Plato, Crito, Farnoosh Shamsian (Translator), 44a

Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

[44a] کریتون: از کجا این را استنتاج می‌کنی؟

سقراط: من برای تو خواهم گفت.

گویا فردای آن که کشتی فرا برسد مرا مردن می‌بایست.

کریتون: اولیای امور که چنین می‌گویند.

سقراط: حال گمان می‌کنم آن نه در روز جاری، بلکه دیگر [روز] خواهد آمد.

گواهم از رویایی‌ ست که قدری پیشتر در این شب دیده‌ام.

پس در وقت مساعدی به بیدارنکردن من مبادرت ورزیدی.

کریتون: و حال چه بود آن رویا؟

Crito. Plato. Farnoosh Shamsian (Translator). Medford, MA. 2026.

Current edition Experimental

Crito: Persian literal translation (Persian) (Literal Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.)

Provisional text from uncorrected OCR; expect errors.

Editions (2)

Κρίτων Perseus (Platonis Opera, Tomus I: Tetralogia I-II. Burnet, John, 1863-1928, editor. Oxford: Clarendon Press, 1905.) — 44 focus

[44] 44a

ΚΡ.

πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ;

ΣΩ.

ἐγώ σοι ἐρῶ. τῇ γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ με ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον.

ΚΡ.

φασί γέ τοι δὴ οἱ τούτων κύριοι.

ΣΩ.

οὐ τοίνυν τῆς ἐπιούσης ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ τῆς ἑτέρας. τεκμαίρομαι δὲ ἔκ τινος ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον ταύτης τῆς νυκτός· καὶ κινδυνεύεις ἐν καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί με.

ΚΡ.

ἦν δὲ δὴ τί τὸ ἐνύπνιον;

ΣΩ.

ἐδόκει τίς μοι γυνὴ προσελθοῦσα καλὴ καὶ εὐειδής, 44b λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι με καὶ εἰπεῖν· ὦ Σώκρατες,

ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο.

ηομ. ιλ. 9.363

ΚΡ.

ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες.

ΣΩ.

ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων.

ΚΡ.

λίαν γε, ὡς ἔοικεν. ἀλλʼ, ὦ δαιμόνιε Σώκρατες, ἔτι καὶ νῦν ἐμοὶ πιθοῦ καὶ σώθητι· ὡς ἐμοί, ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, οὐ μία συμφορά ἐστιν, ἀλλὰ χωρὶς μὲν τοῦ ἐστερῆσθαι τοιούτου ἐπιτηδείου οἷον ἐγὼ οὐδένα μή ποτε εὑρήσω, ἔτι δὲ καὶ πολλοῖς δόξω, οἳ ἐμὲ καὶ σὲ μὴ σαφῶς ἴσασιν, 44c ὡς οἷός τʼ ὤν σε σῴζειν εἰ ἤθελον ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι. καίτοι τίς ἂν αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα ἢ δοκεῖν χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι ἢ φίλους; οὐ γὰρ πείσονται οἱ πολλοὶ ὡς σὺ αὐτὸς οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν προθυμουμένων.

ΣΩ.

ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ μακάριε Κρίτων, οὕτω τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλει; οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν μᾶλλον ἄξιον φροντίζειν, ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν πραχθῇ.

44d

ΚΡ.

ἀλλʼ ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλειν. αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ παρόντα νυνὶ ὅτι οἷοί τʼ εἰσὶν οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα τῶν κακῶν ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα σχεδόν, ἐάν τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ.

ΣΩ.

εἰ γὰρ ὤφελον, ὦ Κρίτων, οἷοί τʼ εἶναι οἱ πολλοὶ τὰ μέγιστα κακὰ ἐργάζεσθαι, ἵνα οἷοί τʼ ἦσαν καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν εἶχεν. νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε· οὔτε γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι.

44e

ΚΡ.

ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω· τάδε δέ, ὦ Σώκρατες, εἰπέ μοι. ἆρά γε μὴ ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα, ἢ καὶ ἄλλο τι πρὸς τούτοις παθεῖν;

Crito: sentence-aligned Greek text Experimental (John Burnet's Greek text, sentence-segmented and aligned to the Persian translations by Farnoosh Shamsian.) — 44a focus

[44a] Κρίτων. πόθεν τοῦτο τεκμαίρῃ;

Σωκράτης. ἐγώ σοι ἐρῶ.

τῇ γάρ που ὑστεραίᾳ δεῖ με ἀποθνῄσκειν ἢ ᾗ ἂν ἔλθῃ τὸ πλοῖον.

Κρίτων. φασί γέ τοι δὴ οἱ τούτων κύριοι.

Σωκράτης. οὐ τοίνυν τῆς ἐπιούσης ἡμέρας οἶμαι αὐτὸ ἥξειν ἀλλὰ τῆς ἑτέρας.

τεκμαίρομαι δὲ ἔκ τινος ἐνυπνίου ὃ ἑώρακα ὀλίγον πρότερον ταύτης τῆς νυκτός:

καὶ κινδυνεύεις ἐν καιρῷ τινι οὐκ ἐγεῖραί με.

Κρίτων. ἦν δὲ δὴ τί τὸ ἐνύπνιον;

[44b] Σωκράτης. ἐδόκει τίς μοι γυνὴ προσελθοῦσα καλὴ καὶ εὐειδής, λευκὰ ἱμάτια ἔχουσα, καλέσαι με καὶ εἰπεῖν:

‘ὦ Σώκρατες, “ἤματί κεν τριτάτῳ Φθίην ἐρίβωλον ἵκοιο.”

Κρίτων. ἄτοπον τὸ ἐνύπνιον, ὦ Σώκρατες.

Σωκράτης. ἐναργὲς μὲν οὖν, ὥς γέ μοι δοκεῖ, ὦ Κρίτων.

Κρίτων. λίαν γε, ὡς ἔοικεν.

ἀλλ᾽, ὦ δαιμόνιε Σώκρατες, ἔτι καὶ νῦν ἐμοὶ πιθοῦ καὶ σώθητι:

[44c] ὡς ἐμοί, ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, οὐ μία συμφορά ἐστιν, ἀλλὰ χωρὶς μὲν τοῦ ἐστερῆσθαι τοιούτου ἐπιτηδείου οἷον ἐγὼ οὐδένα μή ποτε εὑρήσω, ἔτι δὲ καὶ πολλοῖς δόξω, οἳ ἐμὲ καὶ σὲ μὴ σαφῶς ἴσασιν, ὡς οἷός τ᾽ ὤν σε σῴζειν εἰ ἤθελον ἀναλίσκειν χρήματα, ἀμελῆσαι.

καίτοι τίς ἂν αἰσχίων εἴη ταύτης δόξα ἢ δοκεῖν χρήματα περὶ πλείονος ποιεῖσθαι ἢ φίλους;

οὐ γὰρ πείσονται οἱ πολλοὶ ὡς σὺ αὐτὸς οὐκ ἠθέλησας ἀπιέναι ἐνθένδε ἡμῶν προθυμουμένων.

Σωκράτης. ἀλλὰ τί ἡμῖν, ὦ μακάριε Κρίτων, οὕτω τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλει;

[44d] οἱ γὰρ ἐπιεικέστατοι, ὧν μᾶλλον ἄξιον φροντίζειν, ἡγήσονται αὐτὰ οὕτω πεπρᾶχθαι ὥσπερ ἂν πραχθῇ.

Κρίτων. ἀλλ᾽ ὁρᾷς δὴ ὅτι ἀνάγκη, ὦ Σώκρατες, καὶ τῆς τῶν πολλῶν δόξης μέλειν.

