ἀλγεινὰ μέν ... ἄλγος δέ: for the anaphora, cp. 238 and Pers. 27 φοβεροὶ μὲν ἰδεῖν, δεινοὶ δὲ μάχην.

200. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-148

⁷

⁸

;

200. ὠροθύνετο : an epic word,

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-149

⁹

¹⁰

;

201. οἱ μὲν θέλοντες: absolute nominative, used as if δαίμονες ἐν ἀλλήλοις ἐστασίαζον had preceded. Cp. Soph. Ant. 259 λόγοι δ᾽ ἐν ἀλλή- λοισιν ἐρρόθουν κακοί, φύλαξ ἐλέγχων φύλακα, Eur. Phoen. 1462 ἦν δ᾽ ἔρις στρατηλάταις, οἱ μὲν πατάξαι πρόσθε Πολυνείκην δορί, οἱ δ᾽ ὡς θανόντων οὐδα- μοῦ νίκη πέλοι, Bacch. 1131 ἦν δὲ πᾶσ᾽ ὁμοῦ βοή, ὁ μὲν στενάζων κτἑ. Krüger I. § 56. 9, 4. See also on 569 below.

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-150

¹¹

¹²

;

202. δήθεν: scilicet; here with. out the usual tinge of irony (986), or notion of pretence. So Eur. Ion 831 Ιων, ἰόντι δῆθεν ὅτι συνήντετο.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-151

¹³

¹⁴

;

203. ὡς Ζεὺς μήποτ᾿ ἄρξειεν θεῶν : said instead of "that Cronus might remain in power," because the per- sonality of Zeus is uppermost in the speaker's mind.

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-152

¹⁵

¹⁶

;

204. τὰ λῷστα πιθεῖν Τιτάνας: on the double accusative, see Krüger I. § 46, 11, 2. - The aorists ἔπιθον and ἐπιθύμην are very frequent in tragedy.

205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-153

¹⁷

¹⁸

;

205. Cp. Hes. Theog. 644 Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἀγλαὰ τέκνα.

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-154

¹⁹

²⁰

;

208. ἀμοχθί: the sense is, "in their pride of heart, they thought easily to master their foe by sheer brute force, without tedious manoeuvres." - πρὸς βίαν: opposed to αἱμύλας μηχανάς. Cp. Hor. Carm. iii. 4, 65 vis consili expers mole ruit sua.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-155

²¹

²²

;

210. πολλῶν ὀνομάτων μορφὴ μία: said in order to explain the identifi- cation of Gaea and Themis (cp. 1091), whom the common tradition distin- guished as mother and daughter (so Hesiod Theog. 135, and Aeschylus himself in Eum. 2 Γαῖαν· ἐκ δὲ τῆς Θέμιν). In identifying the two, the poet seems to have followed a local Attic tradition, of which an Attic inscription, Ἱερίας Γῆς Θέμιδος, affords 220. a hint. In Arcadia, Demeter had the cognomen Themis; Paus. viii. 25, 4. Themis in 874 is called Ti- τανίς, as being the mother of the Titans; the poet includes under the term Τιτάν all who belong to the Titan race. Similarly Prometheus, the son of a Titan, is spoken of as Τιτὰν Προμηθεύς, Soph. Ο. C. 56, Eur. Phoen. 1122, Ion 455. Aeschylus, having of his own invention made Prometheus a son of Themis, wished to guard against a possible feeling of bewilderment on the part of his spectators, that the functions given to Gaea in the cosmogonic accounts (see Hesiod Theog. 463, 470, 494, 626, 884) should be transferred outright to Themis.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-156

²³

²⁴

;

211. κραίνοιτο : present tense, be- cause the prophesier thinks of the future as already present. Cp. τίθη- σιν 848, τελεῖται 929.

