Search the Perseus Catalog for:

← Previous Next →

[frag_6] For to take money is not so serious as to take it from the wrong source, and the private individuals who took the gold are not so culpable as the orators and generals. Why is that? Because the private individuals were given the money by Harpalus for safe-keeping, but the generals and orators have accepted it with some policy in view. The laws prescribe that ordinary offenders shall pay a simple fine but that men accepting bribes shall pay ten times the usual sum.¹ Therefore, just as we can lawfully fix the penalty for these men, so also from you against them . It is as I said in the Assembly. You give full permission, gentlemen of the jury, to the orators and generals to reap substantial rewards. It is not the laws which grant them this privilege but your tolerance and generosity. But on one point you insist: your interests must be furthered, not opposed, with the money they receive. Now Demosthenes and Demades, from actual decrees passed in the city and from proxenies, have each received, I believe, more than sixty talents, quite apart from the Persian funds and money sent from Alexander. If neither of these sources suffices for them, and they have now accepted bribes which threaten the city’s life itself, can we doubt our right to punish them? Suppose that one of you, mere private individuals, during the tenure of some office, makes a mistake through ignorance or inexperience; he will be overwhelmed in court by the eloquence of these men and will either lose his life or be banished from his country. Shall they themselves, after harming the city on such a scale, escape unscathed? Conon of Paeania took theoric money for his son who was abroad.² He was prosecuted for it by these men in court, and though he asked your pardon, had to pay a talent, all for taking five drachmas. Aristomachus also, because, on becoming principal of the Academy, he transferred a spade from the wrestling school to his own garden near by and used it and

Against Demosthenes. Hyperides. ed. J. O. Burtt. London. 1954.

Sponsored by Perseus Project, Tufts University.

Funding provided by The Annenberg CPB/Project.

Current edition Perseus

Against Demosthenes (English) (Hyperides. Minor Attic Orators, Vol. 2. Burtt, J. O., translator. London: William Heinemann, Ltd.; Cambridge, MA: Harvard University Press, 1954 (printing).)

Editions (1)

Κατὰ Δημοσθένους ὑπὲρ τῶν Ἁρπαλείων Perseus (Hyperides. Minor Attic Orators, Vol. 2. Burtt, J. O., editor. London: William Heinemann, Ltd.; Cambridge, MA: Harvard University Press, 1954 (printing).) — frag_1 focus

Frag. I

¹ ἀλλʼ ἐγώ, ὦ ἄνδρες² δικασταί, ὅπερ καὶ πρὸς τοὺ ς παρακαθημένους ἀρτίως ἔλεγον, θαυ μάζω³ τουτὶ τὸ πρᾶ γμα, εἰ δὴ⁴ νὴ Δία κατὰ Δημοσθένους μό νου τῶν ἐν τῇ πόλει μήτε οἱ νόμοι ἰσχύου σιν, οἱ κελεύοντες κύ ρια εἶναι ὅσα ἄν τις αὐτὸς καθʼ αὑτοῦ διάθηται, μήτε τὰ ψηφίσματα τοῦ δήμου, καθʼ ἃ ὑμεῖς μὲν ὀμωμόκατε τὴν ψῆφον οἴσειν, ἔγραψεν δὲ αὐτὰ οὐδεὶς τῶν ἐχθρῶν τῶν Δημοσθένους, ἀλλʼ αὐτὸς οὗτος, ἐψηφίσατο δὲ ὁ δῆμος τούτου κελεύο ντος⁵ καὶ μόνον οὐχ ἑκου σίως αὑτὸν ἀπολλύ οντος⁶ καίτοι τὸ⁷ δίκαιον, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἁπλοῦν ὑπολαμβάνω ἡμῖν εἶναι πρὸς Δημοσθένη. ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἰδίων ἐγκλημάτων πολλὰ διὰ προκλήσεων κρίνεται, οὕτως καὶ τουτὶ τὸ πρᾶγμα κέκριται. σκέψασθε γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὑτωσί. ᾐτιάσατό σε, ὦ Δημόσθενες, ὁ δῆμος εἰληφ έναι εἴκοσι τάλαντ α ἐπὶ τῇ πολιτείᾳ κ αὶ τοῖς νόμοις. ταῦτα ς ὺ ἔξαρνος ἐγένου μὴ λαβεῖν, καὶ πρόκλησιν γράψας ἐν ψηφίσματι προσήνεγκας τῷ δήμῳ, ἐπιτρέπων ὑπὲρ ὧν τὴν αἰτίαν ἔσχες τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πά γου ⁸

