Plato, Crito, Farnoosh Shamsian (Translator), 51b

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

[51b] یا حکمت تو چنین است که نمی‌بینی سرزمین پدری از مادر، پدر و جمله نیاکان دگر، ارجمندتر، مقدّس‌تر و ستوده‌تر است، و نیز در محضر ایزدان و نزد خردمندان دارای جایگاهی والاتر؛ و چون سرزمین پدری خشم گیرد بایستی بیش از پدر از او پروا داشت و گردن نهاد و سازش نمود؛ و یا بایستی او را متقاعد کرد و یا آنچه را فرماید اجابت نمود، و اگر دستورِ رنج کشیدن دهد در خاموشی تاب آورد، و اگر امر به زدن و به بند کشیدن کند، یا به پیکار بخواند تا زخمی یا کشته گرداند، بایستی این‌ها را به جای آورد و حق همین است، نه تسلیم باید شد، نه پا پس‌کشید و نه مهلکه را ترک گفت، بلکه به پیکار و به محکمه و به هر کجا آنچه دولت‌شهر و سرزمین پدری فرمان دهد همان باید کرد یا آنان را به آنچه فی نفسه حق است متقاعد کرد.

Crito. Plato. Farnoosh Shamsian (Translator). Medford, MA. 2026.

Current edition Experimental

Crito: Persian secondary translation (Persian) (Secondary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (2)

Κρίτων Perseus (Platonis Opera, Tomus I: Tetralogia I-II. Burnet, John, 1863-1928, editor. Oxford: Clarendon Press, 1905.) — 51 focus

[51]

ΣΩ.

ἢ πρὸς μὲν ἄρα σοι τὸν πατέρα οὐκ ἐξ ἴσου ἦν τὸ δίκαιον καὶ πρὸς δεσπότην, εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν, ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν, οὔτε κακῶς ἀκούοντα 51a ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά· πρὸς δὲ τὴν πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς νόμους ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι, καὶ σὺ δὲ ἡμᾶς τοὺς νόμους καὶ τὴν πατρίδα καθʼ ὅσον δύνασαι ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι, καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος; ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον 51b καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρʼ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ 51c πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε· βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα; τί φήσομεν πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων; ἀληθῆ λέγειν τοὺς νόμους ἢ οὔ;

ΚΡ.

ἔμοιγε δοκεῖ.

ΣΩ.

σκόπει τοίνυν, ὦ Σώκρατες, φαῖεν ἂν ἴσως οἱ νόμοι, εἰ ἡμεῖς ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν, ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς. ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί τʼ 51d ἦμεν καλῶν σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς τοὺς νόμους, ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν ἡμεῖς, ἐξεῖναι λαβόντα τὰ αὑτοῦ ἀπιέναι ὅποι ἂν βούληται. καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδʼ ἀπαγορεύει, ἐάντε τις βούληται ὑμῶν εἰς ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ ἡ πόλις, ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών, ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι 51e ἂν βούληται, ἔχοντα τὰ αὑτοῦ. ὃς δʼ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς τε δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν, ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν μὴ πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν ἡμῖν οὐ πείθεται, καὶ ὅτι τροφεῦσι, καὶ ὅτι ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν, 52a προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ.

Crito: sentence-aligned Greek text Experimental (John Burnet's Greek text, sentence-segmented and aligned to the Persian translations by Farnoosh Shamsian.) — 51a focus

[51a] ἢ πρὸς μὲν ἄρα σοι τὸν πατέρα οὐκ ἐξ ἴσου ἦν τὸ δίκαιον καὶ πρὸς δεσπότην, εἴ σοι ὢν ἐτύγχανεν, ὥστε ἅπερ πάσχοις ταῦτα καὶ ἀντιποιεῖν, οὔτε κακῶς ἀκούοντα ἀντιλέγειν οὔτε τυπτόμενον ἀντιτύπτειν οὔτε ἄλλα τοιαῦτα πολλά:

πρὸς δὲ τὴν πατρίδα ἄρα καὶ τοὺς νόμους ἐξέσται σοι, ὥστε, ἐάν σε ἐπιχειρῶμεν ἡμεῖς ἀπολλύναι δίκαιον ἡγούμενοι εἶναι, καὶ σὺ δὲ ἡμᾶς τοὺς νόμους καὶ τὴν πατρίδα καθ᾽ ὅσον δύνασαι ἐπιχειρήσεις ἀνταπολλύναι, καὶ φήσεις ταῦτα ποιῶν δίκαια πράττειν, ὁ τῇ ἀληθείᾳ τῆς ἀρετῆς ἐπιμελόμενος;

