645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-517
ἰόντ᾽:
vt
Par. C. et adscriptum in Par. B.
645
645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-518
αἰνέσατ᾽:
αἰνέσατε
δόμων
9ε
Par. C. F.
645
645.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-519
646.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-520
Περσᾶν:
περσῶν
Lips. Par. C.
περσανῶν
Mosc.
646
647.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-521
πέμπετε δ᾽:
лéunɛτ
a pr. manu M.
néμлer'
, omisso
d'
, Ven. B. Rob.
647
648.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-522
οἷον οὔπω:
οἷον ὅπου
Ven. A. Ald.
οἷον ούπερ
G.
648
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-523
αἷα:
ala
Vit. Mosc. Ask. A.
alar
Lips.
649
649.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-524
ἐκάλυψεν:
κάλυψεν
Ask. A.
649
650.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-525
ὦ φίλος ἀνήρ, φίλος ὄχθος:
ἦ φίλος ἀνὴρ. ή φίλος ὄχθος
M. G. Lips. aliique et Rob.
ἢ φίλος ἀνὴρ ἡ φίλος ὄχθ
Vit.
ή φίλος, ή φίλος ἀνὴρ, ὦ φίλος by Jos tagov
Ald. Turn. Et
oz9os túqov
habent etiam Ox. Par. F. Colb. 1.
ὄχθος τάφος
Ven. A. ut
τάφος
interpretationis caussa in M. adscriptum est. Plerorumque librorum scripturam deleto altero
correxit
Arnaldus. Tumulus in scena conspicitur, editus locus, fortasse aliqua columna ornatus, ante quam deinde apparet umbra Darii. Non est enim veri simile eam ex sacello prodire, sed per
ávaníɛoμa
ex tumulo summo emergere. Si quid discriminis fuit inter
αναπίεσμα
et
κλίμακα Χαρώνιον
, de quibus Pollux IV.132. dicit, fuerunt
zhuaxes Xagúvioi
aperti hiatus et voragines, per quas aditus ad inferos pateret.
650
651.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-526
652.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-527
ἀναπομπὸς ἀνείης, Ἀϊδωνεύς:
ἀναπομπός πὸς
(sic, non
αποπομπός
) Μ.
ἀναπομπτὸς
Mosc. ex correctione.
ἂν εἴη
M. idque adscriptum in Par. A. C. Colb. 1.
ἀνίη
Vit. Ven. A. Mose. Ox. Par. B. (Brunckio et Bekkero testibus) I. Colb. 1. Ald. Rob. et
et
supra adscripto Par. Β.
ἀνίει
G. Cantabr. 1. 2. Par. A. F. Turn.
ἂν ἴη
, ad
η
supra adscripto
et
, Lips.
ἂν εἴην
Ven. Β.
ἀνείης
restituit Brunckius ex interpretatione
εἶνε ἀναπέμποις
, quae in Par. A. adscripta est. Alterum
ἀϊδωνεύς
habent M. G. (sic, non
di δωνεῦ
, eliam G.) Vit. Lips. Cantabr. 1. 2. Mosc. Par. A. F. L. Omittunt Par. B. (in quo adscriptum
λείπει ἐνταῦθα
) aliique et edd. ante Brunckium.
652
653.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-528
δαΐον οἷον ἄνακτα Δαρεῖον:
δαρεῖον οἷον ἄνακτα δαρειαν. ή
Μ. (in quo tamen
δαρεῖαν
scriptum est) G. Vit. (qui tamen
if
omittit) Lips. Par. Α. Β. ceterique, ut videtur, plerique codd, et edd. ante Brunckium. In Ven. B.
δαρειᾶν
scriptum est. Quod in seholiis codicis Par. B. aliisque pro varia lectione adnotatum est,
olor
, habet Par. C. In M. hoc scholion adscriptum est
τὸν μόνον γενόμενον βασιλέα διὰ τὸ κηδεμονικόν. ἔοικε δὲ ὁ Δαρεῖος καὶ Δαρειὰν λέγεσθαι, ἢ τὴν Δαρείαν ψυχὴν ἀνάπέμψον
. De emendatione desperans Brunckius haec dedit,
Δαρεῖον [οἶον ἄνακτα Δαρειάν.] 7έ
. Schutzius in maioribus editionibus ex coniectura sua
ἄκακον θεῖον ἀνακτα Δαρεῖον, ήξ
, in minore cum Porsono, qui ante
ἄνακτα
obelum apposuit,
Δαρεῖον, οἷον ἄνακτα Δαρεῖον. ἠέ
. Ali alia protulerunt. Probo
olor
et quod
βαρειάν
a Porsono reiectum est. Nam haec forma, in qua non immerito haerent grammatici, etsi minime spernenda est, tamen non potest accusativi simul et vocativi esse. In re admodum dubia non incredibile mihi visum est scripsisse Aeschylum
δάϊον οἶον ἄνακτα Δαρεῖον. λέ
, hunc solum terribilem hostibus fuisse indicantem. Falluntur enim qui
daïov
etiam simpliciter bellicosum significare putant. Sed v. ad v. 658.
653
655.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-529
656.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-530
πολεμοφθόροισιν ἄταις:
πολεμοφόροισιν
, omisso
ἄταις
, Vit. Lips. Mosc.
656