Frag. II

⁹ καὶ συκοφαντεῖς τὴν βουλήν, προκλήσεις ἐκτιθεὶς καὶ ἐρωτῶν ἐν ταῖς προκλήσεσιν, πόθεν ἔλαβε ς¹⁰ τὸ χρυσίον, καὶ τίς ἦν σο ι ὁ δούς, καὶ ποῦ. τελευτῶν¹¹ δʼ ἴσως ἐρωτήσεις καὶ ὅτι¹² ἐχρήσω λαβὼν¹³ τῷ χρυσίῳ, ὥσπερ τραπεζιτικὸν λόγον παρὰ τῆς βουλῆς ἀπαιτῶν. ἐγὼ δ ὲ τοὐναντίον ¹⁴ ἡδέως ἂν παρὰ σοῦ πυθοίμην, τίνος ἂν ἕνεκα¹⁵ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ¹⁶ ἔφη ις ἀδίκ ως τατοχρυ φησι του ωτατις. ε δικαστ ἂν ἐνοι εσθαι ἐμ δικαίως τω ι ¹⁷

Frag. III

¹⁸ τὰς ἀποφάσεις. οὐκ ἔστι ταῦτα, ἀλλὰ πάντων φανήσον ται μάλιστα δημο τικώτατα τῷ πράγμα τι κεχρημένοι· τοὺς μὲν γὰρ ἀδικοῦντας ἀπέφηναν, καὶ ταῦ τʼ οὐχ ἑκόντες, ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ δήμου πολλάκις ἀναγκαζόμενοι· τὸ δὲ κολάσαι τοὺς ἀδι κοῦντας¹⁹ οὐκ ἐφʼ αὑτοῖς ἐποίησαν, ἀλλʼ ὑμῖν ἀπέδοσαν τοῖς κυρίοις. δ ημοσθένης²⁰ δʼ οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ ²¹ αὑτοῦ ἀγῶνος οἴεται δεῖν ὑμᾶς παρακρούσασθαι διαβαλὼν τὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἀγῶνας ἅπαντας ἀφελέσθαι ζητεῖ τοὺς τῆς πόλεως· ὑπὲρ οὗ δεῖ ὑμᾶς νυνὶ βουλεύσασθαι προσέχοντας τὸν νοῦν, καὶ μὴ τῷ λόγῳ ὑπὸ τούτου ἐξαπατηθῆναι. τὰς γὰρ ἀποφάσεις ταύτας τὰς ὑπὲρ τῶν χρημάτων Ἁρπάλου πάσας ὁμοίως ἡ βουλὴ πεποίηται καὶ τὰς αὐτὰς κατὰ πάντων, καὶ οὐδεμιᾷ προσγέγραφεν διὰ τί ἕκαστον ἀπο φαίνει, ἀλλὰ ἐπὶ κεφαλαίου γράψασα ὁπόσον ἕκαστος εἴληφεν χρυσίον, τοῦτʼ οὖν ὀφειλέτω.²² ἢ ἰσχύ σει Δημοσθένης παρʼ ²³ ὑμ ῖν τῆς κατʼ αὐτοῦ ἀπο φάσεως²⁴ μεῖζον;²⁵ οὐκ ἐσ ἀπογι ἀπόφα ἔλαβεν σι καὶ οἱ ἄ λλοι πάντες· οὐ γὰρ δή που Δημοσθένει μόνῳ τοῦτο ἰσχυρὸ ν²⁶ ἔσται, τοῖς δʼ ἄλλοις ο ὔ. καὶ γὰρ οὐχ ὑπὲρ εἴκοσι²⁷ ταλάντων δ ικάζετε, ἀλλὰ ὑπὲρ τ ετρακοσίων, οὐδʼ ὑ πὲρ ἑνὸς ἀδικήμ ατο ς,²⁸ ἀλλʼ ὑπὲρ ἁπάντ ων. ἡ γὰρ²⁹ σὴ ἀπόνο ια, ὦ Δημόσθενες, ὑπ ὲρ ἁπάντων τῶν ἀδικούντων νῦν προκινδυνεύει καὶ προαναισχ υντεῖ. ἐγὼ δʼ ὅτι μὲν ἔλαβες τὸ χρυσίον ἱκανὸν οἶμαι εἶν αι σημεῖον τοῖς δικασταῖς τὸ τὴν βουλήν σου καταγνῶναι, ³⁰ ᾗ σαυτὸν³¹ ἐπέτρεψας· τίνων δὲ ἕνεκα ἔλαβες, καὶ ἐπὶ³² τίσιν αἰτίαις πᾶσαν τὴν πόλιν κα ενος χρυσί τος τοὺς ὥςπερ εἰ φανερὸν ποι ήσω.³³ ἐπειδὴ γὰρ ἦλ θεν, ὦ ἄνδρες δικα σταί, Ἅρπαλος εἰς τὴν Ἀττικήν, καὶ οἱ πα ρὰ Φιλοξένου ἐξαι τοῦντες αὐτὸν ἅμα προσήχθηςαν πρὸς τὸν δῆμον, τότε παρελθὼν³⁴ Δημοσθένης διεξῆλθεν μακρὸν λόγον, φάσκων³⁵ οὔτε τοῖς παρὰ Φιλοξέ νου ἐλθοῦσι καλῶς ἔχειν τὸν Ἅρπαλον ἐκδοῦναι³⁶ τὴν πόλιν, οὔτε δεῖν αἰτίαν οὐ δεμίαν τῷ δήμῳ διʼ ἐκεῖνον παρʼ Ἀ λεξάνδρου ³⁷ καταλείπεσθαι, ἀσφαλέστατον δʼ εἶναι τ ῇ πόλει³⁸ τά τε χρήματα καὶ τὸν ἄνδρα φυλάτ τειν, καὶ ἀναφέρει ν τὰ χρήματα ἅπα ντα εἰς τὴν ἀκρόπολιν, ἃ ἦλθ εν ἔχων Ἅρπαλος εἰ ς τὴν Ἀττικήν, ἐν τῇ αὔρι ον ἡμέρᾳ· Ἅρπαλο ν δʼ ἤδη³⁹ ἀποδεῖξαι τὰ χρήματα, ὁπόσα ἐστ ίν· οὐχ ὅπως πύθο ιτο τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν, ὡς ἔοικεν, ὁπόσα ἦν, ἀλλʼ ἵνα εἰδῇ ἀφʼ ὅσων