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-157

²⁵

²⁶

;

212. Cp. Soph. Phil. 594 ἡ μὴν ἢ λόγῳ πείσαντες ἄξειν ἢ πρὸς ἰσχύος κράτος, and see Krüger I. § 68, 39, 8.

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-158

²⁷

²⁸

;

213. δόλῳ δὲ τοὺς ὑπερσχόντας : = τοὺς δὲ δόλῳ ὑπερσχόντας, subject ac- cusative to κρατεῖν. A fuller and

;

more emphatic expression for simple δόλῳ. The position of δόλῳ is due to the antithesis. Cp. Eur. Andr. 215 Θρήκην χιόνι τὴν κατάρρυτον, Soph. Ο. Τ. 139 ἐκεῖνον ὁ κτανών, Demosth. VIII. 28 ταῦτα τοὺς ἀδικοῦντας, ΧΙν. 25 ταῦτα δὲ οἱ κεκτημένοι. The aor- ist ὑπερσχόντας stands in connexion with χρείη κρατεῖν, “those were des- tined to be victors who should have outdone their adversaries in craft."

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-159

²⁹

³⁰

;

215. προσβλέψαι : προσβλέπειν is used in the sense in which ἀποβλέ- πειν is more commonly employed.

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-160

³¹

³²

;

216. Cp. Ag. 1053 τὰ λῶστα τῶν παρεστώτων λέγει, Ar. Εq. 30 κράτιστα τοίνυν τῶν παρόντων ἐστὶ νῷν κτἑ.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-161

³³

³⁴

;

217. προσλαβόντι: συναιρομένῳ τῆ μητρί, Schol. The dative in agree- ment with μοί, whereas the following ἕκοντα (necessarily accusative on ac- count of ἕκοντι) connects itself more closely with the infinitive. G. 138, N. 8 b; H. 941. Observe that προλα- βόντα μητέρα would have been an equivocal succession. In Soph. O. T. 353, after ἐννέπω σε . . . προσαυδᾶν μήτε τούσδε μήτ' ἐμέ, comes the dative ὡς ὄντι γῆς τῆσδ᾽ ἀνοσίῳ μιάστορι, be- cause ὡς ὄντα ... μιάστορα might seem to refer to ἐμέ. Cp. also Soph. El. 225 230 959 ἢ πάρεστι μὲν στένειν ... ἐστε- ρημένῃ, πάρεστι δ᾽ ἀλγεῖν ... ἄλεκτρα γηράσκουσαν, Eur. Med. 1237 δέ- δοκταί μοι παῖδας κτανούσῃ τῆσδ᾽ ἀφορμᾶσθαι χθονὸς καὶ μὴ σχολὴν ἄγουσαν ἐκδοῦναι τέκνα (in both examples the accusative is used under influence of the metre).

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-162

³⁵

³⁶

;

219. Ταρτάρου: cp. passages quoted in note on 152; also Hesiod Theog. 851 Τιτῆνές θ᾽ ὑποταρτάριοι Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες. μελαμβαθής: cp. 1029, 1050, Il. viii. 479 ἵν᾽ Ἰάπετός τε Κρόνος τε ἥμενοι οὔτ᾽ αὐγῇς Ὑπερίονος ἠελίοιο τέρποντ᾽ οὔτ᾽ ἀνέμοισι, βαθὺς δέ τε Τάρταρος ἀμφίς.

221. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-163

³⁷

³⁸

;

221. αὐτοῖσι συμμάχοισι : cp. 1047. G. 188, 5, N.; H. 774 a. The article is generally omitted in this idiom.

223. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-164

³⁹

⁴⁰

;

223. κακαῖσι ποιναῖς: sometimes, it is true, ποινή (indemnity, requital) is used, like ἄποινα, in a good sense; so Suppl. 625 λέξωμεν ἐπ᾿ ᾿Αργείοις εὐχὰς ἀγαθὰς ἀγαθῶν ποινάς, Cho. 792 δίδυμα καὶ τριπλᾶ παλίμποινα θέλων ἀμείψει, Pind. Pyth. i. 113 ποινὰν τεθρίππων, Nem. i. 107 ἡσυχίαν καμάτων μεγάλων ποινάν. Here, however, κακαῖσι is added not simply to show that ποιναῖς has its bad meaning (pénalty), for that is sufficiently indicated by ταῖσδε,

;

but rather to emphasize further the idea contained in ταῖσδε ποιναῖς, as it were ταῖσδε ποιναῖς, κακαῖς ποιναῖς. Cp. Soph. Phil. 477 σοὶ δ᾽ ὄνειδος οὐ καλόν, Eur. Phoen. 94 φαῦλος ψόγος. – ἐξημείψατο : used in the sense in which ἀνταμείβομαι is commonly said. See on 215.

229. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-165

⁴¹

⁴²

;

229. νέμει : see on 109, θηρῶμαι. – According to Hesiod Theog. 881, at the conclusion of the conflict with the Titans, the Olympian gods, fol- lowing Gaea's suggestion, appoint Zeus as the sovereign of the gods: ὁ δὲ τοῖσιν ἐὺ διεδάσσατο τιμάς. Cp. ibid. 73 εὖ δὲ ἕκαστα ἀθανάτοις διέταξεν ὁμῶς καὶ πέφραδε τιμάς.

230. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-166

⁴³

⁴⁴

;

230. διεστοιχίζετο : διήρει, Schol. διετίθετο ἐν στοίχῳ καὶ τάξει, διήρει· ἀπὸ τῶν εἰς τοὺς σηκοὺς εἰσαγόντων τὰ ποιμνία καὶ διακρινόντων ἐκ τῆς νομῆς ἑκάστῳ τὰ ἴδια, Hesych.

232. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-167

⁴⁵

⁴⁶

;

232 f. ἀιστώσας: see on 151 and 668. Aeschylus has taken the legend 235 240 of a succession of ages and races of men, and modified it to suit his own conceptions. See Introduction, p. 15.

234. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-168

⁴⁷

⁴⁸

;

234. καὶ τοῖσιν : the article retains its pronominal force most frequently in connexion with καί, δέ (cp. 816), and γάρ. Krüger II. § 50, 1, 1-5.

235. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-169

⁴⁹

⁵⁰

;

235. On asyndeton in explanations see Krüger I. § 59, 1, 5. – ἐξελυσά- μην: of deliverance from an impend- ing disaster, not yet actually present. So Od. x. 286 ἀλλ᾽ ἄγε δή σε κακῶν ἐκλύσομαι ἠδὲ σαώσω, Eur. Andr. 818 θανάτου νιν ἐκλύσασθε.

236. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-170

⁵¹

⁵²

;

236. The infinitive with τὸ μή fol- lows expressions signifying prevention, or any other action opposed to that expressed by the infinitive itself. Krüger I. § 67, 12, 2–4; GMT. 811. See also 865 below, Ag. 1170 ἄκος δ' οὐδὲν ἐπήρκεσαν τὸ μὴ (μὴ οὐ ?) πόλιν μὲν ὥσπερ οὖν ἔχει παθεῖν, Pers. 291 ὑπερβάλλει γὰρ ἥδε συμφορὰ τὸ μήτε λέξαι μήτ᾽ ἐρωτῆσαι πάθη.

237. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-171

⁵³

⁵⁴

;

237. τῷ : therefore, as in Homer. Cp. Soph. O. Τ. 511 τῷ ἀπ᾿ ἐμᾶς φρενὸς οὔποτ᾽ ὀφλήσει κακίαν. See on 234. — τοῖαῖσδε : in τοιοῦτος, τοιόσδε (see Sept. 27, Ag. 1075), οἷος, ποιῶ, the diphthong οι is often shortened. Krüger II. § 3, 3, 1; H. 92 D, d. In such cases o was probably writ- ten; ποεῖν is often found in inscrip- tions.

239. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg003-wecklein-allen1893-com-eng1-172

⁵⁵

⁵⁶

;

239. ἐν οἴκτῳ προθέμενος : προ- has its temporal meaning, though I began by showing compassion. Cp. Ag. 1008 καὶ τὸ μὲν πρὸ χρημάτων κτησίων ὄκνος βαλών, Eur. Ion 914 χάριν οὐ προ- λαβών. – τούτου: i.e. τοῦ ἐν οἴκτῳ τίθεσθαι.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Chorus Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Current edition Perseus

Χορός πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, 195 ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται: δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

Προμηθεύς καὶ μὴν φίλοις <γ᾽> 10 ἐλεινὸς 11 εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς θνητοὺς 12 ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον. 250

Χορός τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ 13 ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι; 255

Προμηθεύς ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον; 14

Προμηθεύς οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ. 260

Ὠκεανός οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι; 380

Προμηθεύς ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ 39 βίᾳ.

Ὠκεανός ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν. 385

Ὠκεανός ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ. 390

Ὠκεανός ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ΧΟ. πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι, οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· 195 δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ΧΟΡΟΣ Πάντ' ἐκκάλυψον καὶ γέγων' ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ' αἰτιάματι οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· 205 δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι 210 οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

ΧΟ.

