Notes on the current edition
Περὶ ἀντωνυμίας
1.
B
2.
ARGVM. 1 Initia pronominum reflexivorum variata personarum mutationes. terminationes flexae generum vixissitudines indicant. Neutrius generis accusativi non exstant. quia ne nominativi quidem admittuntar; hi enim easus una esse solent. — 20) Ἐγὼ αὐτόϲ non est hominativua ad ἐμαυτοῦ genetivum pertinens.
3.
TESTIM. 26 Prisc. Χlll .26 p. 17,27: nec potest esse nominativus, cuius etiam. obliquus edem verba possit sine transitione vel reciprocatione adiunai, ut ῾ eqo scribo, ῾ mei autem ῾ scribo dicere non possumus.
4.
DISCR. SCRIPT. 1. παρίϲταϲιν b | 6. ἐν ⟨ἐνὶ ⟩ μέρει λόγου RSchneider. ἐν ⟨ἄλλῳ ⟩ μέρει λόγου JGuttentag |9 εϲτιν A | 10. εἰϲὄ RScheider, εἰϲό b, ειϲο Α | τούτο ἁπλοῦν ἔϲτιν RSchneider τοῦτο ἁπλοῖν ἐϲτίν Αb, τοῦτο τὸ ἁπλοῖν ἔϲτιν JGuttentag | 16.ἔγειρέ b ANauck GDindorf. εγειροι Α 1 Περιϲϲὸν —71, 2 οὐκέτι tollenda et 71, 8 post ϲυνυπάρχειν collocanda esse vidit RSKrzeczka 21. αὐτοπαθειῶν αἱ ἀντωνυμίαι RSKrzeczka. αὐτοπαθῶν αἱ ἀντωνυμίαι JGuttentag, αὐτοπαθῶν ἀντωνυμιῶν Ab | 21 —22 ἀνεδὲξαντο Α RSKrzeczka, ἀνεδέξατο b | 22. μόναιϲ b, μονοιϲ Α | εορατο Α | οὕτε b, ουδ’ Α | ϲυνθέϲει b, ϲυνθεϲϲι in fine versus Α, puneta adscripsit Α | αρα Α, οὐν b. | 2 εχουϲιν Α | οὔτε ἡ ἐμαυτοῦ b, ῆ ούδε εμαυτοῦ A, puncti ab) Αἰ adscriptis indicatur quomodo verba cullocanda sint | ἐγὼ αὺτόϲ] fol. 152 r. | 25 — 26 ⟨αὐτὸϲ ⟩ εἰπεν et ⟨αὐτοῦ ⟩ εἰπόντοϲ CWachsmuth | 26. εϲτιν Α | μὴ ἔχουϲα RSKrzeczka, ὴ ἔχουϲα Ab