αὐτὸν δεῖ τὸν μισθὸν πράττεσθαι. καὶ καθήμενος κάτω ὑπὸ τῇ κατατομῇ, οὗπερ εἴωθε κα θῆςθ αι, ἐκέλευ ε Μνηςίθεον⁴⁰ τὸν χορευτὴν ἐρωτῆσαι τὸν Ἅρπαλον, ὁπόσα εἴη τὰ χρήματα τὰ ἀνοισθησόμενα εἰς τὴν ἀκρόπολιν. ὁ δʼ ἀπεκρίνατο ὅτι ⁴¹ ἑπτα κόσια τάλαντα⁴² τὰ χρήματα εἶναι τηλικ αῦτα⁴³ αὐτὸς ἐν τῷ δ ήμῳ πρὸς ὑμᾶς ε ἰπών, ἀναφερομέν ων τριακοσίων ταλά ντων καὶ πεντ ήκοντα ἀνθʼ ἑπτακοσίων, λ αβὼν τὰ εἴκοσι τάλα ντα οὐδένα λόγον ἐπ οιήσατο ⁴⁴ ἐν τῷ δήμῳ ἑ πτακόσια φήσας εἶν αι τάλαντα, νῦν τὰ ⁴⁵ ἡ μίση ἀναφέρεις, κα ὶ ω ὅτι⁴⁶ τοῦ ἀνενεχθῆναι εἰς ἀκρόπολιν ταῦτα τὰ πρά γματα⁴⁷ ονλι ἔκρινον τ ὸν οὔτʼ ἂν ἐπρί ατο Ἅρπαλος τὰς φε οὔτʼ ἂν ἡ πόλις ἐν αἰτίαις καὶ διαβο λαῖς ἦν. ἀλλὰ πάν των τούτων, ὦ Δημό σθενες ἐστίν μως ἐγ στους αἰσχυν νει χρυσίον γὰρ ὅτι νοιω του πεν ⁴⁸ ςτατῆρας ἔλαβε· σὺ δʼ ὁ τῷ ψηφίσματι τοῦ σώματος αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καταστήσας καὶ οὔτʼ ἐκλειπομένην ἐπανορθῶν οὔτε καταλυθείσης τοὺς αἰτίους κρίνας, προῖκα δηλονότι τὸν καιρὸν τοῦτον τεταμίευσαι; καὶ τοῖς μὲν ἐλάττοσι ῥήτορσιν ἀπέτινεν ὁ Ἅρπαλος χρυσίον, τοῖς θορύβου μόνον καὶ κραυγῆς κυρίοις, σὲ δὲ τὸν τῶν ὅλων πραγμάτων ἐπιστάτην παρεῖδεν; καὶ τῷ τοῦτο πιστόν; τοσοῦτον δʼ, ὦ ἄνδρες δικασταί, τοῦ πράγματος καταπεφρόνηκεν Δημοσθένης, μᾶλλον δέ, εἰ δεῖ μετὰ παρρησίας εἰπεῖν, ὑμῶν καὶ τῶν νόμων, ὥστε τὸ μὲν πρῶτον, ὡς ἔοικεν, ⁴⁹ ὁμο λογεῖν⁵⁰ μὲν εἰληφέναι⁵¹ τὰ χρήματ α, ἀλλὰ κατακεχρῆσθαι αὐτὰ ὑμῖν προδεδανεισμένος δεδανεισμένος εἰς τὸ θεωρικόν· καὶ περιὼν Κνωσίων καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι ἀναγκάσουσι τὸν ἄνθρωπον οἱ αἰτιώμενοι εἰς τὸ φανερὸν ἐνεγκεῖν ἃ οὐ βούλεται, καὶ εἰπεῖν ὅτι τῷ δήμῳ προδεδάνειστ αι τὰ χρήματα εἰς τὴν διοίκησιν. ἐπειδὴ δʼ ὑμῶν οἱ ἀκούσαντες πολλῷ μᾶλλον ἠγανάκτουν ἐπὶ τοῖς κατὰ τοῦ πλήθους τοῦ ὑμετέρου λόγοις, εἰ μὴ μόνον ἱκανὸν εἴη αὐτῷ ἰδίᾳ δεδωροδοκηκέναι, ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμον οἴοιτο δεῖν ἀναπιμ πλάναι ⁵²⁵³ λέγων καὶ αἰτιώ μενος,⁵⁴ ὅτι Ἀλεξάνδρῳ χαριζομένη ἡ βουλὴ ἀνελεῖν αὐτὸν βούλεται· ὥσπερ οὐ πάντας ὑμᾶς εἰδότας, ὅτι οὐδεὶς τὸν τοιοῦτον ἀναιρεῖ, ὃν ἔστιν πρίασθαι, ἀλλʼ ὅντινα μήτε πεῖσαι ἔστιν μήτε χρήμασιν διαφθεῖραι, τοῦτον δ ὴ ςκοποῦσιν ὅπω ς ἐκ παντὸς τρόπ ου ἐκποδὼν ποιήσουσιν. κίνδυνος δʼ ὡς ἔ οικεν ἐστίν, μὴ σύ, ὦ Δημόσθενες, ἀπαραίτητος καὶ ἄπειστος εἶ πρὸς δωροδ οκίαν;⁵⁵⁵⁶ μὴ νομίζ ετε δὲ⁵⁷ διὰ τῆς τούτω ν δωροδοκίας τὰ τυ χόντα τῶν⁵⁸ πραγμάτω ν ἁλίςκεσθαι.⁵⁹ ο ὐ γὰρ ἄδηλόν⁶⁰ ἐστιν ὅτι πάντες⁶¹ οἱ ἐπιβουλεύοντες τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν τὰς μὲν μικρὰς πόλεις τοῖς ὅπλοις συσκευάζονται, τὰς δὲ μεγάλας τοὺς δυναμένους ἐν αὐταῖς ὠνούμε νοι, οὐδʼ ὅτι Φίλιππος τηλικοῦτος⁶² ἐγένετο ἐξ ἀρχῆς⁶³ χρήματα δια πέμψας⁶⁴ εἰς Πελο πόννησον καὶ Θετ ταλίαν καὶ τὴν ἄλλην Ἐλλάδα, καὶ τοὺς ἐν δυνάμει ὄντας ἐν ταῖς πόλεσιν καὶ προ εστῶτας⁶⁵ ⁶⁶

