Plato, Crito, Farnoosh Shamsian (Translator), 46a

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

[46a] بنابراین، ای سقراط، بنگر که این‌ها برای تو و نیز برای ما هم زمان بد و زشت نباشد.

اما تامل کن، با اینکه چه بسا دیگر نه هنگام تامل کردن [است] بلکه از پیش تامل کردن [می‌بایست]، و نقشه یکی [است]؛

چرا که انجام گرفتن همه‌ی این‌ها طی شب پیش‌ رو می‌بایست، و اگر همچنان درنگ کنیم دیگر ممکن [نبوده] و [نخواهیم] توانست.

اما به هر طریق، ای سقراط، از من پیروی کن و هیچ [کار] دیگر مکن.

Crito. Plato. Farnoosh Shamsian (Translator). Medford, MA. 2026.

Current edition Experimental

Crito: Persian literal translation (Persian) (Literal Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (2)

Κρίτων Perseus (Platonis Opera, Tomus I: Tetralogia I-II. Burnet, John, 1863-1928, editor. Oxford: Clarendon Press, 1905.) — 46 focus

[46]

ΚΡ.

ταῦτα οὖν, ὦ Σώκρατες, ὅρα μὴ ἅμα τῷ κακῷ καὶ αἰσχρὰ ᾖ σοί τε καὶ ἡμῖν. ἀλλὰ βουλεύου—μᾶλλον δὲ οὐδὲ βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι—μία δὲ βουλή· τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι, εἰ δʼ ἔτι περιμενοῦμεν, ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν τε. ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ Σώκρατες, πείθου μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποίει.

46b

ΣΩ.

ὦ φίλε Κρίτων, ἡ προθυμία σου πολλοῦ ἀξία εἰ μετά τινος ὀρθότητος εἴη· εἰ δὲ μή, ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα. σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε μή· ὡς ἐγὼ οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ τῷ λόγῳ ὃς ἄν μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται. τοὺς δὴ λόγους οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι ἥδε ἡ τύχη γέγονεν, ἀλλὰ σχεδόν τι ὅμοιοι φαίνονταί μοι, 46c καὶ τοὺς αὐτοὺς πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ πρότερον· ὧν ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν ἐν τῷ παρόντι, εὖ ἴσθι ὅτι οὐ μή σοι συγχωρήσω, οὐδʼ ἂν πλείω τῶν νῦν παρόντων ἡ τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται, δεσμοὺς καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις. πῶς οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά; εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν. πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, 46d ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς δὲ οὔ; ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι ἄλλως ἕνεκα λόγου ἐλέγετο, ἦν δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς ἀληθῶς; ἐπιθυμῶ δʼ ἔγωγʼ ἐπισκέψασθαι, ὦ Κρίτων, κοινῇ μετὰ σοῦ εἴ τί μοι ἀλλοιότερος φανεῖται, ἐπειδὴ ὧδε ἔχω, ἢ ὁ αὐτός, καὶ ἐάσομεν χαίρειν ἢ πεισόμεθα αὐτῷ. ἐλέγετο δέ πως, ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι 46e δοξάζουσιν δέοι τὰς μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς δὲ μή. τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ Κρίτων, οὐ δοκεῖ καλῶς σοι λέγεσθαι;

Crito: sentence-aligned Greek text Experimental (John Burnet's Greek text, sentence-segmented and aligned to the Persian translations by Farnoosh Shamsian.) — 46a focus

[46a] ταῦτα οὖν, ὦ Σώκρατες, ὅρα μὴ ἅμα τῷ κακῷ καὶ αἰσχρὰ ᾖ σοί τε καὶ ἡμῖν.

ἀλλὰ βουλεύου — μᾶλλον δὲ οὐδὲ βουλεύεσθαι ἔτι ὥρα ἀλλὰ βεβουλεῦσθαι — μία δὲ βουλή:

τῆς γὰρ ἐπιούσης νυκτὸς πάντα ταῦτα δεῖ πεπρᾶχθαι, εἰ δ᾽ ἔτι περιμενοῦμεν, ἀδύνατον καὶ οὐκέτι οἷόν τε.

