Aeschylus Persians 1

Table of Contents

Search the Perseus Catalog for:

Next →

Persians. Aeschylus. . 2026.

Current edition Experimental

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Commentary

Critical apparatus to The Persians (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Persians.) focus

2. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-1

πιστὰ:
πίστα
M. Vit. Ald. Rob.
πιστά
Lips.
πιστὰ
G. Turn.

3. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-2

ἀφνεῶν:
ἀφνεῶν
M. Vit. Lips. edd. vett. et
ει
superscripto Par. B.
ἀφνειών
G, Ven. B. aliique. καὶ:
τῶν
pro
καὶ
Lips. Rob.

4-5. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-3

ἑδράνων φύλακες, κατὰ πρεσβείαν: Verba
ἑδράνων φύλακες κατὰ πρεσβείαν
in Vit. omissa, sed a pr. manu in fine paginae post verba
ὅ τε τοξοδάμας ἐσθλὸς
v. 31. scripta sunt, signo addito, quo error corrigatur, et adiecta hac adnotatione,
λήθη γέγονε καὶ οὐκ ἐτέθη ὁ τοιοῦτος στίχος εἰς τὴν τάξιν τούτου
.

6. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-4

Δαρειογενὴς:
δαρειογενὴς δαρείου υἱὸς
M. Vit. Lips. Ven. A. aliique et Ald.
δαρειογενὴς υἱὸς δαρείου
G,
δαρειογενὴς υἱὸς
Par. F.

8. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-5

βασιλείῳ:
νώστω τῷ βασιλείου
, superscripto ultimis litteris
ω
, Lips.

9. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-6

πολυχρύσου στρατιᾶς:
πολυχρύσους στρατιάς
M, Par. L.

10. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-7

ὀρσολογεῖται:
ὀρσολοπεῖται
M. et inde Victorius.
ὀρσοπολεῖται
G. Vit. Ven. A. B. aliique et Ald. Rob. Turn. In G. ad
ε
superscriptum
ι
. Hesychius
ὀρσολοπεῖται, διαπολεμεῖται, ταράσσεται. Αἰσχύλος
. Cognatum videtur
ὀρσόλοπος
cum vocabulis
ὀλόπτειν
ex
λέπω
facto et
ὁλοφώιος
et excitatorem vellicationis ac proinde turbae et tumultus significare.

11. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-8

ἔσωθεν δὲ βαΰζει:
ἔσωθεν
Lips. Omittit Vit.
δὲ βαΰζει
hic non habent libri.

12. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-9

Ἀσιατογενής:
ἀσιατιγενής
Turn.
Ἀσιητιγενής
Blomfieldius. Repugnare hanc formam analogiae monuit Lobeckius ad Phryn. p. 646.

13. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-10

οἴχωκε νέων:
οἴχωκεν ἐον δ'
M.
οἴχωκε νέον δ'
G. Rob.
οἴχωκεν νέον δ'
Lips.
ᾤχωκε νέον
, sine particula, Vit.
ᾤχωκε νέον δ'
Ald. Turn. V. de hoc verbo Lobeckium ad Soph. Ai. v. 896. Scholiastes
γράψεται καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Post
νέον δ'
, vel, ut Vit. habet,
νέον
, omnes libri addunt
ἄνδρα βαΐζει
. In explicandis his verbis iam antiqui interpretes in diversa abierunt. Alii enim
θυμός
, alii
Ἀσία
ad
βαΐζει
intelligendum putarunt. Audaciorem manum, sed parum feliciter, admovit Valckenarius, cuius ipsa verba cognoscere operae pretium est. Sic igitur ille ad Eur. Phoen. v. 1489. In Aeschyli Persis sic vulgatur v. 12. et 13.
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενής οἴχωκε· νέον δ᾽ ἄνδρα βαΰζει.
In his dum clauditur sententia, versus requiritur paroemiacus, quo sponte ducil in ultimis modulus
δρα βαΰζει
. Sed quis obsecro vel quae regio Bable;
Ἀσία
respondet scholiastes, huiusque vestigiis insistens Stanleius. Quid illa latratu requirit?
νέον ἄνδρα
sic iuventutem appellassel Aeschylus. Quantivis pretii lectionem servavit scholiastes:
γράψεται
, inquit,
καὶ ἑόν, ἤτοι τὸν ἴδιον ἄνδρα
. Hoc ita placet, ut alterum tamen
νέον
non reiecerim: hanc vocem, in antiquis exemplaribus hoc in loco leclam, suspicor oculos fefellisse describentis, ut duas intermedias praetermiserit, quarum altera desierit in easdem lilleras: has utinam nobis vir clarissimus Antonius Askewius ex codd. vetustis revocaret. Interim lubet hariolari. Suspicor basin anapaesticam hic praecessisse versum paroemiacum, atque ita scripsisse tragicum:
πᾶσα γὰρ ἰσχὺς Ασιατογενὴς ᾤχωκε νέον, [Περσὶς δ᾽ ἑὸν] ἄνδρα βαΰζει.
Quae vulgatis esse meliora non diffitebitur in tragicis exercitatissimus Anglus: reliqui, si qui Persida sic mirabuntur ab Asia distinctam, legant ex eodem dramate v. 249. 250.
ὦ γῆς ἁπάσης Ασιάδος πολίσματα, ὦ Περσίς αλα καὶ πολὺς λιμήν
, et seqq. conf. v. 59. et seqq. 512. 548. 925. Illud '
οἴχωκε
(nam si quis Aeschyleam veterem praeoptaret scripturam,
ΟΙΚΟΚΕ
foret reponendum)
νέον
, id est
νεωστί
, peropportunum est et Aeschyleum; in huius Prom. v. 954.
Νέον νέοι κρατεῖτε
· Schol. recte,
Νέον
, inquit,
νεωστί· οὐ γὰρ ἀρχαία ὑμῶν ἡ βασιλεία
. Bacchum, cuius adspernabatur sacra,
τὸν νεωστὶ δαίμονα
vocat Pentheus in Eurip. Bacch. v. 219. et in his Phoen. 1637. novellum Regem exosa Antigone
τὸν νεωστὶ κοίρανον
. frequens
ἥκω νεωστί
, Aeschylus Agam. v. 1634.
ἥκοντας ἐκ μάχης νέον
. est illud Homericum, Sophocli nusquam, in Euripideis semel adhibitum. Doleas hic, ut alibi non semel, obrutum doctrinae copia iudicium viri praestantissimi. Nam ne quid dicam de paroemiaco, qui hic ne placere quidem potest, quum vis sententiae in sequentibus verbis insit, quis credat poetam
ᾤχωκε νέον
scripsisse, quum, si nuper abiisset exercitus, ridiculum foret sollicitos esse qui domi manserant. Immo iam diu abesse exercitum necesse erat, si illi metuerent, idque ipse poeta, ut par erat, indicavit non modo his verbis,
κοὔτε τις ἄγγελος, οὔτε τις ἱππεὺς ἄστυ τὸ Περσῶν ἀφικνεῖται
, sed apertius etiam infra v. 64.
τοκέες δ᾽ ἄλοχοί θ' ἡμερολεγδὸν τείνοντα χρόνον τρομέονται
. Verum in vulgata scriptura explicanda et illud perdurum atque adeo ineptum est,
θυμός
ad
βαΰζει
intelligere, nec probari potest illorum sententia, qui
Ἀσία
ex
Ἀσιατογενής
repetunt. Quod nego fieri posse servato
νέον ἄνδρα
. Nam quum in adiectivo latet genitivus nominis, quod ad sequentia intelligendum est, ita oportet conformatam esse orationem, ut quid intelligendum sit vel ex pronomine aliquo vel alio modo appareat. Sic in illo Euripidis Hec. 22.
πατρῴα θ' ἑστία κατεσκάφη, αὐτὸς δὲ βωμῷ πρὸς θεοδμήτῳ πιτνεῖ,
ubi alia exempla attulit Porsonus, e pronomine cognoscimus sermonem esse de Priamo: omisso pronomine uterque versus non posset non de domo Priami intelligi. Quae in scholiis commemoratur scriptura,
ἑὸν δ' ἄνδρα βαΰζει
, correctio esse videtur alicuius grammatici, qui quod vulgatae scripturae sensum hunc esse animadverteret, exercitus novum militem requirit, ineptum id esse videns, verba illa in hanc sententiam accipienda putavit, omnis Asiae potentia periit, suamque requirit iuventutem. At ita poeta verbis usus esset ineptissimis.
βαΰζει
scholiastae per
ἀνακαλεῖται
reddunt. Sed nec demonstrata est ea significatio, et, si haec esset sententia, non solum repeteretur quod modo dictum est, verum etiam interpellaretur explicatio caussae cur mala praesagiat animus. Videtur error ex eo ortus esse, quod omissum antea et deinde in margine adscriptum erat
δὲ βαΰζει
: tum librarius aliquis, quo loco reponenda essent, nesciens, post
ΝΕΟΝ
, quod non vidit esse
νέων
, ea addidit adiecitque explicandi caussa
ἄνδρα
. Aeschylum credibile est scripsisse
ἀμφὶ δὲ νόστῳ τῷ βασιλείῳ κακόμαντις ἄγαν ὀρσολοπεῖται θυμός, ἔσωθεν δὲ βαΰζει.
Similiter dixit in Agam. v. 429.
τὰ δὲ σῖγά τις βαΰζει
. Sic igitur hos versus conformavi.

14. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-11

κοὔτε:
κ᾽ οὐτέ τις
et
οὐτέ τις
M.

15. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-12

τὸ:
τὸ
, non
τe
, etiam M. habere videtur.

16. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-13

Ἐκβατάνων: M. Lips. Libri omnes
ἐκβατάνων
, nisi quod Lips.
ἐκβάταν
.. habet. Brunckius
Ἀγβατάνων
dedit, ut antiquiorem formam, auctore Wesselingio ad Herod. I. 98. Sed Stephanus Byzantius in
Ἀγβάτανα
, ubi pluribus disserit de diversa huius nominis scriptura,
παρὰ δὲ τοῖς ἀρχαίοις
, inquit,
διὰ τοῦ κ τὸ Περσικόν, ὡς δειχθήσεται
.

17. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-14

καὶ:
εἰς
pro
καὶ
Rob. Κίσσινον:
κίσσινον
a pr. manu Vit. a sec. ante
o
insertum
ν
. Blomfieldius ex coniectura
Κίσσιον
. Non recte, etsi laudandus est quod haesitavit in perrara terminatione adiectivi a nomine gentili derivati. Ex analogia enim dici debebat
Κισσιακόν
. Sed ita etiam in Prom. v. 812.
Βυβλίνων ὀρῶν ἄπο
. Ceterum quod
Κίσσινον ἕρκος
appellat Aeschylus, re vera non diversum erat a Susis, licet illi ita visum sit. V. Herod. V. 49. et 52. Strabo XIV. p. 728. A.
λέγονται δὲ καὶ Κίσσιοι οἱ Σούσιοι
. Stanleius, qui Cissiam urbem a Ptolemaeo commemorari ait, fallitur. Regionem ille, non urbem dicit, distinguens tamen ut partem a Susiana.

18. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-15

ἔβαν:
ἔβαν
, superscripto posteriori vocali
η
, Lips.

19. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-16

οἳ δ': Verba
οἳ δ' ἐπὶ ναῶν
, usque ad
Μεγαβάτης
v. 23. affert Triclinius ad Soph. El. 157.
οἱ δ'
G. Vit. Ald. Rob.
οἳ δ'
M. Lips. Turn. ναῶν:
νηῶν
M. Vit.
ναῶν
, superscripto
η
, Lips.
νηῶν τε
Mosc.

20. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-17

πεζοί τε βάδην: Post
πεζοί τε βάδην
aliquid excidisse cogitari potest. Certe egregie huc quadraret, quod apud Hesychium sine auctore legitur,
ὁλκή· ἡ φαρέτρα
, addita explicatione
πολλοὶ τοξόται
. Vtique
βάδην
ad sequentia referendum, neque, ut Blomfieldius fecit,
πεζοὶ βάδην
iungenda.

21. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-18

στῖφος:
στύφος
M.
στῖφος
G. Vit. Lips. edd. ante Brunckium.

22. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-19

οἷος:
οἷος
a sec. manu, nam antea videtur fuisse
οἳ
, Vit. Ἀμίστρης:
ἀμνίστρης
Vit. Ven. A.
ἀμνήστρης
Ald.
ἀμήτρης
Rob.
ἀμίστρης
M. G. Lips. Turn. Apud Herodotum
Ἄμηστρις
nomen est uxoris Xerxis. In hac Aeschyli fabula infra v. 315. nomen viri est et fortasse eiusdem de quo hic agitur. Vt ibi plerique libri
ἄμηστρις
habent, ita hoc loco idem legitur in editionibus veteribus scholiastae Sophoclis. ἠδ':
ἠδ'
M.
ἠδ'
Lips. Ἀρταφρένης:
ἀρταφρένης
, cum unius litterae litura post
ε
, M.
ἀρταφρένης
, superscripto ad secundam syllabam
ι
, Mosc.
ἀρταφέρνης
G. Lips. aliique.

23. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-20

Μεγαβάτης:
μεγαβάτης
M. Vit. Ven. A. B.
μεταβάτης
Mosc. Ald.
μεγαβάζης
G. Lips. Rob. Turn. et sic apud Triclinium. Ab Herodoto VII. 97. commemoratur
Μεγάβαζος ὁ Μεγαβάτεω
. ἠδ':
ἠδ'
M. Lips. Ἀστάσπης:
ἀστάσπης
M. G. Lips. Par. B. Turn.
ἀστάπης
Ven. A. Mosc. aliique et Ald. Rob. et a sec. manu Vit.
ἀσπάτης
a pr. manu Vit.
ἀστάπης
Par. G. γρ.
καὶ ἀστάσπις
Par. B.
Ἀσπάσπης
varia lectio apud Turnebum. Non inepte quaerit Stanleius idemne sit hic qui ad Herodoto VII. 64.
Ὑστάσπης
vocetur.

25. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-21

βασιλῆς:
βασιλῆς
M. G. Turn.
βασιλεῖς
Vit. Lips. aliique et Ald. Rob. βασιλέως:
βασιλέως
, superscripto
ι
, Lips.

26. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-22

σοῦνται:
σοῦντον
Lips.

27. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-23

τοξοδάμαντές:
τοξοδάμαντον
Mosc. τ':
τ'
omittunt G. Vit. ἠδ':
ἠδ'
pro
ἠδ'
Mosc.
ἠδ'
M.
ἠδ'
, priore littera a sec. manu in litura, Vit.
ἠδ'
Lips.

29. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-24

εὐτλήμονι:
ἐν τλήμονι
M. Vit. Lips. Ven. A. B. Ald. Turn.
εὐτλήμονι
Par. A. B. et e corr. pr. manus G. quum antea fuisset
ἀτλήμονι
, quod est in Rob.

30. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-25

Ἀρτεμβάρης:
ἀρτημβάρης
G.
ἀρτεμβάρης
, superscripto
o
ad
e
, Lips.
ἀρτεμβάρης
M. Vit. et reliqui. Sic hoc nomen scribitur v. 297. 945. et apud Herodotum I. 114. 115. 116. IX. 122. ἱππιοχάρμης:
ἱπποχάρμης
Lips.

31. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-26

Μασίστρης: Infra v. 944. libri meliores et plerique
Μασίστρας
. Apud Herodotum
Μασίστης
nomen est VII. 82. IX. 107. 113.
Μασίστιος
VII. 79. IX. 20. 24.

32. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-27

Ἰμαῖος:
ἱμαῖος
M.
ἱμαῖος
G. Lips.
Ἰμαῖος
Vit. edd. Φαρανδάκης:
φαρανδάκης
libri etiam v. 932. Apud Herodotum aliosque invenitur
Φαρανδάτης
: v. Wesselingium ad Her. p. 726, 86.

33. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-28

ἵππων τ᾽ ἐλατὴρ Σωσθάνης:
ἵππων ἐλατὴρ
Colb. 1. Ox. Par. C. Ald. Turn.
θ' σωσθάνης
Ald.
καὶ σωσθάνης
Turn.
σοσθένης
M. Cantabr. 2. Mosc.
σουσθάνης
Vit.
σοσθένης
Ven. B.
σωσθένης
G. Cantabr. 1. Par. L.
σωσθάνης
Lips. Rob. Guil. Kieserus coniecit
τ' Ὀστάνης
, afferens Diogenem Laertium prooem. 2. Plinium H. N. XXX. 1. Suidam in
Ὀστᾶναι
et in
ἀστρονομία
.

35. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-29

ἔπεμψεν:
ἔπεμψεν
M. Rob.
ἔπεμψε
G. Vit. Lips. Ald. Turn. Schol.
τινὲς διαιροῦσι τὸ σουσισκάνης καὶ πηγὰς καὶ ταγών
.

36. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-30

Πηγασταγὼν:
πηγαστάγων
M.
πηγασταγὼν
G. Lips. Par. B. Ald. Turn.
πηγὰσταγών
, priore accentu postea expuncto, Vit.
πηγὰς τ' ἀγὼν
Rob. γρ.
πηγάς τ' ἄγων ἄρχων
adnotatum in G. γρ.
πηγὰς τ᾽ ἀγὼν
margo Lips. γρ.
πηγὰς ταγὼν
Par. B.
πηγὰς ταγὼν
Cantabr. 1. Etiam in scholiis, ut vidimus, adnotatum est a nonnullis divisim scribi
πηγὰς ταγών
. Αἰγυπτογενής:
αἰγυπτογενὴς
M. Lips. Ven. A. Mosc. Ox. Par. L. Ald. Turn.
αἰγυπτιογενὴς
G. Vit. Ven. B. Rob.

37. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-31

Μέμφιδος: Hunc versum et sequentis verba duo priora habet Photius p. 258, 4.
μεμφίδος
G. Turn.
μέμφιδος
Vit.

38. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-hermann1852-appcrit-lat1-32

μέγας:
μέγας'
Lips. Mosc. Ἀρσάμης:
Ἀρσάκης
apud Photium. Sed
Ἀρσάμης
legitur etiam v. 303. et apud Herodotum VII. 69. ὠγυγίους:
Ὠγυγίους
M. G. Lips. Ven. B. Par. A. B. C.
ὠγυγίας
Vit. Ald. Turn.
ὠγυγίου
Rob.

Commentary (W. S. Teuffel; revised by N. Wecklein, 1886; German; OCR draft) (Persians, explanatory commentary pp. 43–97. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-64. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-1

1
2
Parodos ohne Prologos. Der Chor durchschreitet die Orchestra unter dem Takte der Anapäste des Koryphaios: erster Teil der Paro- dos, 1-64. Anapästische Dime- ter; vgl. Westphal¹ II. S. 413f. Das Auftreten des Chors wird V. 140- 149 motiviert.

1-7. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-2

3
4
In altertümlicher Ein- fachheit giebt der Chorführer selbst Aufschluſs darüber was der Chor diesmal vorstelle. τάδε, νοη näherer Bestimmung absehend, s. Kr. 43, 4. A. 15f. Vgl. 681.851. Eum. 482. Auch s. oben S. 27. πιστά, 171. 681. Xen. Anab. I 5, 15: ( Κῦρος) σὺν τοῖς παροῦσι τῶν πιστῶν. ἕδρανα, der Palast des Xerxes in Susa, wo das Schatzhaus des Königs war (Herod. V 49, Strab. XV p. 731). - κατὰ πρεσβείαν wegen ihrer Ehrwürdigkeit eit und darauf sich gründenden Zuverlässigkeit. – ἐφο- ρεύειν, Kr. 55, 3. A. 20.

8-15. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-3

5
6
Stimmung des Chors: Besorgnis um den König und das Heer. βασιλείῳ für βασιλέως. Die Dichter gebrauchen gern von Eigennamen gebildete Adjektiva statt des Genet. (Kr. II 57, 2 A. 1) und βασιλεύς hat die Bedeutung eines Eigennamens. πολύανδρος auch 73.533.898. - - ὀρσολοπεῖται, ταράσ- σεται, θορυβεῖται, Schol. – νυός, Braut, neuvermählte Gattin. Vgl. Schol. zu Eur. Hek. 321 νύμφη ἡ ἄρτι εἰς γάμον ἐρχομένη, ήτις ποιη τικῶς νυὸς λέγεται. βαΰζει, ὑλακτεί (Hesych.), ruft laut nach. Der Gedanke wie 133. ἄγγελος ein Bote zu Fufs irgend welcher Art, ἱππεύς ein reitender Staats- courier, ἄγγαρος. Über diese ἄγγα- ροι vgl. Herod. VIII 98. – ἄστυ, 178. 451. Kr. 46, 1 A. 1.

