¹ ἀλλʼ ἐγώ, ὦ ἄνδρες ² δικασταί, ὅπερ καὶ πρὸς τοὺ ς παρακαθημένους ἀρτίως ἔλεγον, θαυ μάζω ³ τουτὶ τὸ πρᾶ γμα, εἰ δὴ ⁴ νὴ Δία κατὰ Δημοσθένους μό νου τῶν ἐν τῇ πόλει μήτε οἱ νόμοι ἰσχύου σιν, οἱ κελεύοντες κύ ρια εἶναι ὅσα ἄν τις αὐτὸς καθʼ αὑτοῦ διάθηται, μήτε τὰ ψηφίσματα τοῦ δήμου, καθʼ ἃ ὑμεῖς μὲν ὀμωμόκατε τὴν ψῆφον οἴσειν, ἔγραψεν δὲ αὐτὰ οὐδεὶς τῶν ἐχθρῶν τῶν Δημοσθένους, ἀλλʼ αὐτὸς οὗτος, ἐψηφίσατο δὲ ὁ δῆμος τούτου κελεύο ντος ⁵ καὶ μόνον οὐχ ἑκου σίως αὑτὸν ἀπολλύ οντος ⁶ καίτοι τὸ ⁷ δίκαιον, ὦ ἄνδρες δικασταί, ἁπλοῦν ὑπολαμβάνω ἡμῖν εἶναι πρὸς Δημοσθένη. ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῶν ἰδίων ἐγκλημάτων πολλὰ διὰ προκλήσεων κρίνεται, οὕτως καὶ τουτὶ τὸ πρᾶγμα κέκριται. σκέψασθε γάρ, ὦ ἄνδρες δικασταί, οὑτωσί. ᾐτιάσατό σε, ὦ Δημόσθενες, ὁ δῆμος εἰληφ έναι εἴκοσι τάλαντ α ἐπὶ τῇ πολιτείᾳ κ αὶ τοῖς νόμοις. ταῦτα ς ὺ ἔξαρνος ἐγένου μὴ λαβεῖν, καὶ πρόκλησιν γράψας ἐν ψηφίσματι προσήνεγκας τῷ δήμῳ, ἐπιτρέπων ὑπὲρ ὧν τὴν αἰτίαν ἔσχες τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πά γου ⁸

⁹ καὶ συκοφαντεῖς τὴν βουλήν, προκλήσεις ἐκτιθεὶς καὶ ἐρωτῶν ἐν ταῖς προκλήσεσιν, πόθεν ἔλαβε ς ¹⁰ τὸ χρυσίον, καὶ τίς ἦν σο ι ὁ δούς, καὶ ποῦ. τελευτῶν ¹¹ δʼ ἴσως ἐρωτήσεις καὶ ὅτι ¹² ἐχρήσω λαβὼν ¹³ τῷ χρυσίῳ, ὥσπερ τραπεζιτικὸν λόγον παρὰ τῆς βουλῆς ἀπαιτῶν. ἐγὼ δ ὲ τοὐναντίον ¹⁴ ἡδέως ἂν παρὰ σοῦ πυθοίμην, τίνος ἂν ἕνεκα ¹⁵ ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλὴ ¹⁶ ἔφη ις ἀδίκ ως τατοχρυ φησι του ωτατις. ε δικαστ ἂν ἐνοι εσθαι ἐμ δικαίως τω ι ¹⁷

