Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

O Iupiter iens ira ſcrutatrix à dijs.

Cognosco uerò nocumentum uxoris cælestis contētiosæ,

150

Ex molefto uento it tempestas.

Supplices. Aeschylus. Ioannes Sanravius (Translator). Basileae. 1555.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by Schmidt Sciences.

Current edition Experimental

Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii (OCR draft) (Latin) (Aeschylus, Supplices: versio Latina Ioannis Sanravii. Ioannes Sanravius, 1555.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (9)

Ἱκέτιδες First1KGreek (Aeschyli Tragoediae. Sidgwick, Arthur, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.) — 176-347 focus

Δαναος¹

παῖδες, φρονεῖν χρή: ξὺν φρονοῦντι δ᾽ ἥκετε²

πιστῷ γέροντι τῷδε ναυκλήρῳ πατρί.

καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν³

αἰνῶ φυλάξαι τἄμ᾽ ἔπη δελτουμένας.

ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ:
180

σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι:

ὄχλον δ᾽ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον

λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τ᾽ ὀχήμασιν:

τάχ᾽ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται

ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
185

ἀλλ᾽ εἴτ᾽ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος⁴

ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδ᾽ ἐπόρνυται στόλον,

ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκ᾽, ὦ κόραι,

πάγον προσίζειν τόνδ᾽⁵ ἀγωνίων θεῶν.

κρείσσων δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος.
190

ἀλλ᾽ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς

ἱκτηρίας,⁶ ἀγάλματ᾽ αἰδοίου Διός,

σεμνῶς⁷ ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,⁸

αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ⁹ καὶ ζαχρεῖ᾽¹⁰ ἔπη

ξένους ἀμείβεσθ᾽, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
195

τορῶς λέγουσαι τάσδ᾽ ἀναιμάκτους φυγάς.

φθογγῇ¹¹ δ᾽ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,

τὸ μὴ μάταιον δ᾽ ἐκ σεσωφρονισμένων¹²

ἴτω προσώπων ὄμματος παρ᾽ ἡσύχου.

καὶ μὴ πρόλεσχος μηδ᾽ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ
200

γένῃ: τὸ τῇδε κάρτ᾽ ἐπίφθονον γένος.

μέμνησο δ᾽ εἴκειν: χρεῖος εἶ ξένη¹³ φυγάς.

θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.

Χορος

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι.

207

Δαναος

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος.¹⁴

Χορος

θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος

μή νυν¹⁵ σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος

ὦ Ζεῦ,¹⁶ κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας.¹⁷¹⁸
210

Δαναος

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορος

Δαναος

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν¹⁹ τόνδε νῦν κικλήσκετε.²⁰

Χορος

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος

ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη²¹ βροτοῖς.
215

Δαναος

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος

τίν᾽ οὖν κικλήσκω²² τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος

ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος

Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν²³ Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορος

ἐλευθέροις νυν²⁴ ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Δαναος

πάντων δ᾽ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν

σέβεσθ᾽: ἐν ἁγνῷ δ᾽ ἑσμὸς²⁵ ὡς πελειάδων

ἵζεσθε κίρκων²⁶ τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,

ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225

ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι²⁷ φαγών;

πῶς δ᾽ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πατρὸς

ἁγνὸς γένοιτ᾽ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν²⁸ Ἅιδου θανὼν

φύγῃ ματαίων²⁹ αἰτίας, πράξας τάδε.

κἀκεῖ δικάζει τἀμπλακήμαθ᾽, ὡς³⁰ λόγος,
230

Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.

σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,³¹

ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.

234

Βασιλευς

ποδαπὸν ὅμιλον τόνδ᾽ ἀνελληνόστολον³²

πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι
235

χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ³³ γὰρ Ἀργολὶς

ἐσθὴς γυναικῶν οὐδ᾽ ἀφ᾽ Ἑλλάδος τόπων.

ὅπως δὲ χώραν οὔτε³⁴ κηρύκων ὕπο,

ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν

ἔτλητ᾽ ἀτρέστως,³⁵ τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
240

κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων

κεῖνται παρ᾽ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις:

μόνον τόδ᾽ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ.

καὶ τἄλλα πόλλ᾽ ἔτ᾽ εἰκάσαι³⁶ δίκαιον ἦν,

εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
245

Χορος

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ τηρὸν³⁷ Ἑρμοῦ ῥάβδον,³⁸ ἢ πόλεως ἀγόν;

Βασιλευς

πρὸς ταῦτ᾽ ἀμείβου καὶ λέγ᾽ εὐθαρσὴς³⁹ ἐμοί.

τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμ᾽ ἐγὼ Παλαίχθονος
250

ἶνις Πελασγός,⁴⁰ τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.

ἐμοῦ δ᾽ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον

γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.

καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς⁴¹ δι᾽ ἁγνὸς⁴² ἔρχεται

Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ.
255

ὁρίζομαι δὲ τήν τε⁴³ Περραιβῶν χθόνα,

Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,

ὄρη τε Δωδωναῖα: συντέμνει δ᾽ ὅρος

ὑγρᾶς θαλάσσης: τῶνδε τἀπὶ τάδε⁴⁴ κρατῶ.

αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε
260

πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.

Ἆπις⁴⁵ γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας

ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα

τήνδ᾽ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,

τὰ δὴ⁴⁶ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασι
265

χρανθεῖσ᾽⁴⁷⁴⁸ ἀνῆκε γαῖα †μηνεῖται ἄκη†

δρακονθόμιλον⁴⁹ δυσμενῆ ξυνοικίαν.

τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια

πράξας ἀμέμπτως Ἆπις⁵⁰ Ἀργείᾳ χθονὶ

μνήμην ποτ᾽ ἀντίμισθον⁵¹ ηὕρετ᾽ ἐν λιταῖς.
270

ἔχουσα δ᾽⁵² ἤδη τἀπ᾽ ἐμοῦ τεκμήρια

γένος τ᾽⁵³ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.

μακράν γε μὲν⁵⁴ δὴ ῥῆσιν⁵⁵ οὐ στέργει πόλις.

274

Χορος

βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός:
275

καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Βασιλευς

ἄπιστα⁵⁶ μυθεῖσθ᾽, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,

ὅπως τόδ᾽ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.

Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι

γυναιξίν⁵⁷ ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
280

καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,

Κύπριος χαρακτήρ τ᾽ ἐν γυναικείοις τύποις

εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων:

Ἰνδάς⁵⁸ τ᾽ ἀκούω⁵⁹ νομάδας ἱπποβάμοσιν⁶⁰

εἶναι⁶¹ καμήλοις ἀστραβιζούσας,⁶² χθόνα
285

παρ᾽ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.

καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους⁶³ τ᾽⁶⁴ Ἀμαζόνας,

εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτ᾽ ἂν ᾔκασα

ὑμᾶς. διδαχθεὶς <δ᾽⁶⁵> ἂν τόδ᾽ εἰδείην πλέον,

ὅπως γένεθλον σπέρμα τ᾽ Ἀργεῖον τὸ σόν.
290
291

Χορος

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ⁶⁶

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν⁶⁷ Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.⁶⁸

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

Χορος

κοὐ⁶⁹ κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.⁷⁰

Βασιλευς

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος

βοῦν τὴν⁷¹ γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽⁷² εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Χορος

φασίν, πρέποντα⁷³ βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς

τί δῆτα⁷⁴ πρὸς ταῦτ᾽⁷⁵ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;⁷⁶

Χορος

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Βασιλευς

τί οὖν ἔτευξεν⁷⁷ ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου⁷⁸ πέλας.⁷⁹

Χορος

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς⁸⁰ ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.⁸¹

Βασιλευς

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Χορος

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλευς

Χορος

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει⁸² γόνον.

Βασιλευς

τίς⁸³ οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;⁸⁴

Χορος

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Βασιλευς

Χορος

Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον⁸⁵> καρπουμένη.

Βασιλευς

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου⁸⁶ μοι φράσον.
320

Χορος

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽⁸⁷ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.⁸⁸

Βασιλευς

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε⁸⁹ τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορος

Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽⁹⁰ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις⁹¹ στόλον.

Βασιλευς

δοκεῖτε <δή⁹²> μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Χορος

ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλ᾽ ἀνθρώπων κακά.

πόνου δ᾽ ἴδοις⁹³ ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν:⁹⁴

ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδ᾽ ἀνέλπιστον φυγὴν
330

κέλσειν⁹⁵ ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν,

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν⁹⁶ εὐναίων γάμων;

Βασιλευς

τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλευς

πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο⁹⁷ τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.⁹⁸

Χορος

καὶ δυστυχούντων γ᾽⁹⁹ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορος

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς¹⁰⁰ παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς

βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι¹⁰¹ νέον.

Χορος

ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς¹⁰² ἦν.

Χορος

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην.¹⁰³
345

Βασιλευς

πέφρικα¹⁰⁴ λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας¹⁰⁵ κατασκίους.

Χορος

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

348

Ἱκέτιδες Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, editor. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922.) — 176-347 focus

176

Δαναός

παῖδες, φρονεῖν χρή· ξὺν φρονοῦντι δʼ ἥκετε

πιστῷ γέροντι τῷ δε ναυκλήρῳ πατρί.

καὶ τἀπὶ χέρσου νῦν προμηθίαν λαβὼν

αἰνῶ φυλάξαι τἄμʼ ἔπη δελτουμένας.

ὁρῶ κόνιν, ἄναυδον ἄγγελον στρατοῦ·
180

σύριγγες οὐ σιγῶσιν ἀξονήλατοι·

ὄχλον δʼ ὑπασπιστῆρα καὶ δορυσσόον

λεύσσω, ξὺν ἵπποις καμπύλοις τʼ ὀχήμασιν·

τάχʼ ἂν πρὸς ἡμᾶς τῆσδε γῆς ἀρχηγέται

ὀπτῆρες εἶεν ἀγγέλων πεπυσμένοι.
185

ἀλλʼ εἴτʼ ἀπήμων εἴτε καὶ τεθηγμένος

ὠμῇ ξὺν ὀργῇ τόνδʼ ἐπόρνυται στόλον,

ἄμεινόν ἐστι παντὸς εἵνεκʼ, ὦ κόραι,

πάγον προσίζειν τόνδʼ ἀγωνίων θεῶν.

κρεῖσσον δὲ πύργου βωμός, ἄρρηκτον σάκος
190

ἀλλʼ ὡς τάχιστα βᾶτε, καὶ λευκοστεφεῖς

ἱκετηρίας, ἁγάλματʼ αἰδοίου Διός,

σεμνῶς ἔχουσαι διὰ χερῶν εὐωνύμων,

αἰδοῖα καὶ γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖʼ ἔπη

ξένους ἀμείβεσθʼ, ὡς ἐπήλυδας πρέπει,
195

τορῶς λέγουσαι τάσδʼ ἀναιμάκτους φυγάς.

φθογγῇ δʼ ἑπέσθω πρῶτα μὲν τὸ μὴ θρασύ,

τὸ μὴ μάταιον δʼ ἐκ μετωποσωφρόνων

ἴτω προσώπων ὄμματος παρʼ ἡσύχου.

