Persians. Aeschylus. . 2026.
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
96-97.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-78
πήδημἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων:
πηδήματος libri omnes. Tum, post hoc ipsum vocabulum,
εὐπετέος M. G. Vit. aliique et Ald. Rob. Turn.
εὐπατέος Lips.
εὐπετέως Mosc. Par. L.
Εὐπετοῦς Porsonus. In Vit. post hanc vocem
εὐπετέος, qua in eo libro versus finitur, a sec. manu additum est
τῆς, superne quidem hoc modo
εὐπετέος ἄτης sed initiali ductu
α litterae usque ad praegressum
ς descendente, ut non videatur dubitandum esse quin, qui adscripsit
ἄτης, id Aeschyli verbum esse putaverit, praesertim quum in versu qui infra hunc scriptus est simile quid factum sit in vocabulo
ἀρκύστατα, cuius primae quattuor litterae ab antiqua manu sunt, '
στατα autem ab eadem illa manu, quae
ἄτης scripsit, adiecta. Non deerit fortasse qui suspicetur scriptum alicubi fuisse
πήματος, eiusque vocabuli explicationem esse
ἄτης. Sed scholiastes in Vit. coniunxit
πηδήματος τῆς ἄτης ἀνάσσων καὶ κρατῶν. Porro
ἀνάσσων M. G. Vit. Lips. ceterique, ut videtur, codd. omnes et Ald. Rob.
ἀναίσσων Turn.
ἀναΐσσων Vict. unde Brunckius et qui eum secuti sunt
ἀνάσσων dederunt. Scholiastae
ἀνάσσων sequuntur, genitivo
πηδήματος moti. Sed haud dubie verum est
ἀνάσσων. Brunckius genitivum illum
ποδί constructum esse putavit. Nimirum, ut dubium illud
εὐπετέος mittamus,
ποὺς κραιπνὸς πηδήματος esset
ποὺς κραιπνῶς πηδῶν. Verum tamen ista loquendi ratio a gravi simplicitate Aeschyli alienior est quam ut videatur probari posse. Scripsit ille, nisi fallor,
τίς ὁ κραιπνῷ ποδὶ πήδημ᾽ ἅλις εὐπετῶς ἀνάσσων; Sic infra v. 300.
πήδημα κοῦφον ἐκ νεὼς ἀφήλατο. Et in Agam. v. 792.
ἵππου νεοσσός, ἀσπιδηφόρος λεώς, πήδημ᾽ ὀρούσας ἀμφὶ Πλειάδων δύσιν. Apud Euripidem Iph. Taur. v. 315 (308.).
ἔμφρων δ᾽ ἀνάξας ὁ ξένος πεσήματος.
98.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-79
ποτισαίνουσα: Libri
σαίνουσα. Scholiastes
ἡ γὰρ ἐκ θεοῦ, φησίν, ἀμαύρωσις καὶ δόλωσις ἀφυκτός ἐστιν. ἅμα γὰρ δολοῖ καὶ προσαίνει (Γ. προςσαίνει) καὶ κακοποιεῖ. Scripsi
ποτισαίνουσα. Lenius hoc quam ingeniosae coniecturae quibus Seidlerus in libro de versibus dochm. p. 407. metra restituere conatus est. Non est autem haec epodus in stropham et antistropham mutanda.
παράγει:
παράγε Lips.
93-101.
mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-16
Aber dem Truge der Götter kann niemand entrinnen; durch Vorspiegelung von Glück und Macht lockt er den Menschen ins Netz des Verderbens, aus dem dieser ohne Schaden zu nehmen nicht entkommt. Die Schuld, die
ὕβρις, welche den Neid der Götter weckt, giebt der Dichter 742ff., 782, 808 an.