αὐτὰ δὲ δῆλα τὰ παρόντα νυνὶ ὅτι οἷοί τ᾽ εἰσὶν οἱ πολλοὶ οὐ τὰ σμικρότατα τῶν κακῶν ἐξεργάζεσθαι ἀλλὰ τὰ μέγιστα σχεδόν, ἐάν τις ἐν αὐτοῖς διαβεβλημένος ᾖ.

Σωκράτης. εἰ γὰρ ὤφελον, ὦ Κρίτων, οἷοί τ᾽ εἶναι οἱ πολλοὶ τὰ μέγιστα κακὰ ἐργάζεσθαι, ἵνα οἷοί τ᾽ ἦσαν καὶ ἀγαθὰ τὰ μέγιστα, καὶ καλῶς ἂν εἶχεν.

νῦν δὲ οὐδέτερα οἷοί τε:

[44e] οὔτε γὰρ φρόνιμον οὔτε ἄφρονα δυνατοὶ ποιῆσαι, ποιοῦσι δὲ τοῦτο ὅτι ἂν τύχωσι.

Κρίτων. ταῦτα μὲν δὴ οὕτως ἐχέτω:

τάδε δέ, ὦ Σώκρατες, εἰπέ μοι.

ἆρά γε μὴ ἐμοῦ προμηθῇ καὶ τῶν ἄλλων ἐπιτηδείων μή, ἐὰν σὺ ἐνθένδε ἐξέλθῃς, οἱ συκοφάνται ἡμῖν πράγματα παρέχωσιν ὡς σὲ ἐνθένδε ἐκκλέψασιν, καὶ ἀναγκασθῶμεν ἢ καὶ πᾶσαν τὴν οὐσίαν ἀποβαλεῖν ἢ συχνὰ χρήματα, ἢ καὶ ἄλλο τι πρὸς τούτοις παθεῖν;

Translations (3)

Crito Perseus (Plato in Twelve Volumes, Vol. 1. Fowler, Harold North, translator. Lamb, W.R.M, editor. Cambridge, MA: Harvard University Press; London: William Heinemann Ltd. 1914.) — 44 focus

[44]

Crito.

What is your reason for not thinking so?

Socrates.

I will tell you. I must die on the day after the ship comes in, must I not?

Crito.

So those say who have charge of these matters.

Socrates.

Well, I think it will not come in today, but tomorrow. And my reason for this is a dream which I had a little while ago in the course of this night. And perhaps you let me sleep just at the right time.

Crito.

What was the dream?

Socrates.

I dreamed that a beautiful, fair woman, clothed in white raiment, came to me and called me 44b and said, Socrates,

on the third day thou wouldst come to fertile Phthia .

Crito.

A strange dream, Socrates.

Socrates.

No, a clear one, at any rate, I think, Crito.

Crito.

Too clear, apparently. But, my dear Socrates, even now listen to me and save yourself. Since, if you die, it will be no mere single misfortune to me, but I shall lose a friend such as I can never find again, and besides, many persons who do not know you and me well 44c will think I could have saved you if I had been willing to spend money, but that I would not take the trouble. And yet what reputation could be more disgraceful than that of considering one’s money of more importance than one’s friends? For most people will not believe that we were eager to help you to go away from here, but you refused.

Socrates.

But, my dear Crito, why do we care so much for what most people think? For the most reasonable men, whose opinion is more worth considering, will think that things were done as they really will be done. 44d

Crito.

But you see it is necessary, Socrates, to care for the opinion of the public, for this very trouble we are in now shows that the public is able to accomplish not by any means the least, but almost the greatest of evils, if one has a bad reputation with it.

Socrates.

I only wish, Crito, the people could accomplish the greatest evils, that they might be able to accomplish also the greatest good things. Then all would be well. But now they can do neither of the two; for they are not able to make a man wise or foolish, but they do whatever occurs to them. 44e

Crito.