Frag. IV (V)

⁶⁷ τερατεύῃ,⁶⁸ καὶ οὐχ ἅπασιν οἴει φανερὸν εἶναι ὅτι φάσκων ὑπὲρ τοῦ δήμου⁶⁹ λέγειν ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου φανερῶς ἐδημηγόρεις; ἐγὼ γὰρ οἶμαι καὶ ἔμπροσθεν γνῶναι⁷⁰ ἅπαντας ὅτι τοῦτʼ ἐποίησας καὶ περὶ Θη βαίων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων, καὶ ὅτι χρήματα εἰς ταῦτα δοθέντα ἐκ τῆς Ἀσίας αὐτὸς σαυτῷ ἰδίᾳ περιποιησάμε νος⁷¹ κατανήλωσας τὰ πολλά, καὶ νῦν δὲ ναυτικοῖς ἐργάζῃ χ ρήμασιν⁷² καὶ ἐκδόσεις δί δως, καὶ πριάμενος ο ἰκίαν μο⁷³ υπα ν τω ρωι, οὐκ οἰκεῖς ἐ ν Πειραιεῖ, ἀλλʼ ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως. δεῖ δὲ τὸν δίκαιον δημαγωγὸν σωτῆρα τῆς ἑαυτοῦ⁷⁴ πατρίδος εἶναι,⁷⁵ μὴ δραπέτην. ἐπειδὴ δὲ νῦν Ἅρπαλος οὕτως ἐξαίφνης⁷⁶⁷⁷ πρὸς τὴν Ἑλλάδα προσέπεσεν ὥστε μηδένα προαισθέσθαι, τὰ δʼ ἐν Πελοποννήσῳ καὶ τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι οὕτως ἔχοντα κατέλαβεν ὑπὸ τῆς ἀφίξεως τῆς Νικάνορος καὶ τῶν ἐπιταγμάτων ὧν ἧκεν φέρων παρʼ Ἀλεξάνδρου περί τε τῶν φυγάδων καὶ περὶ τοῦ τοὺς κοινοὺς συλλόγους Ἀχαιῶν τε καὶ Ἀρκάδων καὶ Βοιωτῶν⁷⁸⁷⁹⁸⁰ ταῦτα⁸¹ σὺ πα ρεσκεύακας⁸² τῷ ψηφ ίσματι, συλλαβὼν τὸ ν Ἅρπαλον, καὶ τοὺς μὲ ν Ἕλληνας ἅπαντας πρεςβεύεσθαι πεπ οίηκας ὡς Ἀλέξανδ ρον, οὐκ ἔχοντας ἄλλ ην οὐδεμίαν ἀπος τροφήν, τοὺς δὲ ς ατράπας,⁸³ οἳ αὐτοὶ ἂν ἧκο ν ἑκόντες πρὸς ταύτη ν τὴν δύναμιν, ἔχοντες τὰ χρήματα καὶ τοὺς στρατιώτας ὅσους ἕκαστος αὐτῶν εἶχεν, τούτους σύμπαντας οὐ μόνον κεκώλυκας ἀποστῆναι ἐκείνου τῇ συλλήψει τῇ Ἁρπάλου, ἀλλὰ καὶ ἕκαστον αὐτῶν.⁸⁴⁸⁵