¹⁸ τὰς ἀποφάσεις. οὐκ ἔστι ταῦτα, ἀλλὰ πάντων φανήσον ται μάλιστα δημο τικώτατα τῷ πράγμα τι κεχρημένοι· τοὺς μὲν γὰρ ἀδικοῦντας ἀπέφηναν, καὶ ταῦ τʼ οὐχ ἑκόντες, ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ δήμου πολλάκις ἀναγκαζόμενοι· τὸ δὲ κολάσαι τοὺς ἀδι κοῦντας ¹⁹ οὐκ ἐφʼ αὑτοῖς ἐποίησαν, ἀλλʼ ὑμῖν ἀπέδοσαν τοῖς κυρίοις. δ ημοσθένης ²⁰ δʼ οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ ²¹ αὑτοῦ ἀγῶνος οἴεται δεῖν ὑμᾶς παρακρούσασθαι διαβαλὼν τὴν ἀπόφασιν, ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἀγῶνας ἅπαντας ἀφελέσθαι ζητεῖ τοὺς τῆς πόλεως· ὑπὲρ οὗ δεῖ ὑμᾶς νυνὶ βουλεύσασθαι προσέχοντας τὸν νοῦν, καὶ μὴ τῷ λόγῳ ὑπὸ τούτου ἐξαπατηθῆναι. τὰς γὰρ ἀποφάσεις ταύτας τὰς ὑπὲρ τῶν χρημάτων Ἁρπάλου πάσας ὁμοίως ἡ βουλὴ πεποίηται καὶ τὰς αὐτὰς κατὰ πάντων, καὶ οὐδεμιᾷ προσγέγραφεν διὰ τί ἕκαστον ἀπο φαίνει, ἀλλὰ ἐπὶ κεφαλαίου γράψασα ὁπόσον ἕκαστος εἴληφεν χρυσίον, τοῦτʼ οὖν ὀφειλέτω. ²² ἢ ἰσχύ σει Δημοσθένης παρʼ ²³ ὑμ ῖν τῆς κατʼ αὐτοῦ ἀπο φάσεως ²⁴ μεῖζον; ²⁵ οὐκ ἐσ ἀπογι ἀπόφα ἔλαβεν σι καὶ οἱ ἄ λλοι πάντες· οὐ γὰρ δή που Δημοσθένει μόνῳ τοῦτο ἰσχυρὸ ν ²⁶ ἔσται, τοῖς δʼ ἄλλοις ο ὔ. καὶ γὰρ οὐχ ὑπὲρ εἴκοσι ²⁷ ταλάντων δ ικάζετε, ἀλλὰ ὑπὲρ τ ετρακοσίων, οὐδʼ ὑ πὲρ ἑνὸς ἀδικήμ ατο ς, ²⁸ ἀλλʼ ὑπὲρ ἁπάντ ων. ἡ γὰρ ²⁹ σὴ ἀπόνο ια, ὦ Δημόσθενες, ὑπ ὲρ ἁπάντων τῶν ἀδικούντων νῦν προκινδυνεύει καὶ προαναισχ υντεῖ. ἐγὼ δʼ ὅτι μὲν ἔλαβες τὸ χρυσίον ἱκανὸν οἶμαι εἶν αι σημεῖον τοῖς δικασταῖς τὸ τὴν βουλήν σου καταγνῶναι, ³⁰ ᾗ σαυτὸν ³¹ ἐπέτρεψας· τίνων δὲ ἕνεκα ἔλαβες, καὶ ἐπὶ ³² τίσιν αἰτίαις πᾶσαν τὴν πόλιν κα ενος χρυσί τος τοὺς ὥςπερ εἰ φανερὸν ποι ήσω. ³³ ἐπειδὴ γὰρ ἦλ θεν, ὦ ἄνδρες δικα σταί, Ἅρπαλος εἰς τὴν Ἀττικήν, καὶ οἱ πα ρὰ Φιλοξένου ἐξαι τοῦντες αὐτὸν ἅμα προσήχθηςαν πρὸς τὸν δῆμον, τότε παρελθὼν ³⁴ Δημοσθένης διεξῆλθεν μακρὸν λόγον, φάσκων ³⁵ οὔτε τοῖς παρὰ Φιλοξέ νου ἐλθοῦσι καλῶς ἔχειν τὸν Ἅρπαλον ἐκδοῦναι ³⁶ τὴν πόλιν, οὔτε δεῖν αἰτίαν οὐ δεμίαν τῷ δήμῳ διʼ ἐκεῖνον παρʼ Ἀ λεξάνδρου ³⁷ καταλείπεσθαι, ἀσφαλέστατον δʼ εἶναι τ ῇ πόλει ³⁸ τά τε χρήματα καὶ τὸν ἄνδρα φυλάτ τειν, καὶ ἀναφέρει ν τὰ χρήματα ἅπα ντα εἰς τὴν ἀκρόπολιν, ἃ ἦλθ εν ἔχων Ἅρπαλος εἰ ς τὴν Ἀττικήν, ἐν τῇ αὔρι ον ἡμέρᾳ· Ἅρπαλο ν δʼ ἤδη ³⁹ ἀποδεῖξαι τὰ χρήματα, ὁπόσα ἐστ ίν· οὐχ ὅπως πύθο ιτο τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν, ὡς ἔοικεν, ὁπόσα ἦν, ἀλλʼ ἵνα εἰδῇ ἀφʼ ὅσων αὐτὸν δεῖ τὸν μισθὸν πράττεσθαι. καὶ καθήμενος κάτω ὑπὸ τῇ κατατομῇ, οὗπερ εἴωθε κα θῆςθ αι, ἐκέλευ ε Μνηςίθεον ⁴⁰ τὸν χορευτὴν ἐρωτῆσαι τὸν Ἅρπαλον, ὁπόσα εἴη τὰ χρήματα τὰ ἀνοισθησόμενα εἰς τὴν ἀκρόπολιν. ὁ δʼ ἀπεκρίνατο ὅτι ⁴¹ ἑπτα κόσια τάλαντα ⁴² τὰ χρήματα εἶναι τηλικ αῦτα ⁴³ αὐτὸς ἐν τῷ δ ήμῳ πρὸς ὑμᾶς ε ἰπών, ἀναφερομέν ων τριακοσίων ταλά ντων καὶ πεντ ήκοντα ἀνθʼ ἑπτακοσίων, λ αβὼν τὰ εἴκοσι τάλα ντα οὐδένα λόγον ἐπ οιήσατο ⁴⁴ ἐν τῷ δήμῳ ἑ πτακόσια φήσας εἶν αι τάλαντα, νῦν τὰ ⁴⁵ ἡ μίση ἀναφέρεις, κα ὶ ω ὅτι ⁴⁶ τοῦ ἀνενεχθῆναι εἰς ἀκρόπολιν ταῦτα τὰ πρά γματα ⁴⁷ ονλι ἔκρινον τ ὸν οὔτʼ ἂν ἐπρί ατο Ἅρπαλος τὰς φε οὔτʼ ἂν ἡ πόλις ἐν αἰτίαις καὶ διαβο λαῖς ἦν. ἀλλὰ πάν των τούτων, ὦ Δημό σθενες ἐστίν μως ἐγ στους αἰσχυν νει χρυσίον γὰρ ὅτι νοιω του πεν ⁴⁸ ςτατῆρας ἔλαβε· σὺ δʼ ὁ τῷ ψηφίσματι τοῦ σώματος αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καταστήσας καὶ οὔτʼ ἐκλειπομένην ἐπανορθῶν οὔτε καταλυθείσης τοὺς αἰτίους κρίνας, προῖκα δηλονότι τὸν καιρὸν τοῦτον τεταμίευσαι; καὶ τοῖς μὲν ἐλάττοσι ῥήτορσιν ἀπέτινεν ὁ Ἅρπαλος χρυσίον, τοῖς θορύβου μόνον καὶ κραυγῆς κυρίοις, σὲ δὲ τὸν τῶν ὅλων πραγμάτων ἐπιστάτην παρεῖδεν; καὶ τῷ τοῦτο πιστόν; τοσοῦτον δʼ, ὦ ἄνδρες δικασταί, τοῦ πράγματος καταπεφρόνηκεν Δημοσθένης, μᾶλλον δέ, εἰ δεῖ μετὰ παρρησίας εἰπεῖν, ὑμῶν καὶ τῶν νόμων, ὥστε τὸ μὲν πρῶτον, ὡς ἔοικεν, ⁴⁹ ὁμο λογεῖν ⁵⁰ μὲν εἰληφέναι ⁵¹ τὰ χρήματ α, ἀλλὰ κατακεχρῆσθαι αὐτὰ ὑμῖν προδεδανεισμένος δεδανεισμένος εἰς τὸ θεωρικόν· καὶ περιὼν Κνωσίων καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι ἀναγκάσουσι τὸν ἄνθρωπον οἱ αἰτιώμενοι εἰς τὸ φανερὸν ἐνεγκεῖν ἃ οὐ βούλεται, καὶ εἰπεῖν ὅτι τῷ δήμῳ προδεδάνειστ αι τὰ χρήματα εἰς τὴν διοίκησιν. ἐπειδὴ δʼ ὑμῶν οἱ ἀκούσαντες πολλῷ μᾶλλον ἠγανάκτουν ἐπὶ τοῖς κατὰ τοῦ πλήθους τοῦ ὑμετέρου λόγοις, εἰ μὴ μόνον ἱκανὸν εἴη αὐτῷ ἰδίᾳ δεδωροδοκηκέναι, ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμον οἴοιτο δεῖν ἀναπιμ πλάναι ^{52 53} λέγων καὶ αἰτιώ μενος, ⁵⁴ ὅτι Ἀλεξάνδρῳ χαριζομένη ἡ βουλὴ ἀνελεῖν αὐτὸν βούλεται· ὥσπερ οὐ πάντας ὑμᾶς εἰδότας, ὅτι οὐδεὶς τὸν τοιοῦτον ἀναιρεῖ, ὃν ἔστιν πρίασθαι, ἀλλʼ ὅντινα μήτε πεῖσαι ἔστιν μήτε χρήμασιν διαφθεῖραι, τοῦτον δ ὴ ςκοποῦσιν ὅπω ς ἐκ παντὸς τρόπ ου ἐκποδὼν ποιήσουσιν. κίνδυνος δʼ ὡς ἔ οικεν ἐστίν, μὴ σύ, ὦ Δημόσθενες, ἀπαραίτητος καὶ ἄπειστος εἶ πρὸς δωροδ οκίαν; ^{55 56} μὴ νομίζ ετε δὲ ⁵⁷ διὰ τῆς τούτω ν δωροδοκίας τὰ τυ χόντα τῶν ⁵⁸ πραγμάτω ν ἁλίςκεσθαι. ⁵⁹ ο ὐ γὰρ ἄδηλόν ⁶⁰ ἐστιν ὅτι πάντες ⁶¹ οἱ ἐπιβουλεύοντες τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν τὰς μὲν μικρὰς πόλεις τοῖς ὅπλοις συσκευάζονται, τὰς δὲ μεγάλας τοὺς δυναμένους ἐν αὐταῖς ὠνούμε νοι, οὐδʼ ὅτι Φίλιππος τηλικοῦτος ⁶² ἐγένετο ἐξ ἀρχῆς ⁶³ χρήματα δια πέμψας ⁶⁴ εἰς Πελο πόννησον καὶ Θετ ταλίαν καὶ τὴν ἄλλην Ἐλλάδα, καὶ τοὺς ἐν δυνάμει ὄντας ἐν ταῖς πόλεσιν καὶ προ εστῶτας ^{65 66}

