Χρεμύλος
οὐκ ἔσθʼ ὅπως ὁ χρησμὸς ἐς τοῦτο ῥέπει,
ἀλλʼ εἰς ἕτερόν τι μεῖζον. ἢν δʼ ἡμῖν φράσῃ
ὅστις ποτʼ ἐστὶν οὑτοσὶ καὶ τοῦ χάριν
καὶ τοῦ δεόμενος ἦλθε μετὰ νῷν ἐνθαδί,
πυθοιμεθʼ ἂν τὸν χρησμὸν ἡμῶν ὅ τι νοεῖ.
55
Καρίων
ἄγε δὴ σὺ πότερον σαυτὸν ὅστις εἶ φράσεις,
ἢ τἀπὶ τούτοις δρῶ; λέγειν χρὴ ταχὺ πάνυ.
Πλοῦτος
ἐγὼ μὲν οἰμώζειν λέγω σοι.
Καρίων
μαναθάνεις
ὅς φησιν εἶναι;
Χρεμύλος
σοὶ λέγει τοῦτʼ, οὐκ ἐμοί·
σκαιῶς γὰρ αὐτοῦ καὶ χαλεπῶς ἐκπυνθάνει.
60
ἀλλʼ εἴ τι χαίρεις ἀνδρὸς εὐόρκου τρόποις,
ἐμοὶ φράσον.
Πλοῦτος
κλάειν ἔγωγέ σοι λέγω.
Καρίων
δέχου τὸν ἄνδρα καὶ τὸν ὄρνιν τοῦ θεοῦ.
Χρεμύλος
οὔ τοι μὰ τὴν Δήμητρα χαιρήσεις ἔτι.
εἰ μὴ φράσεις γάρ—
65
Καρίων
ἀπό σʼ ὀλῶ κακὸν κακῶς.
Χρεμύλος
ὦ τᾶν—
Πλοῦτος
ἀπαλλάχθητον ἀπʼ ἐμοῦ.
Χρεμύλος
πώμαλα.
Καρίων
καὶ μὴν ὃ λέγω βέλτιστόν ἐστʼ ὦ δέσποτα.
ἀπολῶ τὸν ἄνθρωπον κάκιστα τουτονί.
ἀναθεὶς γὰρ ἐπὶ κρημνόν τινʼ αὐτὸν καταλιπων
ἄπειμʼ, ἵνʼ ἐκεῖθεν ἐκτραχηλισθῇ πεσών.
70
Χρεμύλος
ἀλλʼ αἶρε ταχέως.
Πλοῦτος
μηδαμῶς.
Χρεμύλος
οὔκουν ἐρεῖς;
Πλοῦτος
ἀλλʼ ἢν πύθησθέ μʼ ὅστις εἴμʼ, εὖ οἶδʼ ὅτι
κακόν τί μʼ ἐργάσεσθε κοὐκ ἀφήσετον.
Χρεμύλος
νὴ τοὺς θεοὺς ἡμεῖς γʼ, ἐὰν βούλῃ γε σύ.
Πλοῦτος
μέθεσθε νῦν μου πρῶτον.
75
Χρεμύλος
ἤν, μεθίεμεν.
Πλοῦτος
ἀκούετον δή· δεῖ γὰρ ὡς ἔοικέ με
λέγειν ἃ κρύπτειν ἦν παρεσκευασμένος.
ἐγὼ γάρ εἰμι Πλοῦτος.
Χρεμύλος
ὦ μιαρώτατε
ἀνδρῶν ἁπάντων, εἶτʼ ἐσίγας Πλοῦτος ὤν;
Καρίων
σὺ Πλοῦτος, οὕτως ἀθλίως διακείμενος;
80
ὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον καὶ θεοὶ καὶ δαίμονες
καὶ Ζεῦ, τί φῄς; ἐκεῖνος ὄντως εἶ σύ;
Πλοῦτος
ναί.
Χρεμύλος
ἐκεῖνος αὐτός;
Πλοῦτος
αὐτότατος.
Χρεμύλος
πόθεν οὖν φράσον
αὐχμῶν βαδίζεις;
Πλοῦτος
ἐκ Πατροκλέους ἔρχομαι,
ὃς οὐκ ἐλούσατʼ ἐξ ὅτουπερ ἐγένετο.
85
Χρεμύλος
τουτὶ δὲ τὸ κακὸν πῶς ἔπαθες; κάτειπέ μοι.
Πλοῦτος
ὁ Ζεύς με ταῦτʼ ἔδρασεν ἀνθρώποις φθονῶν.
ἐγὼ γὰρ ὢν μειράκιον ἠπείλησʼ ὅτι
ὡς τοὺς δικαίους καὶ σοφοὺς καὶ κοσμίους
μόνους βαδιοίμην· ὁ δέ μʼ ἐποίησεν τυφλόν,
90
ἵνα μὴ διαγιγνώσκοιμι τούτων μηδένα.
οὕτως ἐκεῖνος τοῖσι χρηστοῖσι φθονεῖ.
Χρεμύλος
καὶ μὴν διὰ τοὺς χρηστούς γε τιμᾶται μόνους
καὶ τοὺς δικαίους.
Πλοῦτος
ὁμολογῶ σοι.
Χρεμύλος
φέρε τί οὖν;
εἰ πάλιν ἀναβλέψειας ὥσπερ καὶ πρὸ τοῦ,
95
φεύγοις ἂν ἤδη τοὺς πονηρούς;
Πλοῦτος
φήμʼ ἐγώ.
Χρεμύλος
ὡς τοὺς δικαίους δʼ ἂν βαδίζοις;
Πλοῦτος
πάνυ μὲν οὖν·
πολλοῦ γὰρ αὐτοὺς οὐχ ἑόρακά πω χρόνου.
Χρεμύλος
καὶ θαῦμά γʼ οὐδέν· οὐδʼ ἐγὼ γὰρ ὁ βλέπων.
Πλοῦτος
ἄφετόν με νῦν. ἴστον γὰρ ἤδη τἀπʼ ἐμοῦ.
100
Χρεμύλος
μὰ Δίʼ ἀλλὰ πολλῷ μᾶλλον ἑξόμεσθά σου.
Πλοῦτος
οὐκ ἠγόρευον ὅτι παρέξειν πράγματα
ἐμέλλετόν μοι;
Χρεμύλος
καὶ σύ γʼ ἀντιβολῶ πιθοῦ,
καὶ μή μʼ ἀπολίπῃς· οὐ γὰρ εὑρήσεις ἐμοῦ
ζητῶν ἔτʼ ἄνδρα τοὺς τρόπους βελτίονα.
105
Καρίων
μὰ τὸν Δίʼ οὐ γὰρ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐγώ.
Wealth. Aristophanes. ed. F. W. Hall, ed. William M. Geldart. Oxford. 1907.
Sponsored by Perseus Project, Tufts University.
Funding provided by The Annenberg CPB/Project.