καὶ μὴ πρόλεσχος μηδʼ ἐφολκὸς ἐν λόγῳ
200

γένῃ. τὸ τῇδε κάρτʼ ἐπίφθονον γένος.

μέμνησο δʼ εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς.

θρασυστομεῖν γὰρ οὐ πρέπει τοὺς ἥσσονας.

Χορός

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

207

Δαναός

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός

θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός

μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός

ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
210

Δαναός

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορός

Δαναός

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός

ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
215

Δαναός

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός

τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναός

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορός

ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναός

Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορός

ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Δαναός

πάντων δʼ ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν

σέβεσθʼ· ἐν ἁγνῷ δʼ ἑσμὸς ὡς πελειάδων

ἵζεσθε κίρκων τῶν ὁμοπτέρων φόβῳ,

ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος.
225

ὄρνιθος ὄρνις πῶς ἂν ἁγνεύοι φαγών;

πῶς δʼ ἂν γαμῶν ἄκουσαν ἄκοντος πάρα

ἁγνὸς γένοιτʼ ἄν; οὐδὲ μὴ ʼν Ἅιδου θανὼν

φύγῃ ματαίων αἰτίας, πράξας τάδε.

κἀκεῖ δικάζει τἀπλακήμαθʼ, ὡς λόγος,
230

Ζεὺς ἄλλος ἐν καμοῦσιν ὑστάτας δίκας.

σκοπεῖτε, κἀμείβεσθε τόνδε τὸν τρόπον,

ὅπως ἂν ὑμῖν πρᾶγος εὖ νικᾷ τόδε.

234

Βασιλεύς

ποδαπὸν ὅμιλον τόνδʼ ἀνελληνόστολον

πέπλοισι βαρβάροισι καὶ πυκνώμασι
235

χλίοντα προσφωνοῦμεν; οὐ γὰρ Ἀργολὶς

ἐσθὴς γυναικῶν οὐδʼ ἀφʼ Ἑλλάδος τόπων.

ὅπως δὲ χώραν οὔτε κηρύκων ὕπο,

ἀπρόξενοί τε, νόσφιν ἡγητῶν, μολεῖν

ἔτλητʼ ἀτρέστως, τοῦτο θαυμαστὸν πέλει.
240

κλάδοι γε μὲν δὴ κατὰ νόμους ἀφικτόρων

κεῖνται παρʼ ὑμῖν πρὸς θεοῖς ἀγωνίοις·

μόνον τόδʼ Ἑλλὰς χθὼν συνοίσεται στόχῳ.

καὶ τἄλλα πόλλʼ ἔτʼ εἰκάσαι δίκαιον ἦν,

εἰ μὴ παρόντι φθόγγος ἦν ὁ σημανῶν.
245

Χορός

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ ῥήτορʼ ἱεροράβδον, ἢ πόλεως ἀγόν;

Βασιλεύς

πρὸς ταῦτʼ ἀμείβου καὶ λέγʼ εὐθαρσὴς ἐμοί.

τοῦ γηγενοῦς γάρ εἰμʼ ἐγὼ Παλαίχθονος
250

ἶνις Πελασγός, τῆσδε γῆς ἀρχηγέτης.

ἐμοῦ δʼ ἄνακτος εὐλόγως ἐπώνυμον

γένος Πελασγῶν τήνδε καρποῦται χθόνα.

καὶ πᾶσαν αἶαν, ἧς διʼ ἁγνὸς ἔρχεται

Στρυμών, τὸ πρὸς δύνοντος ἡλίου, κρατῶ.
255

ὁρίζομαι δὲ τήν τε Περραίβων χθόνα,

Πίνδου τε τἀπέκεινα, Παιόνων πέλας,

ὄρη τε Δωδωναῖα. συντέμνει δʼ ὅρος

ὑγρᾶς θαλάσσης· τῶνδε τἀπὶ τάδε κρατῶ.

αὐτῆς δὲ χώρας Ἀπίας πέδον τόδε
260

πάλαι κέκληται φωτὸς ἰατροῦ χάριν.

Ἆπις γὰρ ἐλθὼν ἐκ πέρας Ναυπακτίας

ἰατρόμαντις παῖς Ἀπόλλωνος χθόνα

τήνδʼ ἐκκαθαίρει κνωδάλων βροτοφθόρων,

τὰ δὴ παλαιῶν αἱμάτων μιάσμασιν
265

χρανθεῖσʼ ἀνῆκε γαῖα μηνιταῖʼ ἄχη

δρακονθόμιλον δυσμενῆ ξυνοικίαν.

τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια

πράξας ἀμέμπτως Ἆπις Ἀργείᾳ χθονὶ

μνήμην ποτʼ ἀντίμισθον ηὕρετʼ ἐν λιταῖς.
270

ἔχουσα δʼ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ τεκμήρια

γένος τʼ ἂν ἐξεύχοιο καὶ λέγοις πρόσω.

μακράν γε μὲν δὴ ῥῆσιν οὐ στέργει πόλις.

274

Χορός

βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός·
275

καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Βασιλεύς

ἄπιστα μυθεῖσθʼ, ὦ ξέναι, κλύειν ἐμοί,

ὅπως τόδʼ ὑμῖν ἐστιν Ἀργεῖον γένος.

Λιβυστικαῖς γὰρ μᾶλλον ἐμφερέστεραι

γυναιξίν ἐστε κοὐδαμῶς ἐγχωρίαις.
280

καὶ Νεῖλος ἂν θρέψειε τοιοῦτον φυτόν,

Κύπριος χαρακτήρ τʼ ἐν γυναικείοις τύποις

εἰκὼς πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων·

τοίας τʼ ἀκούω νομάδας ἱπποβάμοσιν

εἶναι καμήλοις ἀστραβιζούσας, χθόνα
285

παρʼ Αἰθίοψιν ἀστυγειτονουμένας.

καὶ τὰς ἀνάνδρους κρεοβόρους τʼ Ἀμαζόνας,

εἰ τοξοτευχεῖς ἦτε, κάρτʼ ἂν ᾔκασα

ὑμᾶς. διδαχθεὶς δʼ ἂν τόδʼ εἰδείην πλέον,

ὅπως γένεθλον σπέρμα τʼ Ἀργεῖον τὸ σόν.
290

291

Χορός

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί;

Βασιλεύς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.

Χορός

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μειχθῆναι βροτῷ;
295

Βασιλεύς

κἄκρυπτά γʼ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.

Χορός

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Βασιλεύς

βοῦν τὴν γυναῖκʼ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Χορός

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπʼ εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Βασιλεύς

φασίν, πρέποντα βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Χορός

τί δῆτα πρὸς ταῦτʼ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;

Βασιλεύς

τὸν πάνθʼ ὁρῶντα φύλακʼ ἐπέστησεν βοΐ.

Χορός

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Βασιλεύς

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Χορός

τί οὖν ἔτευξεν ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Βασιλεύς

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Χορός

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου πέλας.

Βασιλεύς

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.

Χορός

καὶ ταῦτʼ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Βασιλεύς

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Χορός

καὶ Ζεύς γʼ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει γόνον.

Βασιλεύς

τίς οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;

Χορός

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Βασιλεύς

Χορός

Λιβύη, μέγιστον γῆς πέδον καρπουμένη.

Βασιλεύς

Χορός

Βασιλεύς

τίνʼ οὖν ἔτʼ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορός

Βῆλον δίπαιδα πατέρα τοῦδʼ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλεύς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τοῦτό μοι φράσον.
320

Χορός

Δαναός, ἀδελφὸς δʼ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.

Βασιλεύς

καὶ τοῦδʼ ἄνοιγε τοὔνομʼ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορός

Αἴγυπτος. εἰδὼς δʼ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἂν ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσῃς στόλον.

Βασιλεύς

δοκεῖτε δή μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Χορός

ἄναξ Πελασγῶν, αἰόλʼ ἀνθρώπων κακά.

πόνου δʼ ἴδοις ἂν οὐδαμοῦ ταὐτὸν πτερόν·

ἐπεὶ τίς ηὔχει τήνδʼ ἀνέλπιστον φυγὴν
330

κέλσειν ἐς Ἄργος κῆδος ἐγγενὲς τὸ πρίν,

ἔχθει μεταπτοιοῦσαν εὐναίων γάμων;

Βασιλεύς

τί φὴς ἱκνεῖσθαι τῶνδʼ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορός

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλεύς

πότερα κατʼ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορός

τίς δʼ ἂν φίλους ὠνοῖτο τοὺς κεκτημένους;

Βασιλεύς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.

Χορός

καὶ δυστυχούντων γʼ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλεύς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορός

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλεύς

βαρέα σύ γʼ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι νέον.

Χορός

ἀλλʼ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γʼ ἀπʼ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς ἦν.

Χορός

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδʼ ἐστεμμένην.
345

Βασιλεύς

πέφρικα λεύσσων τάσδʼ ἕδρας κατασκίους.

Χορός

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

Greek (Editio princeps, 1518) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliants, 1518 edition. Native printed lineation, page markers, and automated correspondence to the Perseus/Smyth edition.) — 162 focus

Χορός

ἀλην ἱστίω. μῆνις μάκαρ ἐκ θεῶν.
120

κοννωσάταν γαμετ' ὀρανόνεικον.

χαλεπῶ γὰρ ἐκ πνώματος εἶσι χειμών.

Χορός

λούμενος.

Χορός / Δαναός

παῖδες φρονεῖν χρὴ, ξὺν φρονοῦντι δ' ἵκετε

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Joannes Cornelius de Pauw, 1745.) — 162 focus

Ω Ζεῦ, Ιοὺς ¹

ἰ

Μήνις μάστεις᾽ ἐκ θεῶν.

170

Κοννῶ δ᾽ ἄταν

Γαμετᾶς οὐρανόνικον. ²

Χαλεποῦ γὰρ ἐκ

Πνεύματος εἶσι χειμών.

ἀντιστροφή η.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Guilielmus Dindorfius, 1882.) — 162 focus

ὦ Ζὴν, Ἰοῦς ἰω

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.

κοννῶ δ᾽ ἄταν γαμετᾶς

οὐρανόνικον. χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι

165

χειμών.

ἆ Ζὴν, Ἰοῦς ἰὼ

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.

κοννῶ δ᾽ ἄταν γαμετᾶς

οὐρανόνικον. χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι

χειμών.

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. Gottfried Hermann, 1852.) — 162 focus

ὦ Ζεῦ, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις

μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν· ξυννῶ δ᾽ ἄταν
145

γαμετᾶς σᾶς οὐρανόνικον.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

ὦ Ζεῦ, Ἰοῦς ἰῷ μῆνις

μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν· ξυννῶ δ᾽ ἄταν

γαμετᾶς σᾶς οὐρανόνικον.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ
160

πνεύματος εἶσι χειμών.