⁶⁷ τερατεύῃ, ⁶⁸ καὶ οὐχ ἅπασιν οἴει φανερὸν εἶναι ὅτι φάσκων ὑπὲρ τοῦ δήμου ⁶⁹ λέγειν ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου φανερῶς ἐδημηγόρεις; ἐγὼ γὰρ οἶμαι καὶ ἔμπροσθεν γνῶναι ⁷⁰ ἅπαντας ὅτι τοῦτʼ ἐποίησας καὶ περὶ Θη βαίων καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἁπάντων, καὶ ὅτι χρήματα εἰς ταῦτα δοθέντα ἐκ τῆς Ἀσίας αὐτὸς σαυτῷ ἰδίᾳ περιποιησάμε νος ⁷¹ κατανήλωσας τὰ πολλά, καὶ νῦν δὲ ναυτικοῖς ἐργάζῃ χ ρήμασιν ⁷² καὶ ἐκδόσεις δί δως, καὶ πριάμενος ο ἰκίαν μο ⁷³ υπα ν τω ρωι, οὐκ οἰκεῖς ἐ ν Πειραιεῖ, ἀλλʼ ἐξορμεῖς ἐκ τῆς πόλεως. δεῖ δὲ τὸν δίκαιον δημαγωγὸν σωτῆρα τῆς ἑαυτοῦ ⁷⁴ πατρίδος εἶναι, ⁷⁵ μὴ δραπέτην. ἐπειδὴ δὲ νῦν Ἅρπαλος οὕτως ἐξαίφνης ^{76 77} πρὸς τὴν Ἑλλάδα προσέπεσεν ὥστε μηδένα προαισθέσθαι, τὰ δʼ ἐν Πελοποννήσῳ καὶ τῇ ἄλλῃ Ἑλλάδι οὕτως ἔχοντα κατέλαβεν ὑπὸ τῆς ἀφίξεως τῆς Νικάνορος καὶ τῶν ἐπιταγμάτων ὧν ἧκεν φέρων παρʼ Ἀλεξάνδρου περί τε τῶν φυγάδων καὶ περὶ τοῦ τοὺς κοινοὺς συλλόγους Ἀχαιῶν τε καὶ Ἀρκάδων καὶ Βοιωτῶν ^{78 79 80} ταῦτα ⁸¹ σὺ πα ρεσκεύακας ⁸² τῷ ψηφ ίσματι, συλλαβὼν τὸ ν Ἅρπαλον, καὶ τοὺς μὲ ν Ἕλληνας ἅπαντας πρεςβεύεσθαι πεπ οίηκας ὡς Ἀλέξανδ ρον, οὐκ ἔχοντας ἄλλ ην οὐδεμίαν ἀπος τροφήν, τοὺς δὲ ς ατράπας, ⁸³ οἳ αὐτοὶ ἂν ἧκο ν ἑκόντες πρὸς ταύτη ν τὴν δύναμιν, ἔχοντες τὰ χρήματα καὶ τοὺς στρατιώτας ὅσους ἕκαστος αὐτῶν εἶχεν, τούτους σύμπαντας οὐ μόνον κεκώλυκας ἀποστῆναι ἐκείνου τῇ συλλήψει τῇ Ἁρπάλου, ἀλλὰ καὶ ἕκαστον αὐτῶν. ^{84 85}