[51b] ἢ οὕτως εἶ σοφὸς ὥστε λέληθέν σε ὅτι μητρός τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἄλλων προγόνων ἁπάντων τιμιώτερόν ἐστιν πατρὶς καὶ σεμνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν μείζονι μοίρᾳ καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ᾽ ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἔχουσι, καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ μᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα, καὶ ἢ πείθειν ἢ ποιεῖν ἃ ἂν κελεύῃ, καὶ πάσχειν ἐάν τι προστάττῃ παθεῖν ἡσυχίαν ἄγοντα, ἐάντε τύπτεσθαι ἐάντε δεῖσθαι, ἐάντε εἰς πόλεμον ἄγῃ τρωθησόμενον ἢ ἀποθανούμενον, ποιητέον ταῦτα, καὶ τὸ δίκαιον οὕτως ἔχει, καὶ οὐχὶ ὑπεικτέον οὐδὲ ἀναχωρητέον οὐδὲ λειπτέον τὴν τάξιν, ἀλλὰ καὶ ἐν πολέμῳ καὶ ἐν δικαστηρίῳ καὶ πανταχοῦ ποιητέον ἃ ἂν κελεύῃ ἡ πόλις καὶ ἡ πατρίς, ἢ πείθειν αὐτὴν ᾗ τὸ δίκαιον πέφυκε:

[51c] βιάζεσθαι δὲ οὐχ ὅσιον οὔτε μητέρα οὔτε πατέρα, πολὺ δὲ τούτων ἔτι ἧττον τὴν πατρίδα;’

τί φήσομεν πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων;

ἀληθῆ λέγειν τοὺς νόμους ἢ οὔ;

Κρίτων. ἔμοιγε δοκεῖ.

Σωκράτης. ‘σκόπει τοίνυν, ὦ Σώκρατες,’ φαῖεν ἂν ἴσως οἱ νόμοι, ‘εἰ ἡμεῖς ταῦτα ἀληθῆ λέγομεν, ὅτι οὐ δίκαια ἡμᾶς ἐπιχειρεῖς δρᾶν ἃ νῦν ἐπιχειρεῖς.

ἡμεῖς γάρ σε γεννήσαντες, ἐκθρέψαντες, παιδεύσαντες, μεταδόντες ἁπάντων ὧν οἷοί τ᾽ ἦμεν καλῶν σοὶ καὶ τοῖς ἄλλοις πᾶσιν πολίταις, ὅμως προαγορεύομεν τῷ ἐξουσίαν πεποιηκέναι Ἀθηναίων τῷ βουλομένῳ, ἐπειδὰν δοκιμασθῇ καὶ ἴδῃ τὰ ἐν τῇ πόλει πράγματα καὶ ἡμᾶς τοὺς νόμους, ᾧ ἂν μὴ ἀρέσκωμεν ἡμεῖς, ἐξεῖναι λαβόντα τὰ αὑτοῦ ἀπιέναι ὅποι ἂν βούληται.

[51d] καὶ οὐδεὶς ἡμῶν τῶν νόμων ἐμποδών ἐστιν οὐδ᾽ ἀπαγορεύει, ἐάντε τις βούληται ὑμῶν εἰς ἀποικίαν ἰέναι, εἰ μὴ ἀρέσκοιμεν ἡμεῖς τε καὶ ἡ πόλις, ἐάντε μετοικεῖν ἄλλοσέ ποι ἐλθών, ἰέναι ἐκεῖσε ὅποι ἂν βούληται, ἔχοντα τὰ αὑτοῦ.

Translations (3)

Crito Perseus (Plato in Twelve Volumes, Vol. 1. Fowler, Harold North, translator. Lamb, W.R.M, editor. Cambridge, MA: Harvard University Press; London: William Heinemann Ltd. 1914.) — 51 focus

[51]

Socrates.