ἀλλὰ παντὶ τρόπῳ, ὦ Σώκρατες, πείθου μοι καὶ μηδαμῶς ἄλλως ποίει.

[46b] Σωκράτης. ὦ φίλε Κρίτων, ἡ προθυμία σου πολλοῦ ἀξία εἰ μετά τινος ὀρθότητος εἴη:

εἰ δὲ μή, ὅσῳ μείζων τοσούτῳ χαλεπωτέρα.

σκοπεῖσθαι οὖν χρὴ ἡμᾶς εἴτε ταῦτα πρακτέον εἴτε μή:

ὡς ἐγὼ οὐ νῦν πρῶτον ἀλλὰ καὶ ἀεὶ τοιοῦτος οἷος τῶν ἐμῶν μηδενὶ ἄλλῳ πείθεσθαι ἢ τῷ λόγῳ ὃς ἄν μοι λογιζομένῳ βέλτιστος φαίνηται.

[46c] τοὺς δὴ λόγους οὓς ἐν τῷ ἔμπροσθεν ἔλεγον οὐ δύναμαι νῦν ἐκβαλεῖν, ἐπειδή μοι ἥδε ἡ τύχη γέγονεν, ἀλλὰ σχεδόν τι ὅμοιοι φαίνονταί μοι, καὶ τοὺς αὐτοὺς πρεσβεύω καὶ τιμῶ οὕσπερ καὶ πρότερον:

ὧν ἐὰν μὴ βελτίω ἔχωμεν λέγειν ἐν τῷ παρόντι, εὖ ἴσθι ὅτι οὐ μή σοι συγχωρήσω, οὐδ᾽ ἂν πλείω τῶν νῦν παρόντων ἡ τῶν πολλῶν δύναμις ὥσπερ παῖδας ἡμᾶς μορμολύττηται, δεσμοὺς καὶ θανάτους ἐπιπέμπουσα καὶ χρημάτων ἀφαιρέσεις.

πῶς οὖν ἂν μετριώτατα σκοποίμεθα αὐτά;

εἰ πρῶτον μὲν τοῦτον τὸν λόγον ἀναλάβοιμεν, ὃν σὺ λέγεις περὶ τῶν δοξῶν.

[46d] πότερον καλῶς ἐλέγετο ἑκάστοτε ἢ οὔ, ὅτι ταῖς μὲν δεῖ τῶν δοξῶν προσέχειν τὸν νοῦν, ταῖς δὲ οὔ;

ἢ πρὶν μὲν ἐμὲ δεῖν ἀποθνῄσκειν καλῶς ἐλέγετο, νῦν δὲ κατάδηλος ἄρα ἐγένετο ὅτι ἄλλως ἕνεκα λόγου ἐλέγετο, ἦν δὲ παιδιὰ καὶ φλυαρία ὡς ἀληθῶς;

ἐπιθυμῶ δ᾽ ἔγωγ᾽ ἐπισκέψασθαι, ὦ Κρίτων, κοινῇ μετὰ σοῦ εἴ τί μοι ἀλλοιότερος φανεῖται, ἐπειδὴ ὧδε ἔχω, ἢ ὁ αὐτός, καὶ ἐάσομεν χαίρειν ἢ πεισόμεθα αὐτῷ.

[46e] ἐλέγετο δέ πως, ὡς ἐγᾦμαι, ἑκάστοτε ὧδε ὑπὸ τῶν οἰομένων τὶ λέγειν, ὥσπερ νυνδὴ ἐγὼ ἔλεγον, ὅτι τῶν δοξῶν ἃς οἱ ἄνθρωποι δοξάζουσιν δέοι τὰς μὲν περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, τὰς δὲ μή.

τοῦτο πρὸς θεῶν, ὦ Κρίτων, οὐ δοκεῖ καλῶς σοι λέγεσθαι; —

Translations (3)

Crito Perseus (Plato in Twelve Volumes, Vol. 1. Fowler, Harold North, translator. Lamb, W.R.M, editor. Cambridge, MA: Harvard University Press; London: William Heinemann Ltd. 1914.) — 46 focus

[46]

Crito.