⁸⁶ ὑπὸ ⁸⁷ δημοσθένο υς ἀποσταλείς, παρὰ δʼ Ὀλυμπιάδι Καλλίας ὁ Χαλκιδεύς, ὁ Ταυροσθένους ἀδελφός· τούτους γὰρ ἔγραψε Δημοσθένης Ἀθηναίους εἶναι καὶ χρῆται τούτοις πάντων μάλιστα. καὶ οὐδὲν θαυμαστόν· οὐδέποτε γὰρ οἶμαι ἐπὶ τῶν αὐτῶν μένων εἰκότως φί λους τοὺς ἀπʼ Εὐρίπου κέκτηται. εἶτα σὺ περὶ φιλίας πρὸς ἐμὲ τολ μήσεις αὐτίκα μάλα λέγειν ^{88 89} ταύτην τὴν φιλίαν διέλυσας αὐ τός, ὅ τε χρυσίον κατὰ τῆς πατρίδος ⁹⁰ ἔλαβες καὶ μετεβάλο υ. καὶ κατα γέλαστον ⁹¹ μὲν σαυ τὸν ἐποίησας, κατῄ σχυνας δὲ τοὺς ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ⁹² χρόνων τῶν αὐτῶν τί σοι προ ελομένους· καὶ ἐξὸν ἡμῖν λαμπροτάτοις εἶναι παρὰ τῷ δήμῳ καὶ τὸν ὑπόλοιπον βίον ὑπὸ δόξης χρη στῆς παραπεμφθῆ ναι, ἅπαντα ταῦτα ἀνέτρ εψας, καὶ οὐκ αἰσχύνει νυνὶ τηλικοῦτ ος ὢν ὑπὸ μειρακίων κρινόμενος περὶ δωροδοκίας. καίτοι ἔδει τοὐναντίον ὑφʼ ὑμῶν παιδεύεσθαι τοὺς νεωτέρους τῶν ῥητόρων, καὶ εἴ τι προπετέστερον ⁹³ ἔπραττον ἐπιτιμᾶσθαι καὶ κολάζεσθαι. νῦν δὲ τοὐναντίον οἱ νέοι τοὺς ὑπὲρ ἑξήκοντα ἔτη σωφρονίζουσιν. διόπερ, ὦ ἄνδρες δ ικασταί, δικαίως ἂν ὀργίζοι σθε Δημοσθένει, εἰ καὶ δόξης ἱκανῆς καὶ πλούτου πολλοῦ δ ιʼ ὑμᾶς ⁹⁴ μετεσχηκὼς μηδʼ ἐπὶ γήρως ὀδῷ ⁹⁵ κήδεται τῆς πατρίδος. ἀλλʼ ὑμεῖς μὲν ᾐσχύνεσθε ἐπὶ ης υ τοὺς περιεστηκότας τῶν Ἑλλήνων, ὅτε τινῶν ⁹⁶ κατεχειρο τονεῖτε, εἰ τοιούτο υς καὶ δημαγωγοὺς κα ὶ στρατηγοὺς καὶ φύλα κας τῶν πραγμ άτων ⁹⁷