There was no such equality of right between you and your father or your master, if you had one, so that whatever treatment you received you might return it, answering them if you were reviled, 51a or striking back if you were struck, and the like; and do you think that it will be proper for you to act so toward your country and the laws, so that if we undertake to destroy you, thinking it is right, you will undertake in return to destroy us laws and your country, so far as you are able, and will say that in doing this you are doing right, you who really care for virtue? Or is your wisdom such that you do not see that your country is more precious and more to be revered and is holier and in higher esteem 51b among the gods and among men of understanding than your mother and your father and all your ancestors, and that you ought to show to her more reverence and obedience and humility when she is angry than to your father, and ought either to convince her by persuasion or to do whatever she commands, and to suffer, if she commands you to suffer, in silence, and if she orders you to be scourged or imprisoned or if she leads you to war to be wounded or slain, her will is to be done, and this is right, and you must not give way or draw back or leave your post, but in war and in court and everywhere, 51c you must do whatever the state, your country, commands, or must show her by persuasion what is really right, but that it is impious to use violence against either your father or your mother, and much more impious to use it against your country? What shall we reply to this, Crito, that the laws speak the truth, or not?

Crito.

I think they do.

Socrates.

Observe then, Socrates, perhaps the laws would say, that if what we say is true, what you are now undertaking to do to us is not right. For we brought you into the world, nurtured you, and gave a share of all the good things 51d we could to you and all the citizens. Yet we proclaim, by having offered the opportunity to any of the Athenians who wishes to avail himself of it, that anyone who is not pleased with us when he has become a man and has seen the administration of the city and us, the laws, may take his goods and go away wherever he likes. And none of us stands in the way or forbids any of you to take his goods and go away wherever he pleases, if we and the state do not please him, whether it be to an Athenian colony or to a foreign country where he will live as an alien. But we say that 51e whoever of you stays here, seeing how we administer justice and how we govern the state in other respects, has thereby entered into an agreement with us to do what we command; and we say that he who does not obey does threefold wrong, because he disobeys us who are his parents, because he disobeys us who nurtured him, and because after agreeing to obey us he neither obeys us nor convinces us that 52a we are wrong, though we give him the opportunity and do not roughly order him to do what we command, but when we allow him a choice of two things, either to convince us of error or to do our bidding, he does neither of these things.

Crito: Persian primary translation Experimental (Primary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 51a focus

[51a] یقینا تو را با پدرت و با اربابت، اگر افتد که اربابی داشته باشی، برابری در پیشگاه عدالت آنطور نبود که هر چه متحمل شدی همان را تلافی کنی و نه چون ناسزا شنیدی پاسخ گویی و و نه صدمه را با صدمه متقابل تلافی کنی و بسی دیگر از این دست؟

پس اگر ما به نابودی تو دست یازیم، آنگاه بر تو رواست که علیه قوانین و موطن خود گمان کنی عادلانه است که تو نیز در حد توان خود به نابودی متقابل ما قوانین و موطنت دست یازی، و بگویی چنین اقدامی به جا آوردن عدل است، تویی که به واقع دغدغه‌ی فضیلت را داری؟

[51b] یا خردمندی‌ات چنین است که غافل ماندی از اینکه موطن از مادر، پدر و جمله نیاکان دیگرت گرامی‌تر، ارجمندتر و مقدس‌تر و نزد خدایان و نزد عُقلا دارای جایگاهی رفیع‌تر است؛ و چون موطن خشم گیرد بایستی بیش از پدر از او محابا داشت و تسلیم گشت و مدارا نمود؛ و یا بایستی او را متقاعد کرد و یا به هر آنچه حکم کند عمل کرد، و اگر دستورِ رنج کشیدن دهد در خاموشی تاب آورد، یا اگر مضروب گردی و محبوس شوی، یا اگر تو را به جنگ برده مجروح یا کشته شوی، بایستی این‌ها را به جای آوری و چنین عادلانه است، نه باید تسلیم شد، نه پا پس‌کشید و نه ترک وظیفه کرد، بلکه در جنگ و در محکمه و در هر کجا باید آنچه شهر و موطن فرمان دهد انجام داد یا آنان را به آنچه عادلانه است مجاب کرد.

[51c] تعدی کردن هم به مادر و هم به پدر نکوهیده است، باری تعدی به موطن از آن نیز نکوهیده‌تر نیست؟

ای کریتون، دربرابر این‌ها چه بگوییم؟

قوانین درست می‌گویند یا خیر؟

کریتون: چنین می‌پندارم.

سقراط: شاید قوانین بگویند «ای سقراط، حال بسنج که آیا ما این را به حق می‌گوییم، که آنچه اکنون بدان قصد کرده‌ای، قصد ارتکاب بی‌عدالتی در حق ما است.