ΙΚΕΤΙΔΕΣ (OCR draft) Experimental (ΙΚΕΤΙΔΕΣ. Paul Mazon, 1920-1925.) — 162 focus

Ἆ Ζήν, Ἰούς, ιώ,

160

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δ' ἄγαν Σταν γαμετᾶς γαμετουρανόνεικον

ΙΚΕΤΙΔΕΣ

ΧΟΡΟΣ

οὐρανόνικον· χαλεπού

γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

<Α Ζήν, Ἰούς, ιώ, ¹

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν·

κοννῶ δ' ἄγαν γαμετᾶς

οὐρανόνικον· χαλεπού

γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.>

Ἱκέτιδες (OCR draft) Experimental (Ἱκέτιδες. N. Wecklein, 1885.) — 162 focus

ἰὼ Ζεῦ, Ἰοῦς ἐὼ

¹²³⁴⁵⁶⁷⁸

ἀδάματον ἀδάματον ἀδάμαντον Μ. σθένει σθένει σθένουσι (factum ut vid. ex σθένοσε) Μ. διωγμοῖσι διωγμοῖσι | Μ. ἀσφαλέας ἀσχαλῶσ᾽ ἀδμήτας ἀδμήτα ἀδμήτας ἀδμήτα ἀδάματον ἀδάμαντον Μ. δὲ δὲ δὴ Μ. ἡλιόκτυπον ἡλιόκτυπον ἠδιόκτυπον Μ. γάϊον γάϊον ταιον et in marg. ζτ Μ. ἰὼ Ζεῦ, Ἰοῦς ἐὼ ἀζηνιουσιω et in marg. ζτ Μ.

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.

κοννῶ δ᾽ ἄγαν

170

γαμετᾶς οὐρανόνικον.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ

πνεύματος εἶσι χειμών.

Aeschyli Supplices (OCR draft) Experimental (Aeschyli Supplices. Ulrich von Wilamowitz-Moellendorff, 1914.) — 162 focus

Ζήν, Ἰοῦς ἰῶι

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.

κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.

165

( Ζήν, Ἰοῦς ἰῶι

175

μῆνις μάστειρ᾽ ἐκ θεῶν.

κοννῶ δ᾽ ἄγαν γαμετᾶς οὐρανόνικον.

χαλεποῦ γὰρ ἐκ πνεύματος εἶσι χειμών.) =

Translations (8)

Suppliant Maidens Perseus (Aeschylus, Volume 1. Smyth, Herbert Weir, translator. London; New York: William Heinemann; G.P. Putnam's Sons, 1922. (Modernized by Perseus.)) — 176-347 focus

Danaus

My children, you must be prudent. A prudent captain of your voyage was your reliable old father here with whom you came. And now that I have considered with foresight what may befall us here on land, I charge you, record my injunctions on the tablets of your minds and guard them.

I see dust, the voiceless herald of an army; the axle-driven wheels are not silent in their sockets. I behold a throng, armed with shields and holding spears, with steeds and curved chariots. Perhaps they are the princes of the land
180

come to look on us, informed by messengers. But whether a harmless man or one driven by savage wrath rouses this expedition, it is better, damsels, in any case, to seat yourselves at that mound sacred to the assembled gods. ¹
185

Stronger than a castle is an altar—an impenetrable shield. As quick as you can, gather in your left hands your white-wreathed suppliant boughs, sacred emblems of Zeus the merciful.
190

Reply to the strangers, as is fitting for aliens, in piteous and plaintive language of necessity, telling them clearly of your flight, how it was unstained by deed of blood. Above all let no arrogance accompany your speech, and reveal nothing impious in your peaceful eyes, from your respectful face.
195

In your speech neither interrupt, nor hesitate—for this would offend these people. And remember to be submissive: you are an alien, a fugitive, and in need. Bold speech does not suit the weak.
200

Chorus

Father, your words are prudent, and they fall on prudent ears.

I will take heed of your wise words, and hold them in memory. May Zeus, the author of our race, behold us!
205

207

Danaus

May he indeed behold you, and with a gracious eye.²

Chorus

I would like even now to be seated by your side.

Danaus

Then do not delay, but put your purpose into action.³

Chorus

O Zeus, have pity upon our troubles lest we are ruined.⁴
210

Danaus

If he wishes it so, all will end well.

Chorus

Danaus

Invoke now also that bird of Zeus

Chorus

We invoke the saving beams of the sun.

Danaus

Pure Apollo, too, who, though a god, was exiled once from heaven.

Chorus

Knowing our lot, he may well have pity on mortals.
215

Danaus

May he have pity indeed, and stand by ready to defend.

Chorus

Whom, further, of these divinities must I invoke?

Danaus

I behold a trident here, the token of its god.

Chorus

Well did he send us here and well may he receive us in this land.

Danaus

Here, too, is Hermes, according to the Hellenic custom.
220

Chorus

May he then announce good tidings to the free!

Danaus

Honor to the mutual altar of all these protecting powers; and seat yourselves on holy ground like a flock of doves in dread of hawks of the same feathered tribe—

kindred, yet foes, who would defile their race. If bird prey on bird, how can it be pure? And how can man be pure who would seize from an unwilling father an unwilling bride? For such an act, not even in Hades, after death, shall he escape arraignment for outrage.
225

There also among the dead, so men tell, another Zeus holds a last judgment upon misdeeds. Take heed and reply in this manner, that victory may attend your cause.
230

234 Enter the King of Argos with men-at-arms

King

From where comes this band we address,

clothed in foreign attire and luxuriating in closely-woven and barbaric robes? For your apparel is not that of the women of Argos , nor yet of any part of Hellas . How you have gained courage thus fearlessly to come to this land, unheralded and friendless and without guides,
235

this makes me wonder. And yet, truly, I see that branches usually carried by suppliants are laid by your side before the gods assembled here—as to this alone can Hellas guess with confidence.⁵As for the rest, there is still much I should with reason leave to conjecture,
240

if your voice were not here to inform me.
245

Chorus

You have not spoken falsely about our clothing. But, for my part, how am I to address you? As commoner, as spokesman, bearer of the sacred wand,⁶or as ruler of the realm?

King

As for that, answer and speak to me with confidence.

For I am Pelasgus, offspring of Palaechthon, whom the earth brought forth, and lord of this land; and after me, their king, is rightly named the race of the Pelasgi, who harvest the land. Of all the region through which the pure
250

Strymon flows, on the side toward the setting sun, I am the lord. There lies within the limits of my rule the land of the Perrhaebi, the parts beyond Pindus close to the Paeonians, and the mountain ridge of Dodona ; the edge of the watery sea borders my kingdom. I rule up to these boundaries.
255

The ground where we stand is Apian land itself, and has borne that name since antiquity in honor of a healer. For Apis, seer and healer, the son of Apollo, came from Naupactus on the farther shore and purified this land of monsters deadly to man, which Earth,
260

defiled by the pollution of bloody deeds of old, caused to spring up—plagues charged with wrath, an ominous colony of swarming serpents. Of these plagues Apis worked the cure by sorcery and spells to the content of the Argive land,
265

and for reward thereafter earned for himself remembrance in prayers.
Now that you have my testimony, declare your lineage and speak further—yet our people do not take pleasure in long discourse.
270

274

Chorus

Our tale is brief and clear. Argives

we claim to be by birth, offspring of a cow blest in its children. And the truth of this I shall confirm in full.
275

King

Foreign maidens, your tale is beyond my belief—how your race can be from Argos . For you are more similar to the

women of Libya and in no way similar to those native to our land. The Nile , too, might foster such a stock, and like yours is the Cyprian impress stamped upon female images by male craftsmen. And of such aspect, I have heard, are nomad women, who
280

ride on camels for steeds, having padded saddles, and dwell in a land neighboring the Aethiopians. And had you been armed with the bow, certainly I would have guessed you to be the unwed, flesh-devouring Amazons. But inform me, and I will better comprehend
285

how it is that you trace your race and lineage from Argos .
290

291

Chorus

Is there a report that once in this land of Argos Io was ward of Hera’s house?

King

Certainly she was; the tradition prevails far and wide.

Chorus

And is there some story, too, that Zeus was joined in love with a mortal?
295

King

This entanglement was not secret from Hera.

Chorus

What then was the result of this royal strife?

King

The goddess of Argos transformed the woman into a cow.

Chorus

And while she was a horned cow, did not Zeus approach her?
300

King

So they say, making his form that of a bull lusting for a mate.

Chorus

What answer then did Zeus’ stubborn consort give?

King

She placed the all-seeing one to stand watch over the cow.

Chorus

What manner of all-seeing herdsman with a single duty do you mean?

King

Argus, a son of Earth, whom Hermes slew.
305

Chorus

What else did she contrive against the unfortunate cow?

King

A sting, torment of cattle, constantly driving her on.

Chorus

They call it a gadfly, those who dwell by the Nile .

King

Well then, it drove her by a long course out of the land.

Chorus

Your account agrees with mine in all respects.
310

King

So she came to Canobus and to Memphis .

Chorus

And Zeus begot a son by the touching of his hand.

King

Who is it then that claims to be the cow’s Zeus-begotten calf?

Chorus

Epaphus, and truly named from laying on of hands.
315

King

And who was begotten of Epaphus?

Chorus

Libya , who reaps the fruit of the largest portion of the earth.

King

What offspring, then, did Libya have?

Chorus

Agenor was her first child born.

King

And who was his offspring?

Chorus

Belus, who had two sons and was father of my father here.

King

Now tell me his wisely-given name.⁷
320

Chorus

Danaus: and he has a brother with fifty sons.

King

Reveal his name ungrudgingly.

323

Chorus

Aegyptus ; and now that you know my ancient lineage, I pray you to help⁸a band that is Argive by descent.

King

I think you indeed have some share in this land from old. But how did you bring yourselves to leave the home of your fathers? What stroke of fortune befell you?
325

Chorus

Lord of the Pelasgians, of varying color are the ills of mankind, and nowhere can you find trouble of the same plume.

For who dreamed that a kindred race, sprung of old, would thus in unexpected flight find haven at Argos , fleeing in terror through loathing of the marriage-bed?
330

King

Why have you come as suppliants of these gods congregated here, holding in your hands those white-wreathed, fresh-plucked boughs?

Chorus

So as not to be made slave to Aegyptus ’ race.
335

King

By reason of hatred? Or do you speak of unlawfulness ?

Chorus

Who would purchase their lords from among their kin?

King

In this way families have enhanced their power.

Chorus

And it is easy then, if things go ill, to separate from a wife.

King

How then am I to deal with you in accordance with my sacred duty?
340

Chorus

By not surrendering us at the demand of Aegyptus ’ sons.

King

A serious request—to take upon myself a dangerous war.

Chorus

But Justice protects her champions.

King

True, if she had a share in the matter from the beginning.

Chorus

Show reverence for the ship of state thus crowned.⁹
345

King

I shrink as I gaze upon these shaded shrines.

Chorus

Yet heavy is the wrath of Zeus, god of the suppliant.

The Suppliant Women. (OCR draft) Experimental (The Suppliant Women.. Theodore Alois Buckley, 1849.) — 162 focus

O Jove , O wrath from the deities pursuing Io! But I ken the vengeance of the wife [of Jove,] which overcomes heaven: for a tempest will come from a fell blast.

O Jove, O wrath from the deities pursuing Io! But I ken the vengeance of the wife [of Jove,] which overcomes heaven: for a tempest will come from a fell blast.

DANAUS

LES SUPPLIANTES (OCR draft) Experimental (LES SUPPLIANTES. Paul Mazon, 1920-1925.) — 162 focus

en mains, vers le Zeus des enfers, le Zeus hospitalier des morts: nous nous pendrons ¹,
puisque nos voix n'ont pu atteindre les dieux olympiens.

