χιλοὶ ὅτε χλοάουσι, νέον δ’ ἀπεχεύατο ποίη,
τόσσον ἐπιστείβων λείπει βυθόν, ὁσσάτιόν περ
570
ἐκνέμεται γενύεσσι παλίσσυτον ὄγμον ἐλαύνων.
Τοῦ μὲν ἀποπροταμὼν δραχμῆς βάρος ἰσοφαρίζειν,
ὕδατι δ’ ἐμπίσαιο, κύτει ἐναολλέα κόψας.
Μηδὲ σύ γ’ ἀβροτόνου ἐπιλήθεο, μηδέ τι δάφνης
καρπὸν ἀραιοτέρης· μάλα δ’ ἂν καὶ ἀμάρακος εἴη
575
χραισμήεις πρασιῇ τε καὶ ἀνδήροισι χλοάζων·
ἐν δὲ τίθει τάμισον σκίνακος νεαροῖο λαγωοῦ
ἢ προκὸς ἠὲ νεβροῖο πάροιθ’ ἀπὸ λύματα κόψας,
ἢ ἐλάφου νηδὺν, τὸ μὲν ἂρ καλέουσιν ἐχῖνον,
ἄλλοι δ’ ἐγκατόεντα κεκρύφαλον· ὧν ἀπερύσσας
580
δραχμάων ὅσσον τε δύω καταβάλλεο μοίρας
τέτρασιν ἐν κυάθοις μέθυος πολιοῦ ἐπιμίξας.
Μηδέ σέ γε χραίσμη πολίου λάθοι ἠὲ κέδροιο,
ἄρκευθος, σφαῖραί τε θερειλεχέος πλατάνοιο,
σπέρματα βουπλεύρου τε καὶ Ἰδαίης κυπαρίσσου,
585
* * * * * * * * * * * * * *