Ἡ ϲφᾶϲ ἐϲθ’ ὅτε ϲυϲτέλλει τὸ ᾱ κατ’ ἔγκλιϲιν, ϲυζύγωϲ τῇ
1
ἐν τῷ
Τὴν μὲν οὖν κτητικήν, ϲύζυγον οὖϲαν τῇ ἁμάϲ Δωρικῇ,
ἀντὶ τοῦ ἡμετέραϲ, προϲῆκον ὀξύνειν,
τὴν δὲ πρωτότυπον περιϲπᾶν ὁμοίωϲ τῇ ἡμᾶϲ καὶ ὑμᾶϲ· ἀφ’ ἧϲ Ἰακὴ
2
διαίρεϲιϲ ἡ
ϲαφέϲ ἐϲτιν ὡϲ ἐγκλιθεῖϲα ἐν τῷ
περιεγράφετο τῆϲ περιϲπωμένηϲ.
μηδ’ ἤμαϲ (π 372),
μέγα δέ ϲφαϲ ἀποϲφήλειε πόνοιο (Ε 567).
Τὴν μὲν οὖν κτητικήν, ϲύζυγον οὖϲαν τῇ ἁμάϲ Δωρικῇ,
ϲαωϲέμεναι νέαϲ ἁμάϲ (N 96)
ϲφὰϲ γὰρ παρθέμενοι κεφαλάϲ (β 237).
διαίρεϲιϲ ἡ
ϲφέαϲ αὐτούϲ ἀρτύναντεϲ (M 43. 86)·
οὐ μέν ϲφαϲ ἔτ’ ἔολπα (Θ 315)
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.