λαμβάνονται, καὶ τὰ ἄρθρα δὲ ἀναφορὰν δηλοῖ. — τὰ ἄρθρα ἀνθυπάγεται ταῖϲ ἀντωνυμίαιϲ, προτακτικὰ μέν·
τοιαῦτα δὲ καὶ τὰ ἄρθρα . τρίτου προϲώπου νοούμενα· τὸ γὰρ ὦ οὐκ ἄρθρον. τὰ εἰϲ φωνῆεν λήγοντα ἐπ’ εὐθείαϲ καὶ κατὰ ἄρϲενοϲ λαμβανόμενα ἀντωνυμίαι είϲίν, ἐγώ, ϲύ· τοιοῦτο καὶ τὸ ὁ. — τὸ τημοῦτοϲ 5 τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου ἐϲτὶ καὶ τὸ τῆμοϲ, καὶ τὸ τημόϲδε, καὶ καθόλου ἡ ἐπέκταϲιϲ εἰϲ τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου προάγεται· καὶ κατὰ τοῦτο οὖν
τὸ αὐτὸ μέροϲ λόγου τὰ ἄρθρα καὶ αἱ ἀντωνυμίαι, καθὸ ἀπὸ τοῦ ὁ τὸ οὐτοϲ καὶ ὅδε παρείλκυϲε, καὶ ἔτι ἀπὸ τῆϲ γενικῆϲ τῆϲ τὸ τ ἐχούϲηϲ τὸ τούτου καὶ τοῦδε, καὶ ἀπὸ οὐδετέρου, ὅπερ μόνον ἀπὸ τοῦ τ ἤρξατο κατὰ τὴν εὐθεῖαν, τὸ τοῦτο. μονοπροϲωποῦϲι καὶ εἰϲ ο λήγουϲι 6 κατὰ τὸ οὐδέτερον αὐτό, ἐκεῖνο· οὕτωϲ ἔχει καὶ τὸ τό οὐδέτερον.
De pronominibus. Apollonius Dyscolus. ed. Richard Schneider. United States. 2016.
Funding provided by Harvard Library Arcadia Fund.