Apollonius Dyscolus De pronominibus 44

1. B

2. ARGVM. 14 Forma nominum derivata species dicitur. Mutatioautem in verbis pronominibusque facta ‘persona’ vel ‘os appellatur, quod nomen aptum est, quo et hoc indicetur, quid rationis intercedat inter loquentem et ca, de quibus loquitur: et illud, qua animi afectione ahquid proferatur ab eo, qui loquitur. - 19 Quid sit prima, secunda, tertia persona.

3. TKSTIM. 19 Choerob. Can.477, 3 3Ἀπολλώνιος . . λ έχωε, . . ἔτι πρὲτοκ μέν ἐστι πρόσωπον, ἀφ’ οὑ λόγος καὶ περὶ ἐμοῦ τοῦ προςφωνοῦντιος, δεύτερον δ ἐστι πρόςωπον, πρὸρ ὃν ὁ λόγος καὶ περὶ αύτοῦ τοῦ προιφωνουμένον. τρίτον δέ ἰστι πρόςωπον, περὶ o ὁ λὁγος μήτε προςφωνουντος μήτε πρςφωνουμένου. ibid 478, 1 — 24. Prisc. XIL, 13 584, 11 Hertz Personae pronominum sunt tres, prima, secunda, tertia. prima est, cum ipsa, quae loquitur, de se pronuittiat; secunda , cum de ea, ad quam directo sermome Ioquitur; tertia , cum de ea, quae nec loquitur nec ad se directum accipit sermonem .

4. DISCR. SCRIPT. 1. οἱ ἄνθρωποι Ab, Corr. ἢ ἄνθρωποι b in var. lect. ⟨λέγομεν⟩ ante ἡμεῖϲ inserit GUhlig | 3. εἴγε ἐκεῖνοϲ Ab, ‘Hoc quoque vitiatum sic corrige: ἤ τε ἐκεῖνοϲ b in var. lect. 1 |4. δεῖνα b, δινα Α |6. οὕτοϲ RSkrzeczka, ἐκεῖνοϲ Ab | 7. διαϲτήματι ὡϲ ἐκεῖνοϲ RSkrzecxka, διαϲτήματι Α b 9. et 10. εϲτιν Α | 12. ἐν τῷ inserit RSchneider 16. ρημαϲιν Α | 18. pro λέξιϲ scribendum esse μετάβαϲιϲ suspicatar RSkrzeczka | 20. ἐν δὲ τῇ πρὸϲ δν RSkreczka. ἐν δὲ τῷ πρὸϲ δν Ab, Fortasse: ἐν δὲ τῇ περὶ τοῦ πρὸϲ ὅν’ b in var. lect. | 21. ἐν δὲ τῇ μήτε προϲφωνούϲῃ μήτε προϲφωνουμένῃ τρίτον Ab, ἐν δὲ τῇ περί του μήτε προϲφωνοῦντοϲ μήτε προϲφωνουμένου τρίτον PSchmieder