(Retenu.) Zeus! c'est Io, hélas ! que poursuit en nous un courroux divin: je reconnais une jalousie d'épouse ²³, qui tempête, sous la menace de la mort...

LES SUPPLIANTES

LE CORYPHÉE.

triomphe du Ciel tout entier. Elle est âpre, la bourrasque d'où va sortir l'ouragan ⁴!

qui l'appel- lent!

< (Retenu.) Zeus! c'est Io, hélas ! que poursuit en nous un courroux divin: je reconnais une jalousie d'épouse, qui triomphe du Ciel tout entier. Elle est âpre, la bourrasque d'où

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Robert Potter, 1779.) — 162 focus

O ſovereign Jove, ſhall wrath divine

For Iö ſtill purſue her line?

180

Still thy dread queen in fury riſe,

And in her cauſe arm all the ſkies?

She wings theſe winds, this tempeſt ſpreads,

That burſts in vengeance o'er our heads.

Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli (OCR draft) Experimental (Eschilo, Le Supplici: traduzione italiana di Ettore Romagnoli. Ettore Romagnoli, 1922.) — 162 focus

orrido, la procella!

CORO

Di senno è d'uopo, figlie mie: né privo

The Suppliants (OCR draft) Experimental (The Suppliants. Anna Swanwick, 1886.) — 162 focus

DANAOS

No speedy task the menage of a fleet,

Nor yet to fix its moorings, nor ashore

Safely to bring the stern-ropes; nor at once

Are shepherds of swift galleys wont to trust

Their anchor-hold, the more when they approach

A region harbourless, what time the sun

Sinks into night; for anxious travail-throes 750

In wary pilot night is wont to breed.

Trust me, the army will not disembark,

Till in her moorings safe the galley rides;

Though fear-oppressed, beware, slight not the gods,

Who thee have helped; nor shall the city blame

Your herald, old, but young in eloquence. *

English (E. D. A. Morshead, 1908) (OCR draft) Experimental (Aeschylus, Suppliant Maidens — Morshead translation. Wikisource transcription; speech corresp and card milestones aligned to Smyth perseus-grc2.) — 162 focus

Zeus, hear and save!

The searching, poisonous hate, that Io vexed and drave,
180

Was of a goddess: well I know

The bitter ire, the wrathful woe

Of Hera, queen of heaven—

A storm, a storm her breath, whereby we yet are driven!

Zeus, hear and save!

The searching poisonous hate, that Io vexed and drave,

Was of a goddess: well I know

The bitter ire, the wrathful woe
195

Of Hera, queen of heaven—

A storm, a storm her breath, whereby we yet are driven!

Danaus

German (J. J. C. Donner, 1854; OCR review) (OCR draft) Experimental (Aeschylos. Deutsch in den Versmaßen der Urschrift. Stuttgart: Hoffmann, 1854. Native Donner line citations, Smyth card correspondence, selected textual readings and metrical facsimiles. Remaining OCR differences and unattributed reading notes are documented in the linked review inventory.) — 162 focus

Zeus! Jo's Gericht, von Hera verhängt,

Wohl geißelt's auch uns; ich erkenne den Fluch
145

Der gewaltigsten Macht im Olympos.

Von grimmem Hauch

Wehte der Sturm hernieder.

Zweiter Halbchor.
Achte Gegenstrophe.

Zeus! Jo's Gericht, von Hera verhängt,

Wohl geißelt's auch uns; ich erkenne den Fluch

Der gewaltigsten Macht im Olympos.

Von grimmem Hauch
160

Wehte der Sturm hernieder.

(Während des Gesanges hat Danaos die Gegend durchspäht, und kommt jetzt näher.)

Danaos.

Commentary

Critical apparatus to The Suppliant Women (OCR draft) (Latin and Greek critical apparatus to Gottfried Hermann's 1852 edition of The Suppliant Women.) focus

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-118

ἐνέξεται:

ἐνεύξεται

M. G. E.

ἀνεύξεται

P. Rob. Emendavit Porsonus.

150

151. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-119

τὸν τᾶς βοὸς:

τὸν τὰς βοὰς

codex Robortelli.

151

159-161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-120

NA: Omissos in libris versus repetendos esse vidit Canterus.

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-121

NA: Danai nomen adscripsit Scaliger. M. G. E. Rob. πρ. h. e. πρεσβύτης.

162

162. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-122

ἥκετε: Libri

ἵκετε

. Correxit Porsonus.

162

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-123

χέρσου:

χέρσον

164

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-124

προμηθίαν:

προμήθειαν

supra scripto

. Μ.

προμήθιαν

hoc accentu G.

προμήθειαν

Rob.

164

164. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-125

λαβὼν: Libri

λαβεῖν

. Correxerunt Wordsworthius et Geelius Bibl. crit. V. p. 78.

164

165. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-126

τἄμ' ἔπη δελτουμένας:

τ' ἀμὶ ἐπιδελτουμένας

codex Robortelli.

165

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-127

λεύσσω:

λεύσω

supra scripto altero σ Μ.

λεύσω

Rob.

169

169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-128

ὀχήμασιν:

ὀχήμασιν

cum ν M. G. Rob.

169

172. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-129

τεθηγμένος:

τεθειμένος

M. G. Rob.

τεθυμένος

Turn.

τεθυμμένος

cum Abreschio Porsonus.

τεθηγμένος

Pearsonus.

172

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-130

οἵνεκ': Libri

εἵνεκ

. Emendavit Heathius.

174

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-131

πάγον:

πάγον

Μ. G. E.

πάγου

Rob.

175

175. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-132

τόνδ': Libri

τῶνδ'

. Emendavit Turnebus.

175

176. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-133

κρείσσων:

κρείσσων

M. a prima manu et E.

κρείσσον

G. Rob.

176

178. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-134

ἱκτηρίας: Libri

ἱκετηρίας

. Emendavit Victorius.

178

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-135

σεμνῶς:

σεμνῶς

supra scripta ος G.

179

179. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-136

εὐωνύμων: Libri

συνωνύμων

. Auratus et Scaliger

ευωνύμων

, ut scholiastes legit.

179

180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-137

γοεδνὰ καὶ ζαχρεῖ ἔπη:

γοειδήα

(sic M.

γοείδηα

Ε. et ante correctionem G.

γοείδνα

G. correctus)

καὶ τὰ χρέα ἔπη

M. G. Ε.

γοέδνα καὶ τὰ χρέ᾽ ἔπη

Rob.

γόεδνα καὶ τὰ χρεῖς ἔπη

Turn.

ζαχρεῖ᾽ ἔπη

Bambergerus.

180

183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-138

φθογγῇ:

φθογγῆ

libri. Correxit Porsonus praef. ad Hec. p. XXXVI.

183

184. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-139

μετωποσωφρόνων:

μετώπω σοφρονῶν

Μ.

μετόπω σωφρονῶν

μετάπω σωφρόνων

Ε.

μετωπωσωφρόνων

P. teste Faehsio.

μετώπων σωφρόνων

Rob. Correxit Porsonus.

184

185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-140

προςώπων:

πρόσωπον

Μ.

προσώπων

G. E. P. Rob.

185

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-141

ἐφολκὸς:

ἀφελκὸς

Rob.

186

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-142

NA: Libri

γένῃ

(

γένη

. Μ.)

τὸ τῇδε

(

τῆδε

Μ.)

κάρτ᾽ ἐπίφθονον γένος

. Vnde didicit Danaus, qui modo Argos venit, pronos ad vituperandum esse Argivos? Mala correctio esse videtur

γένος

. Scripsi

τὸ τῇδε, κάρτ᾽ ἐπίφθονον γυναιξί

. Hoc enim dici debebat, quod ad hanc rationem attinet (iustum in loquendo modum tenendi) maxime vituperationi obnoxium est femineum genus.

187

188. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-143

εἴκειν· χρεῖος εἶ ξένη φυγάς:

εἶξεν ἡ φυγάς

M. G. E. cod. Robortelli.

εἶ ξένη φυγάς

Sophianus. Robortellus post

χρεῖος

interpunxit.

188

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-144

θρασυστομεῖν: Libanius in epistola 79.

σὺ μὲν παρεκάλεις με πρὸς παρρησίαν, ὡς πᾶν οἴσων ὅ τι ἂν ἐξ ἐμοῦ λέγηται· Αισχύλος δὲ ἀποτρέπει, λέγων μὴ δεῖν τοὺς ἥττους θρασυστομεῖν

189

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-145

φρονούντως:

φρονούντως

Μ. a manu secunda, a prima

φρονοῦντος

190

190. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-146

πρὸς φρονοῦντας:

πρὸς φρονούσας

coniectura Turnebi.

190

191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-147

φυλάξομαι:

φυλάξομεν

coniectura Turnebi.

191

193-196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-148

NA: Versuum ordo in libris hic, 195. 194. 196. 193. Personarum notae ab hoc ad v. 282. in M. G. nullae, in editionibus non ubique quae debebant. Versuum ordinem cur sic ut feci mutaverim, ipsa diverbii ratio ostendit. Scite observavit scholiastes ad v. 194. iam consedisse Danaum. Consederat ille autem, ut par erat, ad statuam Iovis, quam credibile est in medio positam fuisse.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-149

μή νυν: Libri

μὴ νῦν

. Correxit Dindorfius.

195

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-150

NA:

μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος

est κρατείτω τὸ ἔργον, quin tu id facis.

195

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-151

ὦ Ζεῦ:

ὦ Ζεῦς

M. a prima manu, a secunda

ὦ Ζεῦ

ut G. E. P. Rob.

196

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-152

μὴ ἀπολωλότας:

μὴ ἀπολωλότας

plene M. G. E. Rob.

196

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-153

NA: Excidit versus chori signum Solis dei conspicientis, ornatum fortasse imagine galli gallinacei.

'Hλíov dé

, ait Pausanias V. 25, 9.

ἱερόν φασιν εἶναι τὸν ὄρνιθα καὶ ἀγγέλλειν ἀνιέναι μέλλοντος τοῦ ἡλίου

. Cultum autem ab Argivis esse Solem testatur ab eodem Pausania II. 18, 13. commemorata ara ei ad Inachum dicata, quae Mycenis Argos eunti ad sinistram conspiciebatur.

198

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-154

κικλήσκετε:

κικλήσκεται

M. a m. prima, a secunda

κικλήσκετε

ut G. et codex Robortelli. Emendavit Robortellus.

199

201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-155

NA: Affert Plutarchus de def. orac. p. 417. F. et de exsilio p. 607. C.

201

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-156

εἰδὼς: Libri

εἰδώς

, quod Turn. ex coniectura in

ἰδὼν

mutavit.

202

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-157

συγγνοίη:

εὐγνώη

M. G. P.

εὐγνῴη

Ε.

συγγνώη

Rob.

συγγνῴη

Turn.

συγγνοίη

Lobeckius ad Phryn. p. 347.

202

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-158

συγγνοῖτο:

συγγνοῖτο

, addito primae syllabae a m. secunda

, M.

σύγγνοιτο

Rob. Accentum Stephanus correxit.

203

204. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-159

κικλήσκω:

κικλίσκω

Μ. G.

