Apollonius Dyscolus De pronominibus 179

1. 115 A

2. Arovm. 3 lxio ϲφωε i e. ϲφῶε etiam secundae tribuere voluit sed fallitur. Nam ex paucis testimoniis eisque non gravibus nihil colligitur. Deinde νῶι forma hanc ϲφῶι tuetur. Denique ϲφῶι usitatissimum est. — 14 Trypho cum lxione consentit formas tertiae ϲφωέ ϲφωίν ex ϲφέ ϲφίν factas esse censet. At nec in prima nec in secunda dualis eo modo ortus est ϲφίν abicit ν, ϲφωίν non abicit ϲφίν dativi est, ϲφωίν genetivi et dativi; cur non ex ϲφέαϲ ϲφίϲιν similes formae, ω inserta, ortae sint? — 21 Inter duales secundae et tertiae personae quid rationis intercelat, quaerunt grammatici Alii primae et secundae duales nativos esse, ex duali secundae dualem tertiae (ϲφωί ex ϲφῶι, ϲφωίν ex ϲφῶιν) inclinatum esse censent. — 27 At nullum aliud pronomen mutato accentu in aliam personam transit.

3. Discr. script. 2. litterae εν οικαδε vocum αγεν οικαδε in rasura A | 4. ϲφωέ b | 12. πάμπολλοϲ b, πολλὸϲ A | 13. 1 vocis ϲφωι in rasura Ax | 14. φηϲιν A 18. τὸ v b, τον v A | ϲφώιν b | 19. τί δὲ οὺχί] fol. 185 v. | 21. τὰϲ τοῦ RSchneider; ταῖϲ τοῦ Ab | 23. ϲφωϊ b, ϲφωιν A, punctum adiecit A1