Frag. V (VI)

⁸⁶ ὑπὸ⁸⁷ δημοσθένο υς ἀποσταλείς, παρὰ δʼ Ὀλυμπιάδι Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὁ Ταυροσθένους ἀδελφός· τούτους γὰρ ἔγραψε Δημοσθένης Ἀθηναίους εἶναι καὶ χρῆται τούτοις πάντων μάλιστα. καὶ οὐδὲν θαυμαστόν· οὐδέποτε γὰρ οἶμαι ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένων εἰκότως φί λους τοὺς ἀπʼ Εὐρίπου κέκτηται. εἶτα σὺ περὶ φιλίας πρὸς ἐμὲ τολ μήσεις αὐτίκα μάλα λέγειν⁸⁸⁸⁹ ταύτην τὴν φιλίαν διέλυσας αὐ τός, ὅ τε χρυσίον κατὰ τῆς πατρίδος⁹⁰ ἔλαβες καὶ μετεβάλο υ. καὶ κατα γέλαστον⁹¹ μὲν σαυ τὸν ἐποίησας, κατῄ σχυνας δὲ τοὺς ἐκ τῶν ἔμπροσθεν⁹² χρόνων τῶν αὐτῶν τί σοι προ ελομένους· καὶ ἐξὸν ἡμῖν λαμπροτάτοις εἶναι παρὰ τῷ δήμῳ καὶ τὸν ὑπόλοιπον βίον ὑπὸ δόξης χρη στῆς παραπεμφθῆ ναι, ἅπαντα ταῦτα ἀνέτρ εψας, καὶ οὐκ αἰσχύνει νυνὶ τηλικοῦτ ος ὢν ὑπὸ μειρακίων κρινόμενος περὶ δωροδοκίας. καίτοι ἔδει τοὐναντίον ὑφʼ ὑμῶν παιδεύεσθαι τοὺς νεωτέρους τῶν ῥητόρων, καὶ εἴ τι προπετέστερον ⁹³ ἔπραττον ἐπιτιμᾶσθαι καὶ κολάζεσθαι. νῦν δὲ τοὐναντίον οἱ νέοι τοὺς ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη σωφρονίζουσιν. διόπερ, ὦ ἄνδρες δ ικασταί, δικαίως ἂν ὀργίζοι σθε Δημοσθένει, εἰ καὶ δόξης ἱκανῆς καὶ πλούτου πολλοῦ δ ιʼ ὑμᾶς⁹⁴ μετεσχηκὼς μηδʼ ἐπὶ γήρως ὀδῷ⁹⁵ κήδεται τῆς πατρίδος. ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν ᾐσχύνεσθε ἐπὶ ης υ τοὺς περιεστηκότας τῶν Ἑλλήνων, ὅτε τινῶν⁹⁶ κατεχειρο τονεῖτε, εἰ τοιούτο υς καὶ δημαγωγοὺς κα ὶ στρατηγοὺς καὶ φύλα κας τῶν πραγμ άτων ⁹⁷

Frag. VI (VII)