204

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-160

νυν: Libri

νῦν

. Correxit Canterus.

208

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-161

NA: De

κοινοβωμίᾳ

Strabo XIII. p. 923. schol. Pindari ad Ol. X. 58. Arnaldus de diis παρόεδροις c. 11.

209

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-162

ἑσμὸς: Libri

δεσμός

. Emendatio esse videtur Aurali.

210

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-163

ἵζεσθε κίρκων:

ἵζεσθαι κρέκω

Μ. G.

κρέκω

etiam E.

ἵζεσθαι κεκρέκω

Ρ.

ἕζεσθαι κέρκω

margo M.

ἵζεσθε κίρκων

Rob.

211

212. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-164

ἐχθρῶν ὅμαιμον καταμιαινόντων γένος: Libri inepte

ἐχθρῶν ὁμαίμων καὶ μιαινόντων γένος

. Sic mutata sententia, ut feci, apparet quo modo adiungi potuerit proximus versus.

212

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-165

NA: Affert Plutarchus in Romulo cap. 9. et in Quaest. Rom. p. 286. C.

213

213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-166

ἁγνεύοι:

πῶς ἀναινεύοι

M. G. E.

πῶς ἀνανεύοι

Rob. Correxit Turnebus.

213

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-167

γαμῶν:

γάμων

Μ. G.

γαμῶν

Rob.

214

214. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-168

πάρα: Burgesius

πατρὸς

pro

πάρα

, sine idonea caussa.

214

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-169

οὐδὲ μὴν: Libri

οὐδὲ μήν

. Correxit Turnebus.

215

216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-170

ματαίων: Libri

μάταιον

. Correxit Schuetzius.

216

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-171

ταμπλακήμαθ', ὡς λόγος:

ταπλα ἐν μα

(inter μ et α aliquid erasum)

κως λόγος

Μ.

ταπλα ἐνμάβως λόγος

G. Ε.

τα πλα ἐνμαβώς λόγος

Rob.

ταπλακήμαθ', ὡς λόγος

Victorius.

ταμπλακήμαθ', ὡς λόγος

Canterus.

217

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-172

NA: Aliquot versus post hunc excidisse, quibus adventum regis indicabat Danaus, ostendi in Annalibus Vindobonensibus vol. C. p. 179.

218

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-173

σκοπεῖτε:

σκοπεῖσθε

Rob.

219

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-hermann1852-appcrit-lat1-174

τρόπον: Libri

τόπον

. Correxit Stanleius.

219

Commentary (N. Wecklein, 1902; German; OCR draft) (Suppliants, explanatory commentary pp. 24–120. Single-witness OCR; source readings and all reference placements require scan review.) focus

1-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-1

³ Die

Parodos. An Stelle des προλογίζων wie in den Persern hat der Chor zunächst die Aufgabe die vorausliegenden Begebenheiten und das Motiv der Handlung (Flucht vor den Söhnen des Ägyptos, welche die Danaiden zur Ehe zwingen wollen) anzugeben. Dann richtet er an Götter und Menschen, an das stammverwandte Argos die Bitte um Schutz gegen Ver- gewaltigung vonseiten der die Danaiden verfolgenden Ägyptiaden. Damit wird das Ziel der Handlung bezeichnet. Endlich dient die Paro- dos zur Charakteristik des Chors, um dessen Schicksal sich die Hand- lung dreht (zu 118-181). Parodos zerfällt in drei Teile. Die anapästische Partie 1-39 trägt der Koryphäos vor, die melische 40-117 der Gesamtchor; von der zweiten melischen Partie 118-181, deren drei Strophen mit Ephymnien (zu 134) schließen, scheint jeder der drei oroixo ein Strophenpaar ge- sungen zu haben, während die Ephymnien dem Gesamtchor zu- fielen. Vgl. Jahrb. f. Philol. Suppl. XIII S. 219 ff. Als Schutz- flehende sind die Danaiden durch einen mit weißer Wolle umwundenen Olivenzweig gekennzeichnet (21f.), den sie in der linken Hand halten (197-199). Ihre Tracht ist ägyp- tisch (240 ff.). Während der Paro- dos steht Danaos auf dem hohen Götteraltare und späht bald nach Idem Meere bald nach dem Lande hin (184).

118-181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-60

⁴

⁵

dritter Teil der Parodos, ein i άleuos (121), eine Klageweise, die mit heftiger Ge- bärde, mit Zerreißen des Gewandes (126 ff.) und Zerkratzen der Wangen ( άuvyuós Cho. 24) verbunden war (zu 72). Die Danaiden erneuern ihre Bitte um Schutz, gehen aber von flehender Bitte zu entschiedener und heftiger Forderung über:,,Mit solchen Klagen trauere ich um mich wie um eine Tote und rufe das argivische Land um Gnade an, in- dem ich im Schmerze meinen Schleier zerreiße. Den Göttern wird gern und reichlich geopfert, wo Wohlstand herrscht und nicht Todesfurcht bedrückt. Ich weiß nicht, was werden soll. Der An- fang zwar, die Fahrt über das Meer, ist glücklich vonstatten ge- gangen; möge nur auch das Ende glücklich sein, daß ich nicht zur Ehe mit den verhaßten Vettern gezwungen werde. Die jungfräu- liche Artemis möge vor allem mir gegen den Angriff auf meine jung- fräuliche Ehre beistehen. Andern- falls, wenn mich die Götter des Olymp verlassen, werde ich samt den schutzflehenden Zweigen zum Zeus der Toten meine Zuflucht nehmen und mich erhängen. Ich merke wohl, daß die Eifersucht der Hera, welche unsere Ahnmutter quälte, auch mich verfolgt. Und statt der reichlichen Opfer wird Zeus nur Unehre ernten, wenn er die Nachkommen seines eigenen Sohnes Epaphos abweist und von uns Schutzflehenden sein Auge ab- wendet. Er möge sich merken, was ich ihm noch einmal zurufe: die Eifersucht der Hera ist schuld an meinem Leide." Die Drohung sich das Leben zu nehmen, wenn sie schutzlos gelassen werden wiederholt mit gesteigerter Hef- tigkeit 472, und damit ein Zeug- nis gegen den Ζεὺς ἱκέσιος ab- zulegen offenbart eine Entschlossen- heit und Heftigkeit des Charakters, welche die Bluttat in der Braut- nacht begreiflich macht.

150. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-75

⁶

⁷

,,Zugetan blicke mich, die ich ihr zugetan bin, Artemis von ihrem hehren Tempel her an, die keusche Tochter des Zeus, und entreiße als Jungfrau uns als Jung- frauen den Verfolgungen, so daß wir der Ehe der Vettern entgehen." Für Αρτεμις, wie Hermann ver- mutet hat, steht ἀσφαλές in der Handschrift (W. Headlam will & Καλά schreiben, vgl. Ag. 146), für διωγμοῖς ἀλκαθοῦσ᾽ bietet die Hand- schrift διωγμοῖσι δ᾽ ἀσφαλέας, der Text ist also sehr unsicher. Her- mann vermutet ἀσχαλῶσ', wozu παντὶ σθένει weniger zu passen scheint. Mit θέλουσα θέλουσαν vgl. Hom. 272 τὴν δ᾽ ἐθέλων ἐθέλουσαν ἀνήγαγε ὅνδε δόμονδε. ἐπιδέτω: zu 1. Hesych. ἐνώπια· τὰ καταντικρὺ τοῦ πυλῶνος φαι- νόμενα μέρη, ἃ καὶ διεκόσμουν ἕνεκα τῶν παριόντων, Hom. δ 42 πρὸς ἐνώπια παμφανόωντα. „Vom Gipfel des vorspringenden Berges Lykone sah man zwischen Zypressengruppen den Tempel der Artemis Orthia herabschimmern; unten links von der Heerstraße lag ein anderer Artemistempel" (Curtius Pelop. II Paus. II 24, 5).

153-154. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-76

⁸

⁹

Mit aller Kraft der Ver- folgung wehrend" ( σθένει für σθέ- νουσι). Ζυ άλκαθοῦσα vgl. Bekk. Anecd. S. 383, 31 ἀλκάθω καὶ ἀλ- κάθειν Σοφοκλῆς καὶ Αἰσχύλος. ση- μαίνει δὲ τὸ βοηθεῖν. Dab ἀλκα- θεῖν zu schreiben und als Aorist- form zu betrachten ist, hat Elms- ley zu Eur. Med. 186 dargetan. Vgl. auch βοηθεῖν συμφοραῖς.

155-156. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-77

¹⁰

¹¹

ἀδμῆτας (von der Form ἀδμής wie Soph. Ο. Κ. 1056 άδμῆτας ἀδελφάς): der Akk. ist von ῥύσιος γενέσθω wie von ῥυσάσθω abhängig, vgl. ἔξαρνον εἶναι mit Akk. und zu πολλὰ συνίστορα ( στέγην) Ag. 1075. Mit

160-161. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-78

¹²

¹³

μελανθές wird durch ἡλιό- κτυπον näher erklärt: von der Sonne schwarz gebrannt". μελανθές vgl. Soph. Ο. Τ. 742 λευ κανθὲς κάρα und zu Prom. 23. Mit ἡλιόκτυπος vgl. ὀμβρόκτυπος, χιονόκτυπος, νιφόκτυπος. Als neger- farbig werden 727, 753 die Söhne des Agyptos bezeichnet. Vgl. Herod. Η 57 μέλαιναν λέγοντες εἶναι τὴν πελειάδα σημαίνουσιν ὅτι Αἰγυπτίη ἡ γυνὴ ἦν. Da 240 f. unter den auf- fallenden Kennzeichen die schwarze Hautfarbe nicht hervorgehoben wird, so läßt sich annehmen, daß die Maske nur ein sonnenverbranntes, kein negerfarbiges Gesicht darstellte. 162 Ε. τὸν γάϊον Ζῆνα τῶν κεκμη κότων: Schol. τὸν καταχθόνιον " Αι- δην, nach Hom. I 457 Ζεύς τε κατα- χθόνιος καὶ ἐπαινὴ Περσεφόνεια, vgl. Hesiod E. κ. Ἡ. 465 Διὶ χθονίῳ und unten 237. Nach Paus. II 24, 4 nannte Äschylos auch den Gott des Meeres Zeus. πολυξενώτατον: vgl. Fragm. 228 Ζαγρεῖ τε νῦν με καὶ πολυξένῳ (vielleicht Ζαγρεῖ τε πανδόκῳ τε καὶ πολυξένῳ) χαίρειν, Sieb. 846 πανδόκον εἰς ἀφανῆ τε χέρσον. Im Hymnus auf Demeter heißt Hades Πολυδέκτης (9) und ἄναξ Πολυδέγμων (17). 1651. γένος . . ἱξόμεσθα wie Pers. 791 πράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικός λεώς. σὺν κλάδοις wird mit Bitterkeit hinzugefügt: " Αιδης soll uns Ζεὺς ἱκέσιος werden. ἀρτά- ναις: die gewöhnliche Art des Selbstmordes bei Frauen (Iokaste, Antigone, Phädra u. a.).—uǹ tvxov- σαι, ἁμαρτοῦσαι, wenn sie unser Flehen nicht erhören.

