Crito. Plato. Farnoosh Shamsian (Translator). Medford, MA. 2026.
Table of Contents
Search the Perseus Catalog for:
Search the Perseus Catalog for:
[52b] زیرا ممکن است چنین بگویند که «ای سقراط، ما را گواهِ اینها بسیار است که هم ما و هم پولیس تو را اقناع میکردیم.
1
چرا که هرگز بیش از جمله آتنیان دیگر در آن سکنی نمیگزیدی اگر بیش از دیگران تو را اقناع نمیکرد؛ و نه هیچ گاه برای تماشای جشن از پولیس بیرون رفتی، مگر یک بار که به ایستموس و نه هیچ گاه به جایی دیگر، مگر به جایی لشکر کشیده، و نه هرگز همچون دیگر آدمیان سفر دیگری کردی، و تو را نه میلِ شناختن دیگر پولیسها و نه دیگر قوانین دربرگرفت، بلکه ما و پولیس ما برای تو کافی بودیم.
2
Current edition Experimental
Crito: Persian literal translation (Persian) (Literal Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.)
Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.
Editions (2)
Κρίτων Perseus (Platonis Opera, Tomus I: Tetralogia I-II. Burnet, John, 1863-1928, editor. Oxford: Clarendon Press, 1905.) — 52 focus
[52]
ΣΩ.
ταύταις δή φαμεν καὶ σέ, ὦ Σώκρατες, ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις ἃ ἐπινοεῖς, καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων σέ, ἀλλʼ ἐν τοῖς μάλιστα. εἰ οὖν ἐγὼ εἴποιμι· διὰ τί δή; ἴσως ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι ἐν τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν. φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι 52b ὦ Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ ἡ πόλις· οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως ἤρεσκεν, καὶ οὔτʼ ἐπὶ θεωρίαν πώποτʼ ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος, οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, οὐδʼ ἐπιθυμία σε ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς 52c σοι ἱκανοὶ ἦμεν καὶ ἡ ἡμετέρα πόλις· οὕτω σφόδρα ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ ὡμολόγεις καθʼ ἡμᾶς πολιτεύσεσθαι, τά τε ἄλλα καὶ παῖδας ἐν αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι τῆς πόλεως. ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι. σὺ δὲ τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι σε, ἀλλὰ ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα, πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον· νῦν δὲ οὔτʼ ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις 52d τε ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας τε καὶ τὰς ὁμολογίας καθʼ ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι. πρῶτον μὲν οὖν ἡμῖν τοῦτʼ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ λέγομεν φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθʼ ἡμᾶς ἔργῳ ἀλλʼ οὐ λόγῳ, ἢ οὐκ ἀληθῆ. τί φῶμεν πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων; ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν;ΚΡ.
ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.ΣΩ.
ἄλλο τι οὖν, ἂν φαῖεν, ἢ συνθήκας τὰς πρὸς 52e ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι, ἀλλʼ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα, ἐν οἷς ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ ἠρέσκομεν ἡμεῖς μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι αἱ ὁμολογίαι εἶναι.Crito: sentence-aligned Greek text Experimental (John Burnet's Greek text, sentence-segmented and aligned to the Persian translations by Farnoosh Shamsian.) — 52a focus
[52a] ὃς δ᾽ ἂν ὑμῶν παραμείνῃ, ὁρῶν ὃν τρόπον ἡμεῖς τάς τε δίκας δικάζομεν καὶ τἆλλα τὴν πόλιν διοικοῦμεν, ἤδη φαμὲν τοῦτον ὡμολογηκέναι ἔργῳ ἡμῖν ἃ ἂν ἡμεῖς κελεύωμεν ποιήσειν ταῦτα, καὶ τὸν μὴ πειθόμενον τριχῇ φαμεν ἀδικεῖν, ὅτι τε γεννηταῖς οὖσιν ἡμῖν οὐ πείθεται, καὶ ὅτι τροφεῦσι, καὶ ὅτι ὁμολογήσας ἡμῖν πείσεσθαι οὔτε πείθεται οὔτε πείθει ἡμᾶς, εἰ μὴ καλῶς τι ποιοῦμεν ,προτιθέντων ἡμῶν καὶ οὐκ ἀγρίως ἐπιταττόντων ποιεῖν ἃ ἂν κελεύωμεν, ἀλλὰ ἐφιέντων δυοῖν θάτερα, ἢ πείθειν ἡμᾶς ἢ ποιεῖν, τούτων οὐδέτερα ποιεῖ.