⁹⁸ οὐ γάρ ἐστιν ὁμοίως δεινόν,⁹⁹ εἴ τις ἔλα βεν, ἀλλʼ εἰ ὅθεν μὴ δεῖ, οὐδέ γʼ ὁμοίως ἀδικοῦσιν οἱ ἰδιῶται οἱ¹⁰⁰ λαβόντες τὸ χρυσίον καὶ οἱ ῥήτορες καὶ οἱ στρατηγοί. διὰ τί; ὅτι τοῖς μὲν¹⁰¹ ἰδιώταις Ἅρπα λος ἔδωκεν φυλάτ τειν τὸ χρυσίον, οἱ δὲ στρατηγοὶ καὶ οἱ ῥήτο ρες πράξεων ἕνεκα εἰλήφασιν.¹⁰² οἱ δὲ νό μοι τοῖς μὲν ἀδικοῦ σιν ἁπλᾶ, τοῖς δὲ δω ροδοκοῦσιν δεκαπλᾶ τὰ ὀφλήματα προστάτ τουσιν¹⁰³ ἀποδιδόναι· ὥσπερ οὖν τὸ τίμη μα τιμῆσαι ἔστιν ἐκ τῶν νόμων τούτοις ς, οὕτω καὶ αι παρʼ ὑμῶν σι κατʼ αὐτῶν αι. ὅπερ γὰρ καὶ ἐν τῷ δήμῳ εἶ πον, πολλὰ ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες δικασταί, δί δοτε ἑκόντες τοῖς ¹⁰⁴ στρατηγοῖς καὶ τοῖς ῥήτορσιν ὠφελεῖσθαι, οὐ τῶν νόμων αὐτοῖς δεδωκότων τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ τῆς ὑμετέρας πραότητος καὶ φιλανθρωπίας· ἓν μόνον παραφυλάττοντες, ὅπως διʼ ὑμᾶς καὶ μὴ καθʼ ὑμῶν ἔσται τὸ λαμβανόμενον. καὶ Δημοσθένη καὶ Δημάδην ἀπʼ αὐτῶν τῶν ἐν τῇ πόλει ψηφισμάτων καὶ προξενιῶν οἶμαι πλείω ἢ ἑξήκοντα τάλαντα ἑκάτερον εἰληφέναι, ἔξω τῶν βασιλικῶν καὶ τῶν παρʼ Ἀλεξάνδρον. οἷς δὲ μήτε ταῦτα ἱκανά ἐστιν μήτʼ ἐκεῖνα, ἀλλʼ ἤδη ἐπʼ αὐτῷ τῷ σώματι τῆς πόλεως δῶρα εἰλήφασι, πῶς οὐκ ἄξιον τούτους κολ άζειν ἐστίν; ἀλλὰ τῶν μὲν ἰδιωτῶν ὑμῶν ἐάν ¹⁰⁵ τις ἀρχήν τιν α ἄρχων¹⁰⁶ διʼ ἄγνοιαν ἢ διʼ ἀπειρίαν¹⁰⁷ ἁμάρτῃ τ ι, οὗτος¹⁰⁸ ὑπὸ τούτων κ αταρρητορευθεὶς¹⁰⁹ ἐν τῷ δικαστηρίῳ ἢ ἀπο θανεῖται ἢ ἐκ τῆς πατ ρίδος ἐκπεσεῖται· αὐτ οὶ δὲ τηλικαῦτα ἀδικ ήσαντες τὴν πόλιν οὐδεμιᾶς τιμωρία ς τεύξονται; καὶ Κόν ων¹¹⁰ μὲν ὁ Παιανιεύς, ὅτι¹¹¹ ὑπὲρ τοῦ ὑοῦ ἔλαβ εν τὸ θεωρικὸν ἀπ οδημοῦντος, πέντ ε δραχμῶν ἕνεκεν ἱκετεύων ὑμᾶς τάλαντον ὦφλεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, τούτων κατηγορούντων· καὶ Ἀριστόμαχος ἐπιστάτης γενόμενος τῆς Ἀκαδημείας, ὅτι σκαφεῖον ἐκ τῆς παλαίστρας μετενεγκὼν εἰς τὸν κῆπον τὸν αὑτοῦ πλησίον ὄντα ἐχρῆτο καὶ ἐφη ¹¹²

Frag. VII (VIII)