⁹⁸ οὐ γάρ ἐστιν ὁμοίως δεινόν, ⁹⁹ εἴ τις ἔλα βεν, ἀλλʼ εἰ ὅθεν μὴ δεῖ, οὐδέ γʼ ὁμοίως ἀδικοῦσιν οἱ ἰδιῶται οἱ ¹⁰⁰ λαβόντες τὸ χρυσίον καὶ οἱ ῥήτορες καὶ οἱ στρατηγοί. διὰ τί; ὅτι τοῖς μὲν ¹⁰¹ ἰδιώταις Ἅρπα λος ἔδωκεν φυλάτ τειν τὸ χρυσίον, οἱ δὲ στρατηγοὶ καὶ οἱ ῥήτο ρες πράξεων ἕνεκα εἰλήφασιν. ¹⁰² οἱ δὲ νό μοι τοῖς μὲν ἀδικοῦ σιν ἁπλᾶ, τοῖς δὲ δω ροδοκοῦσιν δεκαπλᾶ τὰ ὀφλήματα προστάτ τουσιν ¹⁰³ ἀποδιδόναι· ὥσπερ οὖν τὸ τίμη μα τιμῆσαι ἔστιν ἐκ τῶν νόμων τούτοις ς, οὕτω καὶ αι παρʼ ὑμῶν σι κατʼ αὐτῶν αι. ὅπερ γὰρ καὶ ἐν τῷ δήμῳ εἶ πον, πολλὰ ὑμεῖς, ὦ ἄνδρες δικασταί, δί δοτε ἑκόντες τοῖς ¹⁰⁴ στρατηγοῖς καὶ τοῖς ῥήτορσιν ὠφελεῖσθαι, οὐ τῶν νόμων αὐτοῖς δεδωκότων τοῦτο ποιεῖν, ἀλλὰ τῆς ὑμετέρας πραότητος καὶ φιλανθρωπίας· ἓν μόνον παραφυλάττοντες, ὅπως διʼ ὑμᾶς καὶ μὴ καθʼ ὑμῶν ἔσται τὸ λαμβανόμενον. καὶ Δημοσθένη καὶ Δημάδην ἀπʼ αὐτῶν τῶν ἐν τῇ πόλει ψηφισμάτων καὶ προξενιῶν οἶμαι πλείω ἢ ἑξήκοντα τάλαντα ἑκάτερον εἰληφέναι, ἔξω τῶν βασιλικῶν καὶ τῶν παρʼ Ἀλεξάνδρον. οἷς δὲ μήτε ταῦτα ἱκανά ἐστιν μήτʼ ἐκεῖνα, ἀλλʼ ἤδη ἐπʼ αὐτῷ τῷ σώματι τῆς πόλεως δῶρα εἰλήφασι, πῶς οὐκ ἄξιον τούτους κολ άζειν ἐστίν; ἀλλὰ τῶν μὲν ἰδιωτῶν ὑμῶν ἐάν ¹⁰⁵ τις ἀρχήν τιν α ἄρχων ¹⁰⁶ διʼ ἄγνοιαν ἢ διʼ ἀπειρίαν ¹⁰⁷ ἁμάρτῃ τ ι, οὗτος ¹⁰⁸ ὑπὸ τούτων κ αταρρητορευθεὶς ¹⁰⁹ ἐν τῷ δικαστηρίῳ ἢ ἀπο θανεῖται ἢ ἐκ τῆς πατ ρίδος ἐκπεσεῖται· αὐτ οὶ δὲ τηλικαῦτα ἀδικ ήσαντες τὴν πόλιν οὐδεμιᾶς τιμωρία ς τεύξονται; καὶ Κόν ων ¹¹⁰ μὲν ὁ Παιανιεύς, ὅτι ¹¹¹ ὑπὲρ τοῦ ὑοῦ ἔλαβ εν τὸ θεωρικὸν ἀπ οδημοῦντος, πέντ ε δραχμῶν ἕνεκεν ἱκετεύων ὑμᾶς τάλαντον ὦφλεν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, τούτων κατηγορούντων· καὶ Ἀριστόμαχος ἐπιστάτης γενόμενος τῆς Ἀκαδημείας, ὅτι σκαφεῖον ἐκ τῆς παλαίστρας μετενεγκὼν εἰς τὸν κῆπον τὸν αὑτοῦ πλησίον ὄντα ἐχρῆτο καὶ ἐφη ¹¹²

