ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον:
ἀλλ᾽ εὐσταλή τοι
Ven. Β. Οx. Ask. A. Par. Β.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τοι
M. et ad
εὐστελή
supra scripto
a
Par. L. In M.
εὔμετρον
in margine adscriptum.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ τε
G. Cantabr. 1. 2. Par. C. Colb. 1. 2. Ald. Rob.
ἀλλ᾽ εὐστελῆ τε
Ven. A.
ἀλλ᾽ εὐδαλῆ τε
Lips.
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ
Mosc. Par. A. Turn. Deinde
λεκτρὸν
Par. G. Tum
ἀροῦμεν
Μ. G. Lips. Ven. A. B. Par. A. B. L. Ald. et ceteri, ut videtur, praeter Mosc. qui
ἀροῖμεν
habet, et Ven. B. Rob. qui habent
ἄρωμεν
. Brunckius, quum in Par. B. adscriptum videret
γρ. εύτε
, dedit
ἀλλ᾽ εἶτε λεκτὸν κεὐσταλῆ δροῦμεν στόλον
, quod non minus monstruosum est quam Dawesii inventum in Misc. crit. p. 327. (273.)
ἀλλ᾽ εὐσταλῆ καὶ λεκτὸν ἠροῦμεν στόλον
, quod ex
εἰ ἀροῦμεν
contractum esse voluit. Illud
εὖτε
pertinet ad lectionem
εὐτελή
, quae est in Vit. qui habet a pr. manu
ἀλλ᾽ εὐτελῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον
. Correctione
ευσταλή
factum est, et supra scriptum
γρ. εὐστελῆ
. De futuro
ἀρῶ
egerunt Porsonus ad Med. S48. Elmsleius ad Heracl. 323.