16-20. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-4

7
8
Ausführung von V. 12f. Zuerst allgemein: die von den Centren des Reichs Ausgegangenen und die verschiedenen Waffen- gattungen. οἵτε bezieht sich zu- rück auf πᾶσα ἰσχὺς Ἀσιατογενής. ᾿Αγβάτανα in den altpers. Keil- inschriften Hagmatâna, neupers. Hamadan, wahrscheinlich s. v. a. Ort der Zusammenkunft. Strabon (XIV p. 728) identifiziert Κίσσιοι und Σούσιοι; Κισσία eine Land- schaft der Provinz Susiana, Um die letzte Silbe in ἔβαν zu ver- längern, will Blomfield τοὶ μὲν schreiben. Vielleicht aber lässt sich die syllaba anceps durch den Schluſs einer selbständigen Dipodie recht- fertigen. V. 19. Wechsel der Darstellung. στίφος παρέχοντες einen dichten Haufen bildend.

21-58. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-5

9
10
Spezifikation der aus- gezogenen Generale und Völker, in epischer Weise. Die Namen nicht alle genau persisch, sondern nach ungefährem Klange gebildet. ( τὰ μὲν τῶν ὀνομάτων ἱστόρησεν, τὰ δὲ τελείως ἔπλασεν Schol.). Vgl. zu 302. Ihre Häufung erweckte in den Hörern immer von neuem das frohe Gefühl des Sieges. Τ. 21-28. Αρταφρένης Άρτα 778. Ein Führer der Lyder und Myser Αρτ. bei Herod. VII 74. Μεγαβάτης: Namen dieser Art bei Herod. VII 82. 97. – Αστάσπης: ein Υστάσπης Herod. VII 64. σοῦνται vgl. Suppl. 836. Sept. 31. Das epische τ' ἠδέ findet sich bei Äschylos noch zweimal um des Versmaſses willen (996. Sept. 862). τὲ ἠδὲ Cho. 232, sonst ἠδέ. - ψυχῆς ἐν τλήμονι πείση (in ausdauerndem Halte der Seele) nach Hom. v 23 τῷ δ᾽ ἄρα τ᾽ ἐν πείσῃ κραδίη μένε τετληυῖα.

29-32. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-6

11
12
Αρτεμβάρης (vgl. 302) Herod. I 114-116 vgl. IX 122. - Μασίστρης wie 971. Ein M ασίστης ib. VII 82. IX 107. Ein Μασίστιος ib. VII 79. IX 20. 24. Ein Φαραν- δάτης ib. VII 79. ΙΧ 76. – Σοσθά- νης, gebildet nach Analogie von Ὀστάνης (und Ὀτάνης). Über den Spondeus im dritte Fuſse des Parömiakos V. 32 u. 152 s. West- phal2 II S. 407f.

33-40. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg002-teuffel-wecklein1886-com-ger1-7

13
14
Hervorhebung der ägyptischen Mitstreiter im persi- schen Heere. Quorum in numero est Susiscanes etc. Πηγασταγὼν, nähere Bestimmung des S.: „dessen Herrschgebiet an den Quellen des Nils ist". Andere betrachten Πηγα- στάγων als Eigennamen u. schreiben Πηγαστάγων τ᾿ Αἰγυπτογενεῖς. Μέμφις s. Realenc. IV S. 1766-1776. Αρσάμης vgl. Herod. I 209. VII 11. 69. 224. ὠγύγιος 974f. Sept. 321. Eum. 1036; Bezeichnung des Uralten. Nach Windischmann Ogy- der Flutgeborene (augha sanskr. Flut). Θήβαι vor Mem- phis die Hauptstadt; vgl. Kealenc. VI 2 S. 1785. – Αριόμαρδος, Herod. VII 67. 78. Die ἕλειοι (Bewohner des Nildelta) μαχιμώτατοί εἰσι τῶν Αἰγυπτίων, Thukyd. I 110.