σμερδαλέον δ’ ἐπί οἱ λαμυρὸν πέφρικε κάρηνον.
Δοχμὰ δ’ ἐπισκάζων ὀλίγον δέμας οἷα κεράστης
μέσσου ὅγ’ ἐκ νώτου βαιὸν πλόον αἰὲν ὀκέλλει,
295
γαίῃ ἐπιθλίβων νηδὺν, φολίσιν δὲ καὶ οἴμῳ
παῦρον ὑποψοφέων καλάμης χύσιν οἷα διέρπει.
Νύχματι δ’ ἀρχομένῳ μὲν ἐπιτρέχει ἄχροον οἶδος
κυάνεον· κραδίῃ δὲ κακὸν περιτέτροφεν ἄλγος·
γαστὴρ δ’ ὑδατόεσσα διέσσυτο, νυκτὶ δὲ πρώτῃ
300
αἷμα διὲκ ῥινῶν τε καὶ αὐχένος ἠδὲ δι’ ὤτων
πιδύεται, χολόεντι νέον πεφορυγμένον ἰῷ·
οὖρα δὲ φοινίσσοντα παρέδραμεν· αἱ δ’ ἐπὶ γυίοις
ὠτειλαὶ ῥήγνυνται, ἐπειγόμεναι χροὸς ἄτῃ.
Μή ποτέ τοι θήλει’ αἱμορροῒς ἰὸν ἐνείη·
305
τῆς γὰρ ὀδαξαμένης τὰ μὲν ἀθρόα πίμπραται οὖλα
Theriaca. Nicander of Colophon. Leipzig. 1856.
Funding provided by Center for Hellenic Studies.