¹¹³ οὐ μέντοι ¹¹⁴ ἡμᾶς ὁ δῆμ ος ἐν τῷ μετὰ ταῦτα χρ όνῳ οὐκ εἴα προς ιέναι αὑτῷ οὐδὲ δια λέγεσθαι, ἀλλὰ καὶ συ μβούλοις ἐχρῆτο καὶ ς υνηγόροις ¹¹⁵ τοῦ δὲ ἐπιόν τος ¹¹⁶ ἐπὶ τὴν δι οίκησιν τῶν αὑτοῦ ἅπασαν ταμίαν ¹¹⁷ ἐχειροτόνης εν, ὑπολαμβάνων χάριν αὐτῷ παρʼ ἡμῶν ὀφείλεσθαι, ὅπερ δίκαιον ἦν. καὶ πρὸς τούτοις ἀγώνων ἡμῖν ὕστερον πολλῶν γεγενημένων ἐξ ἐκείνων ¹¹⁸ τῶν πραγμάτων ¹¹⁹ καὶ ¹²⁰ αὐτοῦ ¹²¹ τοῦ πολέμου, οὐδε πώποτε ἡμ ῶν οὗτοι κατεψηφίσαντο, ἀλλʼ ἐκ πάντων ἔσωσαν, ὅπερ μέγιστον καὶ ἀξιοπιστότατον ¹²² τῆς τοῦ δήμου εὐνοίας ¹²³ σημεῖον. καὶ γράψαι, ὦ Δημόσθενες ¹²⁴ ὑπὸ ¹²⁵ το ῦ ψηφίσματος ἡλωκέναι σε αὐτόμ ατον, οὐκ ἐποίησαν γενομεν ¹²⁶ ὁ ¹²⁷ δῆμος ¹²⁸ ἐποίησεν, ὥστʼ αὐτὸς ὑπὸ τῆς τύχης ἀφαιρεθεὶς τὸν στέφανον, ἡμῶν ὃν ἔδωκεν οὐκ ἀφείλετο. οὕτως οὖν ἡμῖν τοῦ δήμου προσενηνεγμένου, οὐ πάντα τὰ δί καιʼ ἂν αὐτῷ ἡμεῖς ὑπηρετοῖμεν ¹²⁹ καὶ εἰ δ έοι ¹³⁰ ἀποθνῄσκοιμεν ὑπὲρ αὐτοῦ; ἐγὼ μὲν οἶμαι· ἀλλὰ ςὺ κατὰ τοῦ δήμου ¹³¹ ςθαι εὐεργετήματα· ¹³² οὐ γὰρ τὴν ἑτέρων πατρίδα εὖ ποιεῖν αὐτοὺς ἀλλὰ τὴν ἑαυ τῶν, οὐδὲ ^{133 134} αν καὶ λόγου δύναμιν ἀποδεικνύμενος διατετέλεκας· καὶ ὅτε μὲν ἡγοῦ τὴν βουλὴν ἀποφανεῖν τοὺς ἔχοντας τὸ χρυσίον, πολεμικὸς ὢν καὶ ταράττων τὴν πόλιν, ἵνα τὴν ζήτησιν ἐκκρούοις· ἐπειδὴ δὲ ἀναβάλοιτο τὸ ἀποφῆναι ἡ βουλή, οὔπω φάσκουσα εὑρηκέναι, τότʼ ἐν τῷ δήμῳ συγχωρῶν Ἀλεξάνδρῳ καὶ τοῦ Διὸς καὶ τοῦ Ποσειδῶνος εἶ ναι εἰ βούλοιτο, ¹³⁵ καὶ ἀφι κομένου ^{136 137 138} οστους ἐβούλετ ο ¹³⁹ στῆσαι εἰκό να Ἀλεξάνδρου βασιλ έως τοῦ ἀνικήτου θε οῦ και ἀγγελίαν ¹⁴⁰ Ὀλυμπίας. ¹⁴¹ ἀπήγ γειλε τῷ δήμῳ ¹⁴²