That may well be. But, Socrates, tell me this: you are not considering me and your other friends, are you, fearing that, if you escape, the informers will make trouble for us by saying that we stole you away, and we shall be forced to lose either all our property or a good deal of money, or be punished in some other way besides?

Crito: Persian primary translation Experimental (Primary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 44a focus

[44a] کریتون: از چه رو چنین ادعا می‌کنی؟

سقراط: برایت توضیح می‌دهم.

مگر نه این که فردای روزی که کشتی بیاید باید بمیرم؟

کریتون: متولیانش که اینطور می‌گویند.

سقراط: کنون به نظرم می‌آید آن کشتی نه امروز بلکه فردا می‌رسد.

و استدلال من از رویایی‌ ست که اندکی پیش در اثنای شب دیده‌ام.

چه بجا از بیدار کردن من حذر کردی.

کریتون: اما مگر آن رویا چه بود؟

[44b] سقراط: خواب دیدم زنی شایسته و زیبا، با ردایی سفید در بر، نزد من آمده، مرا صدا کرد و گفت:

«ای سقراط، در روز سوم به سرزمین حاصل‌خیز فتیا خواهی رسید.»

کریتون: چه رویای غریبی، ای سقراط.

سقراط: لیکن رویای صادقه به نظرم می‌آید، ای کریتون.

کریتون: قطعا همینطور به نظر می‌رسد.

اما ای سقراط عزیز، اکنون نیز گوش با من بدار و خود را برهان.

[44c] چون اگر تو بمیری برای من نه تنها یک بداقبالی است، بلکه از سویی محروم شدن از چنین یاری است که هرگز کسی را مانندش نخواهم یافت، و از سوی دیگر عموم مردم که مرا و تو را به خوبی نمی‌شناسند گمان خواهند کرد که اگر مایل به خرج کردنِ دارایی‌هایم بودم، می‌توانستم تو را نجات دهم، اما اعتنایی نکردم.

و افزون بر این کدام بدنامی ننگین‌تر از شهره بودن به اینکه پول در نظرم اولی‌تر از عزیزانم است؟

زیرا عموم مردم باور نخواهند کرد که تو خود علی رغم اصرارهای ما از ترک اینجا امتناع ورزیدی.

سقراط: اما ای کریتون گرامی، چرا چنین به عقیده‌ی عموم مردم اعتنا می‌کنیم؟

[44d] زیرا والاترین آنها، که بیشتر درخور توجه‌اند، امور را همانگونه که رخ داده‌اند درک خواهند کرد.

کریتون: باری ای سقراط، حال می‌بینی که باید به عقیده‌ی عموم مردم اعتنا کرد.

وضعیت کنونی خود روشن [می‌سازد] که اگر فردی خود مورد اتهام عموم مردم باشد، قادرند نه کوچکترین که شاید بزرگترین شرور را به انجام رسانند.

سقراط: ای کریتون، چه نیک بود اگر می‌شد که عموم مردم می‌توانستند بدترین شرور را به انجام رسانند، و در این صورت می‌توانستند بزرگ ترین خیرها را نیز انجام دهند.

اما اکنون قادر به هیچ یک از آن دو نیستند؛

[44e] چرا که قادر نیستند [کسی‌ را] نه دانا و نه نادان سازند، بلکه هر چه که پیش آید انجام می‌دهند.

کریتون: به راستی همین طور است.

اما ای سقراط این را به من بگوی:

به هر روی مبادا که مرا و دیگر یارانت را مراعات کنی که اگر تو از اینجا بگریزی، خبرچینان بدین خاطر که تو را از اینجا رهانیده‌ایم برای ما گرفتاری ایجاد کنند، و مجبور شویم یا همه‌ي دارایی خود و یا مال فراوانی را از کف بدهیم، یا حتی علاوه بر این‌ها به نحوی دیگر تاوان دهیم؟

Crito: Persian secondary translation Experimental (Secondary Persian translation by Farnoosh Shamsian, sentence-aligned with the Greek text.) — 44a focus

[44a] کریتون: از کجا چنین گمانی داری؟

سقراط: من به تو خواهم گفت.