168-169. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-79

¹⁴

¹⁵

Ζήν alte Form für Ζεύς, dorisch Ζάν (Aristoph. Vö. 570): Ach Gott, der Groll von Seite der Götter (der Hera) gegen Io ist's, der uns geifelt μαστίκτειρ (80 Abresch für μάστειρ' nach dem Schol. μαστιγωτική) τη μαστικτήρ (475) wie σώτειρα και σωτήρ. - Nach dem Schol. ὦ Ζεῦ, ἡ παρὰ τῶν θεῶν μῆνις κατὰ Ἰοῦς ὠδῆς ( μανιώ- δης?) ἐστὶ καὶ μαστιγωτική will Dindorf οἰστρώδης oder ein ähn- liches Epitheton für ió setzen.

170. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-80

¹⁶

¹⁷

Ich erkenne das eifer- süchtige Wesen ( ἄγαν für ἄταν Bamberger, vgl. Hesych. ἄγαις· ζηλώσεσιν. Αἰσχύλος Θρήσσαις) dei- ner Gattin, welches die ganze Götterwelt beherrscht ( γαμετᾶς οὐ- ρανόνικον für γαμετουρανόνεικον Victorius. Hermann γαμετᾶς σᾶς und Pearson οὐρανονίκου). Denn ein schwerer Wind bringt uns Sturm (der gewaltige Sturm, welcher uns bedroht, läßt auf das Wirken einer höheren Macht schließen).

174. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-81

¹⁸

¹⁹

Der Gedanke knüpft nicht an das Ephymnion, sondern an den vorhergehenden Gedanken: wir werden in den Tod gehen" an: Und dann wird Zeus der Nach- rede der Ungerechtigkeit verfallen ( ἐνέξεται für ἐνεύξεται Porson), wenn er in uns den Sohn der Io, sein eigenes Kind, mißachtet und jetzt bei unserem Flehen sein Antlitz ab- wendet. Er möge es in der Höhe wohl hören, wenn man also zu ihm ruft: Ach Gott" u. s. w. W. Headlam vermutet ψόγοις für λόγοις, ohne Not.

177. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-82

²⁰

²¹

ἀτιμάσας, weil das Flehen seiner Nachkommen nicht erhört wird. In diesem Sinne wird ἀτιμά- ζειν, ἄτιμος gern gebraucht. Vgl. 383, Prom. 809, Soph. O. K. 49, 1273, O. T. 788 u. a. τόν, ὅν: bei den Tragikern werden die mit Tanlautenden Formen des Artikels auch relativisch gebraucht, in dia- logischen Partien gewöhnlich nur um des Versmaßes willen (309, 530, Ag. 531, so auch in melischen Par- tien 607, 656, 707, Eum. 919). Es kennzeichnet die Altertümlichkeit des Stils, daß in diesem Stücke solche Formen ohne metrische Gründe nicht bloß in lyrischen Par- tien (hier wie Cho. 603, Eum. 337), sondern auch an einer Stelle des Dialogs sich finden (271). γόνῳ, durch Zeugung, wie Isae. II 18 tov αὐτὸν τρόπον ὥσπερ γόνῳ ὄντα πατέρα ἐμαυτοῦ (,,wie meinen leib- lichen Vater") ἐθεράπευον ( ἐκεῖνον).

179-180. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-83

²²

²³

Vgl. ὄσσε πάλιν κλίνειν (das Gesicht abwenden) bei Homer u. Soph. Phil. 935 ἀλλ' ὡς μεθήσων μήποθ᾽ ὧδ᾽ ὁρᾷ πάλιν.

181. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-84

²⁴

²⁵

Das Ephymnion, welches in der Handschrift fehlt, hat Canter ergänzt.

182-532. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-85

²⁶

²⁷

erstes Epeisodion. 1. Szene (182—239): Danaos und der Koryphaios. Danaos kündigt das Nahen des Königs an und gibt seinen Töchtern Verhaltungsmaß- regeln. 2. Szene (240 - 349): Pelas- gos und die Vorigen. Die Danaiden erklären ihre Herkunft von Argos und erflehen als ungerecht Ver- folgte den Schutz des Argivischen Königs. Dieser ist bedenklich wegen der schweren Folgen, welche die Zusage des Schutzes für sein Land haben kann. 3. Kommos (350-422): Fortsetzung der Bitte. 4. Chorikon (423-446), welches das Nachsinnen des Königs zu Gunsten der Da- naiden zu wenden sucht. 5. Dialog des Königs, des Koryphaios und des Danaos (447-532): Der König offenbart seinen Entschluß die Entscheidung dem Volke anheim- zugeben.

182-183. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-86

²⁸

²⁹

φρονεῖν, verständig, be- sonnen und taktvoll sein, sich mäßigen. Danaos kennt die Heftig- keit seiner Töchter. πιστῷ, ge- treu, vertrauenswürdig. - ναυκλήρῳ, Schol. ἐξάρχῳ, vgl. στασίαρχος 12.

184-185. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-87

³⁰

³¹

Wie ich auf dem Meere eure Fahrt geleitet habe, so habe ich jetzt auf dem Lande für euch gesorgt und auf der Höhe dieses Altares stehend das Nötige be- obachtet; ich kann euch deshalb sagen, was ihr jetzt zu erwarten und wie ihr euch dem gegenüber zu verhalten habt." τὰ ἐπὶ χέρ- σου ist freier Akk. προμηθίαν λαβών (so für λαβεῖν Wordsworth), ὑμῶν. αἰνῶ, παραινῶ wie Cho. 553 αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συν- θήκας ἐμάς. Ebenso ἐπαινῶ unten δελ- 1007, Cho. 579, Sieb. 583. τουμένας, in die Tafel eures Ge- dächtnisses einschreibend, euch tief einprägend. Vgl. zu Prom. 815 ἐγγράφου σὺ μνήμοσιν δέλτοις φρενῶν.

186. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-88

³²

³³

Das Asyndeton, weil die Angabe des Angekündigten ( τἄμ' ἔπη) folgt. κόνιν wie 791 κόνις, Prom. 1118 κόνιν, Cho. 927 ὄφιν, 542 οὔφις, eine Eigentümlichkeit des attischen Dialekts nach Cram. Anecd. Οxon. III 298 Αριστοκλῆς ἐν τῷ περὶ διαλέκτων φησὶν Αττικοὺς ἐκτείνειν. ἄναυδον ἄγγελον wie Theogn. 549 ἄγγελος ἄφθογγος πόλεμον πολύδακρυν ἐγείρει, Κύρνο, ἀπὸ τηλαυγέος φαινόμενος σκοπιῆς. ἀλλ᾽ ἵπποις ἔμβαλλε ταχυπτέρνοισι χαλινούς· δῄων γάρ σφ᾽ ἀνδρῶν ἀντιάσειν δοκέω κτἑ. Vgl. Sieb. 81 αἰθερία κόνις με πείθει φανεῖσ ἄναυδος σαφὴς ἔτυμος ἄγγελος, Eum. 245 μηνυτῆρος ἀφθέγκτου φραδαῖς.

187. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-89

³⁴

³⁵

Das Asyndeton muß seinen Grund in der Lebhaftigkeit der Schilderung haben, wenn es nicht ursprünglich σύριγγε δ' . . ἀξονηλάτω geheißen hat (Enger vermutet σύριγγες οὐ σιγῶσι δ'). — οὐ σιγῶσιν, d. i. sind laut vernehmbar. — άξονή λατος wie τροχήλατος.-Vgl. Sieb.187 σύριγγες ἔκλαγξαν ἑλίτροχοι, 137 ἔλακον ἀξόνων βριθομένων χνόαι.

189. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-90

³⁶

³⁷

καμπύλα ὀχήματα wie καμ- πύλος δίφρος Pind. Isthm. III 47, ἀγκύλον ἅρμα Hom. Z 39 mit Bezug auf die Form des Wagenstuhls.

190-191. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-91

³⁸

³⁹

πρὸς ἡμᾶς bei ὀπτῆρες εἶεν nach dem Sinne zu uns kommen um Kundschaft durch den Augen- schein einzuziehen". Andrer Art ist δεῦρο ἐποπτεῦσαι Cho. 581. ἀρχηγέται: der verallgemeinernde Plural von dem einen Herrscher. Die Vermutung des Danaos motiviert das Auftreten des Königs.

192. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-92

⁴⁰

⁴¹

ἀπήμων aktiv (ohne schlimme Absicht), Ag. 559, Eum. 894 passiv (ohne Weh, nicht vom Unglück heimgesucht). τεθηγμένος (gereizt) für τεθειμένος Pearson, vgl. Sieb. 702 τεθηγμένον τοί μὲ οὐκ ἀπαμ- βλυνεῖς λόγῳ, Eur. Hipp. 689 ὀργῇ συντεθηγμένας φρένας. Abresch vermutet τεθυμμένος nach Plat. Phaedr. S. 230 Α σκοπῶ ἐμαυτόν, εἴτε τι θηρίον τυγχάνω Τυφώνος πολυπλοκώτερον καὶ μᾶλλον ἐπιτε- θυμμένον εἴτε ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον, w das Wortspiel Τυφῶνος - ἐπιτεθυμμένον die Wahl des Ausdrucks veranlaßt hat.

193. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-93

⁴²

⁴³

τῶνδ᾽ ἐπόρνυται (sich heran- bewegt) στόλος für τόνδ'.. στόλον Todt wegen des Singulars nach ἀρχηγέται, obwohl das Scholion τὸν πρὸς ἡμᾶς στόλον μετὰ ὁρμῆς ποιεῖται auf die überlieferte Les- art hinweist.

194. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-94

⁴⁴

⁴⁵

παντὸς εἵνεκα, für alle Fälle.

195. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-95

⁴⁶

⁴⁷

πάγον προσίζειν τόνδ' (80 Turn. für τῶνδ') wie βωμὸν προ- σίζειν Eur. Fragm. 1049, τὸ σὸν ἐφεζόμην βρέτας Eum. 449. ἀγώνιοι θεοί (248) sind nicht οἱ τῶν ἀγώνων προεστῶτες, wie Hesych. angibt, auch nicht die Götter der Ver- sammlung, θεοὶ ἀγοραῖοι nach dem Schol. zu Hom. 21 παρὰ δὲ Βοιωτοῖς ἀγὼν ἡ ἀγορά.. ὅθεν καὶ ἀγωνίους θεοὺς Αἰσχύλος τοὺς ἀγοραίους, sondern die zu einem Göttervereine ( θεῖος ἀγών Hom. H298) verbundenen Gottheiten, denen an einem Altare gemeinsam geopfert wird, die des- halb eine ξυντέλεια (Sieb. 237, Schol. τὸ κοινὸν ἄθροισμα τῶν θεῶν) bilden. Vgl. 228 πάντων ἀνάκτων τῶνδε κοινοβωμίαν.

196. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-96

⁴⁸

⁴⁹

ἄρρηκτον ist im Sinne des Homerischen ἔγχος ῥῆξε σάκος auf- zufassen.

197. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-97

⁵⁰

⁵¹

Paley vermutet τάχιστ' ἀμβᾶτε. λευκοστεφεῖς wie 336, Schol. λευκοῖς ἐρίοις ἐστεμμένας. den

198. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-98

⁵²

⁵³

,,Alles, womit man die Götter ehrt oder ihre Heiligtümer schmückt, wird ἄγαλμα genannt" Kruse. Ζεὺς αἰδοῖος ist als Ζεὺς Ικέσιος Hort des Erbarmens gegen Bedrängte und Schutzflehende. Αἰδεῖσθαι und αἴδεσις sind solenne Ausdrücke für die Aussöhnung zwischen dem Mörder und Verwandten des Gemordeten. Vgl. Paus. VII 25, 1 φαίνεται δὲ καὶ παραινῶν ὁ ἐν Δωδώνῃ νέμειν ἐς ἱκέτας αἰδῶ, Hom. o 373 αἰδοίοισιν ἔδωκα mit dem Schol. οὕτω τοὺς ἱκέτας ἔλεγον, Φ 75 αἰδοῖος ἱκέτης (der auf Rücksicht und Erbarmen Anspruch hat).

199. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-99

⁵⁴

⁵⁵

σεμνώς in ehrfurchtgebieten- der Weise. διὰ χερῶν εὐωνύμων: Schol. ὅ ἐστιν ἀντέχεσθε τῇ δεξιᾷ τῶν ἀγαλμάτων, τῇ ἀριστερᾷ τοὺς κλάδους κατέχουσαι.

200-201. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-100

⁵⁶

⁵⁷

αἰδοῖα (wie 464).. ζαχρεῖ (so für τὰ χρέα Geel) ἔπη sind klagende Worte, welche Erbarmen heischen und der Ausdruck der Bedürftigkeit sind. Die Konstruk- tion wie Soph. Ο. Κ. 991 ἓν γάρ μ' ἄμειψαι μοῦνον, Herod. 1 173 ταῦτα τοὺς φίλους ἠμείψατο. — ὡς ἐπήλυδας πρέπει, nämlich ἀμείβεσθαι αἰδοῖα ἔπη. Eindringlich hält Euripides den Fremden und Metöken ihre Pflicht vor sich zu- rückhaltend zu benehmen Hik. 891 ff., Med. 222. Vgl. Soph. O.K.12,

202. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-101

⁵⁸

⁵⁹

τάσδ' (wahrscheinlich τὰς) ἀναιμάκτους φυγάς in demselben Sinne wie οὔτιν᾽ ἐφ᾽ αἵματι δημη- λασίαν 6, eine nicht durch Biut- schuld veranlaßte Flucht.

203. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-102

⁶⁰

⁶¹

ἑπέσθω, soll begleiten. πρῶτα μέν: der zweite Punkt wird nicht mit ἔπειτα, sondern mit δέ gebracht, weil die Wendung des Gedankens sich ändert. Vgl. 415. Der Ton der Rede soll nichts Freches und Dreistes haben (c'est le ton qui fait la musique). Vgl.

204-205. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-103

⁶²

⁶³

τὸ μὴ μάταιον, das nicht Unbegründete, das Wahre. Soph. Phil. 345 λέγοντες εἴτ᾽ ἀληθὲς εἴτ᾽ ἄρ᾽ οὖν μάτην. Die Wahrheit und sein Recht muß man mit Be- scheidenheit und Ruhe, ohne Leidenschaft vertreten. σε σωφρο- νισμένων für μετώπω σωφρονῶν Dindorf. μετώπω( ν) rührt von einer Überschrift über προσώπων her und ist vielleicht für dieses ein- zusetzen. Auf der Stirne und im Auge offenbart sich vornehmlich das Innere. Vgl. auch 732 ἡσύχως καὶ σεσωφρονισμένως, Eur. Tro. 654 γλώσσης τε σιγὴν ὄμμα θ' ἥσυχον πόσει παρεῖχον. 2061. πρόλεγχος γένῃ, Schol. πολλὰ προοιμιάζου. ἐφολκός, hinterherkommend wie ein ins Schlepptau genommenes Schiff. Mache keine langen Umschweife, komme gleich zur Sache, bleibe auch bei der Sache und bringe nicht andre Dinge hinterher." τὸ τῇδε, in diesem Punkte. ἐπίφθονον, empfindlich (geneigt etwas übelzunehmen). — γένος (der argirische Stamm) wie 279 πόλις ohne ἥδε, 244 χώραν ohne τήνδε, 640 γένει ohne τῷδε. Zu Pind. Isthm. V 58 τὸν Αργείων τρόπον εἰρήσεται πάντ' ἐν βραχίστοις be- merkt der Schol.: σύντομοι δὲ οὐ μόνον Λάκωνες, ἀλλὰ καὶ ᾿Αργείοι, vgl. Soph. Fragm. 61 ῥῆσις βραχεία τοῖς φρονοῦσι σώφρονα πρὸς τοὺς τεκόντας καὶ φυτεύσαντας πρέπει ἄλλως τε καὶ κόρῃ τε κἀργεία γένος, αἷς κόσμος ἡ σιγή τε καὶ τὰ ταῦρ᾽ ἔπη, 424 πάντ᾽ οἶσθα, πάντ᾽ ἔλεξα τἀντεταλμένα· μῦθον γὰρ Αργολιστὶ συντέμνω βραχύν. Diese Stellen zeigen, daß Aschylos mit genauer Kenntnis argivischen Wesens diese Mahnungen dem Danaos in den Mund legte. Es hieße dem Dichter Fesseln anlegen, wollte man mit Hermann fragen: unde didicit Danaus, qui modo Argos venit, pronos ad vituperandum esse Argivos?

208. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-104

⁶⁴

⁶⁵

χρεῖος εἶ, Schol. ἐπικουρίας χρήζεις. Ein doppelter Grund da- für liegt in ξένη φυγάς.

209. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-105

⁶⁶

⁶⁷

Vgl. Hom. Β΄ 200 δαιμόνι, ἀτρέμας ἧσο καὶ ἄλλων μῦθον ἄκουε, οἳ σέο φέρτεροί εἰσι, σὺ δ᾽ ἀπτόλε μος καὶ ἄναλκις, Ψ 478 οὐδέ τί σε χρὴ λαβραγόρην ἔμεναι· πάρα γὰρ καὶ ἀμείνονες ἄλλοι.

210. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-106

⁶⁸

⁶⁹

φρονοῦντας für φρονοῦσαν με: nach dem canon Dawesianus steht, wenn eine Frau von sich in der Mehrzahl spricht, das mascu- linum, weil bei der im Plural liegenden Verallgemeinerung die Rücksicht auf das Geschlecht weg- fällt. Dindorf φρονοῦσαν.

211. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-107

⁷⁰

⁷¹

φυλάξομαι hier ich werde gewissenhaft darauf bedacht sein“.

212-213. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-108

⁷²

⁷³

γεννήτωρ, γενέθλιος, der Stammvater unseres Geschlechts. ἴδοι ἴδοιτο δῆτα wie 221 f. συγγοίη συγγνοῖτο δῆτα, Sieb. 863f. μέλεοι μέλεοι δῆτα, wenn man ein Wort bekräftigend wieder- holt.

213-216. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-109

⁷⁴

⁷⁵

Die richtige Ordnung der Verse hat Hermann hergestellt, nachdem schon Burges gesehen, daß 216 seinen richtigen Platz nach 212 hat.

214-215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-110

⁷⁶

⁷⁷

πέλας mit Dativ wie Fragm 102, Soph. Αi. 774, Eur. Phoen. 845. ,,Nun, so säume nicht mit der Ausführung", Schol. ὡς αὐτοῦ ἤδη καθεσθέντος. Wahrscheinlich hat sich Danaos an der Statue des Zeus in der Mitte der Altar- erhöhung niedergelassen (Hermann). σχολάζειν mit Gen. wie ὑστερεῖν, λείπεσθαί τινος. μηχανῆς δρα- στηρίου (in der Handschrift δ' ἔστω κράτος) wie Sieb. 1032 παρέσται μηχανὴ δραστήριος, Eum. 649 ἔστι τοῦδ᾽ ἄκος καὶ πολλὴ μηχανή λυ- τήριος, unten 1083 λυτηρίοις μηχα- ναῖς, 532 τύχη πρακτήριος. Nach diesem Verse begibt sich der Chor an den Altar und läßt sich neben Danaos knieend nieder.

215. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-111

⁷⁸

⁷⁹

,, Bemitleide uns wegen der Unglücksschläge nicht erst, nach- dem wir schon vernichtet sind." κόπων wie στένω σε τᾶς οὐλομένας τύχας Prom. 413. · μὴ ἀπολωλότας: diese Krasis ist ziemlich häufig, vgl. 733, 781. Das masc., weil Danaos eingeschlossen ist. Auch diese Bitte verrät das verhaltene heftige Wesen der Danaiden.

217. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-112

⁸⁰

⁸¹

Die durch die Stichomythie angezeigte Lücke kann etwa mit καὶ μὴ θέλοντος πάντα σοι διοίχεται Anders Her- ausgefüllt werden. mann: excidit versus chori signum Solis dei conspicientis, ornatum fortasse imagine galli gallinacei.

218. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-113

⁸²

⁸³

Ζηνὸς ὄρνιν: Schol. τὸν ἥλιον· ἐξανίστησι γὰρ ἡμᾶς ὡς ὁ ἀλεκτρύων. Nach Paus. V 25, 9 war der Hahn dem Helios heilig. Man muß sich also wohl neben dem Bilde des Zeus einen krähen- den Hahn als Symbol der auf- gehenden Sonne dargestellt denken; ἀλέκτωρ erinnert an den Homeri- schen Ηλέκτωρ ( Ζ 513, Τ 398). Ε. Rieß, Superstitions and Popular Beliefs in Greek Tragedy. Trans- actions of the American Philol. Assoc. vol. XXVII (1896) S. 5 ff. findet hierin eine dunkle Ahnung des Glaubens, daß die Sonne ein Vogel sei.

219. mvp-aeschylus-tlg0085-tlg001-wecklein1902-com-ger1-114

⁸⁴

⁸⁵

Als Sonnengott führt Helios die Namen Ακέσιος, Ακεσώδυνος, Παιάν, Αλεξίκακος, Επικούριος. Εν soll also sein Wesen an den Da- naiden bestätigen.

Search the Perseus Catalog for:

Search the Perseus Catalog for:

Ex molefto uento it tempestas.

Current edition Experimental

Χορος πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις. φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν 205 κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι. 207

Δαναος ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος. 14

Χορος θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος μή νυν 15 σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος ὦ Ζεῦ, 16 κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας. 17 18 210

Δαναος κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορος

Δαναος καὶ Ζηνὸς ὄρνιν 19 τόνδε νῦν κικλήσκετε. 20

Χορος καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη 21 βροτοῖς. 215

Δαναος συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος τίν᾽ οὖν κικλήσκω 22 τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν 23 Ἑλλήνων νόμοις. 220

Χορος ἐλευθέροις νυν 24 ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορος εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον. ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω, ἢ τηρὸν 37 Ἑρμοῦ ῥάβδον, 38 ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορος βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός: 275 καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορος κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ 66 Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν 67 Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ. 68 μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ; 295

Χορος κοὐ 69 κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα. 70

Βασιλευς πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος βοῦν τὴν 71 γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽ 72 εὐκραίρῳ βοΐ; 300

Χορος φασίν, πρέποντα 73 βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς τί δῆτα 74 πρὸς ταῦτ᾽ 75 ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός; 76

Χορος τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν. 305

Βασιλευς τί οὖν ἔτευξεν 77 ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου 78 πέλας. 79

Χορος τοιγάρ νιν ἐκ γῆς 80 ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ. 81

Βασιλευς καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί. 310

Χορος καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Βασιλευς

Χορος καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει 82 γόνον.