¹⁴³ τῶν ἐγκλημάτων, καὶ κήρυγμα περὶ τούτων ἐποιήσατο· οἱ δʼ ἀντὶ τοῦ ἀποδόντες ἃ ἔλαβον ἀπηλλάχθαι τιμωρίας καθʼ αὑτῶν καὶ ζητήσεις ἔγραφον. τοὺς δὴ τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς ἀδικήσαντας καὶ δωροδοκήσαντας, ἀδείας δʼ αὐτοῖς δοθείσης μὴ ἀποδόντας τὸ χρυσίον τί χρὴ ποιεῖν; ἐᾶν ἀτιμωρήτους; ἀλλʼ αἰσχρόν, ὦ ἄνδρες δικαστ αί, ἰδίων ἕνεκα ἐγκ λημάτων πόλεως σωτηρίαν κιν δυνεύειν· οὐ γὰρ ἔ στιν ὑμᾶς τούτων ἀποψηφίσασθαι, μὴ ἐθέλοντας ¹⁴⁴ ἀναδέξα σθαι καὶ τὰ ¹⁴⁵ ἀδικήμα τα ^{146 147} μ ὴ ¹⁴⁸ τοίνυν, ὦ ἄνδρες δικας ταί, προτιμᾶτε τὴν τούτω ν πλεονεξίαν τ ῆς ὑμετέρας αὐτῶν σωτηρίας· μηδὲ λη μμάτων αἰσχρῶν ἕν εκα τὸν πόλεμον, ἀλ λὰ πραγμάτων ἀξιω τέρων ¹⁴⁹ καὶ μεταλ λα γῆς ἀμείνονος ποιή σησθε ¹⁵⁰

