Αἱ τῷ ῑ πλεονάζουϲαι μόνωϲ ὀρθοτονοῦνται, ἐμεῖο, ϲεῖο, εἱο· ἀπὸ γὰρ ὀρθοτονουμένων τὸν πλεοναϲμὸν ἀνεδέξαντο τοῦ ῑ, ὅτι δὲ τὸ λεγόμενον ἀληθέϲ, ⟨ϲαφὲϲ⟩ ἐντεῦθεν. πᾶν τὸ ἐν πλεονάϲματι ἢ ἐλλείψει πολὺ πρότερον ἐν ὁλοκλήρῳ καθειϲτήκει· πόθεν γὰρ ἡ διάγνωϲιϲ τοῦ πάθουϲ ἐμφανήϲ, εἰ μὴ καὶ τὸ τοῦ ὁλοκλήρου ϲχῆμα ἐν
τελειώϲει ἐγιγνώϲκετο; εἰ οὖν ἐντελεῖϲ αἱ ὀρθοτονούμεναι τῶν ἀντωνυμιῶν, 1 καὶ ὁ ἀπὸ τούτων πλεοναϲμὸϲ οὐκέτι ἐπ᾿ ἄλλων ἢ ἐπὶ τῶν ὀροθοτονουμένων.
τελειώϲει ἐγιγνώϲκετο; εἰ οὖν ἐντελεῖϲ αἱ ὀρθοτονούμεναι τῶν ἀντωνυμιῶν, 1 καὶ ὁ ἀπὸ τούτων πλεοναϲμὸϲ οὐκέτι ἐπ᾿ ἄλλων ἢ ἐπὶ τῶν ὀροθοτονουμένων.
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.