¹¹³ οὐ μέντοι¹¹⁴ ἡμᾶς ὁ δῆμ ος ἐν τῷ μετὰ ταῦτα χρ όνῳ οὐκ εἴα προς ιέναι αὑτῷ οὐδὲ δια λέγεσθαι, ἀλλὰ καὶ συ μβούλοις ἐχρῆτο καὶ ς υνηγόροις¹¹⁵ τοῦ δὲ ἐπιόν τος¹¹⁶ ἐπὶ τὴν δι οίκησιν τῶν αὑτοῦ ἅπασαν ταμίαν¹¹⁷ ἐχειροτόνης εν, ὑπολαμβάνων χάριν αὐτῷ παρʼ ἡμῶν ὀφείλεσθαι, ὅπερ δίκαιον ἦν. καὶ πρὸς τούτοις ἀγώνων ἡμῖν ὕστερον πολλῶν γεγενημένων ἐξ ἐκείνων¹¹⁸ τῶν πραγμάτων¹¹⁹ καὶ ¹²⁰ αὐτοῦ¹²¹ τοῦ πολέμου, οὐδε πώποτε ἡμ ῶν οὗτοι κατεψηφίσαντο, ἀλλʼ ἐκ πάντων ἔσωσαν, ὅπερ μέγιστον καὶ ἀξιοπιστότατον¹²² τῆς τοῦ δήμου εὐνοίας¹²³ σημεῖον. καὶ γράψαι, ὦ Δημόσθενες¹²⁴ ὑπὸ¹²⁵ το ῦ ψηφίσματος ἡλωκέναι σε αὐτόμ ατον, οὐκ ἐποίησαν γενομεν¹²⁶ ὁ ¹²⁷ δῆμος¹²⁸ ἐποίησεν, ὥστʼ αὐτὸς ὑπὸ τῆς τύχης ἀφαιρεθεὶς τὸν στέφανον, ἡμῶν ὃν ἔδωκεν οὐκ ἀφείλετο. οὕτως οὖν ἡμῖν τοῦ δήμου προσενηνεγμένου, οὐ πάντα τὰ δί καιʼ ἂν αὐτῷ ἡμεῖς ὑπηρετοῖμεν¹²⁹ καὶ εἰ δ έοι¹³⁰ ἀποθνῄσκοιμεν ὑπὲρ αὐτοῦ; ἐγὼ μὲν οἶμαι· ἀλλὰ ςὺ κατὰ τοῦ δήμου ¹³¹ ςθαι εὐεργετήματα·¹³² οὐ γὰρ τὴν ἑτέρων πατρίδα εὖ ποιεῖν αὐτοὺς ἀλλὰ τὴν ἑαυ τῶν, οὐδὲ ¹³³¹³⁴ αν καὶ λόγου δύναμιν ἀποδεικνύμενος διατετέλεκας· καὶ ὅτε μὲν ἡγοῦ τὴν βουλὴν ἀποφανεῖν τοὺς ἔχοντας τὸ χρυσίον, πολεμικὸς ὢν καὶ ταράττων τὴν πόλιν, ἵνα τὴν ζήτησιν ἐκκρούοις· ἐπειδὴ δὲ ἀναβάλοιτο τὸ ἀποφῆναι ἡ βουλή, οὔπω φάσκουσα εὑρηκέναι, τότʼ ἐν τῷ δήμῳ συγχωρῶν Ἀλεξάνδρῳ καὶ τοῦ Διὸς καὶ τοῦ Ποσειδῶνος εἶ ναι εἰ βούλοιτο,¹³⁵ καὶ ἀφι κομένου¹³⁶ ¹³⁷¹³⁸ οστους ἐβούλετ ο¹³⁹ στῆσαι εἰκό να Ἀλεξάνδρου βασιλ έως τοῦ ἀνικήτου θε οῦ και ἀγγελίαν¹⁴⁰ Ὀλυμπίας.¹⁴¹ ἀπήγ γειλε τῷ δήμῳ ¹⁴²

Frag. VIII (IX)

¹⁴³ τῶν ἐγκλημάτων, καὶ κήρυγμα περὶ τούτων ἐποιήσατο· οἱ δʼ ἀντὶ τοῦ ἀποδόντες ἃ ἔλαβον ἀπηλλάχθαι τιμωρίας καθʼ αὑτῶν καὶ ζητήσεις ἔγραφον. τοὺς δὴ τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς ἀδικήσαντας καὶ δωροδοκήσαντας, ἀδείας δʼ αὐτοῖς δοθείσης μὴ ἀποδόντας τὸ χρυσίον τί χρὴ ποιεῖν; ἐᾶν ἀτιμωρήτους; ἀλλʼ αἰσχρόν, ὦ ἄνδρες δικαστ αί, ἰδίων ἕνεκα ἐγκ λημάτων πόλεως σωτηρίαν κιν δυνεύειν· οὐ γὰρ ἔ στιν ὑμᾶς τούτων ἀποψηφίσασθαι, μὴ ἐθέλοντας¹⁴⁴ ἀναδέξα σθαι καὶ τὰ¹⁴⁵ ἀδικήμα τα¹⁴⁶¹⁴⁷ μ ὴ¹⁴⁸ τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικας ταί, προτιμᾶτε τὴν τούτω ν πλεονεξίαν τ ῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας· μηδὲ λη μμάτων αἰσχρῶν ἕν εκα τὸν πόλεμον, ἀλ λὰ πραγμάτων ἀξιω τέρων ¹⁴⁹ καὶ μεταλ λα γῆς ἀμείνονος ποιή σησθε ¹⁵⁰