¹⁵¹ εσαλε ὑπὲρ αὐτῶν ε οις τὴν εἰρή νην ἐποιησάμεθα βουλευω ων χρη εν χε ^{152 153} αὐτῷ παρʼ ἑκάστου ἡμῶν γίγνεσθαι, καὶ τὸ μὲν κατηγορεῖν ἐν τῷ δικαστηρίῳ καὶ ἐξελέγχειν τοὺς εἰληφότας τὰ χρήματα καὶ δεδωροδοκηκότας κατὰ τῆς πατρίδος ἡ μῖν ¹⁵⁴ προς έταξεν τοῖς ᾑρημένοις κατη γόροις· τὸ δʼ ἀ ποφῆναι τοὺς εἰληφότας ἀπέδωκεν τῇ βουλῇ τῇ ἐξ Ἀρείου πάγου, ἣ τούτους εἰς τὸν δῆ μον ἀπέδειξεν· τὸ δὲ κολάσαι τοὺς ἀδικοῦντας ¹⁵⁵ ὑμῖν ¹⁵⁶ ἐξ Ἀρείου ¹⁵⁷ πάγου. ἐὰν δὲ ἡ ψῆφος μὴ ἀκόλουθος γένηται τοῖς νόμοις καὶ τοῖς δικαίοις, τοῦτο δή, ὦ ἄνδρες δικασταί, παρʼ ὑμῖν ἔσται καταλελειμμένον. διόπερ δεῖ πάντας ὑμᾶς ^{158 159} τὴν σωτη ρίαν τῆς πόλεως καὶ τὴν ἄλ λην [τὴν] ¹⁶⁰ εὐδαιμονίαν τὴν ὑπάρχουσαν ὑμῖν ἐν τῇ χώρᾳ καὶ κοινῇ πᾶσι καὶ ἰδίᾳ ἑνὶ ἑκάστῳ, καὶ εἰς τοὺς τάφους τοὺς τῶν προγόνων, τιμωρήσασθαι τοὺς ἀδικοῦντας ὑπὲρ ἁπάσης τῆς πόλεως, καὶ μήτε λόγου παράκλησιν ¹⁶¹ τοὺς ¹⁶² εἰληφότας ¹⁶³ δῶ ρα κατὰ τῆς πατρίδος καὶ τ ῶν νόμων· μηδ ὲ τοῖς δακρύοις τοῖς Ἁγ νωνίδου προσέχετε τὸν νοῦν, ἐκεῖνο λο γιζόμενοι, ὅτι ἀτυχ ήσαντι μὲν ¹⁶⁴ οὗτος δʼ ἂν κλαίων ¹⁶⁵ οὐ δίκαια ποιής ειεν, ¹⁶⁶ ὥσπερ καὶ οἱ λ ῃσταὶ οἱ ἐπὶ τοῦ τροχ οῦ κλαίοντες, ἐξὸν αὐ τοῖς μὴ ἐμβαίνε ιν εἰς τὸ πλοῖον. οὕτω καὶ Δη μοσθένης τί προς ῆκον ¹⁶⁷ κλαιήσει, ἐ ξὸν ¹⁶⁸ αὐτῷ μὴ λαμ βάνειν

[citations]

[a]

Priscianus xviii. 235 ἀλλὰ τοὺς νεωτέρους ἐπὶ βοήθειαν καλεῖς, οὓς ὕβριζες καὶ ἐλοιδοροῦ ἀκρατοκώθωνας ἀποκαλῶν;

[b]

Athenaeus x. 424d εἰ μέν τις ἀκρατέστερον ἔπιεν, ἐλύπει σε.

[c]

Harpocration, s.v. παραγραφή οὐδὲ μέχρι παραγραφῆς.

[—]

Photius, p. 116, 22 (Reitz) ἄνανδρος.