Take care, Socrates, that these things be not disgraceful, as well as evil, both to you and to us. Just consider, or rather it is time not to consider any longer, but to have finished considering. And there is just one possible plan; for all this must be done in the coming night. And if we delay it can no longer be done. But I beg you, Socrates, do as I say and don’t refuse. 46b

Socrates.

My dear Crito, your eagerness is worth a great deal, if it should prove to be rightly directed; but otherwise, the greater it is, the more hard to bear. So we must examine the question whether we ought to do this or not; for I am not only now but always a man who follows nothing but the reasoning which on consideration seems to me best. Aud I cannot, now that this has happened to us, discard the arguments I used to advance, but they seem to me much the same as ever, 46c and I revere and honor the same ones as before. And unless we can bring forward better ones in our present situation, be assured that I shall not give way to you, not even if the power of the multitude frighten us with even more terrors than at present, as children are frightened with goblins, threatening us with imprisonments and deaths and confiscations of property. Now how could we examine the matter most reasonably? By taking up first what you say about opinions and asking whether we were right when we always used to say that we ought to pay attention 46d to some opinions and not to others? Or were we right before I was condemned to death, whereas it has how been made clear that we were talking merely for the sake of argument and it was really mere play and nonsense? And I wish to investigate, Crito, in common with you, and see whether our former argument seems different to me under our present conditions, or the same, and whether we shall give it up or be guided by it. But it used to be said, I think, by those who thought they were speaking sensibly, just as I was saying now, that of the opinions held by men 46e some ought to be highly esteemed and others not. In God’s name, Crito, do you not think this is correct?

Crito: Persian primary translation Experimental (Primary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 46a focus

[46a] از این رو ای سقراط، دریاب که مبادا این‌ها هم برای تو و هم برای ما شر و در عین حال ننگین باشد.

باری تامل کن، و شاید دیگر نه زمان تامل کردن بلکه اتمام تامل است، و تنها یک گزینه باقی‌ست؛

زیرا همه‌ی این‌ها می‌بایست در شب آتی صورت پذیرد و اگر درنگ کنیم دیگر ممکن و میسر نخواهد بود.

به هر روی، ای سقراط، به من گوش بدار و هیچ کاری جز این مکن.

[46b] سقراط: ای کریتون عزیز، اشتیاق تو بسی ارزنده است اگر با راستی مقرون باشد.

وگرنه هرچه این اشتیاق شدیدتر باشد بسی دشوارتر است.

بنابراین ما بایستی بسنجیم که آیا باید این کار را کرد یا نه؛

چرا که من اکنون نه برای نخستین بار، بلکه همواره این چنین بوده است که از هیچ یک از کسان خود پیروی نکردم مگر از استدلالی که با سنجش به نظرم بهترین آید.

[46c] حال که چنین سرنوشتی برایم رقم خورده است، نمی‌توانم استدلال‌هایی را که پیش‌تر از آنها دم زده‌ام کنار بگذارم، بلکه کمابیش بر من همسان می‌نمایند، و همچون گذشته آنها را مقدم می‌دانم و ارج می‌نهم.

اگر در وضع موجود استدلالی بهتر از آنها نداشته باشیم، نیک بدان که هرگز به تو گردن ننهم، نه حتی اگر قدرت عموم مردم بیشتر از اکنون ما را همچون کودکان با حبس و مرگ و مصادره‌ی اموال بترساند.

حال چگونه این‌ها را به سزاوارترین وجه بسنجیم؟

چه بسا نخست آن سخنی را که تو درباره‌ی عقاید گفتی پی بگیریم.

