Ἐγὼ δ᾿ οἶμαι πᾶϲαν λέξιν μᾶλλον ἀντωνυμίαν παραδεχθῆναι ἤπερ τὸ τίϲ καὶ τὰ τῆϲ τοιαύτηϲ ϲημαϲίαϲ ὀνόμιατα, λέγω δὲ τὸ ποῖοϲ, πόϲοϲ. τὸ γὰρ ἐναντιώτατον ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ, ἀόριϲτά ἐϲτιν, αὐτῆϲ ὁριζούϲηϲ
1 πρόϲωπα. εἴτε γὰρ πυϲματικῶϲ, εἴτε ἀποφαντικῶϲ λαμβάνοιτο, ϲαφὲϲ’ ὅτι ἀόριϲτα. ὁ γὰρ πυνθανόμενοϲ, ἐν ῷ πυνθάνεται, ἀγνοεῖ, τὸ δ ἀγνοούμενον οὐχ ὁριϲτόν ὁ δὲ λέγων ἀποφαντικῶϲ ἦλθ τιϲ οὐϲ ἐπί τινα γνωριζόμενον ἀπερείδεται. πῶϲ οὖν οὐ παρέλκουϲα ἡ ζήτηϲιϲ;
1 πρόϲωπα. εἴτε γὰρ πυϲματικῶϲ, εἴτε ἀποφαντικῶϲ λαμβάνοιτο, ϲαφὲϲ’ ὅτι ἀόριϲτα. ὁ γὰρ πυνθανόμενοϲ, ἐν ῷ πυνθάνεται, ἀγνοεῖ, τὸ δ ἀγνοούμενον οὐχ ὁριϲτόν ὁ δὲ λέγων ἀποφαντικῶϲ ἦλθ τιϲ οὐϲ ἐπί τινα γνωριζόμενον ἀπερείδεται. πῶϲ οὖν οὐ παρέλκουϲα ἡ ζήτηϲιϲ;
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.