چرا که ما تو را زادیم، بار آوردیم، تربیت کردیم، و از جملگی نکویی‌ها آنچه را که در توانمان بود با تو و با همه‌ی دیگر شهروندان سهیم گشتیم، با این‌ وجود از پیش اعلام کردیم که از میان آتنیان به هر که بخواهداختیار دادیم زمانی که رشید شده و در امور شهر و ما قوانین بنگرد و چون از ما راضی نباشد اجازه دارد دارایی خویش را برداشته به هر کجا که بخواهد برود.

[51d] و اگر هر یک از شما که ما و شهر راضی‌اش نمی‌کنیم بخواهد به مستعمره‌ای برود، هیچ‌ یک از ما قوانین بازدارنده و مانع نیست، یا اگر بخواهد به جای دیگر رفته و سکنی گزیند، می‌تواند دارایی خود را برداشته به هرکجا و هر مکان که بخواهد برود.

Crito: Persian literal translation Experimental (Literal Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 51a focus

[51a] و یا برای تو در مقابل پدرت دادگری مساوی نبود، و در مقابل اربابت، اگر تو را [اربابی] بوده باشد، که هرآنچه بر تو رود، مقابله به مثلِ آن کردن؛ نه ناسزای شنیده را پاد-گفتن، و نه ضربتِ خورده را پاد-زدن، و نه بسی دیگر از این‌ دست؟

پس آیا تو را سزد که علیه زادبوم و قوانین [بر آیی]، بدین‌گونه که اگر ما به نابود کردن تو دست یازیم، به دادگرانه بودن این قائل باشی که تو نیز تا جایی که بتوانی به نابود کردن متقابل ما قوانین و زادبومت دست یازی، و بگویی چنین کرده، به‌جای آوردنِ دادگری [است]، تویی که در حقیقت [خود را] وقف فضیلت کرده [ای]؟

[51b] یا چنین خردمند هستی که غافل مانده‌ای از اینکه زادبوم از مادر و نیز پدر و همه‌ی نیاکان دیگرت محترم‌تر و مکرّم‌تر و مقدس‌تر است، و در مرتبه‌ی بالاتر نزد خدایان و نیز نزد انسان‌های دارای عقل، و نیز زادبوم خشم‌گرفته را بایستی بیشتر از پدر پروا داشتن، گردن نهادن و تمجید گفتن، و یا متقاعد کردن یا هر آنچه را فرمان دهد اطاعت کردن، و اگر متحمل شدن چیزی را مقرر کند خاموش مانده متحمل شدن، و اگر ضربت‌ خوردن و اگر محبوس ‌شدن [را مقرر کند]، و اگر به جنگ ببرد و مجروح شده یا کشته [شوی]، این‌ها را بایستی انجام داد، و چنین دادگرانه است، و نه بایستی پس کشید و نه عقب نشست و نه ترک وظیفه کرد، بلکه در جنگ و در دادگاه و هر جایی باید به هرآنچه پولیس و زادبوم فرمان دهد عمل کرد یا آن را به آنچه دادگرانه باشد متقاعد کردن.

[51c] تعدی کردن نه به مادر و نه به پدر روا نیست، اما بسی کمتر از آن به زادبوم خویش؟

در برابر این‌ها چه خواهیم گفت، ای کریتون؟

قوانین حقیقت را می‌گویند یا نه؟

کریتون: [چنین] به نظرم می‌رسد.

سقراط: شاید قوانین بگویند «اکنون بیازما، ای سقراط، که آیا ما این را حقیقت می‌گوییم، که با انجام دادن آنچه اکنون بدان دست می‌یازی به نادادگری علیه ما دست می‌یازی.

چرا که ما تو را متولد کرده، پرورانده، آموزش داده، و تمام آن نیکی‌هایی را که در توانمان بود با تو و با تمامی دیگر شهروندان به اشتراک گذاشته، با این‌ حال مختار بودن فرد خواهان از میان آتنیان را از پیش اعلام می‌کنیم که هر زمان به دوکیماسیا برسد و در امور پولیس و ما قوانین بنگرد که ما اقناعش نمی‌کنیم، اجازه دارد آنِ خویش را برداشته به هر کجا که بخواهد برود.

[51d] و هیچ‌ یک از ما قوانین سد راه نیست و باز نمی‌دارد، چنانچه هر یک از شما قصد رفتن به آپوکیا بکند، اگر ما و پولیس اقناعش نکنیم، یا چنانچه هرگاه به سویی رهسپارشده سکنی گزیند، آنِ خود را برداشته به هرکجا و هر مکان که بخواهد برود.

Plato Crito 51b

Farnoosh Shamsian (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Stable identifiers