1
ταύταις δή φαμεν καὶ σέ, ὦ Σώκρατες, ταῖς αἰτίαις ἐνέξεσθαι, εἴπερ ποιήσεις ἃ ἐπινοεῖς, καὶ οὐχ ἥκιστα Ἀθηναίων σέ, ἀλλ᾽ ἐν τοῖς μάλιστα.’
2
εἰ οὖν ἐγὼ εἴποιμι:
3
‘διὰ τί δή;’
4
ἴσως ἄν μου δικαίως καθάπτοιντο λέγοντες ὅτι ἐν τοῖς μάλιστα Ἀθηναίων ἐγὼ αὐτοῖς ὡμολογηκὼς τυγχάνω ταύτην τὴν ὁμολογίαν.
5
[52b] φαῖεν γὰρ ἂν ὅτι ‘ὦ Σώκρατες, μεγάλα ἡμῖν τούτων τεκμήριά ἐστιν, ὅτι σοι καὶ ἡμεῖς ἠρέσκομεν καὶ ἡ πόλις:
1
οὐ γὰρ ἄν ποτε τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἁπάντων διαφερόντως ἐν αὐτῇ ἐπεδήμεις εἰ μή σοι διαφερόντως ἤρεσκεν, καὶ οὔτ᾽ ἐπὶ θεωρίαν πώποτ᾽ ἐκ τῆς πόλεως ἐξῆλθες, ὅτι μὴ ἅπαξ εἰς Ἰσθμόν, οὔτε ἄλλοσε οὐδαμόσε, εἰ μή ποι στρατευσόμενος, οὔτε ἄλλην ἀποδημίαν ἐποιήσω πώποτε ὥσπερ οἱ ἄλλοι ἄνθρωποι, οὐδ᾽ ἐπιθυμία σε ἄλλης πόλεως οὐδὲ ἄλλων νόμων ἔλαβεν εἰδέναι, ἀλλὰ ἡμεῖς σοι ἱκανοὶ ἦμεν καὶ ἡ ἡμετέρα πόλις:
2
[52c] οὕτω σφόδρα ἡμᾶς ᾑροῦ καὶ ὡμολόγεις καθ᾽ ἡμᾶς πολιτεύσεσθαι, τά τε ἄλλα καὶ παῖδας ἐν αὐτῇ ἐποιήσω, ὡς ἀρεσκούσης σοι τῆς πόλεως.
1
ἔτι τοίνυν ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι.
2
σὺ δὲ τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι σε, ἀλλὰ ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα, πρὸ τῆς φυγῆς θάνατον:
3
νῦν δὲ οὔτ᾽ ἐκείνους τοὺς λόγους αἰσχύνῃ, οὔτε ἡμῶν τῶν νόμων ἐντρέπῃ, ἐπιχειρῶν διαφθεῖραι, πράττεις τε ἅπερ ἂν δοῦλος ὁ φαυλότατος πράξειεν, ἀποδιδράσκειν ἐπιχειρῶν παρὰ τὰς συνθήκας τε καὶ τὰς ὁμολογίας καθ᾽ ἃς ἡμῖν συνέθου πολιτεύεσθαι.
4
[52d] πρῶτον μὲν οὖν ἡμῖν τοῦτ᾽ αὐτὸ ἀπόκριναι, εἰ ἀληθῆ λέγομεν φάσκοντές σε ὡμολογηκέναι πολιτεύσεσθαι καθ᾽ ἡμᾶς ἔργῳ ἀλλ᾽ οὐ λόγῳ, ἢ οὐκ ἀληθῆ.’