Frag. IX (X)

¹⁵¹ εσαλε ὑπὲρ αὐτῶν ε οις τὴν εἰρή νην ἐποιησάμεθα βουλευω ων χρη εν χε¹⁵²¹⁵³αὐτῷ παρʼ ἑκάστου ἡμῶν γίγνεσθαι, καὶ τὸ μὲν κατηγορεῖν ἐν τῷ δικαστηρίῳ καὶ ἐξελέγχειν τοὺς εἰληφότας τὰ χρήματα καὶ δεδωροδοκηκότας κατὰ τῆς πατρίδος ἡ μῖν¹⁵⁴ προς έταξεν τοῖς ᾑρημένοις κατη γόροις· τὸ δʼ ἀ ποφῆναι τοὺς εἰληφότας ἀπέδωκεν τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πάγου, ἣ τούτους εἰς τὸν δῆ μον ἀπέδειξεν· τὸ δὲ κολάσαι τοὺς ἀδικοῦντας¹⁵⁵ ὑμῖν¹⁵⁶ ἐξ Ἀρείου¹⁵⁷ πάγου. ἐὰν δὲ ἡ ψῆφος μὴ ἀκόλουθος γένηται τοῖς νόμοις καὶ τοῖς δικαίοις, τοῦτο δή, ὦ ἄνδρες δικασταί, παρʼ ὑμῖν ἔσται καταλελειμμένον. διόπερ δεῖ πάντας ὑμᾶς¹⁵⁸¹⁵⁹ τὴν σωτη ρίαν τῆς πόλεως καὶ τὴν ἄλ λην [τὴν]¹⁶⁰ εὐδαιμονίαν τὴν ὑπάρχουσαν ὑμῖν ἐν τῇ χώρᾳ καὶ κοινῇ πᾶσι καὶ ἰδίᾳ ἑνὶ ἑκάστῳ, καὶ εἰς τοὺς τάφους τοὺς τῶν προγόνων, τιμωρήσασθαι τοὺς ἀδικοῦντας ὑπὲρ ἁπάσης τῆς πόλεως, καὶ μήτε λόγου παράκλησιν ¹⁶¹ τοὺς ¹⁶² εἰληφότας¹⁶³ δῶ ρα κατὰ τῆς πατρίδος καὶ τ ῶν νόμων· μηδ ὲ τοῖς δακρύοις τοῖς Ἁγ νωνίδου προσέχετε τὸν νοῦν, ἐκεῖνο λο γιζόμενοι, ὅτι ἀτυχ ήσαντι μὲν ¹⁶⁴ οὗτος δʼ ἂν κλαίων¹⁶⁵ οὐ δίκαια ποιής ειεν,¹⁶⁶ ὥσπερ καὶ οἱ λ ῃσταὶ οἱ ἐπὶ τοῦ τροχ οῦ κλαίοντες, ἐξὸν αὐ τοῖς μὴ ἐμβαίνε ιν εἰς τὸ πλοῖον. οὕτω καὶ Δη μοσθένης τί προς ῆκον¹⁶⁷ κλαιήσει, ἐ ξὸν¹⁶⁸ αὐτῷ μὴ λαμ βάνειν

[citations]

[a]

Priscianus xviii. 235 ἀλλὰ τοὺς νεωτέρους ἐπὶ βοήθειαν καλεῖς, οὓς ὕβριζες καὶ ἐλοιδοροῦ ἀκρατοκώθωνας ἀποκαλῶν;

[b]

Athenaeus x. 424d εἰ μέν τις ἀκρατέστερον ἔπιεν, ἐλύπει σε.

[c]

Harpocration, s.v. παραγραφή οὐδὲ μέχρι παραγραφῆς.

[—]

Photius, p. 116, 22 (Reitz) ἄνανδρος.

Notes on the current edition

Against Demosthenes

1. The term ἀδικεῖν seems to be used in this context to describe the milder breaches of the law, and is used in the same sense by Aristot. Ath. Pol. 54.2 , where κλέπτειν, δῶρα, λαμβάνειν and ἀδικεῖν are distinguished as punishable with a tenfold fine, a tenfold fine, and a simple fine respectively. Dinarchus is misleading when he refers ( Din. 1.60 ) to a double fine. A simple fine was doubled only when it was not paid up within a fixed time.

2. Conon is perhaps the banker to whom Dinarchus refers ( Din. 1.43 ), and the incident which he mentions later in the speech (i. 56) is possibly the same as that to which Hyperides is alluding here, though according to Dinarchus it was the Areopagus who accused the culprit. Compare Din. 1.56 , note. The story of Aristomachus is not known.

Hyperides Against Demosthenes frag_6

ed. J. O. Burtt