Apollonius Dyscolus De pronominibus 94

1. B

2. C

3. 56 A

4. ARGVM. 1 Actio quae a subiecto proficiscitur et ad obiectum transit, aut ad personam pertinett a subiecto diversam, aut ad subiectum redit. — 9 Apud Homerum qudem pronomina simpliciaι et transitive et intransitive usurpantur; sed postea composita inventa sunt, quae reflexive adhibereutur; simplicia igiturr hoc iam sibi vindicant, ut actionem transire significent.

5. TESTIM. 1 Prisc. XIII, 23 15, 8 Hertz euenit emim, ut a nominativis actus proficiscentes ad obliquos sice in transitione personarumu1 intellegantur siue in una eadcmque persona. transitione, ut ‘Aristophanes Aristarchum docuit, ego te homoraui,, tu mihi dixisti; et per sola quoque verba nominatiuis intelleqitur et transit rursus aI obliquos, ‘dedi tibi. honoraui te’. in una quoque cademquee persona hoc idem fit, ut ‘Rhemius se docuIt, docendi enim transitio mon ad alteraum fit personam, sed ad ipsun Phemium reciprocatur, ‘Aiax se interfecit’, rursum enim ‘interfecit’ ad ipsumt Aiaccm reciperocatur. huiuscemodi igitur structuris primitiuorum pronominum: cum uerbis accidit, una cademque uocemque et transitiuam demonstrare personam et reciprocam. unde Homerus quoque, antiquitatis auctor, in simplicibus semper pronominibus et intransitiuas ponit, ut ictum est, personas et transitiuow, ut ‘έμὲ λύσομαι᾿ pro ἐμαυτόν, unus enin et idem loquitur; ἐμὲ autem ἔγν transitiue: altor enim cognouti et alter est cognitus. postea iuniores addide. unt composita pronomina, quae intransitiuas significarent personas, simplicib. vero usi sunt transitiuis. itaque αὐτοπαθεὶς compositas, id est ‘ipsas agentIs easdemque passionem facientes’ illas vero, hoc est simplices, ἀλλοπαθεῖς, hoc est ‘in alias passionem facientes’ nominaverunt.

6. DICR.a. SCRIPT. 1. ϲυμβεβηκεν A | 2. ἢ ἐν b, εν A | 6. Φήμιοϲ b, φημι· οϲ A | 10. ϲυνταξεϲιν A | 12. ἀεὶ b, αιει A απλαiϲ ταίϲ A, ἁπλαῖϲ b | 13. εἶϲ καὶ b, ειϲ γαρ και Α, (non, ut b in var. lect. refert, εις γαρ) |14. ἕτεροϲ ό RSkrzecxka, ὅ τε Ab