Apollonius Dyscolus, De pronominibus, ed. Richard Schneider, 227

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

Εἴρηται ὑπὲρ τῆϲ ὁμοφωνίαϲ τῆϲ ἐμοῦ, ϲοῦ, οὐ πρὸϲ τὰϲ πρωτοτύπουϲ. ¹ καὶ ὡϲ τῇ εἰϲ ου καταλήξει ἐπὶ τῶν κτητικῶν ὁ ποιητὴϲ χρῆται, ἐπὶ δὲ τῶν πρωτοτύπων οὐκέτι,

εἰ δή τοι ϲοῦ πατρὸϲ (β 271)

καὶ

πατρὸϲ ἐμοῦ κλέοϲ (γ 83).

ἡ δ’ ἄχεϊ οὖ παιδόϲ (ο 358)

²³ ὅθεν πρὸϲ ἐνίων καὶ τὸ

οἵ θ’ αἵματοϲ ἐξ ἐμεῦ εἰϲί (T 105)

διὰ τοῦ ο ἐγράφετο, ἵνα μὴ δόξῃ τὸ αἵματοϲ πλεονάζειν. Ἐτι γε μὴν ἐπὶ τοῦ

πρώτω γὰρ καὶ δαιτὸϲ ἀκουάζεϲθον ἐμεῖο (Δ 343)

⁴

λείπειν φαϲὶ τὴν περί ἐθίμωϲ, ἵν’ ἦ « περὶ δαιτὸϲ πρῶτοι ἐμοῦ μεταλαμβάνετε. Τί οὖν ἂν εἴη τὸ

ϲέο δ’ ὀϲτέα πύϲει ἄρουρα (Δ 174)·

ἢ μή τιϲ ϲεῦ μῆλα (ι 405);

ἢ οὐδ’ ὅλωϲ τοῖϲ τοιούτοιϲ ἐπιϲτατέον. αἱ γὰρ γενικαί, ὅτε ἐπὶ κτῆμα φέρονται, ἰϲοδυναμοῦϲι ταῖϲ κτητικαῖϲ· διὸ καὶ ἀκωλύτωϲ τὰ κτητικὰ ⁵ εἰϲ αὐτὰϲ ἀναλύεται. οὐ μὴν τὰ Ζηνοδότεια παράλογα,

μνῆϲαι πατρὸϲ ϲεῖο (Ω 486)

καὶ

πατρὸϲ ἐμεῖο πατήρ (Ξ 118. τ 180)·

τῷ γὰρ αὐτῷ ἐνέχεται λόγῳ· προκριτέαι μέντοι αἱ κτητικαὶ γραφαί, καθότι αἱ γενικαὶ κτῆϲιν δηλοῦϲαι ἐγκεκλιμέναι θέλουϲιν εἶναι, δοῦλόϲ ⁶ μου, οἶκοϲ ὕμων, αἱ δὲ ὀρθοτονούμεναι οὔ. «Οὐχὶ οὖν καὶ τὸ

ϲέο δ’ ὀϲτέα πύϲει ἄρουρα (Δ 174)

ὀρθοτονεῖται, καὶ τὸ

ἀκουάζεϲθον ἐμεῖο (Δ 343)

καὶ

οἵ θ᾿ αἵματοϲ ἐξ ἐμεῦ εἰϲὶν (T 105)

Ἀλλ’ ἀναγκαίωϲ, ἡ μὲν ϲέο, ὅτι ἐν ἀρχῇ, ἡ δὲ ἐμεῖο καὶ

ϲεῖο μέγα κλέοϲ (π 241),

καθὸ τῷ ῑ πλεονάζουϲιν, ἡ δὲ ἐμεῦ, ὅτι ϲυντέτακται προθέϲει.

⁷

De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.

Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.

Current edition First1KGreek

Περὶ ἀντωνυμίας (Greek) (Apollonius Dyscolus. Apollonii Dyscoli Quae supersunt. Vol. 1.1. (Grammatici Graeci, Volume 2.1). Schneider, Richard; Uhlig, Gustav, editors. Leipzig: Teubner, 1878.)

Notes on the current edition

Περὶ ἀντωνυμίας

1. 137 A

2. Arovm. 3 Οἵ igitur si acuto signatur, nominativus pluralis possessivi esse potest — 6 ln ἑόϲ ἕ aut redundat, aut illa forma e dorica τεόϲ facta est: ab ἕο enim orta ease non potest, nam a distractis formis possessiva non derivantur. — 11 Aeoles et Boeoti digamma adiciunt. — 18 Genetivi singularis primae secundae tertiae personae. Formae ἐμοῦ ϲοῦ οῦ ἐμοῖο ϲοῖο οἶο Homero sunt genetivi possensivorum, ἐμέο ἐμεῖο ἐμεῦ e q. s. personalium;

3. Discr. scriptr. 1. ἢ Homerus b, ηδ’ A | 5. οϊ ἐβλάφθηϲαν b, οψε βλαβηϲαν A | 6, ὡϲ ου πεπλεοναχοι, haec ϲ ου πεπλεοναχοι in rasura, A | ἐν add RSelneider | 8 —9. ἢ πεπλεονάκει b, και πεπλεοναχοι A | 9. τῷ ε RSchneider, τὸ ε Ab | 10. in voce πλεονοϲυλλαβειν inter β et ε littera una deleta, post πλεονοϲυλλαβειν vocem aliquid erasum in A | 11. post F πλεονοϲυλλαβειν iteraturin A πάϲαν πτῶϲιν] fol 191 v. | 12. Fὸν HLAhrens ThBergk, Fεὸν b, εον A | κάλει HLAhrens ThHergk, καλεῖ b |14. φηϲιν A |15. Fὰ ThBergk, Fέα b, εα A | 16. Βοιωτοί Κόριννα· ευωνυμιηϲ b, βοιωτοι ευωνυμιηϲ Κοριννα A, Βοιωτοὶ ἐFόϲ, Μινυάϲι Κόριννα scribendum esse suspicatur ThBergk, ἐν Μινυάϲι coniecit etiam JAHartung, ευωνυμιηϲ occisit HLAhrens | 17. πῆδα Fὸν ABoeckh HLAhrens et ThBergt, qui dubitat an potius πῆδ’ ἐFὸν scribendum sit, πηδεγον A ἐλέκθῃ ABoeckh cet. editores, εληϲθε Ab | 18. inscriptio περι τηϲ ἐμοῦ ϲου ου maiusc. A | ου bis scriptum in A, alterum ου ex ωϲ ortum esse. ut legendum sit ὡϲ πρὸϲ τὰϲ, coniecit JGuttentag | 24. παιδόϲ b Homerus, πατροϲ A.

4. B

5. C

6. 138 A

7. Β

Apollonius Dyscolus De pronominibus 227

ed. Richard Schneider

Search the Perseus Catalog for:

Current edition First1KGreek

Notes on the current edition

Stable identifiers