1
τί φῶμεν πρὸς ταῦτα, ὦ Κρίτων;
2
ἄλλο τι ἢ ὁμολογῶμεν;
3
Κρίτων. ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες.
4
[52e] Σωκράτης. ‘ἄλλο τι οὖν,’ ἂν φαῖεν, ‘ἢ συνθήκας τὰς πρὸς ἡμᾶς αὐτοὺς καὶ ὁμολογίας παραβαίνεις, οὐχ ὑπὸ ἀνάγκης ὁμολογήσας οὐδὲ ἀπατηθεὶς οὐδὲ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ ἀναγκασθεὶς βουλεύσασθαι, ἀλλ᾽ ἐν ἔτεσιν ἑβδομήκοντα, ἐν οἷς ἐξῆν σοι ἀπιέναι, εἰ μὴ ἠρέσκομεν ἡμεῖς μηδὲ δίκαιαι ἐφαίνοντό σοι αἱ ὁμολογίαι εἶναι.
1
Translations (3)
Crito Perseus (Plato in Twelve Volumes, Vol. 1. Fowler, Harold North, translator. Lamb, W.R.M, editor. Cambridge, MA: Harvard University Press; London: William Heinemann Ltd. 1914.) — 52 focus
[52]
Socrates.
We say that you, Socrates, will be exposed to these reproaches, if you do what you have in mind, and you not least of the Athenians but more than most others. If then I should say, How so? perhaps they might retort with justice that I had made this agreement with them more emphatically than most other Athenians. For they would say, 52b Socrates, we have strong evidence that we and the city pleased you; for you would never have stayed in it more than all other Athenians if you had not been better pleased with it than they; you never went out from the city to a festival, or anywhere else, except on military service, and you never made any other journey, as other people do, and you had no wish to know any other city or other laws, but you were contented with us and our city. So strongly did you prefer us 52c and agree to live in accordance with us; and besides, you begat children in the city, showing that it pleased you. And moreover even at your trial you might have offered exile as your penalty, if you wished, and might have done with the state’s consent what you are now undertaking to do without it. But you then put on airs and said you were not disturbed if you must die, and you preferred, as you said, death to exile. And now you are not ashamed to think of those words and you do not respect us, the laws, since you are trying to bring us to naught; 52d and you are doing what the meanest slave would do, since you are trying to run away contrary to the compacts and agreements you made with us that you would live in accordance with us. First then, answer this question, whether we speak the truth or not when we say that you agreed, not in word, but by your acts, to live in accordance with us. What shall we say to this, Crito? Must we not agree that it is true?Crito.
We must, Socrates.Socrates.
Are you then, they would say, not breaking 52e your compacts and agreements with us, though you were not led into them by compulsion or fraud, and were not forced to make up your mind in a short time, but had seventy years, in which you could have gone away, if we did not please you and if you thought the agreements were unfair?Crito: Persian primary translation Experimental (Primary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 52a focus
[52a] اما هر یک از شما که بماند، و طریقهای را که ما احکام را داوری کرده و دیگر امور شهر را اداره میکنیم نظاره کند، آنگاه میگوییم که با ما در عمل این توافق را کرده است که به آنچه ما فرمان دهیم عمل خواهد کرد، و میگوییم آنکه نافرمانی کند از سه جهت بیعدالتی کرده است: زیرا از ما پیروی نمیکند که هم والدینش هستیم و هم او را به بار آوردیم، و دیگر اینکه به فرمان بردن از ما توافق کرده اما نه پیروی میکند و نه ما را متقاعد میسازد که مرتکب امری ناشایست شدهایم، ما آنچه را فرمان میدهیم پیش رو نهاده و با قهر به انجام آن اجبار نمیکنیم، بلکه دو گزینه را به او وامیگذاریم: یا ما را متقاعد سازد یا پیروی کند، اما به هیچ کدام عمل نمیکند.