ΧΟ. πάντ᾽ ἐκκάλυψον καί γέγων᾽ ἡμῖν λόγον, ποίωι λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται· 195 δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτηι λόγωι.

Testim.:

Apparatus Criticus

Apparatus Criticus

ΠΡ. 3 ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεής θέα.

CHORUS

LE CORYPHÉE Il aurait un cœur fait de roc ou de fer, Prométhée, celui qui ne s'indignerait avec toi de tes peines. Je n'eusse pas, pour moi, souhaité voir tel spectacle, et à le voir, mon cœur douloureusement s'émeut.

PROMÉTHÉE Oui, j'offre à des amis une vue pitoyable.

LE CORYPHÉE Tu as, sans doute, été plus loin encore ?

PROMÉTHÉE Oui, j'ai délivré les hommes de l'obsession de la mort.

LE CORYPHÉE Quel remède as-tu donc découvert à ce mal ?

PROMÉTHÉE J'ai installé en eux les aveugles espoirs.

LE CORYPHÉE Le puissant réconfort que tu as ce jour-là apporté aux mortels !

PROMÉTHÉE J'ai fait plus

CHORUS.

Né potrà con melliflua lusinga di scongiuri molcirmi; né téma di minacce saprà sgomentarmi, che il segreto gli sveli, se innanzi 205 non mi sciolga dai lacci selvaggi, non s' induca a pagare la pena di questa ignominia. า

PROMETEO Bene so ch'egli è acerbo, ed in pugno tien giustizia. Ma pure, mi credo, 220 diverrà l'umor suo ben piú mite, quando queste sventure lo fiacchino; e appianata la furia implacabile, dovrà chiedermi un giorno amicizia e concordia; né io m' opporrò. 225

CORO Svelaci, tutta esponici l'istoria: in quale fallo te cogliendo, Giove di cosí dure obbrobrïose pene ti oltraggia: dove non ti noccia, narralo.

Doce nos, nisi tibi noceat sermo.

PROMETHEVS. Assequi Non dignus eram ipse: tamen crudeliter Hic dispositus sum, Ioui infamis aspectus.

Cho.

CHORUS To us thy tale unfold; the whole speak out; Upon what charge Zeus, seizing thee, doth thus Outrage with harsh and ignominious pain? Inform us if the telling breed no harm.

Unveil, say forth to us the tale entire, 220 Under what imputation Zeus laid hands On thee, to rack thee thus with shameful pangs? Tell us—unless the telling pain thee—all!

Chorus

Jetzt offenbar' uns Alles und verkündige: Welch eine Schuld war's, über der dich Zeus ergriff, Daß also schmachvoll, daß so herb er dich bestraft? 195 Verkünd' es, wenn die Rede dir nicht schmerzlich fällt.

Die Chorführerin.

Commentary

Stable identifiers

Chorus

Unfold the whole story and tell us upon what charge Zeus has caught you and painfully punishes you with such dishonor. Instruct us, unless, indeed, there is some harm in telling.

Προμηθεύς

καὶ μὴν φίλοις <γ᾽>¹⁰ ἐλεινὸς¹¹ εἰσορᾶν ἐγώ.

Χορός

μή πού τι προύβης τῶνδε καὶ περαιτέρω;

Προμηθεύς

θνητοὺς¹² ἔπαυσα μὴ προδέρκεσθαι μόρον.
250

Χορός

τὸ ποῖον εὑρὼν τῆσδε φάρμακον νόσου;

Προμηθεύς

τυφλὰς ἐν αὐτοῖς ἐλπίδας κατῴκισα.

Χορός

μέγ᾽ ὠφέλημα τοῦτ᾽ ἐδωρήσω βροτοῖς.

Προμηθεύς

πρὸς τοῖσδε μέντοι πῦρ ἐγώ σφιν ὤπασα.

Χορός

καὶ νῦν φλογωπὸν πῦρ¹³ ἔχουσ᾽ ἐφήμεροι;
255

Προμηθεύς

ἀφ᾽ οὗ γε πολλὰς ἐκμαθήσονται τέχνας.

Χορός

τοιοῖσδε δή σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάμασιν

Προμηθεύς

αἰκίζεταί τε κοὐδαμῇ χαλᾷ κακῶν.