از این رو که فردای آن که کشتی برسد، مردنم حتمی است.

کریتون: حداقل آمرانِ امور که چنین می‌گویند.

سقراط: همانا می‌دانم که آن کشتی در اثنای روز پیشِ رو نخواهد آمد، بلکه فردا می‌رسد.

شاهدم خوابی است که امشب اندک زمانی پیش دیده‌ام.

چه به موقع برآن شدی که مرا بیدار نگردانی.

کریتون: و اما خوابت چه بود؟

[44b] سقراط: زنی زیبا و خوش‌سیما، آراسته به جامه‌ای سپید، بر من پدیدار شد و به سوی من آمد، مرا فراخواند و گفت:

«ای سقراط، روز سوم به فتیای پربار توانی رسید.»

کریتون: شگفت رویایی‌ست، ای سقراط.

سقراط: از قضا می‌پندارم که [رویای] صادقه است، ای کریتون.

کریتون: حتما، به نظر می‌رسد چنین است.

سقراط گرامی، با این حال باز از من پیروی کرده و جان خویش خلاص کن.

[44c] زیرا اگر تو درگذری، برای من تنها یک مصیبت نخواهد بود، بلکه فارغ از بی‌نصیب‌ماندن از دوستی چون تو که من هیچ گاه و نه در هیچ کس بازش نمی‌یابم، برای مردمانی که من و تو را خوب نشناخته‌اند چنین به نظر می‌رسد که من اگر می‌خواستم توانایی نجات دادن تو با خرج پول را داشتم، اما دریغ کردم.

با این اوصاف کدام پندار شرم‌آورتر از برتر نهادن مال از دوستان است؟

زیرا مردمان نخواهند پذیرفت که با وجودِ اشتیاق ما برای رهاندن‌ات از اینجا تو خود رضا بدین نداشته‌ای.

سقراط: اما ای کریتون گرانقدر، از چه روی ما تا بدین حد به پندار مردمان بها می‌دهیم؟

[44d] چرا که برترین مردمان، آنها که بیشتر شایسته‌ی توجه‌‌اند، اتفاقات را همان گونه به انجام رسیده‌اند در خواهند یافت.

کریتون: اما ای سقراط، حال ضرورت بها دادن به پندار مردمان را می‌بینی.

از همین رخداد کنونی آشکار است که اگر کسی در میانشان بی‌اعتبار شده باشد، مردمان می‌توانند نه کوچکترین شرها، بلکه کمابیش بزرگترین‌شان را در حق او مرتکب شوند.

سقراط: ای کریتون، کاش مردمان می‌توانستند شری سترگ انجام دهند و در این صورت به [انجام] مهترین نیکی‌ها نیز توانا می بودند، و این چنین پسندیده می‌بود.

ولیکن اکنون نمی‌توانند هیچ یک از این دو را انجام دهند؛

[44e] از این روی که احدی را نه خردمند کردن توانند و نه بی‌خرد، لیکن آنچه را که بر ایشان حادث می‌شود همان می‌کنند.

کریتون: همانا که بدین سان باشد.

اما ای سقراط این را به من بگو.

چنین مباشد که ملاحظه‌ی من و دیگر دوستانت را کرده باشی، که اگر تو از اینجا بگریزی، جاسوسان برای ما ایجاد مشکل خواهند کرد، چرا که ما تو را از اینجا گریزاندیم، و وادار به از دست دادن تمام دارایی یا بخش اعظمی از اموال‌مان شویم، و یا [مجازات] دیگری را در راستای این‌ها تاب آوریم؟

Plato Crito 44a

Farnoosh Shamsian (Translator)

Search the Perseus Catalog for:

Current edition Experimental

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

ΣΩ.

ΚΡ.

Crito.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Crito.

Socrates.

Crito.

Stable identifiers