1
حال میگوییم که ای سقراط، تو نیز در معرض این اتهامات خواهی بود اگر به آنچه در سر داری عمل کنی و در میان آتنیان نه کمترین که بیشترین اتهامات گریبان تو را خواهد گرفت.
2
اینک اگر من بگویم:
3
«از چه رو؟»
4
شاید عادلانه است که بر من بتازند و چنین بگویند که در میان آتنیان از قضا من بیشترین توافق را با آنها رقم زدهام.
5
[52b] زیرا چه بسا بگویند که «ای سقراط، ما را شواهد فراوانی برای این هست که هم ما و هم شهر مقبول تو بودهایم؛
1
چرا که اگر که بیش از دیگران تو را راضی نمیکرد هرگز بیش از جملگی دیگر آتنیان در آن نمیماندی، نه هیچ گاه برای تماشای جشن از شهر بیرون رفتی، مگر یک بار که به ایستموس، نه جز برای لشکرکشی به هیچ جای دیگری رفتی، و نه هرگز همچون دیگر افراد سفر دیگری کردی، و نه اشتیاقی به شناختن دیگر شهرها و دیگر قوانین داشتی، بلکه ما و شهر ما برای تو بسنده بودیم.
2
[52c] بدین سان به قوت ما را برگزیدی و توافق کردی که در مطابقت با ما شهروند باشی، و افزون بر این در آن صاحب فرزند نیز گشتی، چرا که از این شهر رضایت داشتی.
1
از این گذشته، حتی در همان محکمه اگر میخواستی مجازات تبعید برای تو ممکن بود، و آنچه اکنون بیاذن شهر بدان قصد کردهای، در آن صورت با اجازهاش انجام میدادی.
2
لیکن تو آن زمان لاف میزدی که اگر بایستی بمیری برآشفته نمیگردی، بلکه چنان میگفتی که مرگ را به تبعید ترجیح میدهی.
3
و اکنون نه از آن سخنان شرمگینی و نه رعایتِ جانب ما قوانین را میکنی، بلکه درصدد نابودی ما برآمدهای و با عزم به فرار برخلاف پیمانها و توافقاتی که طبق آن به شهروندی ما متعهد شدی چنان میکنی که دونترین برده میکند.
4
[52d] پس نخست تنها همین را به ما پاسخ گو که اگر بگوییم تو نه در حرف بلکه در عمل با شهروندی مطابق با ما موافقت کردی، راست میگوییم یا ناراست؟»
1
ای کریتون، دربرابر اینها چه پاسخی داریم؟
2
جز اینکه موافقت کنیم؟
3
کریتون: ای سقراط، ناگزیریم.
4
[52e] سقراط: شاید بگویند: «مگر جز این است که تو پیمانها و توافقاتت با خود ما را زیر پا میگذاری، گرچه نه به اجبار توافق کردی و نه به نیرنگ، و نه به تصمیمگیری در مهلتی اندک مجبور بودهای، بلکه طی هفتاد سال اگر ما تو را خرسند نمیکردیم و این توافقات را ناعادلانه میپنداشتی میتوانستی بروی.
1
اما تو نه اسپارت را ترجیح دادی و نه کرت را، همانهایی که همواره از کمالِ قانون مداریشان سخن میگویی، و نه هیچیک از دیگر شهرهای یونانی و یا غیر یونانی، بلکه کمتر از شَلان و کوران و دیگر افراد علیل از اینجا بیرون رفتی.
2
Crito: Persian secondary translation Experimental (Secondary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 52a focus
[52a] اما هر کس از شما که بماند، و شیوهای را که ما احکام را اتخاذ کرده و دیگر امور دولتشهر را اداره میکنیم ببیند، آنگاه میگوییم که عملا با ما چنین توافق کرده است که آنچه ما دستور دهیم به جای خواهد آورد، و میگوییم آنکه سرپیچی کند از سه جهت نادرست عمل کرده است: هم پدیدآورندگانش را که ما باشیم پیروی ننموده و هم پرورانندگانش را و هم با اینکه توافق کرده که ما را پیروی خواهد کرد نه اطاعت برده و نه ما را متقاعد میسازد که نادرست عمل کردهایم، ما آنچه را فرمان می دهیم پیش نهاده و با خشونت به انجام آن اجبار نمیکنیم، بلکه دو راه را به او وامیگذاریم: یا ما را متقاعد سازد یا پیروی کند، اما به هیچ کدام عمل نمیکند.