[46d] آیا همواره درست می‌گفتیم که باید به برخی عقاید توجه کرد و به برخی دیگر نه؟

یا پیش‌ از آنکه مرا مردن می‌بایست درست می‌گفتیم، اما اکنون آشکار شد که صرف سخن‌وری چنان می‌گفتیم و لیکن به‌ راستی لَهو بود و لَغو؟

ای کریتون، من راغبم که همراه با تو به اتفاق تحقیق کنیم، که حال که در چنین وضعیتی هستم آیا این‌ سخن بر من دیگر گونه می‌نماید یا همان، و رهایش می‌کنیم و یا از آن پیروی خواهیم کرد؟

[46e] لیک بر این باورم که همواره از جانب آنانی که سنجیده سخن می‌گویند چنین گفته شده است، مانند آنچه که اکنون من گفتم، که به برخی از عقایدی که افراد بدان معتقد هستند باید ارجِ بسیار نهاد وبه برخی نه.

سوگند به خدایان، ای کریتون، آیا این سخن به نظر تو درست نمی‌رسد؟

Crito: Persian secondary translation Experimental (Secondary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 46a focus

[46a] باری، ای سقراط، بهوش باش که مبادا این‌ها هم برای تو و هم برای ما بد و نیز شرم‌آور باشند.

پس تصمیم بگیر، و چه بسا دیگر وقت تصمیم‌گرفتن نیست بلکه باید تصمیمت را گرفته باشی، و تنها یک راه هست؛

زیرا تمام این کارها طی شب پیش رو باید انجام گیرد، و اگراکنون تعلل کنیم دیگر درمی‌مانیم و مقدور نخواهد بود.

ای سقراط، اما به هر جهت از من پیروی کن و به هیچ روی پاسخ رد مده.

[46b] سقراط: ای کریتون گرامی، اصرار تو بسیار مغتنم است، اگر در طلب درستی باشد.

در غیر این صورت هر اندازه اصرار تو شدیدتر باشد دشوارتر است.

پس ما باید بررسی کنیم که باید این امور را انجام دهیم یا خیر؛

چرا که من نه اکنون برای اولین بار، بلکه همیشه این چنین از هیچ یک از کسان خود پیروی نکرده‌ام، مگر از برهانی مستدل که به نظرم عالی‌ترین باشد.

[46c] حال که این تیره‌بختی برایم پیش آمده است، نمی‌توانم برهان‌هایی که پیش‌تر از آنها سخن گفته‌ام به دور افکنم، بلکه به نظرم کمابیش یکسان می‌رسند، و همچون گذشته آنها را معتبر می‌دانم و ارج می‌نهم.

اگر در وضع پیش‌آمده برهانی بهتر از این نداشته باشیم، نیک بدان که هرگزتسلیم تو نشوم، نه حتی اگر نیروی مردمان بیشتر از اکنون ما را همچون کودکان با فرستادن در پی اسارت و مرگ و مصادره‌ی دارایی‌ها بترساند.

حال چگونه این‌ مسائل‌ را به نحو احسن بررسی کنیم؟

چه بسا در ابتدا از آن گزاره‌ای که تو در باب پندارها گفتی آغاز کنیم.

[46d] آیا در همه حال نیک می‌گفتیم یا خیر، که باید به بعضی عقاید اعتنا داشت و به بعضی نه؟

یا تا پیش از محکوم شدن من به مرگ نیک می‌گفتیم، اما حال به منصه ظهور رسید که محض استدلال چنان می‌گفتیم، ولی در حقیقت سرگرمی و یاوه‌سرایی بود؟

ای کریتون، من مشتاقم که دوشادوش تو با یکدیگر وارسی کنیم، که حال که در چنین وضعی هستم آیا این سخن به نظر من متفاوت می‌رسد یا یکسان، و آن را فرو می‌گذاریم و یا از آن تبعیت خواهیم کرد؟

[46e] چنین گمان می‌کنم که در همه حال توسط کسانی که به آنچه می‌گویند باور دارند چنین گفته می‌شد، همان‌طور که من اکنون گفتم، که برای بعضی از پندار‌هایی که آدمیان بدان باور دارند باید ارزش بسیار قائل شد و برای بعضی دیگر نه.

برای خاطر خدایان، ای کریتون، آیا این گفته بر تو حق نمی‌نماید؟

Plato Crito 46a

Farnoosh Shamsian (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

ΚΡ.

ΣΩ.

Crito.

Socrates.

Stable identifiers