Χορός

οὐδ᾽ ἔστιν ἄθλου τέρμα σοι προκείμενον;¹⁴

Προμηθεύς

οὐκ ἄλλο γ᾽ οὐδέν, πλὴν ὅταν κείνῳ δοκῇ.
260

Ὠκεανός

οὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτι

ὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;
380

Προμηθεύς

ἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρ

καὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃ³⁹ βίᾳ.

Ὠκεανός

ἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίνα

ὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.

Προμηθεύς

μόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.
385

Ὠκεανός

ἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶ

κέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.

Προμηθεύς

ἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.

Ὠκεανός

σαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.

Προμηθεύς

μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ.
390

Ὠκεανός

ἦ τῷ νέον θακοῦντι παγκρατεῖς ἕδρας;

Προμηθεύς

τούτου φυλάσσου μή ποτ᾽ ἀχθεσθῇ κέαρ.

Ὠκεανός

ἡ σή, Προμηθεῦ, συμφορὰ διδάσκαλος.

Προμηθεύς

στέλλου, κομίζου, σῷζε τὸν παρόντα νοῦν.

Χορός

πάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ΧΟ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι,

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
195

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.

ΧΟΡΟΣ

Πάντ' ἐκκάλυψον καὶ γέγων' ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ' αἰτιάματι

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
205

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καὶ γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾽ αἰτιάματι
210

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτῃ λόγῳ.

ΧΟ.

πάντ᾽ ἐκκάλυψον καί γέγων᾽ ἡμῖν λόγον,

ποίωι λαβών σε Ζεὺς ἐπ᾿ αἰτιάματι

οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·
195

δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτηι λόγωι.

ΠΡ.
³

ὧδ᾽ ἐρρύθμισμαι, Ζηνὶ δυσκλεής θέα.

LE CORYPHÉE

Il aurait un cœur fait de roc ou de fer, Prométhée, celui qui ne s'indignerait avec toi de tes peines. Je n'eusse pas, pour moi, souhaité voir tel spectacle, et à
le voir, mon cœur douloureusement s'émeut.

PROMÉTHÉE

Oui, j'offre à des amis une vue pitoyable.

LE CORYPHÉE

Tu as, sans doute, été plus loin encore ?

PROMÉTHÉE

Oui, j'ai délivré les hommes de l'obsession de la mort.

LE CORYPHÉE

Quel remède as-tu donc découvert à ce mal ?

PROMÉTHÉE

J'ai installé en eux les aveugles espoirs.

LE CORYPHÉE

Le puissant réconfort que tu as ce jour-là apporté aux mortels !

PROMÉTHÉE

J'ai fait plus

Né potrà con melliflua lusinga

di scongiuri molcirmi; né téma

di minacce saprà sgomentarmi,

che il segreto gli sveli, se innanzi
205

non mi sciolga dai lacci selvaggi,

non s' induca a pagare la pena

di questa ignominia.

า

PROMETEO

Bene so ch'egli è acerbo, ed in pugno

tien giustizia. Ma pure, mi credo,
220

diverrà l'umor suo ben piú mite,

quando queste sventure lo fiacchino;

e appianata la furia implacabile,

dovrà chiedermi un giorno amicizia

e concordia; né io m' opporrò.
225

CORO

Svelaci, tutta esponici l'istoria:

in quale fallo te cogliendo, Giove

di cosí dure obbrobrïose pene

ti oltraggia: dove non ti noccia, narralo.

PROMETHEVS.

Assequi

Non dignus eram ipse: tamen crudeliter

Hic dispositus sum, Ioui infamis aspectus.

CHORUS

To us thy tale unfold; the whole speak out;

Upon what charge Zeus, seizing thee, doth thus

Outrage with harsh and ignominious pain?

Inform us if the telling breed no harm.

Unveil, say forth to us the tale entire,
220

Under what imputation Zeus laid hands

On thee, to rack thee thus with shameful pangs?

Tell us—unless the telling pain thee—all!

Jetzt offenbar' uns Alles und verkündige:

Welch eine Schuld war's, über der dich Zeus ergriff,

Daß also schmachvoll, daß so herb er dich bestraft?
195

Verkünd' es, wenn die Rede dir nicht schmerzlich fällt.