1
اکنون میگوییم که ای سقراط، تو نیز مشمول این سرزنشها خواهی گشت اگر آنچه در سر میپرورانی انجام دهی و در میان آتنیان تو نه کمترین که با بیشترین سرزنشها مواجه خواهی شد.
2
پس اگر من بگویم:
3
«آخر برای چه؟»
4
شاید به درستی بر من حمله آورده، بگویند که من در میان آتنیان بیشتر از همه با آنها بر این پیمان توافق کردهام.
5
[52b] زیرا ممکن است بگویند که «ای سقراط، ما را گواهِ اینها بسیار است که هم ما و هم دولتشهر تو را بسنده بودیم.
1
زیرا اگر بیش از دیگران باب میل تو نبود هرگز بیش از جملگی دیگر آتنیان در آن خانه نمیکردی، نه هرگز برای سیاحت از دولتشهر بیرون رفتی، جز یک بار که به ایستموس، نه جز برای خدمت نظامی به هیچ جای دیگری رفتی، نه هرگز مانند دیگر مردمان سفر دیگری کردی، و نه میلی به شناختن دیگر دولتشهرها و دیگر قوانین داشتی، بلکه ما و دولتشهر ما تو را بسنده بودیم.
2
[52c] از این رو، با اشتیاق ما را انتخاب کرده و موافقت نمودی که تبعهی ما باشی، و به علاوه در اینجا صاحب فرزندان نیز شدی، چرا که این دولتشهر تو را بسنده بود.
1
علاوه بر این، حتی در خود جلسهی محاکمه اگر میخواستی کیفر خواستِ تبعید برای تو ممکن بود، و آنچه اکنون بیرخصت دولتشهر بدان عزم کردهای، در آن صورت با اجازهاش انجام میدادی.
2
اما تو آن وقت به خود میبالیدی که اگر میبایست بمیری مشوش نمیگردی، بلکه چنان مدعی بودی که در مقابلِ تبعید، مرگ را به جان میخری.
3
اما اکنون از آن سخنان شرم نمیکنی و ما قوانین را حرمت نمینهی، بلکه عزم تباه ساختن ما نمودهای و چنان رفتار میکنی که پستترین برده میکند، که برخلاف پیمانها و توافقهایی که با ما کردی که طبق آن تبعهی ما گشتی قصد گریختن کنی.
4
[52d] پس ابتدا فقط همین را به ما پاسخ بده که اگر بگوییم تو نه در کلام بلکه در عمل توافق کردی که تبعهی ما باشی، درست میگوییم یا نادرست؟»
1
در پاسخ به اینها چه بگوییم، ای کریتون؟
2
غیر از اینکه موافق باشیم؟
3
کریتون: لاجرم، ای سقراط.
4
[52e] سقراط: ممکن است بگویند: «مگر نه اینکه از پیمانهایت و توافقهایی که با ما کردی تخطی میکنی، توافقاتی که نه به اجبار، نه با اغفال و نه در تنگنای مجال تصمیم بدانها بر تو الزام شد بلکه طی هفتاد سال که در آن امکان داشتی به جای دیگر رَوی اگر ما تو را بسنده نبودیم و توافقات در نظرت به ناحق مینمود.
1
لیکن تو نه لاکدایمون را برگزیدی نه کرت را، همانها که مدام از انتظامشان سخن میرانی، و نه هیچ یک از دولتشهرهای دیگر یونان و غیر یونان را، بلکه کمتر از شلان، کوران و دیگر معلولان از اینجا دور شدی.
2