Βασιλευς τίς 83 οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός; 84

Χορος Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος. 315

Βασιλευς

Χορος Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον 85 > καρπουμένη.

Βασιλευς τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου 86 μοι φράσον. 320

Χορος Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽ 87 ἐστὶ πεντηκοντάπαις. 88

Βασιλευς καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε 89 τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ. 323

Χορος Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽ 90 ἁμὸν ἀρχαῖον γένος πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις 91 στόλον.

Βασιλευς δοκεῖτε <δή 92 > μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς 325 τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Βασιλευς τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν, λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει. 335

Βασιλευς πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο 97 τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς. 98

Χορος καὶ δυστυχούντων γ᾽ 99 εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω; 340

Χορος αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς 100 παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι 101 νέον.

Χορος ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς 102 ἦν.

Χορος αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην. 103 345

Βασιλευς πέφρικα 104 λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας 105 κατασκίους.

Χορος βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος. 348

Χορός πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις. φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν 205 κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

Δαναός ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας. 210

Δαναός κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Χορός

Δαναός καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς. 215

Δαναός συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Χορος

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς: Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι.

207

Δαναος

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπ᾽ ὄμματος.¹⁴

Χορος

θέλοιμ᾽ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναος

μή νυν¹⁵ σχόλαζε, μηχανῆς δ᾽ ἔστω κράτος.

Χορος

ὦ Ζεῦ,¹⁶ κόπων οἴκτειρε μἀπολωλότας.¹⁷¹⁸
210

Δαναος

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Δαναος

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν¹⁹ τόνδε νῦν κικλήσκετε.²⁰

Χορος

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναος

ἁγνόν τ᾽ Ἀπόλλω, φυγάδ᾽ ἀπ᾽ οὐρανοῦ θεόν.

Χορος

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη²¹ βροτοῖς.
215

Δαναος

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορος

τίν᾽ οὖν κικλήσκω²² τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναος

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορος

ἀλλ᾽ εὖ τ᾽ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναος

Ἑρμῆς ὅδ᾽ ἄλλος τοῖσιν²³ Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορος

ἐλευθέροις νυν²⁴ ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορος

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρός σε πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ τηρὸν³⁷ Ἑρμοῦ ῥάβδον,³⁸ ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορος

βραχὺς τορός θ᾽ ὁ μῦθος: Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματ᾽ εὐτέκνου βοός:
275

καὶ ταῦτ᾽ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορος

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ⁶⁶

Ἰὼ γενέσθαι τῇδ᾽ ἐν⁶⁷ Ἀργείᾳ χθονί.

Βασιλευς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.⁶⁸

μὴ καὶ λόγος τις Ζῆνα μιχθῆναι βροτῷ;
295

Χορος

κοὐ⁶⁹ κρυπτά γ᾽ Ἥρας ταῦτα τἀμπαλάγματα.⁷⁰

Βασιλευς

πῶς οὖν τελευτᾷ βασιλέων νείκη τάδε;

Χορος

βοῦν τὴν⁷¹ γυναῖκ᾽ ἔθηκεν Ἀργεία θεός.

Βασιλευς

οὔκουν πελάζει Ζεὺς ἐπ᾽⁷² εὐκραίρῳ βοΐ;
300

Χορος

φασίν, πρέποντα⁷³ βουθόρῳ ταύρῳ δέμας.

Βασιλευς

τί δῆτα⁷⁴ πρὸς ταῦτ᾽⁷⁵ ἄλοχος ἰσχυρὰ Διός;⁷⁶

Χορος

τὸν πάνθ᾽ ὁρῶντα φύλακ᾽ ἐπέστησεν βοΐ.

Βασιλευς

ποῖον πανόπτην οἰοβουκόλον λέγεις;

Χορος

Ἄργον, τὸν Ἑρμῆς παῖδα γῆς κατέκτανεν.
305

Βασιλευς

τί οὖν ἔτευξεν⁷⁷ ἄλλο δυσπότμῳ βοΐ;

Χορος

βοηλάτην μύωπα κινητήριον.

Βασιλευς

οἶστρον καλοῦσιν αὐτὸν οἱ Νείλου⁷⁸ πέλας.⁷⁹

Χορος

τοιγάρ νιν ἐκ γῆς⁸⁰ ἤλασεν μακρῷ δρόμῳ.⁸¹

Βασιλευς

καὶ ταῦτ᾽ ἔλεξας πάντα συγκόλλως ἐμοί.
310

Χορος

καὶ μὴν Κάνωβον κἀπὶ Μέμφιν ἵκετο.

Χορος

καὶ Ζεύς γ᾽ ἐφάπτωρ χειρὶ φιτύει⁸² γόνον.

Βασιλευς

τίς⁸³ οὖν ὁ Δῖος πόρτις εὔχεται βοός;⁸⁴

Χορος

Ἔπαφος ἀληθῶς ῥυσίων ἐπώνυμος.
315

Χορος

Λιβύη, μέγιστον γῆς <πέδον⁸⁵> καρπουμένη.

Βασιλευς

τίν᾽ οὖν ἔτ᾽ ἄλλον τῆσδε βλαστημὸν λέγεις;

Χορος

Βῆλον δίπαιδα, πατέρα τοῦδ᾽ ἐμοῦ πατρός.

Βασιλευς

τὸ πάνσοφον νῦν ὄνομα τούτου⁸⁶ μοι φράσον.
320

Χορος

Δαναός, ἀδελφὸς δ᾽⁸⁷ ἐστὶ πεντηκοντάπαις.⁸⁸

Βασιλευς

καὶ τοῦδ᾽ ἄνοιγε⁸⁹ τοὔνομ᾽ ἀφθόνῳ λόγῳ.

323

Χορος

Αἴγυπτος. εἰδὼς δ᾽⁹⁰ ἁμὸν ἀρχαῖον γένος

πράσσοις ἄν, ὡς Ἀργεῖον ἀνστήσεις⁹¹ στόλον.

Βασιλευς

δοκεῖτε <δή⁹²> μοι τῆσδε κοινωνεῖν χθονὸς
325

τἀρχαῖον. ἀλλὰ πῶς πατρῷα δώματα

λιπεῖν ἔτλητε; τίς κατέσκηψεν τύχη;

Βασιλευς

τί φῂς ἱκνεῖσθαι τῶνδ᾽ ἀγωνίων θεῶν,

λευκοστεφεῖς ἔχουσα νεοδρέπτους κλάδους;

Χορος

ὡς μὴ γένωμαι δμωὶς Αἰγύπτου γένει.
335

Βασιλευς

πότερα κατ᾽ ἔχθραν, ἢ τὸ μὴ θέμις λέγεις;

Χορος

τίς δ᾽ ἂν φίλους ὄνοιτο⁹⁷ τοὺς κεκτημένους;

Βασιλευς

σθένος μὲν οὕτως μεῖζον αὔξεται βροτοῖς.⁹⁸

Χορος

καὶ δυστυχούντων γ᾽⁹⁹ εὐμαρὴς ἀπαλλαγή.

Βασιλευς

πῶς οὖν πρὸς ὑμᾶς εὐσεβὴς ἐγὼ πέλω;
340

Χορος

αἰτοῦσι μὴ ʼκδοὺς¹⁰⁰ παισὶν Αἰγύπτου πάλιν.

Βασιλευς

βαρέα σύ γ᾽ εἶπας, πόλεμον ἄρασθαι¹⁰¹ νέον.

Χορος

ἀλλ᾽ ἡ δίκη γε ξυμμάχων ὑπερστατεῖ.

βασιλεύς

εἴπερ γ᾽ ἀπ᾽ ἀρχῆς πραγμάτων κοινωνὸς¹⁰² ἦν.

Χορος

αἰδοῦ σὺ πρύμναν πόλεος ὧδ᾽ ἐστεμμένην.¹⁰³
345

Βασιλευς

πέφρικα¹⁰⁴ λεύσσων τάσδ᾽ ἕδρας¹⁰⁵ κατασκίους.

Χορος

βαρύς γε μέντοι Ζηνὸς ἱκεσίου κότος.

348

Χορός

πάτερ, φρονούντως πρὸς φρονοῦντας ἐννέπεις.

φυλάξομαι δὲ τάσδε μεμνῆσθαι σέθεν
205

κεδνὰς ἐφετμάς. Ζεὺς δὲ γεννήτωρ ἴδοι·

Δαναός

ἴδοιτο δῆτα πρευμενοῦς ἀπʼ ὄμματος·

Χορός

θέλοιμʼ ἂν ἤδη σοὶ πέλας θρόνους ἔχειν.

Δαναός

μή νυν σχόλαζε, μηχανῆς δʼ ἔστω κράτος.

Χορός

ὦ Ζεῦ, κόπων οἴκτιρε μὴ ἀπολωλότας.
210

Δαναός

κείνου θέλοντος εὖ τελευτήσει τάδε.

Δαναός

καὶ Ζηνὸς ὄρνιν τόνδε νῦν κικλῄσκετε.

Χορός

καλοῦμεν αὐγὰς ἡλίου σωτηρίους,—

Δαναός

ἁγνόν τʼ Ἀπόλλω, φυγάδʼ ἀπʼ οὐρανοῦ θεόν.

Χορός

εἰδὼς ἂν αἶσαν τήνδε συγγνοίη βροτοῖς.
215

Δαναός

συγγνοῖτο δῆτα καὶ παρασταίη πρόφρων.

Χορός

τίνʼ οὖν κικλῄσκω τῶνδε δαιμόνων ἔτι;

Δαναός

ὁρῶ τρίαιναν τήνδε σημεῖον θεοῦ.

Χορός

ἀλλʼ εὖ τʼ ἔπεμψεν εὖ τε δεξάσθω χθονί.

Δαναός

Ἑρμῆς ὅδʼ ἄλλος τοῖσιν Ἑλλήνων νόμοις.
220

Χορός

ἐλευθέροις νυν ἐσθλὰ κηρυκευέτω.

Χορός

εἴρηκας ἀμφὶ κόσμον ἀψευδῆ λόγον.

ἐγὼ δὲ πρὸς σὲ πότερον ὡς ἔτην λέγω,

ἢ ῥήτορʼ ἱεροράβδον, ἢ πόλεως ἀγόν;

Χορός

βραχὺς τορός θʼ ὁ μῦθος· Ἀργεῖαι γένος

ἐξευχόμεσθα, σπέρματʼ εὐτέκνου βοός·
275

καὶ ταῦτʼ ἀληθῆ πάντα προσφύσω λόγῳ.

Χορός

κλῃδοῦχον Ἥρας φασὶ δωμάτων ποτὲ

Ἰὼ γενέσθαι τῇ δʼ ἐν Ἀργείᾳ χθονί;

Βασιλεύς

ἦν ὡς μάλιστα, καὶ φάτις πολλὴ κρατεῖ.