Apollonius Dyscolus De pronominibus 207

1. ARGVM. 3 Alii ϲφίν ex ἵν natum esse putant, ut ϲφόϲ ex ὅϲ, ϲφέ ex ϲφί. At ϲφέ et ϲφί nativas esse formas persuasum nobis est. 15 Syracusani ψίν, Aeoles ἄϲφι dicunt. 20 Accusativi pluralis primae personae. Pleniorem formam ἡμέαϲ ionicam esse ex ταχέαϲ forma colligunt. At pronomina nominum analogiam non sequuntur; neque Attici ε et ᾱ (in a longam) contrahunt, nisi praecedente vocali.

2. DISCR. SCRIPT. 1. ενδεουϲιν A | 2. εὐεπέκτατοι scripsit RSchneider, ἀνεπέκτατοι Ab | 3. inscriptio περι τηϲ ϲφοϲ maiusc. A | Αί τοῦ τρίτου] :ol. 188 v. πρόϲωπον διὰ b, evan. in A praeter πρ litteras | 4. v nocis τον evan. in A κκτητωρα A | 5 καὶ ἐπὶ | b, κ’ επι A | 7. ϲ in voce ϲφε supra lin. A | 8. τὴν b, τηι A | 9. post παραδεξομεθα iteratur ευδιαϲειϲτον οντα in A | αυτην τε A, αὐτὴν δὲ b 10. ζ in εξουμαλιζεται ex ϲ facta videtur in A | 15. αματι ψιν A, Ἀμὶν ἢ ψίν PWSturz, Saltem corr. Ἁμῖν b in var. lect, | 18 ὅτα b HLAhrens, ὄτα ThBergk κατάγρει HLAhrens ThBergk, καταγρεῖ b ‘Fortasse scribendum 〈ὁππατ᾿ ἄωροϲ〉 δτα πάννυχοϲ ἄϲφι κατάγρει ThBergk | 20 inscriptio περι τηϲ ημαϲ maiusc. A. φαϲιν A | ιωϲιν A 23 τὸ ε G GKoen b, τὸ ϲ A | 21. ante ϲυναιροῦϲι inserendum esse ⟨είϲ μακρὸν ᾱ〉 conicit RSchneider | 25. τιθεαϲιν A